மகா மந்தாரத்தின் இரகசியம்

கன்டன் ராஜ்ஜியத்தின் முதல் வான்-கோட்டையின் செம்புக் கதவுகள் முழுமையாகத் திறந்ததும், அந்தப் பிரம்மாண்டமான கோட்டைக்குள் இருந்து வெளிப்பட்ட கடுமையான காற்றுச் சுழல் அனைவரையும் சில நொடிகள் பின்னோக்கித் தள்ளியது. அறிவு அரசனும் செழியனும் அந்தத் திடுக்கிடும் தருணத்தில் நிலை குலையாமல், கோட்டைக்குள் அமைந்துள்ள பிரதான மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தனர். அவர்கள் காலடி வைத்த இடமெல்லாம், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்ட செம்பு மற்றும் கல் சுவர்கள் விசித்திரமான நீல நிற ஒளியில் மினுமினுத்தன. கோட்டையின் பிரம்மாண்டமான இதயப் பகுதியான மகா மந்தாரம், எந்தவித மனித உதவியும் இன்றித் தன் சொந்த ஆற்றலால் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

‘மகா மந்தாரம்’ எனப்படும் அந்தப் பழமையான வான் ஆன்மா, சாதாரண மந்தாரங்களை விடப் பன்மடங்கு சக்தி வாய்ந்தது. அது வெளியிட்ட நீல நிற அலைகள் அந்த வான்வெளியின் காந்த விசையைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்தன. அறிவு அரசன் தனது இடது தோளில் நிலவிய பழைய தீக்காயத்தின் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல், கட்டுப்பாட்டு அறையின் மைய மேடையில் இருந்த பிரம்மாண்டமான வரைபடக் கருவிக்கு அருகில் சென்றான். அங்கே அவனது தந்தை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செதுக்கி வைத்திருந்த இரகசியக் குறிப்புகளும், அஸ்திர உருவாக்கம் குறித்த எஞ்சிய வரைபடங்களும் அப்படியே காற்றில் மிதக்கும் வடிவத்தில் காட்சியளித்தன.

செழியன் தன் கையில் இருந்த இயந்திரக் கருவிகளை இயக்கியவாறு, “அண்ணே! இந்த மகா மந்தாரத்தின் ஆற்றல் சாதாரணமானதல்ல. இது வான்வெளியின் முழுச் சமநிலையைத் தன் கையில் வைத்துள்ள ஒரு பிரம்மாண்டமான சுழற்சி இயந்திரம் போலச் செயல்படுகிறது. இம்பீரியல் பேரரசு இதைக் கைப்பற்றினால், கன்டன் ராஜ்ஜியத்தின் அனைத்து வான்-தீவுகளையும் ஒரே நொடியில் நிலைகுலையச் செய்ய முடியும்!” என்று பதற்றத்துடன் எச்சரித்தான். அறிவு அரசன் அந்தத் தந்தையின் குறிப்புகளைத் தொட்டபோது, அவனது மனதில் கடந்த காலத்தின் சில துண்டிக்கப்பட்ட நினைவுகள் பளிச்சிட்டன. அவனது தந்தை இந்த மகா மந்தாரத்தை போருக்காக அல்ல, மாறாக இந்த வான்வெளி உலகத்தை இம்பீரியல் அடக்குமுறையில் இருந்து காக்கும் ஒரு இறுதிப் பாதுகாப்பு அரணாகவே உருவாக்க முயன்றார் என்பது அங்கே தெளிவாகப் புலப்பட்டது.

ஆனால், அந்தத் தந்தையின் உயர்ந்த நோக்கம் எவ்வாறு திசைதிருப்பப்பட்டு, இம்பீரியல் பேரரசின் கைகளில் சென்றது என்ற உண்மையை அறிவு அரசன் உணர்வதற்குள்ளாகவே, கோட்டை முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான எச்சரிக்கை ஒலி (Alarm) விண்ணைப் பிளக்கும் வகையில் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. வெளியே இம்பீரியல் படைகளின் அதிநவீன காற்றுப் படகுகள் எந்தவிதச் சத்தமுமின்றி கோட்டையின் வெளிப்புறச் சுவர்களைச் சுற்றி வளைத்துவிட்டன. கோட்டையின் உலோகச் சுவர்கள் வெடிவிபத்தின் அதிர்வுகளில் அதிரத் தொடங்கின. இம்பீரியல் படைகள் கோட்டைக்குள் நுழைவதற்கான தாக்குதலைத் தீவிரமாகத் தொடங்கிவிட்டன என்பதை அந்தச் சத்தம் தெளிவாக உணர்த்தியது.

“செழியன், நாம் விரைந்து செயல்பட வேண்டும். அவர்கள் கோட்டையின் பாதுகாப்பு முறைகளைத் தகர்த்து உள்ளே நுழைந்துவிட்டார்கள். மகா மந்தாரத்தின் ஆற்றல் எதிரிகளின் கைகளில் சிக்காமல் இருக்க, அதன் அதிர்வெண்டை நாம் மாற்றியமைக்க வேண்டும்” என்று அறிவு அரசனின் குரல் உறுதியாகவும் அமைதியாகவும் ஒலித்தது. அவன் தனது கையில் இருந்த சூரியக் கல் அஸ்திரக் கவசத்தை முழு ஆற்றலுடன் இயக்கி, கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரதான முனையத்துடன் இணைத்தான். நீல நிற ஒளி சுடர்விட்டுப் பெருகியது. கோட்டையின் உட்புறக் கட்டமைப்புகள் முழுவதும் ஒரு புதிய ஆற்றல் அலை பரவத் தொடங்கியது.

அந்தக் கணத்தில், கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரதான நுழைவாயிலை நோக்கிச் செல்லும் நீண்ட செம்புக் பாதையில் கனமான பூட்ச்களின் காலடி ஓசை கேட்டது. புகை மண்டலமும் தீப்பொறிகளும் நிறைந்த அந்த வான்வெளிப் பாதையின் நடுவே, கம்பீரமான ஆனால் இரக்கமற்ற தோற்றத்துடன் இம்பீரியல் படைத் தளபதி கரிகாலன் தன் கையில் ஒளிரும் அஸ்திரத்துடன் வந்து நின்றான். அவனது கண்களில் பழைய நட்பின் நிழல்கூடத் தெரியவில்லை; மாறாகக் கோட்டையைக் கைப்பற்றும் வெறியும் அதிகாரத் திமிரும் மட்டுமே நிறைந்து இருந்தன. கரிகாலன் ஒரு நக்கல் சிரிப்புடன் தனது அஸ்திரத்தை உயர்த்திக் கோட்டையின் மையப் பகுதியை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டினான்.

“அறிவு… உன்னால் எவ்வளவுதான் ஓடி ஒளிய முடியும்? இந்த முதல் வான்-கோட்டையின் இரகசியம் உன்னை மட்டும் காப்பாற்றாது. மகா மந்தாரத்தின் முழு ஆற்றலும் இனி இம்பீரியல் பேரரசுக்கே சொந்தம்!” என்று கரிகாலனின் குரல் கோட்டையின் சுவர்களில் எதிரொலிக்க, அறிவு அரசன் சற்றும் அஞ்சாமல் தன் பழைய நண்பனை எதிர்கொள்ளத் தயாராக நிமிர்ந்து நின்றான்.