நட்சத்திர வீதி: மாநகரத்து நினைவுகள் — பகுதி 20

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் பெரிய வெண்கலக் கடிகாரம் மாலையைக் குறிக்க மும்முறை ஒலித்தது. நீதிமன்றத்தின் வராண்டாவில் குளிர்ந்த காற்று வீசினாலும், கதிரவனின் நெற்றியில் வியர்வை வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவன் கைகளில் இருந்த கோப்புகளில் சூர்யபிரகாஷின் சட்டவிரோத நில அபகரிப்புக்கான தடயங்கள் மிகத் தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்டிருந்தன. நீதிபதி பிறப்பித்த தடயவியல் பரிசோதனை உத்தரவு, நில மாஃபியாவின் கோட்டையில் மிகப்பெரிய விரிசலை ஏற்படுத்தியிருந்தது. ஆனால், சூர்யபிரகாஷின் முகம் எந்தவிதமான அச்சமும் இன்றி, ஒரு கொடூரமான புன்னகையுடன் காணப்பட்டது கதிரவனுக்குள் ஒருவித எச்சரிக்கை உணர்வைத் தூண்டியது.

‘நம்ம தரப்பு நியாயம் கோர்ட்டில் நிரூபிக்கப்பட்டாலும், சூர்யபிரகாஷ் சும்மா இருக்க மாட்டான் கதிர்,’ என்றார் மீரா, தன் கையில் இருந்த குறிப்பேட்டை மூடியபடியே. அவளது குரலில் இருந்த நடுக்கம் அவளது அனுபவத்தையும் மீறிய ஒரு பெரிய ஆபத்தை உணர்த்தியது. அச்சகத்தில் திருடப்பட்ட அந்த மூல டைரிகள் எங்கேனும் ஒரு முனையில் அரசு ஆவணங்களை மாற்றப் பயன்படக்கூடும் என்ற பயம் அவளை வாட்டியது. ஆனந்தியோ, உயர்நீதிமன்ற வளாகத்தின் பாதுகாப்புப் பகுதியில் அமர்ந்து வேலுவை கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். வேலுவின் பாதுகாப்பு இப்போது மிக முக்கியமான ஒன்றாக மாறியிருந்தது.

சூர்யபிரகாஷின் வழக்கறிஞர்கள் அவசரக் குழு ஒன்றுடன் ரகசிய ஆலோசனையில் ஈடுபட்டதை கதிரவன் தூரத்தில் இருந்து கவனித்தான். அவர்களின் கண்கள் பாரதி அச்சகத்தின் மீதும், மீராவின் ஆய்வுக்கூடத்தின் மீதும் ஒரே நேரத்தில் பதிந்திருந்தன. சூர்யபிரகாஷ் பெருநிறுவனத்தின் பலத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்யத் தயாராகி வருவதை அவனது உதவியாளர்களின் அவசரமான நடமாட்டங்கள் காட்டிக் கொடுத்தன. ஆனாலும், கதிரவன் பின்வாங்கத் தயாராக இல்லை; தன் தந்தையின் மறைவுக்கு நீதி வாங்கித் தரும் வரை அவன் ஓய மாட்டான்.

மாலை மங்கும் வேளையில், கதிரவனும் மீராவும் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தை விட்டு வெளியேறி ராயப்பேட்டை நோக்கித் தங்கள் வாகனத்தில் புறப்பட்டனர். நகரின் சாலைகளில் வாகன நெரிசல் அதிகமாக இருந்தது. அப்போதுதான் கதிரவனின் செல்போனில் ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது. பாரதி அச்சகத்தின் பக்கவாட்டுச் சுவரருகே மீண்டும் ஏதோ சந்தேகத்திற்கிடமான நபர்கள் நடமாடுவதாக வேலுவின் தோழர் ஒருவன் தகவல் அனுப்பியிருந்தான். நீதிமன்றத்தின் தடை உத்தரவு கையில் இருந்தாலும், ரவுடி கும்பல் சட்டத்தை மதிக்காமல் அத்துமீறுவது உறுதியானது.

வேகமாக வ을ியை மாற்றிய கதிரவன், நேராக திருவல்லிக்கேணியை நோக்கித் தன் காரைத் திருப்பினான். மீரா அவனுடன் துணைக்கு வந்தாள். அச்சகத்தை அடைந்தபோது, அங்கே விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டுக் கிடந்தன. ஆங்கிலேயர் காலத்து அந்தப் பழமையான கட்டிடத்தின் முன் நின்றுகொண்டிருந்த ஒரு கறுப்பு நிற சொகுசு கார், அவர்கள் வருவதைக் கண்டதும் தலைதெறிக்க வேகமாகச் சென்று மறைந்தது. அந்த வாகனத்தின் பதிவு எண் சூர்யபிரகாஷின் பினாமி நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமானது என்பதை கதிரவன் உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டான்.

அச்சகத்தின் உட்பகுதிக்குச் சென்று பார்த்தபோது, தாழ்ப்பாள் உடைக்கப்பட்டு இருந்ததை அவர்கள் கண்டனர். ஆனாலும், ஏற்கனவே முக்கிய ஆவணங்கள் மற்றும் இரகசிய இரும்புப் பெட்டிப் பதிவேடுகள் பாதுகாப்பான இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டிருந்ததால், சூர்யபிரகாஷின் ஆட்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியிருந்தது. இருந்தபோதிலும், தன் குடும்பத்தின் பாரம்பரிய அடையாளமான அந்த அச்சகத்தை ஒவ்வொரு நாளும் அச்சுறுத்தல்களுக்குள்ளாக்குவதை கதிரவனால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவன் கோபத்தால் நடுங்கினான்.

மீரா அவனது கையைத் தொட்டு அமைதிப்படுத்த முயன்றாள். ‘கதிர், கோபப்பட்டால் எதிரிக்கு நாம் பலவீனமாகிவிடுவோம். கோர்ட் ஆர்டர் நம்மிடம் இருக்கிறது. நாளை காலை மீண்டும் நீதிபதியின் முன் இந்த அத்துமீறலைப் பதிவு செய்வோம்,’ என்றாள் அவள் உறுதியுடன். அந்த வார்த்தைகள் கதிரவனுக்கு புதிய தெம்பைத் தந்தன. தன் தந்தையின் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரும் இந்தப் போராட்டத்தில், தனித்து விடப்படவில்லை என்ற நம்பிக்கை அவனுக்குள் துளிர்விட்டது.

இரவின் அமைதியில் பாரதி அச்சகத்தின் கதவுகள் பலத்த காவலுடன் மூடப்பட்டன. கதிரவனும் மீராவும் பாதுகாப்பான இடத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டாலும், அவர்களின் மனம் அடுத்த நாள் காலை உயர்நீதிமன்றத்தில் நடக்கவிருக்கும் இறுதி யுத்தத்தை நோக்கியே நகர்ந்தது. சூர்யபிரகாஷின் சாம்ராஜ்யத்தை வீழ்த்தும் அந்தத் தருணம் வெகு தொலைவில் இல்லை என்பதை இருவரும் உணர்ந்திருந்தனர்.

மறுநாள் காலை, சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் பெரிய வளாகத்தில் மக்கள் நடமாட்டம் வழக்கத்தை விட அதிகமாக இருந்தது. ஊடகவியலாளர்கள் அனைவரும் சூர்யபிரகாஷ் மற்றும் கதிரவனின் வழக்கைச் சுற்றியே குவிந்திருந்தனர். நீதிமன்ற அறை எண் நான்கில் நீதிபதி தனது இருக்கைக்கு வந்ததும் அமைதி நிலவியது. கதிரவனின் தரப்பு வழக்கறிஞர், பாரதி அச்சகத்தின் மீது நேற்றிரவு நடத்தப்பட்ட அத்துமீறல் மற்றும் சூர்யபிரகாஷின் பினாமி வாகனத்தின் பதிவு எண்களை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தனர். இந்தச் செயலின் மூலம் எதிர்தரப்பு நீதிமன்ற உத்தரவை அவமதித்துள்ளதை ஆவணங்களுடன் நிரூபித்தனர்.

நீதிபதி சூர்யபிரகாஷின் வழக்கறிஞர்களைப் பார்த்துக் கடுமையான கேள்விகளை எழுப்பினார். சட்டத்தின் துணையுடன் மட்டுமே செயல்பட வேண்டும் என்றும், இதுபோன்ற அச்சுறுத்தல்கள் தொடர்ந்தால் கடுமையான பிடியாணைகள் பிறப்பிக்கப்படும் என்றும் நீதிபதி எச்சரித்தார். சூர்யபிரகாஷின் முகத்தில் பதற்றம் நிழலாடியது. நீதிமன்ற அறையின் வெளியில் நின்றுகொண்டிருந்த கதிரவன், மீரா மற்றும் ஆனந்தி மூவரும் இந்தச் சிறிய வெற்றியை அமைதியாகக் கடந்து சென்றாலும், இது இறுதி வெற்றியல்ல என்பதை நன்றாக அறிந்திருந்தனர்.

மதிய வேளையில், மீராவின் ஆய்வுக்கூடத்திலிருந்து ஒரு முக்கியமான தொலைபேசி அழைப்பு கதிரவனுக்கு வந்தது. அச்சகத்தில் திருடப்பட்ட மூல டைரிகளில் இருந்த அறிவியல் குறியீடுகளின் சில பகுதிகள், ஏற்கனவே சில பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலமாக அனுப்பப்பட்டிருப்பதை மீரா கண்டுபிடித்தாள். சூர்யபிரகாஷ் நீதிமன்றத்தில் சட்டப் போராட்டம் நடத்துவது ஒரு நாடகம் மட்டுமே என்றும், உண்மையான ஆதாரங்களை அழித்துவிட்டு வெளிநாடுகளுக்குத் தப்பியோட அவர் திட்டமிட்டு வருவதாகவும் அந்தத் தகவல் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

கதிரவன் உடனடியாக ஆனந்தியைத் தொடர்பு கொண்டு, விமான நிலையங்கள் மற்றும் துறைமுகப் பகுதிகளில் உள்ள தனது மூலங்கள் மூலம் சூர்யபிரகாஷின் பயணத் திட்டங்களைக் கண்காணிக்க உத்தரவிட்டான். சூர்யபிரகாஷ் தனது பலத்தைப் பயன்படுத்தி இந்த நாட்டிலிருந்தே தப்பிக்க முயன்றால், தன் தந்தையின் மரணத்திற்கு நீதி கேட்பது கேள்விக்குறியாகிவிடும் என்ற பேராபத்து அவனுக்குப் புரிந்தது. அடுத்த சில மணி நேரங்கள் ஒட்டுமொத்த வழக்கின் போக்கையும் மாற்றப்போகும் மிக முக்கியமான திருப்பமாக மாறத் தொடங்கியது.