கடலோரக் காவியம் — பகுதி 20

வடக்குக் கலங்கரை விளக்கத்தின் வெளிப்புறப் பதற்றங்களிலிருந்து தப்பித்து, யாழினியும் முகிலும் தங்களின் தற்காலிகப் பாதுகாப்பான கடலோரப் பணிமனை அறைக்குத் திரும்பினர். அறையின் நடுவே இருந்த பழமையான மர மேஜையின் மீது, அந்த மர்ம நபர் தவறவிட்டுச் சென்ற உலோகம் சார்ந்த தகட்டுத் துண்டையும், அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த சிதைந்த குறியீட்டுத் தாளையும் யாழினி கவனமாக வைத்தாள். அந்தச் சிறிய அறையில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த விளக்கில் இருந்து வீசிய மஞ்சள் வெளிச்சம், தகட்டின் கூர்மையான துருப்பிடிக்காத விளிம்புகளில் பட்டுப் பிரதிபலித்தது. வெளியே மண்டபம் கடலின் சீற்றமான அலைகளின் ஓசை தொடர்ச்சியாக இரவின் அமைதியைக் கலைத்துக் கொண்டிருந்தது. யாழினி தன் மடிக்கணினியைத் திறந்து, அந்தத் தகட்டில் உள்ள நுட்பமான பதிவுகளை டிஜிட்டல் முறையில் லேசர் மூலம் ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கினாள்.

முகில் மேஜையின் அருகில் நின்று, யாழினியின் வேகமான விரலசைவுகளையும் அவளது கண்கள் காட்டிய தீவிரமான சிந்தனையையும் கூர்ந்து கவனித்தான். “யாழினி, அந்தத் தகட்டில் இருப்பது வெறும் கார்ப்பரேட் ரகசியம் மட்டுமல்ல… நமது பாரம்பரிய மரக்கலத்தின் அடிப்பகுதியில் மறைக்கப்பட்டுள்ள கனிம வளங்கள் பற்றிய சரியான ஆழ்கடல் ஆயத்தொலைவுகள் (coordinates) ஆக இருக்கக்கூடும்” என்று அவன் தன் அனுபவப்பூர்வமான சந்தேகத்தைக் கூறினான். யாழினி தன் தலையை அசைத்து, “நீ சொல்வது முற்றிலும் உண்மை முகில். இந்தத் தகட்டின் உலோகக் கலவையை நான் ஆராய்ந்தபோது, இது நவீன தொழில்துறை தொழில்நுட்பத்தால் செதுக்கப்பட்டது என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால் அதில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள குறியீடுகள் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு கடல்சார் வரைபடத்தின் மரபுசார் வழியைப் பின்பற்றுகின்றன” என்று விளக்கினாள்.

இருவரும் இணைந்து அந்த ரகசியக் குறியீடுகளை ஒவ்வொன்றாக ஒப்பீடு செய்து ஆராயத் தொடங்கினர். யாழினி தன் கடல்சார் பொறியியல் அறிவைப் பயன்படுத்தி, அட்சரேகை மற்றும் தீர்க்கரேகைத் தரவுகளைப் பிரித்தெடுத்தாள். “செழியனின் ஆட்கள் நாளை விடியற்காலைக்குள் இந்த குறிப்பிட்ட ஆழ்கடல் குழிப்பகுதிக்குச் சென்று, அங்குள்ள தொல்பொருள் பெட்டகத்தின் மீதமுள்ள பகுதிகளைத் தகர்க்க திட்டமிட்டுள்ளனர். அவர்கள் நவீன இயந்திரங்களைக் கொண்டு அடிமட்டத்தைச் சீரழித்தால், மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்தைக் காப்பாற்றுவதற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள் முழுமையாக அழிந்துவிடும்” என்று யாழினி எச்சரித்தாள். முகில் தன் கரங்களை இறுக்க மூடி, “அவர்களுக்கு அந்த வாய்ப்பை நாம் கொடுக்கக் கூடாது. அவர்கள் அங்கு செல்வதற்கு முன்பே, நாம் ஆழ்கடலுக்குள் இறங்கி அந்தப் பகுதியைப் பாதுகாப்பாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும்” என்று உறுதியளித்தான்.

அந்த அபாயகரமான ஆழ்கடல் திட்டத்தை அவர்கள் உடனடியாக வடிவமைக்கத் தொடங்கினர். சாதாரண நேரங்களில் ஆழ்கடலில் மூழ்கி ஆய்வு செய்வது எளிதானது; ஆனால், செழியனின் கார்ப்பரேட் கூலிப்படையினர் கரைகளிலும் கடலிலும் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தச் சூழலில், இரவோடு இரவாக கடலுக்குள் இறங்குவது மிகப்பெரிய ஆபத்தாகும். “விடியற்காலை நான்கு மணிக்குக் கடல் அலைகளின் வேகம் மற்றும் நீரோட்டம் சற்றே குறையும் நேரத்தைப் பயன்படுத்தி நாம் செல்ல வேண்டும். நான் ஆராய்ச்சி விசைப்படகில் இருந்து சோனார் கண்காணிப்பை மேற்கொள்கிறேன், நீ ஆழ்கடலின் அடிமட்டத்திற்குச் சென்று ஆதாரங்களைப் படம்பிடிக்க வேண்டும்” என்று யாழினி தன் திட்டத்தை நுட்பமாக விளக்கினாள். முகில் அவளது தொழில்முறை நேர்த்தியையும் துணிச்சலையும் கண்டு மனதிற்குள் பெருமிதம் கொண்டான்.

திட்டமிடல் முடிந்ததும், இருவரும் தங்களின் மூழ்கி உருளைகள், ஆழ்கடல் ஆடைகள் மற்றும் சோனார் தொடர்பு சாதனங்களைச் சரிபார்க்கத் தொடங்கினர். ஆழ்கடல் சுவாசக் கருவிகளின் அழுத்த அளவீடுகளையும் ஆக்சிஜன் அளவையும் முகில் ஒவ்வொன்றாகப் பரிசோதித்தான். அப்போது யாழினியின் கைகள் லேசாக நடுக்கமுற்றதை முகில் கவனித்தான். அவளது மனதில் எழும் கவலையை உணர்ந்தவன் போல, அவன் தன் சோதனைகளை இடைநிறுத்தி, யாழினியின் அருகில் மெதுவாக நெருங்கி வந்தான். “யாழினி…” என்று அவன் மிக மென்மையான குரலில் அழைத்தான். யாழினி நிமிர்ந்து அவனது ஆழமான கண்களைப் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில் கார்ப்பரேட் சதியைப் பற்றிய கோபத்தை விட, முகிலின் பாதுகாப்பைப் பற்றிய பயமும் கவலையுமே அதிகமாக இருந்தது.

“முகில், இந்த ஆழ்கடல் பயணம் முந்தைய பயணங்களை விட மிகவும் அபாயகரமானது. எதிரிகள் தங்கள் சுயநலத்திற்காக எந்த எல்லைக்கும் செல்வார்கள் என்பதை நாம் நன்கு அறிவோம். இருண்ட ஆழ்கடலில் உனக்கு ஏதேனும் ஆபத்து நேர்ந்தால்…” என்று யாழினி தன் வார்த்தைகளை முடிக்க முடியாமல் தொண்டை அடைக்கத் தயங்கினாள். முகில் அவளது குளிர்ந்த கைகளை மெதுவாகப் பற்றி, தன் நம்பிக்கையான புன்னகையைச் சிந்தினான். “எனக்கு எதுவும் ஆகாது யாழினி. இந்தக் கடல் எனக்குப் புதிய இடம் அல்ல, ஆனால் இந்த முறை எனக்கு உன்னுடைய தொழில்முறை வழிகாட்டுதலும், மாறாத நம்பிக்கையும் துணையாக இருக்கிறது. மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்தையும் நமது பாரம்பரியத்தையும் காக்கும் வரை நான் பின்வாங்க மாட்டேன். உன்னைப் பாதுகாப்பதும் உனது கனவை நிஜமாக்குவதும் தான் எனது முதல் கடமை” என்று உணர்வுப்பூர்வமாகக் கூறினான்.

அவனது அந்த அன்பான வார்த்தைகள் யாழினியின் மனதிற்குள் இருந்த பயத்தைப் போக்கி, பெரும் தைரியத்தையும் நம்பிக்கையையும் விதைத்தன. இருவருக்கும் இடையிலான உணர்வுப் பிணைப்பு அந்த அமைதியான இரவில் மேலும் ஆழமடைந்தது. வார்த்தைகளைக் கடந்து அவர்களின் பார்வைகள் பரஸ்பர மதிப்பையும் அன்பையும் பரிமாறிக்கொண்டன. யாழினி தன் ஆழமான மூச்சை வெளிவிட்டு, “சரி முகில், நாம் இருவரும் இணைந்து இந்தச் சதியை எதிர்கொள்வோம்” என்று கூறி மீண்டும் சோனார் கருவிகளின் டிஜிட்டல் இணைப்பை உறுதி செய்யத் தொடங்கினாள். முகில் தன் மூழ்கி தலைக்கவசத்தைப் பொருத்தி, ஆழ்கடல் கேமராவின் விளக்குகளை ஒளிரச் செய்து தயார்படுத்தினான்.

அவர்கள் முழுமையாக ஆயத்தமாகி, சோனார் திரையில் ஆழ்கடல் பகுதியின் நேரடி வரைபடத்தை அமைத்துச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கிய அந்த மறுநொடியில், எதிர்பாராத அசம்பாவிதம் நிகழ்ந்தது. கணினியின் திரையில் பளிச்சிட்ட பச்சைக் கோடுகள் திடீரென அலைபாய்ந்து இரத்தச் சிவப்பாக மாறின. சோனார் தகவல்தொடர்பு அமைப்பில் கடுமையான சமிக்ஞை இடையூறு (signal interruption) ஏற்பட்டது. கட்டுப்பாட்டுத் திரையில் மர்மமான அதிர்வெண் குறுக்கீடு உருவாகி, அவர்களின் சோனார் டிராக்கர் சாதனங்களைச் செயலிழக்கச் செய்யத் தொடங்கியது. யாழினி அதிர்ச்சியுடன் திரையை நோக்கிப் பாய்ந்தாள்; முகில் தனது கையடக்கத் தொடர்பு சாதனத்தை உயர்த்தி, “யாழினி, இது சாதாரணத் தொழில்நுட்பக் கோளாறு இல்லை, யாரோ வெளிப்புறத்திலிருந்து நமது சோனார் அலைவரிசையைக் முடக்க முயல்கிறார்கள்!” என்று எச்சரித்தான்.