Part 12

பகுதி 12: நிழலின் குரல்

பழைய உளவுத்துறையின் நிலத்தடி ஆவணக் கூடத்தின் ஆழமான அறையிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்தப் பரிச்சயமான குரல், அறிவழகனின் காலடிகளுக்குக் கீழே இருந்த ஒட்டுமொத்தப் பூமியையும் அதிரச் செய்வது போல் இருந்தது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்துவிட்டதாக நம்பப்பட்ட ஒரு மூத்த தலைவரின் குரல் அது. ஆனால், எப்படி இது சாத்தியம்? காலப்பயண விதிகள் மற்றும் நினைவாற்றலின் மீதான அதன் தாக்கம் குறித்து அறிந்திருந்த அறிவழகனுக்கு, அந்த இடத்தின் அதிர்வுகள் ஒரு பெரிய மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தின. தனது கையில் கட்டப்பட்டிருந்த ‘காலச் சுவடு’ கருவி லேசாக அதிர்ந்தது. கருவியின் சிறிய திரையில் ஆபத்தான சிவப்பு நிற அலைவரிசை ஒளிரத் தொடங்கியது. இது ஏதோ ஒரு பெரிய பொறி அல்லது முரண்பாட்டின் (Paradox) அறிகுறி என்பதை அந்தத் தொழில்நுட்பக் கருவி அவனுக்கு எச்சரித்தது.

“அறிவழகன்… நீ இவ்வளவு தூரம் வருவாய் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை,” அந்த ஆழமான இருட்டிலிருந்து மீண்டும் குரல் எதிரொலித்தது. குரல் வந்த திசையை நோக்கி அவன் தன் உயர்-தொழில்நுட்ப லேசர் விளக்கை இயக்கினான். வெளிச்சம் பாய்ந்த அந்தப் பகுதியில், துருப்பிடித்த இரும்பு அலமாரிகளும், பல தசாப்தங்களாகத் திறக்கப்படாத பழைய இரகசிய கோப்புகளும் சிதறிக்கிடந்தன. அறையின் மூலையில், தூசிபடிந்த ஒரு கட்டுப்பாட்டுப் பலகையின் அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த உருவம் மெதுவ一线மாகத் திரும்பியது. அது வேறு யாருமல்ல, ஒரு காலத்தில் அந்த உளவு அமைப்பின் மிக முக்கிய தூண்களில் ஒன்றாக விளங்கி, பிறகு திடீரெனக் காணாமல் போன முன்னாள் தலைமை அதிகாரிதான். ஆனால், அவரது முகம் முதிர்ச்சியடைந்திருந்தாலும், அவரது கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தீர்க்கமான பார்வை அறிவழகனுக்கு உடனடியாகத் தனது குடும்ப விபத்தின் ஞாபகங்களைக் கொண்டுவந்தது.

அறிவழகன் தன் உணர்ச்சிகளை உடனடியாகக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, தனது கைத்துப்பாக்கியை விழிப்புணர்வுடன் உயர்த்தினான். “நீங்களா? நீங்கள் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒரு காலப்பயண விபத்தில் இறந்துவிட்டதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதே? பிறகு எப்படி இந்த இரகசிய ஆவணக் கூடத்தில்… அதுவும் கலகக் குழுவின் முதன்மை எஜமானராக இங்கிருந்து இயக்க முடிகிறது?” என்று அவன் குரலில் எந்தவித நடுக்கமும் இல்லாமல் கேட்டான். அவனது அமைதியான குணம் அந்தச் சூழலிலும் அவனுக்குத் துணையாக நின்றது.

அந்த முன்னாள் மூத்த தலைவர் மெல்லிய புன்னகையுடன் அவனருகே வந்துகொண்டே கூறினார், “இறப்பு என்பது நாம் நினைப்பது போல் முடிவல்ல, அறிவழகன். காலத்தின் போக்கை நாம் நினைத்தபடி மாற்ற முடியாதென்று இந்த அமைப்பு உனக்குச் சொல்லித் தந்துள்ளது. ஆனால், வரலாற்றின் ஒரு சிறிய திருப்புமுனை ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்தின் எதிர்காலத்தையே காப்பாற்றக்கூடும் என்பதை இவர்கள் மறைக்கிறார்கள். உன்னுடைய குடும்பம் இழந்த அந்தத் தருணம் ஒரு விபத்து அல்ல; அது திட்டமிடப்பட்ட ஒரு காலப் பிழை. அதை மீட்டெடுக்கத்தான் நான் இந்த இயக்கத்தை உருவாக்கினேன்.”

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் அறிவழகனின் மூளையில் கடுமையான வலி மின்னல் வெட்டுப் போலத் தாக்கியது. மலரின் எச்சரிக்கைகள் அவனது நினைவுக்கு வந்தன; ‘அதிகப்படியான காலப்பயணப் பயன்பாடு நினைவாற்றலை அழித்துவிடும்’ என்ற அவளது குரல் அவன் காதுகளில் ஒலித்தது. ஆனாலும், தன் குடும்பத்தின் இழப்புக்கும் இந்த மூத்த தலைவருக்கும் உள்ள நேரடித் தொடர்பைக் கண்டறியும் ஆர்வம் அவனைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றது. அவன் தன் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, “என் குடும்பத்தின் பெயரைக் கூறி என்னை உணர்ச்சிவசப்படுத்தப் பார்க்கிறாயா? காலத்தின் விதிகளுடன் விளையாடி உலகைப் பேரழிவை நோக்கித் தள்ளும் உனது சதித்திட்டத்தை நான் ஒருபோதும் அனுமதிக்க மாட்டேன்,” என்று உறுதியுடன் கூறினான்.

அதே நேரத்தில், கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்து கார்த்திக் பதற்றத்துடன் அறிவழகனின் அலைவரிசைக்குத் தொடர்பு கொண்டான். “அறிவழகன், உன்னைச் சுற்றியுள்ள காந்தப் புலத்தில் திடீர் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அந்தப் பகுதியில் ஒரு பெரிய காலப்பாதை திறக்கப்படுவதற்கான சமிக்ஞை என் திரையில் விழுகிறது. கலகக் குழுவின் மற்ற உறுப்பினர்கள் அந்த இடத்தை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். உடனடியாக அங்கிருந்து வெளியே வா!” என்று அவனது குரல் கம்மிய ஒலியில் கேட்டது. நிலவழகனும் கட்டுப்பாட்டு அறையிலிருந்து நிலைமையை மீட்கத் தேவையான அவசர உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்துக் கொண்டிருந்தார்.

மூத்த தலைவர் அந்த எச்சரிக்கையைக் கேட்டுச் சத்தமாகச் சிரித்தார். “வெளியேற நினைக்கிறாயா, அறிவழகன்? உனது ‘காலச் சுவடு’ கருவி இப்போது உனக்குக் கீழ்ப்படியாது. இதோ, உனது கடந்த காலத்தின் உண்மையான முகத்தைப் பார்க்கத் தயாராகு!” என்று கூறியவாறு அவர் தன் கையில் இருந்த ஒரு சிறிய அழுத்தக் கருவியை இயக்கினார். அந்த அறையின் மையத்தில் இருந்த தரைப்பகுதி இரண்டாகப் பிளந்து, நீல நிற ஒளியுடன் கூடிய ஒரு புதிய காலப்பாதை உருவானது. அந்தப் பாதையிலிருந்து கடந்த காலத்தின் நிழல் உருவங்கள் ஒவ்வொன்றாக வெளிவரத் தொடங்கின. அறிவழகனின் எதிர்காலம் இப்போது அந்த நிலத்தடி ஆவணக் கூடத்தின் இருளுக்குள் மிகப்பெரிய கேள்விக் குறியாக நின்றது.