இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 21: நிழல்களின் சங்கமம்

பகுதி 21: நிழல்களின் சங்கமம்

அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருப்பவர்கள் செய்யும் தவறுகள் எப்போதுமே எளிதில் வெளிவருவதில்லை; அவற்றை வெளிக்கொணர முற்படுபவர்களின் வாழ்க்கையே ஒரு சூதாட்டமாக மாறிவிடுகிறது. அறிவழகன் தனது காயமடைந்த கைகளில் கட்டை இறுக்கிக் கொண்டு, பாதுகாப்பான உறைவிடத்தின் மேஜை மீதிருந்த ‘பூமி கிரானைட்ஸ்’ நிறுவனத்தின் மாஸ்டர் லெட்ஜரைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது மூளை ஒருபுறம் நிதித்துறை சார்ந்த கணக்குகளை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தாலும், மறுபுறம் தாமரையின் பாதுகாப்பு அவனது மனதை வாட்டியெடுத்தது. சற்று முன்பு அந்த மர்ம நபர் தொலைபேசியில் மிரட்டிய வார்த்தைகள் அவனது காதுகளில் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருந்தன. தாமரையை மீட்க வேண்டுமென்றால், தான் அந்த மர்ம நபர் குறிப்பிடும் இடத்திற்குச் சென்றாக வேண்டும் என்பதை அவன் உணர்ந்தான். ஆனால் அது ஒரு வெளிப்படையான பொறி (Trap) என்பதும் அவனுக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது.

அதே நேரத்தில், உப்புப் பாத்திகள் கிடங்கின் பின்புறம் நிலைமை மிக வேகமாக மாறிக்கொண்டிருந்தது. துப்பாக்கிச் சூட்டின் சத்தமும் காவல்துறையின் சீருடையணிந்த கூலிப்படையினரின் காலடிச் சத்தமும் அந்தப் பகுதியையே அதிரச் செய்தன. ஆய்வாளர் தாமரையும், முன்னாள் சிறப்பு அதிகாரி செல்வராஜும் எதிரிகளின் கண்களில் படாமல் கிடங்கின் இருண்ட மூலை வழியாகப் பின்வாங்கினர். “மேடம், நாம் தாமதிக்கக் கூடாது. துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் அந்த வடிகால் சுரங்கப்பாதையை நெருங்கிவிட்டார்கள். என்னைப் பின்தொடருங்கள்!” என்று குறைந்த குரலில் எச்சரித்தபடி, செல்வராஜ் தனது சர்வீஸ் பிஸ்டலின் பாதுகாப்புப் பூட்டை அகற்றினான். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பாதுகாத்தவாறு அந்தப் பழைய வடிகால் குழாயினுள் இறங்கினர்.

அந்தக் குறுகிய, ஈரப்பதம் நிறைந்த சுரங்கப்பாதை அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பான வெளியேறும் வழியாக அமைந்தது. வெளியே வரும்போது உப்புப் பாத்திகளின் உப்புக்காற்றின் நெடி அவர்களின் மூக்கைத் துளைத்தது. தாமரை தனது மூச்சைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, “செல்வராஜ் சார், அறிவழகன் பாதுகாப்பான இடத்தை அடைந்துவிட்டானா என்பது எனக்குத் தெரிய வேண்டும். அவனிடம் அந்த மாஸ்டர் லெட்ஜர் இருப்பதுதான் நமது பலம்” என்றாள். அதற்குச் செல்வராஜ், “கவலைப்படாதீர்கள் மேடம், அவன் பாதுகாப்பாகப் போய்விட்டதாக எனக்குத் தகவல் வந்துவிட்டது. இப்போது நாம் செய்ய வேண்டியது நம்மைத் தேடும் இந்த ஊழல் காவல்துறை வலையிலிருந்து தப்பிப்பதுதான்” என்று பதிலளித்தார்.

இதற்கிடையில், டிஜிட்டல் டேப்லெட்டில் தரவுகளை அலசி ஆராய்ந்து கொண்டிருந்த அறிவழகனுக்கு ஒரு புதிய துப்பு கிடைத்தது. மாஸ்டர் லெட்ஜரின் குறியாக்கப்பட்ட கோப்புகளில் சில டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகள் நேரடியாக காவல் துறையின் உயர்மட்டக் கணக்குகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பதை அவன் கண்டறிந்தான். ஏசிபி துரைபாண்டியனுக்கும், அந்தப் பெருநிறுவனத்திற்கும் இடையே உள்ள பணப்பரிமாற்றத்தின் டிஜிட்டல் சான்றுகள் இப்போது அவனது கையில் முழுமையாக இருந்தன. இந்தத் தகவலை உடனடியாக தாமரைக்கு அனுப்ப அவன் முயன்றபோது, அவனது கைப்பேசி மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அதே மர்ம நபர் தான் அழைத்தான்.

“அறிவழகன்… நீ ரொம்ப புத்திசாலிதான், மாஸ்டர் லெட்ஜரைத் தேடிப்பிடித்துவிட்டாய். ஆனால், உன் கூட இருக்கிற தாமரை இப்போது எங்கே இருக்கிறாள் என்று உனக்குத் தெரியுமா? அவளை உயிரோடு பார்க்க வேண்டுமென்றால், நகரின் பழைய துறைமுகப் பகுதிக்குத் தனியாக வா” என்று குரல் மாறிய ஒலியில் மிரட்டியது அந்தத் தொலைபேசி அழைப்பு. அறிவழகனின் முகம் கோபத்தாலும் பதற்றத்தாலும் வியர்த்தது. தாமரையின் பாதுகாப்பைக் கருதி அவன் அந்தச் சவாலை ஏற்க முடிவு செய்தான். மாஸ்டர் லெட்ஜர் பையை மிகப் பத்திரமாக ஒரு பாதுகாப்பான மறைவிடத்தில் வைத்துவிட்டு, தனது அவசரப் பயணத்திற்குத் தயாரானான்.

அறிவழகன் மோட்டார் சைக்கிளை ஸ்டார்ட் செய்து பழைய துறைமுகப் பகுதியை நோக்கி விரைந்தான். அதிகாலையின் குளிர்காற்று அவனது முகத்தில் அறைந்தாலும், அவனது மனதின் வெப்பம் குறையவில்லை. குறிப்பிட்ட அந்தப் பாழடைந்த துறைமுகக் கிடங்கின் நுழைவாயிலை அடைந்த அவன், வண்டியை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே கால் வைத்தான். சுற்றிலும் அடர்ந்த இருள் சூழ்ந்திருந்தது. “யார் அது?” என்று அவன் குரல் எழுப்பியபோது, எதிரே இருளுக்குள்ளிருந்து ஒரு உருவம் மெல்ல வெளிப்பட்டது. அறிவழகன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றான்; அங்கே எதிர்பார்த்த மர்ம நபர் அல்ல, மாறாக காவல்துறைத் துறையில் மிக நம்பிக்கைக்குரியவராகக் கருதப்பட்ட ஒரு மூத்த அதிகாரி அவனுக்காகக் காத்திருந்தார். அந்தப் பேரதிர்ச்சி அவனது கால்களின் இயக்கத்தைத் ஸ்தம்பிக்கச் செய்தது.