Part 18

“அவர்கள் நம்மைச் சுற்றிலும் வான்வழிப் பாதைகளை மூடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், கவின்!” வீரா தனது குரலில் எச்சரிக்கை உணர்வுடன் கத்தினாள். அவளது கைகளில் ஏந்தியிருந்த அஸ்ட்ரோலேப் படிகம் இப்போது நீல நிறத்திற்குப் பதிலாக ஒரு தகிக்கும் தங்க ஒளியை உமிழத் தொடங்கியது. அந்த ஒளியின் பிரகாசம், சுற்றியிருந்த பாறை இடுக்குகளில் எதிரொலித்து ஒரு பாதுகாப்பு அரணைப் போல நீலக் கழுகு கப்பலைச் சூழ்ந்தது. விக்கிரமனின் பிரம்மாண்டமான போர்க்கப்பல் நதியின் அகலமான முகத்துவாரத்தில் நின்றுகொண்டு தொடர்ந்து எஃகு ஏவுகணைகளையும் லேசர் கற்றைகளையும் வீசிக்கொண்டே இருந்தது. ஆனால், கவினின் துல்லியமான கப்பல் செலுத்தும் திறமையும், அந்த ஆழமான குறுகலான பாறைச் இடுக்குகளும் நீலக் கழுகைக் காப்பாற்றின.

கவின் தன் முகத்தில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக்கொண்டே, கட்டுப்பாட்டுப் பலகையில் இருந்த முக்கிய சுவிட்சை அழுத்தினான். “கவலைப்படாதே வீரா, விக்கிரமனின் கப்பலால் இந்தத் குறுகலான பகுதிக்குள் வர முடியாது. ஆனால், அவன் தரைவழிப் படைகளையும், சிறிய வான்-படகுப் படைகளையும் இறக்க முயலுகிறான். நாம் இந்த மின்னல் நரம்புகள் ஓடும் பகுதிக்கு அப்பால் உள்ள பழங்கால ‘விண்மீன் நுழைவாயிலை’ விரைவாக அடைய வேண்டும்,” என்றான். அவனது குரலில் இருந்த அமைதியும் உறுதியும் வீராவிற்குப் பெரிய மனபலத்தைத் தந்தது. அவளது தோள்களில் இருந்த சுமை சற்று குறைந்தது போல உணர்ந்தாள்.

நீலக் கழுகு கப்பல் அந்தப் பாறை இடுக்குகளைக் கடந்து ஒரு பரந்த நிலப்பரப்பை நோக்கிப் பாய்ந்தது. அங்கே, மேகங்களின் நடுவே மிதக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான பாறைத் தீவில் பழங்காலத்து விண்மீன் நுழைவாயில் அமைந்திருந்தது. அந்த நுழைவாயில் பல நூறு ஆண்டுகளாகப் பூட்டப்பட்டிருந்தது. ஆனால், விண்மீன் நதியின் ஒளியும், வீராவின் கையில் இருக்கும் வடுவும் நெருங்கும்போது அந்தப் பெரிய எஃகு வாயில்கள் தானாகவே திறக்கும் என்பது தொல்பொருள் குறிப்புகளில் மாறன் சொல்லிக் கொடுத்த ரகசியமாகும். வீரா உடனே தனது அஸ்ட்ரோலேப்பை முன்னோக்கி நீட்டினாள். அதன் ஒளியும் அவளது கை வடுவின் ஒளியும் ஒன்றிணைந்து அந்தப் பெரிய வாயிலின் மையத்தில் இருந்த நீலக்கல்லில் பாய்ந்தன.

“பார் கவின்! வாயில் திறக்கத் தொடங்குகிறது!” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவினாள் வீரா. ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. விக்கிரமனின் சிறிய தாக்குதல் வான்-படகுகள் நான்கு அந்தப் பாறைத் தீவின் மறுமுனையிலிருந்து மின்னல் வேகத்தில் பறந்து வந்தன. அவற்றின் மீது கருங்கல் கோட்டையின் முத்திரை பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தப் படகுகளில் இருந்து பாய்ந்த ஆற்றல் வலைகள் நீலக் கழுகு கப்பலைக் கட்டுப்படுத்த முயன்றன. “அவர்கள் நம்மைத் தடுத்து நிறுத்தப் பார்க்கிறார்கள்!” என்று கவின் கோபத்துடன் கூறிவிட்டு, கப்பலின் பக்கவாட்டு நீராவிக் பீரங்கிகளை இயக்கினான். ஒரு சிறிய, ஆனால் துல்லியமான ஒளிப்பிழம்புத் தாக்குதலை நடத்தி எதிரிகளின் ஒரு படகின் திசைமாற்றியைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.

எதிரிகளின் படகுகள் தீவின் தரையில் இறங்கி, கவச உடை அணிந்த வீரர்களைக் கீழே இறக்கின. அவர்களின் கைகளில் இருந்த மின்னல் ஈட்டிகள் வான்வெளியைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்தன. வீரா சற்றும் தாமதிக்காமல் அஸ்ட்ரோலேப்பின் முழு சக்தியையும் பயன்படுத்தி ஒரு தற்காலிக ஒளிச் சுவரை உருவாக்கினாள். அந்த ஒளிச் சுவரில் மோதிய எதிரிகளின் ஈட்டிகள் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறின. அதே நேரத்தில், கவின் கப்பலிலிருந்து கீழே குதித்து, தனது வாளால் எதிரிகளின் தாக்குதலைச் சமாளித்து, நுழைவாயிலின் கட்டுப்பாட்டு இயந்திரத்தைத் திறக்க உதவினான். அவனது தோள்பட்டையில் இருந்த காவல் முத்திரை ஒரு தங்க நிறச் சுடராகப் பளிச்சிட்டு, அருகில் வந்த எதிரிகளைப் பின்வாங்கச் செய்தது.

“விரைவாக வீரா! நுழைவாயில் முழுமையாகத் திறக்கிறது! நாம் உள்ளே சென்றால் விக்கிரமனின் படகுகளிடமிருந்து முழுமையாகத் தப்பிக்கலாம்!” என்று கவின் கத்தினான். இருவரும் ஒன்றிணைந்து அந்தப் பெரும் வாயிலின் உள்ளே குதித்தவுடன், நீலக் கழுகு கப்பல் அதன் காந்த விசையால் தானாகவே உள்ளே இழுத்துச் செல்லப்பட்டது. வாயில் மீண்டும் பலத்த சத்தத்துடன் மூடிக்கொண்டது. விக்கிரமனின் வீரர்களின் கோபமான குரல்களும் தாக்குதல்களும் அந்த எஃகு வாயிலுக்கு அப்பale கேட்காமல் மறைந்தன. இப்போது அவர்கள் விண்மீன் நதியின் மிக முக்கியமான மற்றும் ரகசியமான மற்றொரு பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டனர்.

அந்த புதிய இடத்தின் அமைதியான சூழலும், மிதக்கும் கோபுரங்களின் அழகும் அவர்களை வரவேற்றன. ஆனால், அங்கே சுவரில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த புதிய நட்சத்திர வரைபடங்களும் குறிப்புகளும் அடுத்த பெரும் சோதனையை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டின. வீரா அந்த வரைபடத்தை உற்று நோக்கித் தன் கையை அதன் மீது வைத்தபோது, வான்முடி உலகின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கப் போகும் இறுதி ரகசியம் மெல்ல வெளிப்படத் தொடங்கியது.