கடலோரக் காவியம் — பகுதி 15: இரவின் ரகசியப் பயணம் மற்றும் சட்டத்தின் பிடி

பகுதி 15: இரவின் ரகசியப் பயணம் மற்றும் சட்டத்தின் பிடி

வடக்குக் குடிலின் மங்கலான அகல் விளக்கு வெளிச்சத்தில், முகிலின் கரங்கள் யாழினியின் தோள்களை மென்மையாகத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தன. அந்த அமைதியான சூழலில், வெளியே அடிக்கும் கடல்காற்றின் ஓசை அவர்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான கவசமாக இருந்தது. யாழினி தன் கலங்கிய கண்களால் முகிலைப் பார்த்துவிட்டு, அவனது கரங்களின் மீது தன் கைகளை வைத்துக் கொண்டாள். "முகில், என் தாத்தா கட்டியெழுப்பிய இந்த நிறுவனத்தைக் காப்பாற்றப் போராடும் இந்தப் பாதையில், நீ எனக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய பலம். இந்தத் தாமிரப் பட்டயங்கள் நம்மிடம் இருக்கும் வரை, செழியனால் நம்மை வீழ்த்த முடியாது," என்று அவள் குரலில் உறுதியுடன் கூறினாள்.

முகில் லேசாகப் புன்னகைத்தான். அவனது கண்களில் யாழினியின் மீது கொண்ட அன்பும் ஆழமான அக்கறையும் தெளிவாகத் தெரிந்தன. "யாழினி, உன்னுடைய இலக்கு என் இலக்கும் கூட. இந்தத் தாமிரப் பட்டயங்களில் உள்ள ஆவணங்கள் வெறும் காகிதங்கள் அல்ல; அவை மண்டபத்தின் பாரம்பரியத்தை அழிக்கத் துடிக்கும் கார்ப்பரேட் கூட்டத்தின் முகமூரியைக் கிழிக்கும் சாட்சிகள். நாம் இங்கிருந்து தப்பியோடவில்லை; சரியான நேரத்தில் உரிய அதிகாரிகளிடம் உண்மையைச் கொண்டு செல்லத் திட்டமிடுகிறோம்," என்றான் அவன்.

அவர்களின் அந்த ரகசிய உரையாடலுக்குப் பிறகு, அதிகாலைப் பொழுது நெருங்கும் நேரத்தில் அவர்கள் தங்கள் அடுத்த கட்ட நகர்வைத் தொடங்கினர். குடிலில் இருந்த பழைய அலுமினியப் பெட்டியில் அந்தத் தாமிரப் பட்டயங்களையும் ஊழல் ஆவணங்களையும் பத்திரமாகப் பொதிந்து கொண்ட முகில், யாழினியை அழைத்துக்கொண்டு அலையாத்தித் தாவரங்களின் சேற்றுப் பாதையைக் கடந்து மாவட்டத் தலைநகரை நோக்கிச் செல்லும் நெடுஞ்சாலைப் பகுதியை அடைந்தான். வழியில் யாழினியின் கார்ப்பரேட் தொடர்புகளில் ஒருவரான, நேர்மையான மாவட்ட வருவாய் அதிகாரிக்கு அவர்கள் ரகசியமாகத் தகவல் அனுப்பியிருந்தனர்.

காலை வெயில் கீற்றுகள் மண்டபத்தின் கடல்நீரில் படும் வேளையில், அவர்கள் மாவட்ட உயர் அதிகாரியின் அலுவலக வாசலில் நின்றனர். கையில் அந்த உலோகப் பெட்டியுடன் யாழினியும் முகிலும் உள்ளே நுழைந்தபோது, அலுவலகத்தின் சூழல் தீவிரமாக இருந்தது. தாங்கள் கொண்டுவந்த தாமிரப் பட்டயங்களையும், செழியன் மற்றும் அவரது மேலதிகாரி செய்த நில அபகரிப்பு மற்றும் கடல் வளச் சுரண்டல் குறித்த அனைத்து டிஜிட்டல் மற்றும் அச்சு ஆதாரங்களையும் அந்த அதிகாரியின் மேசையில் சமர்ப்பித்தனர். யாழினி தன் வாதங்களைச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் எடுத்துரைத்தாள். கடல்சார் பொறியாளராக அவளது தொழில்நுட்ப ஆய்வறிக்கையும், முகில் மீட்டெடுத்த வரலாற்றுச் சான்றுகளும் இணைந்து அந்த அதிகாரியை வியப்பில் ஆழ்த்தின.

"இந்த ஆவணங்கள் அனைத்தும் உண்மையானவை என்பதை எங்களால் சட்டப்பூர்வமாக நிரூபிக்க முடியும் சார். மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்தின் மீது செழியன் தொடுத்திருக்கும் வழக்குகள் அனைத்தும் போலியானவை," என்று யாழினி உறுதியுடன் கூறினாள். அதிகாரி அந்த ஆவணங்களைப் பார்வையிட்டுவிட்டு, உடனடியாக மேல் நடவடிக்கை எடுப்பதாக உறுதியளித்தார். அந்தத் தருணம் அவர்களின் நீண்ட நாள் போராட்டத்திற்கு ஒரு பெரிய வெற்றியாகத் தோன்றியது.

ஆனால், அந்த நிம்மதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. அலுவலகத்தின் பிரதான வாயிலில் வாகனத்தின் பிரேக் சத்தம் ஒலிக்க, பதற்றத்துடன் வந்த ஒரு நீதிமன்ற ஊழியர் அவசரமான ஒரு தடையாணைக் கடிதத்தை (Fake Injunction Notice) யாழினியின் கைகளில் திணித்தார். அந்த அறிவிப்பின்படி, அடுத்த சில மணி நேரங்களுக்குள் மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்தின் உரிமையை முழுமையாகச் பறித்துக்கொள்வதற்கான போலி உத்தரவு ஒன்று மாவட்ட நீதிமன்றத்திலிருந்து பிறப்பிக்கப்பட்டிருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. அதிகாரியின் அலுவலகத்திலேயே இந்த அதிர்ச்சிச் செய்தி அவர்களை உலுக்கியது. செழியனின் பின்னணியில் உள்ள அந்தப் பெரிய சக்தி, அதிகாரத்தின் உச்சத்தைப் பயன்படுத்தி மீண்டும் ஒரு முறைகேடான சட்டத் தடையை உருவாக்கியிருப்பது அப்போதுதான் அவர்களுக்குப் புரிந்தது. முகில் தன் கோபத்தை அடக்கியவாறு யாழினியின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, அடுத்த கட்டச் சட்டப் போராட்டத்திற்குத் தயாரானான்.