நட்சத்திர வீதி: மாநகரத்து நினைவுகள் — பகுதி 14: நள்ளிரவுச் சதியும் நிழல் சாட்சியமும்
அத்தியாயம் 14: நள்ளிரவுச் சதியும் நிழல் சாட்சியமும்
திருவல்லிக்கேணியின் குறுகிய தெருக்களில் நள்ளிரவு அமைதி நிலவ வேண்டிய வேளையில், பாரதி அச்சகத்தின் இரும்பு வாசலில் கேட்ட அலறல் சத்தம் அந்தப் பகுதியையே அலைக்கழித்தது. காரின் வேகத்தை அதிகரித்து அச்சகத்தின் வாசலில் கொண்டு வந்து நிறுத்தினான் கதிரவன். அவனுடன் வந்த மீராவும் பதற்றத்துடன் கீழே இறங்கினாள். தெரு விளக்குகளின் மஞ்சள் வெளிச்சத்தில், பாரதி அச்சகத்தின் பக்கவாட்டு மரக்கதவு உடைக்கப்பட்டுக் கிடப்பது தெரிந்தது. உள் வளாகத்தில் புகை மூட்டமும், உடைந்த காகிதக் கட்டுகளும் சிதறிக் கிடந்தன.
“வேலு அண்ணா! வேலு அண்ணா எங்கிருக்கீங்க?” என்று கதிரவன் உரத்த குரலில் கத்திக்கொண்டே உள்ளே ஓடினான். அச்சகத்தின் பழமையான அச்சு இயந்திரங்களுக்குப் பின்னால் இருந்து இருமலுடன் வெளியே வந்த வேலு, தன் கையில் ஒரு இரும்புத் தடியைப் பிடித்திருந்தார். அவரது சட்டையில் கரிக் கறைகளும், முகத்தில் பயத்தின் அடையாளங்களும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.
“தம்பி… நல்லவேளை சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க! சூர்யபிரகாஷோட ஆளுங்கதான் தம்பி… நாலஞ்சு பேர் முகமூடி போட்டுக்கிட்டு வந்தானுங்க. அச்சகத்துல இருக்குற மிச்ச சொச்சப் பழைய பதிவேடுகளையும் தீ வச்சு அழிக்கப் பார்த்தானுங்க. நான் கத்தி கூச்சல் போட்டதும், பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க எட்டிப் பார்க்கவும், அவனுங்க ஓடிட்டானுங்க!” என்று வேலு மூச்சு வாங்கக் கூறினார்.
மீரா விரைந்து சென்று வேலுவுக்குக் குடிக்கத் தண்ணீர் கொடுத்தாள். “வேலு அண்ணா, உங்களுக்கு எதுவும் அடிபடலையே? காயம் எதுவும் இல்லையே?” என்று அக்கறையோடு கேட்டாள். வேலு தலையசைத்து இல்லை என்று உறுதிசெய்தாலும், அவரது கரங்கள் நடுக்கத்தில் இருந்தன.
கதிரவன் சுற்றிலும் பார்த்தான். தந்தை சுந்தரராஜன் தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் அர்ப்பணித்து உருவாக்கிய அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அச்சகத்தை, சூர்யபிரகாஷ் என்ற பேராசை பிடித்த கார்ப்பரேட் அரக்கன் அடியோடு அழிக்கத் துடிக்கிறான். நில ஆவண மோசடி வழக்கு உயர்நீதிமன்றத்தில் தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில், தங்களுக்குச் சாதகமாக இருக்கும் மற்ற சான்றுகளையும் அழிப்பதே அவனது ஒரே திட்டமாக இருக்கிறது.
மறைக்கப்பட்ட மரப்பெட்டியின் ரகசியம்
அச்சகத்தின் பிரதான அலுவலக அறைக்குச் சென்றான் கதிரவன். அங்கு மேஜைகள் தலைகீழாகப் புரட்டப்பட்டிருந்தன. நிலப்பத்திரங்களின் நகல்கள் பழிவாங்கப்பட்டதைப் போலக் கிழித்து எறியப்பட்டிருந்தன. எனினும், மூத்த வழக்கறிஞரின் அலுவலகத்திற்கு ஏற்கனவே பாதுகாப்பாக அனுப்பப்பட்ட நகல் ஆவணங்கள் பத்திரமாக இருக்கின்றன என்பதை நினைத்து கதிரவன் சிறிது ஆறுதலடைந்தான்.
“கதிரவன், இங்க வந்து பாருங்க!” என்று மீராவின் குரல் பின்னணியில் இருந்து ஒலித்தது. அச்சகத்தின் உதிரிப் பாகங்கள் வைக்கும் பழைய பாதாளக் கிடங்கிற்குச் செல்லும் மரப் படிகளின் அருகே மீரா நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
அங்கே சூர்யபிரகாஷின் ஆட்கள் அவசரத்தில் உடைத்து எறிய முயன்ற ஒரு பழைய மர அலமாரி சாய்ந்து கிடந்தது. அந்த அலமாரியின் பின்பக்கச் சுவரில், செங்கற்களுக்கு இடையே சிறிய இரும்புப் பெட்டி ஒன்று அரைக்குறையாக வெளியே தெரிந்தபடி இருந்தது. சுந்தரராஜன் தன் வாழ்நாளில் யாருக்கும் தெரியாமல் இரகசியமாக அமைத்த ஒரு சிறிய நிலவறைச் சேமிப்பு அது.
கதிரவனும் வேலுவும் சேர்ந்து அந்த அலமாரியை அப்புறப்படுத்தினர். கதிரவன் தனது விரல்களால் அந்த இரும்புப் பெட்டியை கவனமாக வெளியே எடுத்தான். தூசு படிந்திருந்த அந்தப் பெட்டியின் மீது ஒரு பழைய பூட்டு தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. வேலு தன் பையிலிருந்த பழைய சாவிக்கொத்தைக் கொண்டுவந்து கொடுக்க, பலமுறை முயன்ற பிறகு பூட்டு விலகியது.
உள்ளே இருந்தது ஒரு பழைய டைரி மற்றும் சில வங்கிப் பணப் பரிவர்த்தனை ஆவணங்கள். அது சாதாரண டைரி அல்ல; சுந்தரராஜன் தன் மறைவுக்குச் சில மாதங்களுக்கு முன் எழுதிய சொந்தக் குறிப்புகள் அடங்கிய கணக்குப் புத்தகம். சூர்யபிரகாஷின் பெயரிலும், அவனது போலி நிறுவனங்களின் பெயரிலும் பாரதி அச்சகத்தின் நிலத்தைக் கைப்பற்ற எப்படிப்பட்ட லஞ்சப் பணப் பரிமாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன என்பதன் துல்லியமான தேதிகளும், வங்கி அட்டை எண்களும் அதில் தெளிவாகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தன.
“இதுதான்… இதுதான் நாம தேடிக்கிட்டு இருந்த அசல் ஆதாரத்தின் தாய் சாட்சியம்!” என்று மீரா ஆச்சரியத்துடன் கூவினாள். “சூர்யபிரகாஷ் தன் அதிகாரத்தையும் பணத்தையும் வச்சுப் போலி ஆவணங்களை உருவாக்கினான். ஆனா, உன் தந்தை அவனோட ஒவ்வொரு அடியையும் கணிச்சு, வங்கி கணக்கு எண்களோட இந்த உண்மைகளைப் பதிஞ்சு வச்சிருக்காரு. நீதிமன்றத்துல இதைச் சமர்ப்பிச்சா, சூர்யபிரகாஷால தப்பிக்கவே முடியாது!”
எதிராளியின் அடுத்த கட்டச் சதி
அதே நேரத்தில், நுங்கம்பாக்கத்தில் உள்ள தனது சொகுசு அலுவலகத்தில் அமர்ந்திருந்த சூர்யபிரகாஷ் தீவிர யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்தான். அவனது கைபேசி ஒலித்தது. அச்சகத்தை அழிக்கச் சென்ற அவனது முக்கிய ஆள் பயத்துடன் பேசினான்.
“சார்… வேலை முழுசா முடியல. வேலு கிழவன் கத்தி ஆட்களைக் கூட்டிட்டான். அதுக்குள்ள கதிரவனும் அந்தப் பொண்ணும் அங்க வந்துட்டாங்க. நாங்க தப்பிச்சு வந்துட்டோம் சார்…”
சூர்யபிரகாஷ் தனது கையிலிருந்த படிகக் கோப்பையைக் கோபத்துடன் சுவரில் எறிந்து உடைத்தான். “முட்டாள்களா! ஒரு பழைய அச்சகத்தைக் கூட உங்களால முழுசா கொளுத்த முடியலையா? நாளைக்குக் காலையில கோர்ட்ல அந்தப் பய புதிய ஆதாரத்தைக் கொண்டு வந்தா என் பல வருட உழைப்பு, பலநூறு கோடி பிசினஸ் எல்லாமே நாசமாயிடும்!” என்று உறுமினான்.
அவன் உடனே தன் வழக்கறிஞரைத் தொடர்புகொண்டான். “நமது அடுத்த கட்டத் திட்டம் உடனடியாகச் செயல்பட வேண்டும். நாளை காலை நீதிமன்ற அமர்வு தொடங்குவதற்கு முன்பாகவே, கதிரவனின் மூத்த வழக்கறிஞர் தாக்கல் செய்யப்போகும் கூடுதல் ஆதாரங்களை நிராகரிக்க வைக்க வேண்டும். தேவைப்பட்டால், அந்த ஆதாரங்களைக் கொண்டுவரும் வழியிலேயே தடுத்து நிறுத்த ஏற்பாடு செய்யுங்கள்!” என்று உத்தரவிட்டான்.
விடியலை நோக்கிய சட்டப் போராட்டம்
பாரதி அச்சகத்தில் அதிகாலை மூன்று மணியளவில் அமைதி திரும்பியது. உள்ளூர் காவல்துறையினர் வந்து கள ஆய்வு செய்து, அத்துமீறல் வழக்கு ஒன்றைப் பதிவு செய்து கொண்டனர். ஆனால், சூர்யபிரகாஷின் பின்னணி பெரியது என்பதால், காவல் துறை விசாரணையை மட்டுமே நம்பியிருக்க முடியாது என்பதை கதிரவன் அறிவான்.
“கதிரவன், நாம இன்னும் கொஞ்ச நேரம்கூட வீணாக்கக் கூடாது. இந்த இரும்புப் பெட்டியில இருக்கிற வங்கியின் சான்றுகளையும், சுந்தரராஜன் ஐயாவின் குறிப்புகளையும் உடனே நம்ம மூத்த வழக்கறிஞரோட வீட்டுக்கு எடுத்துட்டு போகணும். விடிஞ்சதும் கோர்ட்ல இதைப் புதிய தடயமாகத் தாக்கல் செய்யணும்,” என்றாள் மீரா.
கதிரவன் அந்த இரும்புப் பெட்டியைப் பத்திரமாகக் தன் பையில் வைத்துக்கொண்டான். “வேலு அண்ணா, நீங்க இனிமே இங்க தனியா இருக்கக் கூடாது. என் தங்கை ஆனந்தி இருக்குற வீட்டிற்ேக உங்களை அனுப்பி வைக்கிறேன். சூர்யபிரகாஷ் அடுத்து என்ன வேணா செய்வான்,” என்று கதிரவன் கூறினான்.
“தம்பி, இந்த அச்சகம் உங்க அப்பாவோட உயிர். இதை அழிக்க நினைக்கிற அந்தப் பாவிக்கு நாளைக்கு நீதிமன்றத்துல சரியான தண்டனை கிடைக்கணும். நான் பத்திரமா இருப்பேன், நீங்க தைரியமா போங்க,” என்று உணர்ச்சிவசப்பட்டுக் கூறினார் வேலு.
கதிரவனும் மீராவும் காரில் ஏறினர். சென்னை நகரின் தெருக்கள் விடியலை நோக்கி நகரத் தொடங்கியிருந்தன. காரின் கண்ணாடியில் தெரிந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் கதிரவனின் முகம் உறுதியுடன் மின்னியது. தன் தந்தையின் கௌரவத்தையும், பாரதி அச்சகத்தின் உரிமையையும் மீட்டெடுக்கும் இந்த இறுதிச் சமரில், சூர்யபிரகாஷின் எந்தச் சதியையும் எதிர்கொள்ள அவன் தயாராகிவிட்டான்.
ஆனால், அவர்கள் மூத்த வழக்கறிஞரின் இல்லத்தை எட்டும் முன், அவரிடமிருந்து ஒரு அவசரத் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. “கதிரவன்… சூர்யபிரகாஷ் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் பதிவாளரிடம் ஒரு சிறப்பு மனுவைத் தாக்கல் செய்ய முயல்கிறான். நாளை காலை நமது ஆதாரங்களை நீதிமன்றத்தில் காண்பிக்கத் தடை விதிக்கப் பார்க்கிறான்! உடனே வாருங்கள்!” என்று வழக்கறிஞர் கத்தினார். காரின் முடுக்கியை அழுத்தினான் கதிரவன்.
Leave a comment