பகுதி 6: இரண்டு பாதைகள் மற்றும் ரகசிய அறைகள்

நிலத்தடி விண்மீன் நீரோடைப் பாதையின் மாயச் சோதனை முடிவடைந்த வேகத்தில், அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. நீரோடை சற்று அப்பால் சென்று இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிளவுபட்டது. ஒரு பாதை மெல்லிய பொன்நிற ஒளியில் மிளிர்ந்தது, மற்றொரு பாதை நீல நிறத்தில் அடர்ந்த நிழல்களுக்கு இடையே வளைந்து சென்றது. எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது அவர்களின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியமான கட்டமாக இருந்தது. கருங்கல் கோட்டையின் ஒற்றர்கள் பின்தொடரும் ஓசை தொலைவில் எதிரொலித்தது; பாறைகளின் மீது பதியும் காலடிகளின் சத்தம் மெல்ல நெருங்குவதை இருவரும் தெளிவாக உணர்ந்தனர்.

“கவின், ஒற்றர்கள் வெகு அருகில் வந்துவிட்டனர். நாம் உடனடியாக ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டும்,” என்று வீரா பதற்றமின்றி தன் குரலைக் கட்டுப்படுத்திக் கூறினாள். அவளது கரங்களில் இருந்த ‘விண்மீன் விழி’ அஸ்ட்ரோலேப் கருவியின் மையப் படிகம் மீண்டும் மெலிதாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது. கவின் தன் தோள்பட்டைக் காவல் முத்திரையைத் தடவியவாறு, அந்த இரு பாதைகளையும் உற்று நோக்கினான். அவனது முகம் தீவிரமான சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தது. “வீரா, உன் அஸ்ட்ரோலேப் ஒளியின் அதிர்வுகளை இந்தச் சூழலோடு பொருத்திப் பார். எந்தப் பாதை நம்மை விண்மீன் நதியின் மையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பதை அந்த நட்சத்திரக் குருதிதான் வழிகாட்ட வேண்டும்,” என்றான்.

வீரா தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தனது வலது கை விண்மீன் வடுவின் வழியாக வெளிப்பட்ட வெப்பத்தை அஸ்ட்ரோலேப்புடன் இணைத்தாள். சில விநாடிகளில், கருவியின் உள்பகுதியிலிருந்த தங்க நூல்கள் பொன்நிறப் பாதையை நோக்கித் திரும்பின. “இந்த வலது பாதைதான்! பொன்நிற ஒளியின் பாதை நம்மைப் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்லும்,” என்று உறுதியுடன் கூறினாள் வீரா. இருவரும் அந்த வலது பாதையை நோக்கி வேகமாகத் திரும்பினர். ஆனால், எதிரிகள் அவர்களை நெருங்கிவிட்ட நிலையில், கவினும் வீராவும் தற்காலிகமாக அவர்களைத் திசைதிருப்ப வேண்டிய அவசியத்தில் இருந்தனர்.

வீரா தனது கூர்மையான புத்தி கூர்மையைப் பயன்படுத்தி, நிலத்தடிச் சுவரோரங்களில் இயற்கையாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த பெரிய படிகப் பாறையின் காந்த இணைப்பை அஸ்ட்ரோலேப் ஒளியால் லேசாகத் தளர்வு செய்தாள். அவள் கையை அசைத்ததும், அந்தப் பாறை அமைப்பு ஒற்றர்கள் வரும் வழியின் மீது மெல்ல இடிந்து விழுந்து ஒரு தற்காலிகத் தடையை உருவாக்கியது. தூசியும் உடைந்த படிகங்களும் பாதையை மூடிக்கொள்ள, பின்தொடர்ந்து வந்த ஒற்றர்களின் ஓசை பல அடி தூரத்திற்குப் பின்னால் தடைபட்டது. “நன்று செய்தாய் வீரா! இந்தத் தடை அவர்களுக்குச் சில மணி நேரமாவது தாமதத்தை ஏற்படுத்தும்,” என்று புன்னகையுடன் பாராட்டினான் கவின்.

அந்தக் குறுகிய கால அவகாசத்தைப் பயன்படுத்தி இருவரும் மேலும் வேகமாக முன்னேறிச் சென்றனர். சிறிது தூரம் கடந்த பிறகு, அந்தப் பாதையின் முடிவில் ஒரு பெரிய, பழமையான கல் கதவு அவர்களை வரவேற்றது. அது சாதாரணமான கதவு அல்ல; அதன் மீது வான்முடியின் பழங்கால விண்மீன் குறியீடுகள் செதுக்கப்பட்டிருந்தன. வீரா தன் அஸ்ட்ரோலேப்பை அந்தக் கதவின் நடுவே இருந்த துளையில் பொருத்த, அது மெல்லிய ஒலியுடன் மெல்லத் திறந்தது. உள்ளே நுழைந்ததும் ஒரு பாதுகாப்பான ரகசிய அறை அவர்களின் கண்களில் பட்டது. அந்த அறை பழங்காலத் தொல்பொருட்களாலும், தூசுபடிந்த மேசைகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தது.

அறையின் நடுவே இருந்த மேசையின் மீது ஒரு பழைய வரைபடக் குறிப்பு திறந்த நிலையில் கிடந்தது. வீரா அதன் அருகில் சென்று அந்தப் பழைய வர்ணக் குறிப்புகளை ஆராய்ந்தாள். அந்த வரைபடம் விண்மீன் நதியின் பழைய பாதையையும், வான்முடியின் மறைக்கப்பட்ட ரகசியங்களையும் காட்டியது. ஆனால், அதைவிட முக்கியமாக, அந்த வரைபடத்தின் கீழ்ப்பகுதியில் எழுதப்பட்டிருந்த கையெழுத்து அவளது கவனத்தை ஈர்த்தது. அந்தக் கையெழுத்து அவளது வளர்ப்புத் தந்தை பேராசிரியர் மாறனின் எழுத்துருவோடு மட்டுமல்லாமல், கருங்கல் கோட்டையின் உயர் வரலாற்றோடு தொடர்புடைய பழைய முத்திரையையும் கொண்டிருந்தது. அந்த ரகசிய அறையின் சுவரில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த குறிப்பு, விக்கிரமனுக்கும் வீராவின் குடும்பத்திற்கும் இடையே பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏதோ ஒரு ஆழமான, மறைக்கப்பட்ட தொடர்பு இருப்பதை மிகவும் சூசகமாக உணர்த்தியது.