திசை மாறிய வேர்கள் — பகுதி 22: டாப்ஸ்லப் காடுகளின் அடர்ந்த பசுமை வழியே நிலாவும் கதிரும் அறிவும் மிகுந்த

டாப்ஸ்லப் காடுகளின் அடர்ந்த பசுமை வழியே நிலாவும் கதிரும் அறிவும் மிகுந்த கவனத்துடன் நகர்ந்து கொண்டிருந்தனர். பின்னால் வரதனின் ஆட்களும், முன்னால் விக்டர் வசந்த்தின் அதிரடிப் படையும் உருவாக்கியுள்ள ரோந்து வலைகளையும் தாண்டிச் செல்ல வேண்டிய இக்கட்டான சூழல் நிலவியது. அறிவின் கையில் இருந்த லேப்டாப்பில் பதிவாகியிருந்த டிஜிட்டல் சான்றுகளும், அந்த இரகசிய நில ஆவணங்களும் இப்போது அவர்களின் மிகவும் விலைமதிப்பற்ற சொத்தாக மாறியிருந்தன. காற்று கூட மரங்களின் வழியே செல்லும்போது ஏதோ ஒரு இரகசியச் செய்தியைச் சொல்வது போல் மெலிதாகச் சத்தமிட்டது. கதிர் தன் பார்வையைச் சுற்றியுள்ள அடர்ந்த மரங்களின் மீது செலுத்தினான். வனத்துறையின் அதிகாரியாக அவனுக்கு அந்தப் பகுதியின் ஒவ்வொரு மூலையும் அத்துப்படி.

‘அறிவு சொல்றது உண்மைதான். மெயின் பாதை ஆபத்து. அதனாலதான் நாம பிரிட்டிஷ் காலத்து மாற்றுப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கணும். ஆனா, அதுக்கு முன்னாடி இந்த மூங்கில் காட்டைத் தாண்டி அந்தப் பழைய ஓடைப் பகுதிக்குப் போகணும்’ என்று கதிர் தன் குரலைத் தாழ்த்தி எச்சரித்தான். நிலா தன் கையில் இருந்த குறிப்பேட்டைப் பார்த்தபடி, ‘கதிர், நாம் எடுத்துக்கிட்ட சான்றுகள் ரொம்ப பலமானவை. வரதனும் அவனோட சிண்டிகேட் கூட்டாளிகளும் சட்டவிரோத மரக்கடத்தலையும் நில மோசடிகளையும் எப்படிப் பண்றாங்கன்னு இந்த டிராப்கள்ல தெளிவா இருக்கு. ஆனா, இதைக் கொண்டு போய் உயர் அதிகாரிகிட்ட சேர்க்கிறது வரைக்கும் நம்ம பாதுகாப்பு ரொம்ப முக்கியம்’ என்றாள். அவளது கண்களில் அச்சத்தைக் காட்டிலும் காட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற உறுதியே மேலோங்கி நின்றது.

பயணத்தின் நடுவே ஒரு சிறிய பாறையின் மறைவில் மூச்சு வாங்குவதற்காக அவர்கள் 잠시 நின்றார்கள். சுற்றிலும் மின்மினிப் பூச்சிகள் வெளிச்சத்தைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்தன. அந்த அமைதியான சூழலில், நிலாவின் தோளில் ஒட்டியிருந்த சிறு உலர் இலை ஒன்றை கதிர் தன் விரல்களால் மெதுவாகத் தட்டி விட்டான். அந்த எதிர்பாராத தொடுகையில் நிலா லேசாகச் சிலிர்த்துப் போனாள். அவளது இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை மலர்ந்தது. ‘என்ன நிலா? காட்டின் ஆபத்துகளைப் பத்திப் பேசும்போதும் உன் முகத்துல அந்த தாவரவியல் நிபுணருக்கான ஆர்வம் குறையவே இல்லையே?’ என்று கதிர் புன்னகையுடன் கேட்டான். ‘ஆபத்துகள் எங்கு இருந்தாலும், இயற்கையோட அழகும் அதன் உண்மைகளும் என்னை எப்பவுமே ஈர்க்கும் கதிர். உன்னைப் போன்ற ஒரு நேர்மையான அதிகாரி இந்த வனத்தைக் காப்பாத்த என் கூட நிக்கும்போது, பயம் போயி தன்னம்பிக்கைதான் அதிகமாகுது’ என்று நிலா மெல்லிய குரலில் கூறினாள்.

சிறிது தூரம் கடந்த பின், அவர்கள் ஒரு பழைய குகை வாயிலை அடைந்தார்கள். அந்த குகை பாதை பல ஆண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் செடிகளும் கொடிகளும் மூடிக்கிடந்தது. தாவரவியல் நிபுணரான நிலா உடனடியாக அந்தச் செடிகளை ஆராய்ந்து, ‘கதிர், இது சாதாரணமான குகை பாதை இல்ல. பிரிட்டிஷ் காலத்துல ஆராய்ச்சிப் பணிகளுக்காகவும், காட்டின் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்கு ரகசியமாப் பயணிக்கவும் பயன்படுத்தப்பட்ட பாதை இது. இந்தச் செடிகளின் வளர்ச்சியை வச்சுப் பார்த்தா, இங்க உள்ளே தண்ணீர் செல்லும் சிறிய ஓடையும் இருக்க வாய்ப்பு இருக்கு’ என்று தன் அறிவைக் கொண்டு உறுதிப்படுத்தினாள். அவளது கண்டுபிடிப்பு அந்த ஆபத்தான பயணத்தில் அவர்களுக்கு ஒரு புதிய நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது.

அறிவு தன் கையில் உள்ள லேப்டாப்பின் பேட்டரி அளவைச் சோதித்துவிட்டு, ‘சார், பேட்டரி இன்னும் நாற்பது சதவீதம் இருக்கு. சிண்டிகேட் ஆட்கள் நம்ம சிக்னலை டிராக் செய்யாம இருக்க வை-ஃபை மற்றும் ப்ளூடூத் ஆஃப் பண்ணி வச்சிருக்கேன். சான்றுகள் பாதுகாப்பா இருக்கு’ என்று கூறி நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டான். கதிர் குகைக்குள் நுழையும் முன் தன் துப்பாக்கியை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு, முன்னால் வழிநடத்தினான். குகைக்குள் நுழைந்ததும் குளிர்ச்சியான காற்று அவர்களின் மீது வீசியது. சுவரில் இயற்கையாகப் படர்ந்திருந்த பாசிகளும், தொங்கும் வெளவால்களும் அந்த இடத்தின் தொன்மையை வெளிப்படுத்தின. கதிர் தனது திறமையான வன வழிசெலுத்தல் மூலம் வழுக்கும் பாறைகளையும் ஆபத்தான வளைவுகளையும் எளிதாகக் கடந்து சென்றான்.

குகையின் நடுப்பகுதியில் அவர்கள் சென்றுகொண்டிருந்த போது, நிலாவின் கண்கள் சுவரில் செதுக்கப்பட்டிருந்த பழைய பிரிட்டிஷ் காலத்துச் சின்னங்களையும், சில புவியியல் குறியீடுகளையும் கண்டன. ‘கதிர், இங்கே பாருங்க! இந்தச் சின்னங்கள் சாதாரணமானவை அல்ல. இது வரதன் கம்பெனி பண்ணிட்டு இருக்கிற நில ஆவண மோசடிகளோட பழைய மூல ஆவணங்கள் எங்கெங்கு மறைக்கப்பட்டிருக்கு என்பதைக் குறிக்கும் குறியீடுகளா இருக்கு’ என்று நிலா வியப்புடன் கூறினாள். கதிர் அந்த இடத்திற்கு அருகில் சென்று தன் டார்ச் லைட் வெளிச்சத்தில் அவற்றைப் பரிசோதித்தான். அது வெறும் குகை பாதை அல்ல, மாறாக மிகப்பெரிய சட்டவிரோதச் சிண்டிகேட் நெட்வொர்க்கின் இரகசிய வரைபடம் அந்தச் சுவரில் மறைமுகமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது உறுதியானது.

அவர்கள் அந்த வரலாற்றுப் புதிரை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்த அந்தத் கணத்தில், குகையின் முகத்துவாரத்திற்கு வெளியே கனரக வாகனங்களின் சத்தமும், வரதனின் ஆட்களின் குரல்களும் எதிரொலித்தன. ‘சார்! அவங்க இந்தப்பக்கம் வர குகை வழியை நோக்கித்தான் வராங்க போலிருக்கு!’ என்று அறிவு பதற்றத்துடன் கூறினான். கதிர் சற்றும் தாமதிக்காமல், ‘அறிவு, நிலா, அமைதியா இருங்க. பதட்டப்பட வேண்டாம். இந்த குகையோட மறுமுனை காட்டின் பாதுகாப்பான ஆராய்ச்சி மையத்தின் பின்புறம் திறக்கும். நாம வேகமாக நகர்ந்தால் அவங்களுக்குத் தப்பிக்கலாம்’ என்று கட்டளையிட்டான். கதிரின் உறுதியான பேச்சும், நிலாவின் தாவரவியல் அறிவும் சேர்ந்து அவர்களை அந்த இக்கட்டான சூழலில் இருந்து மீட்க வழி வகுத்தது.

இருப்பினும், அவர்கள் குகையின் இறுதிப் பகுதியை நெருங்கும் வேளையில், திடீரென ஒரு பெரிய பாறைச் சரிவு அந்த வழியை மூடியது போல் ஒரு பெரிய தடை ஏற்பட்டது. இயற்கைச் சரிவின் காரணமாக வெளியே செல்லும் வழி பாதியளவு அடைபட்டுவிட்டிருந்தது. கதிர் உடனடியாக அந்தப் பாறையைத் தள்ளித் திறக்க முயன்றான். அறிவும் அவனுடன் கைகோர்த்து உதவத் தொடங்கினான். வெளியே வரதனின் ஆட்களின் காலடிச் சத்தம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. இந்த இக்கட்டான தருணத்தில், அந்தப் பாறைத் தடையை விலக்கி அவர்கள் எப்படிப் பாதுகாப்புப் புள்ளியை அடையப் போகிறார்கள் என்ற பதற்றம் நாவலின் அடுத்த கட்ட பரபரப்பை நோக்கி வாசகர்களை அழைத்துச் சென்றது.