இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 23

துறைமுகக் கிடங்கின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் வெடித்த திடீர் துப்பாக்கிச் சூடு அந்தப் பகுதியையே அதிரச் செய்தது. அறிவழகன் அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டவுடன் நொடி நேரமும் தாமதிக்காமல் அருகில் இருந்த பெரிய இரும்பு ஷிப்பிங் கன்டெய்னருக்குப் பின்னால் தற்காப்புக்காகப் பாய்ந்தான். அவனது கைகளில் இருந்த காயமடைந்த கட்டுகள் லேசாக அழுந்தினாலும், உயிருக்கு ஆபத்தான அந்தத் தருணம் வலியைப் பற்றிக் கவலைப்பட அவனுக்கு அவகாசம் தரவில்லை. தாமரையும் செல்வராஜும் கிடங்கின் பின்புற கதவை உடைத்து உள்ளே நுழைந்த வேகத்தில் நிலைமையைச் சமாளித்தனர். “செல்வராஜ் சார், இடது பக்க மூளையில் இருந்துதான் குண்டு பாய்ந்திருக்கிறது! அந்த ஸ்னைப்பர் கன்டெய்னரின் மேல் மாடியில் இருக்கிறான்!” என்று தாமரை தனது சேவைத் துப்பாக்கியைக் கையில் ஏந்தியவாறு எச்சரித்தாள். செல்வராஜ் சற்றும் பதற்றமின்றி, தன் கையில் இருந்த நவீன ரக துப்பாக்கியைக் கொண்டு மறுபுறம் பாதுகாப்பான நிலையை எடுத்தார்.

அதே நேரத்தில், அந்த உயர் அதிகாரி திடீர் குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி அங்கிருந்து நழுவ முயன்றார். கையில் இருந்த விலைமதிப்பற்ற மாஸ்டர் லெட்ஜர் ஆவணங்களைப் பாதுகாப்பதும், இந்தச் சதித்திட்டத்தின் உண்மையான முகத்தைத் தோலுரிப்பதும் அறிவழகனின் உடனடி இலக்காக இருந்தது. “அறிவழகன், நீங்கள் உடனே பின்வாங்குங்கள்! நான் அந்த உயர் அதிகாரியின் தப்பியோடும் வழியை மறிக்கிறேன்!” என்று சத்தமிட்டபடி செல்வராஜ் சரமாரியான தற்காப்புத் துப்பாக்கிச் சூட்டைத் தொடங்கினார். கிடங்கின் மேற்கூரையில் இருந்த மர்மச் சுடும் வீரன் மீண்டும் சுட முயன்றபோது, தாமரை துல்லியமாக எதிர் தாக்குதல் நடத்தி அவனது கவனத்தைத் திசைதிருப்பினாள். அந்தத் துறைமுகத்தின் பிரம்மாண்டமான கன்டெய்னர்களின் நடுவே ஒரு கடுமையான துப்பாக்கிச் சூட்டுப் போர் தொடங்கியது.

அறிவழகன் குனிந்தபடியே கன்டெய்னர்களின் குறுகிய சந்துகளுக்கு இடையே வேகமாக ஓடினான். அவனது கையில் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த டேப்லெட் மற்றும் ஆவணப் பை அவனுக்குப் பெரும் பலத்தைக் கொடுத்தன. தூரத்தில் அந்த உயர் அதிகாரி ஒரு கருப்பு நிற ஆடம்பர காரை நோக்கி அவசரமாக நடந்து செல்வதை அவன் கண்டான். “நில்லுங்கள்! உங்களால் இந்த நாட்டின் சட்டத்திலிருந்து தப்பிக்க முடியாது!” என்று அறிவழகனின் குரல் துறைமுகத்தின் இரும்புச் சுவர்களில் எதிரொலித்தது. ஆனால் அந்த உயர் அதிகாரி திரும்பிப் பார்க்காமல் காரின் கதவைத் திறக்க முயன்றார். சர்வதேச பணமோசடியின் வேர்கள் எவ்வளவு ஆழமானவை என்பதை உணர்த்தும் வகையில், அந்தத் தருணம் மிகுந்த பரபரப்புடன் நகர்ந்தது.

தாமரையும் செல்வராஜும் எதிரிகளின் தாக்குதலை வெற்றிகரமாக முறியடித்துவிட்டு அறிவழகன் நின்ற திசையை நோக்கி விரைந்தனர். “அறிவழகன் தனியாகச் மாட்டிக்கொண்டான், விரைந்து செல்வோம் தாமரை!” என்று செல்வராஜ் கட்டளையிட, இருவரும் அந்த கன்டெய்னர்களின் labyrinths வழியே மின்னல் வேகத்தில் ஓடினர். அறிவழகன் அந்த உயர் அதிகாரியை நெருங்கி அவரது வழியைத் தனது உடல் உறுதியால் மறித்தான். “என் சகாக்களின் இரத்தத்திற்குக் நீதி கிடைக்கும் வரை நான் உன்னை நகர விட மாட்டேன்” என்று அவன் கண்களில் கோபமும் உறுதியும் கொப்பளிக்கக் கூறினார். அந்த உயர் அதிகாரியின் முகத்தில் முதன்முறையாக அச்சத்தின் ரேகைகள் படரத் தொடங்கின.

கடற்கரைக் காற்று இன்னும் பலமாக வீசத் தொடங்கியது. பிரம்மாண்டமான கப்பல்களின் ஹார்ன் சத்தமும் அலைகளின் ஓசையும் சூழ்நிலையை மேலும் தீவிரமாக்கின. அறிவழகன் அந்த உயர் அதிகாரியை முற்றிலுமாக முடக்கிய நிலையில், தாமரையும் செல்வராஜும் சரியான நேரத்தில் அங்கு வந்து சேர்ந்தனர். “காவல்துறை கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கிறீர்கள், கைதிகளைப் போல சரணடையுங்கள்!” என்று தாமரை தனது அதிகாரப்பூர்வ குரலில் எச்சரித்தாள். அந்தத் தருணம் அவர்களின் நீண்ட நாள் போராட்டத்தின் உச்சகட்ட വിജയத்தைக் குறிப்பதாக இருந்தது. இருப்பினும், ஆபத்து இன்னும் முழுமையாக நீங்கவில்லை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருந்தனர்.

திடீரென அந்தப் பகுதி முழுவதும் கடுமையான வாகனங்களின் இரைச்சல் கேட்கத் தொடங்கியது. தூரத்தில் பல காவல் துறை வண்டிகளின் சைரன் சத்தங்கள் காதைப் பிளக்கும் அளவுக்குக் கேட்டன. அறிவழகன் நிமிர்ந்து அந்த வாகனங்களை உற்றுப் பார்த்தபோது, அதன் விளக்கு வெளிச்சம் அவர்களைப் பயமுறுத்தியது. அது சாதாரண ரோந்துப் படைகள் அல்ல; ஏசிபி துரைபாண்டியனின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஊழல் நிறைந்த சிறப்புத் தாக்குதல் படையின் வண்டிகள் அவை. தாமரையின் முகத்தில் திடீர் அதிர்ச்சி நிழலாடியது. “அவர்கள் நம்மைச் சுற்றி வளைத்துவிட்டார்கள், இது துரைபாண்டியனின் நேரடித் தாக்குதல்!” என்று அவள் எச்சரித்தாள்.

அந்தக் கன்டெய்னர் துறையின் முனையில் மூன்று பெரிய காவல்துறை ஜீப்புகள் வந்து நின்றன. துரைபாண்டியன் தனது வழக்கமான குரூரப் புன்னகையுடன் வண்டியில் இருந்து இறங்கி அவர்களை நோக்கி நடந்தார். அவரது கைகளில் துப்பாக்கி தயாராக இருந்தது. “என்ன அறிவழகன், மாஸ்டர் லெட்ஜருடன் தப்பிக்கப் பார்த்தாயா? உனது ஆட்டம் இன்றுடன் முடிந்துவிட்டது” என்று துரைபாண்டியன் கேலியாகக் கூறினார். அந்தத் தருணம் அனைவரையும் ஒரு பெரிய இக்கட்டில் தள்ளியது. அறிவழகனும் தாமரையும் செல்வராஜும் தங்களின் தற்காப்பு நிலையை மீண்டும் வலுப்படுத்தினர். தப்பியோட வேறு வழிகள் ஏதுமின்றி அவர்கள் அந்தத் துறைமுகக் கிடங்கின் விளிம்பில் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

கடலின் உப்புக் காற்று அவர்களின் முகத்தில் அடிக்க, கடுமையான அந்தச் சூழலில் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை என்ன என்ற கேள்வி எழுந்தது. தாமரை தன் துப்பாக்கியை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு, “நாம் இவர்களிடம் உயிரோடு சிக்கப் போவதில்லை அறிவழகன், எப்படியாவது இந்த ஆவணங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும்” என்று முணுமுணுத்தாள். செல்வராஜ் தனது தொலைபேசியை எடுத்து அவசரமாக யாருக்கோ ஒரு இறுதிச் செய்தியை அனுப்ப முயன்றார். துறைமுகத்தின் பெரிய கேட் கதவுகள் மூடப்பட்ட ஒலியுடன், துரைபாண்டியனின் படைகள் அவர்களை நெருங்கத் தொடங்கின. அந்தப் பகுதி முழுவதும் ஒரு மரண அமைதி நிலவியது, அடுத்த வினாடி என்ன நடக்கும் என்ற பதற்றம் அனைவரையும் ஆட்கொண்டது.