நிலத்தடி நதியின் ரகசியம்

நிலத்தடி நதியின் ரகசியம்

வீரா விண்மீன் அச்சாணியின் மூன்று சக்கரங்களையும் சரியான வரிசையில் சுழற்றியவுடன், அந்தப் பழங்கால மறைவிடத்தின் தரைப்பகுதி இரண்டாகப் பிளந்தது. அடியிலிருந்து வெளிப்பட்ட நீல மற்றும் பொன்நிற ஒளியின் கலவை, ஒரு பிரம்மாண்டமான நிலத்தடி நீரோட்டப் பாதையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. அந்த நதி சாதாரண நீரால் ஆனது அல்ல; மாறாக, வான்முடியின் விண்மீன் குருதி பாயும் ஜீவ நதி அது. மேலே கவின் எதிரிகளுடன் வாட்போர் புரிந்து கொண்டிருக்க, நிலத்தடி பாதையின் திறப்பு வீராவிற்கான முதல் வெற்றியை உறுதிப்படுத்தியது. அவளது கரங்களில் இருந்த விண்மீன் வடிவ வடு, அந்த நிலத்தடி நதியிலிருந்து எழுந்த ஒளியோடு நேரடியாக இணைந்தது.

‘கவின்… பாதையைத் திறந்துவிட்டேன்!’ என்று வீரா உரக்கக் கத்தினாள். வாசலில் எதிரிகளின் வாள் வீச்சுகளுக்கு நடுவே நின்று கொண்டிருந்த கவின், அந்த ஒளியின் பிரகாசத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே ஒரு கணம் நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவனது தோள்பட்டையில் இருந்த பழங்காலக் காவல் முத்திரை, நிலத்தடி நதியின் அதிர்வுகளுக்கு ஏற்ப நீல நிற மின்னல் கற்றைகளை மேலும் தீவிரமாக உமிழ்ந்தது. எதிரிகளின் இரண்டாவது வரிசைப் படையினர் அந்தப் புதிய பாதையை நோக்கி முன்னேற முயன்றனர்; ஆனால் கவின் தன் வாளால் ஒரு பெரும் மின்னல் சுழலை உருவாக்கி, அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.

‘சீக்கிரம் இறங்கு, வீரா! நான் இவர்களைச் சமாளிக்கிறேன்!’ என்று கவின் உறுதியுடன் குரல் கொடுத்தான். அவனது வார்த்தைகளில் இருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை வீராவின் பயத்தைப் போக்கியது. அவள் ஒரு கணமும் தாமதிக்காமல், அஸ்ட்ரோலேப்பைத் தன் நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டு அந்தப் பொன்னொளி பாயும் நிலத்தடிப் படிகளில் இறங்கத் தொடங்கினாள். அவளது காலடிச் சுவடுகள் பட்ட இடமெல்லாம் நீரோட்டத்தின் நிறம் மாறி, ஒரு பாதுகாப்பான நீலப் பாதையை உருவாக்கியது. வான்முடி உலகின் ஆழத்தில் மறைந்திருந்த இந்த ரகசியப் பாதை, அவளது வம்சத்தின் தொன்மையை அவளுக்கு மெது மெதுவாக உணர்த்திக் கொண்டிருந்தது.

நிலத்தடிப் பாதையின் ஆழத்திற்குச் செல்லச் செல்ல, சுவர்களில் பதிக்கப்பட்டிருந்த பழங்காலக் கல்வெட்டுகள் ஒளிரத் தொடங்கின. வீரா தன் கையில் உள்ள அஸ்ட்ரோலேப் ஒளியைக் கொண்டு அந்தக் கல்வெட்டுகளை வாசிக்க முயன்றாள். நதியின் நீரோட்டம் அவளுக்குச் சரியான திசையைக் காட்டும் வழிகாட்டியாக மாறியது. ஒவ்வொரு முறை அவள் தயங்கும் போதெல்லாம், நதியின் அலைகள் ஒரு மெல்லிய இசையை எழுப்பி அவளைச் சரியான திசைக்கு அழைத்துச் சென்றன. கவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையிலான தூரம் அதிகரித்தாலும், அவர்களின் மனங்களும் அந்த காவல் முத்திரை மற்றும் விண்மீன் வடுவின் மூலம் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆபத்தான இந்தப் பாதையில் கவின் தனக்குத் துணையாக இருப்பான் என்ற முழுமையான நம்பிக்கை வீராவின் இதயத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியது.

அதே நேரத்தில், மேல் தளத்தில் கவினின் தீவிரமான எதிர்ப்பை மீறி, விக்கிரமனின் ஒற்றர்கள் சிலர் அந்தப் புதிய நிலத்தடிப் பாதைக்குள் நுழைய முயன்றனர். கருங்கல் கோட்டையின் நிழல் ஒற்றர்கள், கவினின் பார்வைக்குப் படாமல் ஒரு பக்கச் சுவர் வழியாக நதிப் பாதைக்குள் நழுவி இறங்கினர். அவர்களின் இருண்ட ஆடைகளும் எந்திரக் கருவிகளும் அந்த ஒளிமயமான நதியின் அழகைக் கெடுக்கும் வகையில் இருந்தன. அவர்கள் வீராவைப் பின்தொடர்ந்து நிலத்தடிப் பாதையின் இருண்ட விளிம்புகளை அடைந்தனர். எனினும், அந்த ஒற்றர்களின் வருகையை நதியின் நீரோட்டம் முன்கூட்டியே உணர்ந்து கொண்டது. நீரோட்டத்தின் வேகம் சற்றே அதிகரித்து, ஒற்றர்களின் முன்னேற்றத்திற்குத் தற்காலிகத் தடைகளை ஏற்படுத்தியது.

வீரா நதியின் குரலை இப்போது மிகவும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கினாள். நதி அவளிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தது போல அவளுக்குத் தோன்றியது. ‘எச்சரிக்கை, இளம் நட்சத்திர வரைபட நிபுணரே… உன் நிழலைப் பின்தொடர்ந்து அந்நிய சக்திகள் வருகின்றன…’ என்று காற்றுடன் கலந்து வந்த நதியின் குரல் அவளை எச்சரித்தது. வீரா வேகமாகத் திரும்பிப் பார்த்தாள். தூரத்தில் ஒற்றர்களின் எந்திரக் காலணிகள் பாறைகளில் உரசுவதைக் குறிக்கும் உலோகச் சத்தம் எதிரொலித்தது. விக்கிரமனின் நேரடிப் படைகள் இல்லாவிட்டாலும், இந்த ஒற்றர்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் ஆபத்தை விளைவிக்கக் கூடியவர்கள் என்பதை அவள் உணர்ந்து கொண்டாள்.

நதிப் பாதை மேலும் முன்னேறிச் சென்று இரண்டாகப் பிரியும் ஒரு முக்கிய இடத்திற்கு வந்தது. வலதுபுறப் பாதை அடர்ந்த நீல ஒளியோடும், இடதுபுறப் பாதை மங்கலான பொன்நிறப் புகையோடும் காணப்பட்டன. எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதில் ஒரு சிறு குழப்பம் ஏற்பட்டபோது, அஸ்ட்ரோலேப் தானாகவே ஒளிரத் தொடங்கி வலதுபுற நீலப் பாதையைக் காட்டியது. வீரா அந்தப் பாதையை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைத்தாள். அந்த நொடியில், நதியின் மத்தியப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு பாறைப் பாலத்தின் நடுவே பெரும் காற்று வீசத் தொடங்கியது.

அந்தக் காற்றின் நடுவே, ஒரு பழங்கால நிழல் உருவம் திடீரெனத் தோன்றி வீராவின் வழியை மறித்தது. அது கடந்த காலத்தின் எச்சமாய், நிழல் கரங்களின் வடிவத்தில் ஒரு காவலாளியைப் போல நின்றது. அதன் கண்கள் இருளில் சிவப்பு நிறத்தில் எரிந்தன. அந்த நிழல் உருவம் அவளை நெருங்கி, ‘விண்மீன் நதியின் இதயத்தை அடைய உன்னால் முடியாது…’ என்று இடி போன்ற குரலில் எச்சரித்தது. வீரா சற்றும் பின்வாங்காமல், தன் விண்மீன் வடுவை உயர்த்தி அந்த நிழல் உருவத்தை எதிர்கொள்ளத் தயாரானாள்.