திசை மாறிய வேர்கள் — பகுதி 21: அடர்ந்த வனத்தின் சவாலான பயணம்

அடர்ந்த வனத்தின் சவாலான பயணம்

டாப்ஸ்லப் காடுகளின் இருள் சூழ்ந்த மூங்கில் காட்டின் வழியே நிலாவும் கதிரும் அறிவும் மிக எச்சரிக்கையாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தனர். பின்னால் வரதனின் ஆட்களும், முன்னால் விக்டர் வசந்த்தின் அதிரடிப் படையும் உருவாக்கியுள்ள ரோந்து வலைகளையும் தாண்டிச் செல்ல வேண்டிய இக்கட்டான சூழல் நிலவியது. அறிவின் கையில் இருந்த லேப்டாப்பில் பதிவாகியிருந்த டிஜிட்டல் சான்றுகளும், அந்த இரகசிய நில ஆவணங்களும் இப்போது அவைகளின் மிகவும் விலைமதிப்பற்ற சொத்தாக மாறியிருந்தன. காற்று கூட மரங்களின் வழியே செல்லும்போது ஏதோ ஒரு இரகசியச் செய்தியைச் சொல்வது போல் மெலிதாகச் சத்தமிட்டது.

“சார், விக்டர் வசந்த்தின் ஆட்கள் மெயின் ரோட்டைச் पूरीयா மறிச்சுட்டு நிக்கிறாங்கன்னு மோப்பம் பிடிக்கிற டிராக்கிங் மிஷின் காட்டுது. நாம இந்த வழியாப் போனா கண்டிப்பா மாட்டிக்கிடுவோம்,” என்று முணுமுணுத்தான் அறிவு. அவனது குரலில் லேசான நடுக்கம் இருந்தாலும், அவனது கைகள் லேப்டாப்பின் பேட்டரியைப் பாதுகாப்பாக அணைப்பதில் உறுதியாக இருந்தன.

கதிர் தன் பார்வையைச் சுற்றியுள்ள அடர்ந்த மரங்களின் மீது செலுத்தினான். வனத்துறையின் அதிகாரியாக அவனுக்கு அந்தப் பகுதியின் ஒவ்வொரு மூலையும் அத்துப்படி. “அறிவு சொல்றது உண்மைதான். மெயின் பாதை ஆபத்து. அதனாலதான் நாம பிரிட்டிஷ் காலத்து மாற்றுப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கணும். ஆனா, அதுக்கு முன்னாடி இந்த மூங்கில் காட்டைத் தாண்டி அந்தப் பழைய ஓடைப் பகுதிக்குப் போகணும்,” என்றான் கதிர், தன் குரலைத் தாழ்த்தி.

நிலா தன் கையில் இருந்த குறிப்பேட்டைப் பார்த்தபடி, “கதிர், நாம் எடுத்துக்கிட்ட சான்றுகள் ரொம்ப பலமானவை. வரதனும் அவனோட சிண்டிகேட் கூட்டாளிகளும் சட்டவிரோத மரக்கடத்தலையும் நில மோசடிகளையும் எப்படிப் பண்றாங்கன்னு இந்த டிராப்கள்ல தெளிவா இருக்கு. ஆனா, இதைக் கொண்டு போய் உயர் அதிகாரிகிட்ட சேர்க்கிறது வரைக்கும் நம்ம பாதுகாப்பு ரொம்ப முக்கியம்,” என்றாள். அவளது கண்களில் அச்சத்தை விட காட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற உறுதியே மேலோங்கி நின்றது.

காட்டின் நடுவே வெளிப்படும் நெருக்கம்

பயணத்தின் நடுவே ஒரு சிறிய பாறையின் மறைவில் மூச்சு வாங்குவதற்காக அவர்கள் 잠시 நின்றார்கள். சுற்றிலும் மின்மினிப் பூச்சிகள் வெளிச்சத்தைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்தன. அந்த அமைதியான சூழலில், நிலாவின் தோளில் ஒட்டியிருந்த சிறு உலர் இலை ஒன்றை கதிர் தன் விரல்களால் மெதுவாகத் தட்டி விட்டான். அந்த எதிர்பாராத தொடுகையில் நிலா லேசாகச் சிலிர்த்துப் போனாள். அவளது இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை மலர்ந்தது.

“என்ன நிலா? காட்டின் ஆபத்துகளைப் பத்திப் பேசும்போதும் உன் முகத்துல அந்த தாவரவியல் நிபுணருக்கான ஆர்வம் குறையவே இல்லையே?” என்று கதிர் புன்னகையுடன் கேட்டான்.

“ஆபத்துகள் எங்கு இருந்தாலும், இயற்கையோட அழகும் அதன் உண்மைகளும் என்னை எப்பவுமே ஈர்க்கும் கதிர். உன்னைப் போன்ற ஒரு நேர்மையான அதிகாரி இந்த வனத்தைக் காப்பாத்த என் கூட நக்கும்போது, பயம் போயி தன்னம்பிக்கைதான் அதிகமாகுது,” என்று நிலா மெல்லிய குரலில் கூறினாள். இருவரின் பார்வையும் சந்தித்துக் கொண்ட அந்தத் தருணம், கொடூரமான காட்டுச் சூழலையும் மீறி ஒரு அழகான காதல் தருணமாக மாறியது.

“சார்! மேடம்! காதல் கவிதைகளை அப்புறம் வச்சுக்கலாமா? 저기 பாருங்க… தூரத்துல டார்ச் லைட் வெளிச்சம் தெரியுது. விக்டர் ஆட்கள் நம்ம இருக்கிற திசையை நோக்கித்தான் வராங்க!” என்று அறிவு பதற்றத்துடன் கூவினான்.

திசையை மாற்றும் அவசரத் திட்டம்

அறிவின் எச்சரிக்கையைக் கேட்டவுடன் கதிர் உடனடியாகச் செயலாற்றத் தொடங்கினான். தன் கையில் இருந்த சிறிய வயர்லெஸ் கருவி மூலம் வனத்துறையின் அவசரகாலக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு ஒரு குறியீட்டுச் செய்தியைப் அனுப்ப முயன்றான். ஆனால் சிக்னல் கிடைக்காமல் போனது. விக்டர் வசந்த் நவீன ஜாமர்களைப் பயன்படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்பதை கதிர் உடனடியாகப் புரிந்து கொண்டான்.

“அறிவு, உன் லேப்டாப் சிக்னல் எதுவும் ரேடியேட் ஆகாம பார்த்துக்கோ. நிலா, என் பின்னாடியே வா. அந்தப் பாறையின் இடுக்குல இருக்கிற சிறிய குகை வழிதான் நமக்கு இப்போதைக்கு ஒரே வழி,” என்று ககட்டளையிட்டான் கதிர்.

மூவரும் மிக வேகமாக, சத்தமே இல்லாமல் அந்த இருண்ட குகை பாதையை நோக்கி நகர்ந்தனர். அவர்கள் சென்ற சில வினாடிகளில், விக்டரின் ஆட்கள் அவர்கள் நின்ற இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தனர். துப்பாக்கி ஏந்திய காவலர்களின் காலடிகளும், அவர்களின் கரடுமுரடான குரல்களும் காட்டின் அமைதியைக் கிழித்தன.

“இங்க யாரோ நின்ன மாதிரியே இருக்கு. அந்தப் பாதையைச் சோதித்துப் பாருங்கள்!” என்று ஒருவன் கத்தினான்.

குகையின் உள்ளே பாதுகாப்பாக மறைந்திருந்த நிலாவும் கதிரும் அறிவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். ஆபத்தின் எல்லை இன்னும் நெருங்கிவிட்டாலும், அந்த இரகசியப் பாதை அவர்களைப் பாதுகாப்பான மற்றொரு பகுதிக்கு அழைத்துச் செல்லும் என்ற நம்பிக்கை அவர்களுக்கு இருந்தது. அடுத்த கட்டமாக வனத்துறையின் ஆதரவோடு விக்டர் மற்றும் வரதனின் கூட்டுச் சதிவேலையை முற்றிலுமாக முறியடிக்க வேண்டிய இறுதிப் போருக்கு அவர்கள் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர்.

குகையின் குறுகிய இருண்ட பாதையில் மூவரும் தங்களின் மூச்சுக்காற்று கூட வெளியே கேட்காதவாறு அமைதியாக அடியெடுத்து வைத்தனர். குகையின் ஈரமான சுவர்களில் பாசி படர்ந்திருந்தது. கதிர் தன் கையிலிருந்த சிறிய ஒளிரும் டார்ச் லைட்டை மிகவும் குறைந்த வெளிச்சத்தில் எரியவிட்டு வழிகாட்டினான். “அறிவு, கவனமாக வா. பாறைகளில் வழுக்கல் அதிகம்,” என்று கதிர் மெல்லிய குரலில் எச்சரித்தான். நிலா கதிரின் கரங்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டாள். வெளிப்புறத்தில் விக்டரின் ஆட்கள் தேடுதல் வேட்டையைத் தொடரும் சத்தம் குகையின் நுழைவாயில் வழியே எதிரொலித்தது. “அவங்க குகையைத் தேடத் தொடங்குறதுக்குள்ள நாம இந்த நெளிவான பாதையைக் கடந்து ஆகணும்,” என்றான் அறிவு, தன் மடிக்கணினியைப் பத்திரமாகப் பையில் வைத்தபடி.

குகையின் மறுமுனையை அவர்கள் அடைந்தபோது, அங்கே பாயும் பழமையான காட்டாற்றின் சலசலப்புச் சத்தம் அவர்களை வரவேற்றது. அந்த இடம் பிரிட்டிஷ் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு இரகசிய நடைபாதையின் தொடக்கப் பகுதியாகும். அடர்ந்த கொடிகளாலும் மரங்களாலும் மூடப்பட்டிருந்த அந்தப் பாதை, சாதாரண கண்களுக்குத் தெரியாது. கதிர் மரங்களின் பட்டைகளில் இருந்த பழைய அடையாளங்களை ஆராய்ந்து, சரியான திசையைக் கண்டுபிடித்தான். “நிலா, இந்த வழியாப் போனா நாம அடுத்த அரை மணி நேரத்துல வனத்துறையின் எல்லைக் சாவடியை அடைஞ்சிடலாம். அங்க ஜாமர் வேலை செய்யாது,” என்று கதிர் நம்பிக்கை அளித்தான். நிலா தன் குறிப்பேட்டைத் தடவிப் பார்த்து, “நாம் சேகரித்த ஆதாரங்கள் வரதனின் அத்தனை அக்கிரமங்களையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரும். இனி அவனால் சட்டத்திலிருந்து தப்பிக்க முடியாது,” என்றாள் உறுதியுடன்.

திடீரென்று, பாதையின் குறுக்கே மரக்கிளைகள் முறியும் சத்தம் கேட்டது. விக்டரின் நம்பிக்கைக்குரிய ஆள் ஒருவன், துப்பாக்கியை நீட்டியபடி அவர்களுக்கு முன்னால் தோன்றினான். “ஓடப் பார்க்கிறீர்களா? அந்த லேப்டாப்பையும் ஆதாரங்களையும் கீழே போடுங்கள்!” என்று அவன் கர்ஜித்தான். கதிர் நொடிப் பொழுதும் தாமதிக்காமல், தன் வனத்துறைப் பயிற்சியைப் பயன்படுத்தி அவன் மீது பாய்ந்தான். அவனது துப்பாக்கியைத் தட்டிவிட்டு, ஒரு வலுவான அடியைக் கொடுத்து அவனை நிலைகுலையச் செய்தான். அறிவு உடனடியாக வீழ்ந்தவனின் துப்பாக்கியைப் பிடுங்கி தூர எறிந்தான். “சீக்கிரம் கிளம்பலாம் சார்!” என்று அறிவு கத்த, மூவரும் வேக நடை போட்டனர்.

காட்டின் அடர்த்தி குறைந்து, தொலைவில் வனத்துறை சோதனைச் சாவடியின் வெளிச்சம் தெரிந்தது. ஜாமரின் தாக்கம் குறையவே, கதிரின் வயர்லெஸ் கருவி மீண்டும் இயங்கத் தொடங்கியது. கதிர் உடனடியாகத் தலைமை அலுவலகத்தைத் தொடர்பு கொண்டு, “ஆபரேஷன் கிரீன் காப்பகம் வெற்றி. வரதன் மற்றும் விக்டரின் சட்டவிரோதக் கும்பலின் அனைத்து டிஜிட்டல் சான்றுகளும் கைவசம் உள்ளன. உடனடியாக கூடுதல் படைகளை அனுப்புங்கள்!” என்று அவசரச் செய்தியை அனுப்பினான். நிலாவும் கதிரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துப் புன்னகைத்தனர். காட்டின் இயற்கை வளங்களைக் காக்கும் அவர்களின் போராட்டம் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டி, நீதியின் வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியது.