இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 25: துறைமுகத்தின் ரகசியப் பாதை

துறைமுகத்தின் அந்தப் பழைய ஓய்வறையின் சுவரோரம் ஒட்டியவாறு நின்றிருந்த அறிவழகன், தனது வலது கையில் ஏற்பட்ட வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் டேப்லெட் திரையை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஜன்னல் வழியாக உள்ளே நுழைந்த வெளிச்சத்தில் அவனது கண்கள் மிகவும் தீர்க்கமாகவும் உறுதியாகவும் தெரிந்தன. தாமரை தன் மடிக்கணினியின் விசைகளை மிக வேகமாக இயக்கி, துரைபாண்டியன் தரப்பினரின் அடுத்த கட்ட நகர்வுகளைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றுகொண்டிருந்தாள். செல்வராஜ் தனது துப்பாக்கியை நழுவவிடாமல் பிடித்துக் கொண்டு, கதவின் இடுக்கு வழியே வெளியே கூர்ந்து கவனித்தார். “துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் கட்டடத்தின் பின்பகுதியையும் வளைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். நாம் இங்கே அதிக நேரம் இருக்க முடியாது” என்று செல்வராஜ் குரலைத் தாழ்த்தி எச்சரித்தார்.

அறிவழகன் சற்றும் தாமதிக்காமல், தன் கைப்பேசியை எடுத்து அவசரமாக ஒரு முக்கியமான கோப்பைப் பதிவேற்றம் செய்யத் தொடங்கினான். “நாம் இந்த லெட்ஜரின் டிஜிட்டல் பிரதியை உடனடியாக நமது பாதுகாப்பான மேகக்கணினி சேமிப்பகத்திற்கு அனுப்ப வேண்டும். ஒருவேளை நம்மை அவர்கள் கைது செய்தாலோ அல்லது கைப்பற்றினாலோ இந்தச் சான்றுகள் அழியக்கூடாது” என்று அவன் தாமரையிடம் கூறினான். தாமரை உடனடியாக அவனது கைப்பேசியோடு தன் கணினியை இணைத்து அந்தத் தரவுப் பரிமாற்றத்தை விரைவுபடுத்தினாள். அவளது முகத்தில் வியர்வை முத்துக்கள் துளிர்த்தன, ஆனாலும் அவளது விரல்கள் துளியும் நடுங்கவில்லை. அவளது நிபுணத்துவம் அந்த ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் அவர்களுக்குப் பெரிய பலமாக இருந்தது.

வெளியே பூட்ச்களின் கனமான சத்தமும், அதிகாரிகளின் குரல்களும் அந்த ஓய்வறையின் கதவைத் தட்டும் அளவுக்கு நெருங்கி வந்தன. “அறிவழகன், டேட்டா அப்லோட் இன்னும் பத்து சதவீதம்தான் பாக்கி உள்ளது. அதற்குள் கதவை உடைத்துவிடுவார்கள் போலிருக்கிறதே!” என்று தாமரை பதற்றத்துடன் கூறினாள். அறிவழகன் அவளது தோளை மென்மையாகத் தொட்டு அவளுக்குத் தைரியம் ஊட்டியவாறு, “பதறாதீர்கள் தாமரை, நம்மால் முடியும். அந்த இறுதிப் பகுதி முடிவதற்குள் அவர்களால் உள்ளே வர முடியாது” என்று தன் ஆழ்ந்த குரலில் ஆறுதல் சொன்னான். அந்தத் தருணத்தில் அவர்களின் உடல் உரசல் இருவருக்கும் இடையே ஒரு அமானுஷ்யமான மன உறுதியையும் ஆழமான உணர்வுபூர்வமான பிணைப்பையும் தந்தது.

செல்வராஜ் கதவின் அருகே இருந்த இரும்புப் பாதியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு, எதிரிகள் உள்ளே நுழைந்தால் எதிர்கொள்ளத் தயாரானார். “நீங்கள் இருவரும் அப்லோட்டை முடியுங்கள், நான் இவர்களைச் சமாளிக்கிறேன்” என்றார் அவர். அடுத்த விநாடி, கதவை யாரோ வெளிப்பக்கமாக பலமாக எட்டி உதைக்கும் சத்தம் கேட்டது. மரக்கதவு முறிந்து விழும் ஓசையுடன் துரைபாண்டியனின் இரண்டு கீழ்நிலை காவலர்கள் உள்ளே பாய்ந்து வந்தனர். செல்வராஜ் மின்னல் வேகத்தில் செயல்பட்டு அவர்களைத் தன் பிடியில் வீழ்த்தித் தற்காத்துக் கொண்டார். அந்தச் சிறிய இடைவெளியில் அப்லோட் வெற்றிகரமாக முடிவடைந்ததற்கான சிறிய பீப் சத்தம் அவர்களின் கைப்பேசியில் ஒலித்தது.

“அப்லோட் முழுமையாக முடிந்துவிட்டது அறிவழகன்! இப்போது இந்தச் சான்றுகள் நம்மைத் தாண்டி பல பாதுகாப்பான இடங்களில் பதிவாகிவிட்டன” என்று தாமரை பெருமூச்சுடன் தெரிவித்தாள். அறிவழகன் திருப்தியுடன் தலையசைத்துவிட்டு, ஓய்வறையின் பின்சுவரில் இருந்த சிறிய காற்றோட்டக் கதவை உற்றுப் பார்த்தான். அந்தச் சிறிய வழியே அவர்கள் அருகில் இருந்த மற்றொரு துறைமுகக் கிடங்கின் பகுதிக்குத் தப்பிக்க முடியும் என்பதை அவன் கணக்கிட்டான். “நமது அடுத்த பாதை அந்தச் சிறிய வழியேதான். தாமரை, நீங்கள் முந்துங்கள்” என்று அவன் கட்டளையிட்டான். செல்வராஜ் கடைசி ஆளாகப் பின்னால் நின்று அவர்களைப் பாதுகாக்கத் தயாரானார்.

அவர்கள் மூவரும் அந்தச் சிறிய காற்றோட்டக் கதவை உடைத்துக்கொண்டு வெளியே குதித்தனர். எதிரிகளின் பார்வையில் படாமல் துறைமுகக் கொள்கலன்களின் நீண்ட வரிசைக்குப் பின்னால் அவர்கள் ஊர்ந்து சென்றனர். துரைபாண்டியன் தனது அணியினருடன் பழைய ஓய்வறையை முற்றுகையிட்டபோது, அங்கே அவர்கள் எஞ்சியிருக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்து ஆவேசமடைந்தார். “அவர்களை எப்படித் தப்பிக்கவிட்டீர்கள்? தேடுங்கள், துறைமுகத்தை முழுமையாக மூடுங்கள்!” என்று அவர் தனது வயர்லெஸ் கருவி மூலம் கத்தினார். அறிவழகனும் தாமரையும் ஒரு பாதுகாப்பான சரக்குந்து மேடையின் நிழலில் மூச்சுவாங்க நின்றனர்.

அறிவழகன் தன் கையில் இருந்த மாஸ்டர் லெட்ஜர் ஆவணப் பையை இறுக்கமாகப் பிடித்தபடி தாமரையைப் பார்த்தான். அவளது கண்களில் இருந்த பயம் மறைந்து, ஒரு புதிய வேகம் வெளிப்படுவதைக் கண்டான். “நாம் இந்தத் துறைமுகத்தைக் கடந்துவிட்டால், பத்திரிகையாளர் கார்த்திக் ஏற்பாடு செய்த பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் சென்றுவிடலாம்” என்று அறிவழகன் கூறினார். தாமரை புன்னகையுடன் தன் துப்பாக்கியைச் சரிசெய்து கொண்டு, “இந்தச் சதிவலையை நாம் விரைவில் முழுமையாக வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வருவோம் அறிவழகன்” என்று உறுதிபடக் கூறினாள். அவர்களின் அந்த அசைக்க முடியாத கூட்டு அந்த இருண்ட துறைமுகத்திலும் ஒரு புதிய விடியலின் நம்பிக்கையைக் காட்டியது.

இருப்பினும், துறைமுகத்தின் பிரதான வாயில் முழுவதும் துரைபாண்டியனின் வாகனங்கள் வரிசையாக நிற்பது அவர்களின் தொலைதூரப் பார்வையில் பட்டது. வெளிப்படையாக வெளியேறுவது இப்போது சாத்தியமில்லை என்பதை அவர்கள் தாமதமின்றி உணர்ந்தனர். அறிவழகன் தன் மூளையைக் தீட்டி, துறைமுகத்தின் கடல்சார் சரக்குக் கப்பல் ஏறும் பகுதி வழியாக தப்பியோடும் மாற்று வழியைத் தனது டேப்லெட்டின் வரைபடத்தில் தேடத் தொடங்கினான். தாமரையும் செல்வராஜும் அவனது திட்டத்திற்கு ஆதரவாகத் தங்கள் ஆயுதங்களைச் சோதித்துக்கொண்டு அடுத்த கட்ட நகர்வுக்குத் தயாராகினர்.