இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 24: துறைமுகத் தப்பிப்பும் புதிய கோப்பும்

துறைமுகத்தின் அகன்ற சிமெண்ட் பாதையில் துரைபாண்டியனின் வாகனப் படை மின்னல் வேகத்தில் வளைந்து வந்து நின்றது. அறிவழகன் தனது கையில் இருந்த ஆவணப் பையையும் மாஸ்டர் லெட்ஜர் டேப்லெட்டையும் மார்போடு சேர்த்துக் அணைத்தபடி நின்றான். அவனது வலது கையில் ஏற்கனவே இருந்த காயம் கடுமையான அழுத்தத்தினால் மீண்டும் வலிக்கத் தொடங்கியது. ஆனால் அந்தத் தருணத்தில் அந்த வலியைக் கூட உணர முடியாத அளவுக்குச் சூழ்நிலை உச்சக்கட்ட பரபரப்பில் இருந்தது. தாமரையும் செல்வராஜும் அவனது இருபுறமும் தற்காப்பு நிலையை எடுத்தவாறு சுதாரித்து நின்றனர். துரைபாண்டியன் தனது கார்களில் இருந்து இறங்கி தனது கீழ்நிலை அதிகாரிகளுக்குக் கடுமையான உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்தார். சுற்றியுள்ள வளிமண்டலம் முழுவதும் காவல்துறையின் எச்சரிக்கை சைரன் ஒலிகளாலும் எதிரிகளின் காலடிச் சத்தங்களாலும் அதிர்ந்துகொண்டிருந்தது. அறிவழகனின் மூளை அந்த விநாடியில் மிகத் துல்லியமாக வேலை செய்தது. இந்தச் சுருக்குக்குள் இருந்து தப்பிக்க ஒரே ஒரு வழிதான் இருந்தது என்று அவன் கணக்கிட்டான்.

"தாமரை, உங்கள் சைபர் திறமையை இப்போது பயன்படுத்தி அந்தப் போலீஸ் வாகனங்களின் வயர்லெஸ் கம்யூனிகேஷனை முடக்குங்கள்!" என்று அறிவழகன் உறுதியான குரலில் கட்டளையிட்டான். தாமரை உடனடியாகத் தன் கைப்பேசியில் இருந்த பிரத்யேக மடிக்கணினியைத் திறக்கத் தொடங்கினாள். அடுத்த சில நொடிகளில் துரைபாண்டியனின் அணியினர் பயன்படுத்திய அலைவரிசை முற்றிலுமாக ஸ்தம்பித்தது. அந்தத் தற்காலிகத் தடையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு செல்வராஜ் தனது துப்பாக்கியால் அருகில் இருந்த பெரிய விளக்குக் கம்பத்தை இலக்காக வைத்துச் சுட்டார். அந்தப் பிரம்மாண்ட விளக்குச் சிதறி விழுந்ததால் துறைமுகத்தின் ஒரு பகுதி முழு இருளில் மூழ்கியது. அந்த இருள் சூழ்ந்த தருணத்தைப் பயன்படுத்தி மூவரும் அங்கிருந்த பெரிய துறைமுகக் கொள்கலன்களின் பின்னே பாய்ந்து மறைந்தனர். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் இருளில் யாரைக் சுடுவது என்று தெரியாமல் குழப்பமடைந்து காற்றில் கண்மூடித்தனமாகச் சுடத் தொடங்கினர்.

அவர்கள் மூவரும் மிக அருகில் இருந்த ஒரு பழைய துறைமுகப் பணியாளர் ஓய்வறையின் கதவைத் தள்ளி உள்ளே நுழைந்தனர். அறிவழகன் கதவை உள்ளிருந்து தாழிட்டுவிட்டு, மேஜையின் மீது அந்த டிஜிட்டல் டேப்லெட்டை வைத்து அதன் திரையை இயக்கினான். அங்கே சர்வதேச ஸ்பான்சர்களின் ரகசியப் பரிவர்த்தனைகளைக் காட்டும் புதிய கோப்பு ஒன்று தானாகவே திறந்தது. அதைப் பார்த்த தாமரையின் கண்கள் ஆச்சரியத்தால் விரிந்தன. "அறிவழகன், இது சாதாரண லெட்ஜர் அல்ல! இந்தியாவின் மிக முக்கிய அரசியல் புள்ளிகளின் வெளிநாட்டு வங்கிக் கணக்குகளுக்குப் பணம் சென்றதற்கான நேரடி டிஜிட்டல் முத்திரைகள் இதில் உள்ளன!" என்று அவள் குரல் நடுங்கினாள். அந்தச் சான்றுகள் இந்த ஒட்டுமொத்த சதிவலையையும் உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் சக்தி வாய்ந்த ஆயுதமாக இருந்தது. செல்வராஜ் ஜன்னல் வழியே வெளியே எட்டிப் பார்த்து எதிரிகளின் நடமாட்டத்தைச் சோதித்தார். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் அந்தக் கட்டடத்தை நெருங்கி வருவதற்கான அறிகுறியாக அவர்களது பூட்ச்களின் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியது.

"நாம் உடனடியாக இந்த இடத்தைவிட்டு வெளியேற வேண்டும், இல்லையென்றால் அவர்கள் நம்மை உயிரோடு பிடிக்க முடியாது" என்று செல்வராஜ் எச்சரித்தார். அறிவழகன் சற்றும் தயங்காமல், கட்டடத்தின் பின்புறம் இருந்த சிறிய காற்றுப் பாதை வழியாக வெளியேறும் வழியைக் கண்டறிந்து தாமரையை வழிநடத்தினான். கையில் இருந்த ரகசியத் தரவுகள் அடங்கிய டேப்லெட்டை பத்திரமாக தனது கோட் பாக்கெட்டுக்குள் செருகிக் கொண்டான். அவர்கள் வெளியே வந்து அருகில் நின்ற பழைய சரக்கு லாரி ஒன்றை நோக்கி மண்டியிட்டபடி நகர்ந்தனர். குளிர்ந்த கடல் காற்று அவர்களின் முகத்தில் அடித்தது, தூரத்தில் தேசிய நெடுஞ்சாலைக்குச் செல்லும் சிறிய இணைப்புப் பாதை தெரிந்தது. துப்பாக்கிச் சூட்டின் சத்தம் சற்று ஓய்ந்திருந்தாலும், ஆபத்து இன்னும் விலகவில்லை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருந்தனர். அறிவழகன் தாமரையின் கையைப் பற்றிக் கொண்டு, அந்த இருண்ட பாதையில் பாதுகாப்பான தூரத்திற்கு ஓடத் தொடங்கினான்.

சாலையின் விளிம்பை அவர்கள் வெற்றிகரமாக அடைந்தபோது, நகரின் எல்லைக் கோட்டை அவர்கள் தாண்டினர். அந்த நிம்மதியான பெருமூச்சு நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை; திடீரென அறிவழகனின் கோட் பாக்கெட்டில் இருந்த டேப்லெட் அதிர்ந்தது. அதிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான அழைப்பு வந்தது. எந்த எண்ணும் காட்டப்படாமல், அது ஒரு நேரலை காணொளி அழைப்பாகத் திரையில் ஒளிரத் தொடங்கியது. அறிவழகன் தாமரையின் கண்களைப் பார்த்தபடியே அந்த அழைப்பை ஏற்று ஸ்பீக்கரை ஆன் செய்தான். அந்தத் திரையில் தோன்றிய நேரலை காட்சியில், அவர்கள் சற்று முன்பு தப்பிய துறைமுகப் பகுதியின் மற்றொரு ரகசிய மூலையில் ஒரு புதிய இலக்கு பூட்டப்பட்டிருப்பது தெரிந்தது. அந்தத் திரையில் தெரிந்த அடையாளம் கடுமையான அதிர்ச்சியைத் தந்தது; அது அவர்களின் கடந்த காலத் தவறுகளையும் விசாரணைகளையும் முடக்கும் அடுத்த கட்ட சதித் திட்டத்தின் நேரலை ஒளிபரப்பாக இருந்தது. மர்ம நபர் ஒருவன் இருளில் நின்றுகொண்டு இவர்களை நோக்கி மெல்லச் சிரிக்கும் நிழல் உருவம் திரையில் மினுமினுத்தது. அந்த நபர் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ளும் முன்னரே, அடுத்த கட்ட பயங்கரமான ஆபத்து அவர்களை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தது.

“இது நம்மை விலை கொடுத்து வாங்கும் பேரமல்ல, நம்மை முற்றிலும் அழிக்கத் துடிக்கும் நேரடி மிரட்டல்,” என்று அறிவழகன் தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு முழங்கினான். அவனது குரலில் இருந்த உறுதியும் சற்றும் குறையாத தைரியமும் தாமரையின் மனதில் புதியதொரு நம்பிக்கையை விதைத்தது. செல்வராஜ் உடனே தனது கைத்துப்பாக்கியை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு, சுற்றியுள்ள பகுதிகளைக் கூர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினார். “நாம் இங்கேயே நின்றால் எதிரிகளுக்கு எளிதான இலக்காகிவிடுவோம். உடனே இந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து, நமது பாதுகாப்பான ரகசிய முகாமை அடைய வேண்டும்,” என்றார் அவர் அவசரமாக.

தாமரை உடனடியாகத் தன் மடிக்கணினியைத் திறக்காமல், தன் கையில் இருந்த சிறிய தொலைதொடர்பு கருவி மூலம் எதிரிகளின் அலைவரிசையைக் கண்காணித்து முடக்கினாள். “அறிவழகன், அவர்களின் தகவல் தொடர்பு தற்காலிகமாகத் துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டது. நமக்குச் சில நிமிடங்கள் அவகாசம் கிடைத்துள்ளது,” என்று அவள் பெருமூச்சுடன் கூறினாள். அந்த இரவின் குளிர்ந்த காற்றில் அவர்களின் வேகமான மூச்சுக்காற்று மட்டுமே ஒலித்தது. அவர்கள் இருவரும் ஒரு பாதுகாப்பான வாகனத்தைத் தேடி இருண்ட சாலையைக் கடந்து முன்னேறினர். கையில் உள்ள மாஸ்டர் லெட்ஜர் டேப்லெட் இப்போதும் லேசாக அதிர்ந்துகொண்டே இருந்தது, அது அவர்களுக்கு உணர்த்தும் எச்சரிக்கை மணியைப் போலக் கைக்குள் துடித்தது.