விண்மீன் நதியின் முதல் வெளிச்சம்

பனி மேகக் கோட்டையின் நிலத்தடிப் பாதைக்குள் வீரா மற்றும் கவின் காலடி எடுத்து வைத்தவுடன், அங்கே முற்றிலும் வேறுபட்டதொரு மாய உலகம் அவர்களுக்குக் காட்சியளித்தது. வெளியே கடுமையான பனிப்புயலும் குளிரும் சூழ்ந்திருந்தாலும், இந்த நிலத்தடிப் பகுதியில் பழங்காலத்து நீல மற்றும் பொன்நிற ஒளியலைகள் மெல்லப் பரவிக்கிடந்தன. சுவரோரங்களில் இயற்கையாகவே உருவான படிகங்கள் நட்சத்திரங்களைப் போலக் சிதறி ஒளிர, வான்முடியின் நீண்டகாலமாக மறக்கப்பட்ட விண்மீன் நீரோடை அங்கே மெலிதாகப் பாய்ந்து கொண்டிருந்தது.

வீரா தன் கைகளில் கெட்டியாகப் பிடித்திருந்த ‘விண்மீன் விழி’ அஸ்ட்ரோலேப், அந்த நிலத்தடிச் சூழலின் காந்த அலைகளுடன் உடனடியாகத் தொடர்பு கொண்டது. கருவியின் மையத்திலிருந்த நட்சத்திர வடிவப் படிகம் பிரகாசமாக ஒளிரத் தொடங்கியது. அவளது வலது கையில் உள்ள பிறவி விண்மீன் வடுவும் அந்த ஒளியுடன் இணைந்து ஒரு மெல்லிய வெப்பத்தை வெளிப்படுத்தியது. “கவின், பார்! இந்த நீரோடை சாதாரண நீர் அல்ல. இது நமது வான்முடியின் மூல நட்சத்திரக் குருதியால் உருவான விண்மீன் நதியின் ஆரம்பப் பகுதி,” என்று உற்சாகமும் வியப்பும் கலந்த குரலில் கூறினாள் வீரா.

அவளது அருகில் விழிப்புடன் நின்ற கவின், தன் வாளைச் சற்று இறுகப் பற்றியபடி நிலத்தடிப் பாதையின் இருண்ட மூலைகளை உற்று நோக்கினான். அவனது தோள்பட்டையில் இருந்த காவல் முத்திரை நீல ஒளியின் வெளிச்சத்தில் மினுமினுத்தது. “ஆம் வீரா, இதன் சக்தி மிகவும் சக்திவாய்ந்தது. நாம் சரியான பாதையில்தான் வந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி. ஆனால், இந்த இடத்தை இவ்வளவு எளிதில் அடைந்துவிட்டோம் என்பதில் சிறிய சந்தேகம் உள்ளது,” என்றான் கவின், தனது கூர்மையான பார்வையால் பாதையின் ஆழத்தை அலசியவாறு.

அவர்களின் அடிகள் அந்த உறைந்த நிலத்தடிப் பாதையில் எதிரொலிக்க, அவர்கள் மேலும் முன்னேறிச் சென்றனர். அப்போது, நீரோடையின் நடுவே அமைந்துள்ள ஒரு பரந்த பாறை மண்டபத்தில் ஒரு விசித்திரமான ஒளியுயிர் அவர்களுக்கு எதிரே தோன்றியது. அது மனித உருவம் போலத் தோன்றி, தூய ஒளியால் ஆன உடலமைப்பைக் கொண்டிருந்தது. அந்தப் பண்டைய ஒளியுயிர் திடீரெனத் தன் கைகளை உயர்த்தியபோது, நீரோடையின் நீர்ப்பரப்பு ஒரு கண்ணாடிச் சுவர் போல மாறி அவர்களின் வழியை மறித்தது. அது ஒரு மாயச் சோதனை என்பதை இருவரும் உடனடியாக உணர்ந்தனர்.

வீரா சற்று பின்வாங்க முயன்றாலும், கவின் அவளது தோளில் கைவைத்து அவளுக்குத் தைரியம் ஊட்டி அமைதிப்படுத்தினான். “பயப்பட வேண்டாம் வீரா, இது நம்மைச் சோதிக்கிறது. உன் அஸ்ட்ரோலேப் மூலமாக அதனுடன் தொடர்பு கொள்,” என்று மெல்லிய குரலில் அறிவுறுத்தினார். வீரா ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, தனது அஸ்ட்ரோலேப்பை முன்னோக்கி நீட்டினாள். அவளது இதயத்துடிப்பின் அதிர்வுகளும், நட்சத்திரக் குருதியின் சக்தியும் அந்த ஒளியுயிரை நோக்கிப் பாய்ந்தன. சில கணங்கள் அமைதிக்குப் பிறகு, அந்த ஒளியுயிர் தன் கரங்களைக் தாழ்த்தி, அவர்களுக்கான பாதையைத் திறந்துவிட்டது. கவினும் வீராவும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையான நம்பிக்கையைப் பரிமாறிக்கொண்டனர்.

ஆனால், அவர்களின் அந்த மகிழ்ச்சி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. நிலத்தடிப் பாதையின் நுழைவாயிலின் சுவடுகளைக் கவனித்த கவின், திடீரெனக் காது கொடுத்துக் கேட்டான். “யாரோ பின்தொடர்கிறார்கள்… விக்கிரமனின் ஒற்றர்கள் மிக அருகில் வந்துவிட்டனர்!” என்றார் அவன் எச்சரிக்கை உணர்வோடு. எதிரிகளின் காலடிச் சத்தங்கள் பனிச் சுவர்களில் எதிரொலித்து நெருங்கி வந்தன. அவர்கள் தப்பிக்க முயன்ற அந்தத் தருணத்தில், நீரோடைப் பாதை திடீரென இரண்டாகப் பிரிந்து இரண்டு வெவ்வேறு இருண்ட குகைகளுக்குச் சென்றது. எந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்ற பெரும் சிக்கல் இப்போது அவர்கள் முன்னால் நின்றது.