பழைய படையின் நிழல்

கன்டன் ராஜ்ஜியத்தின் அடர்ந்த மேகக் கூட்டங்களுக்கு அப்பால், காலத்தால் மறைக்கப்பட்ட முதல் வான்-கோட்டையின் பிரம்மாண்டமான செம்புக் கதவுகள் மின்னல் கீற்றுகளின் வெளிச்சத்தில் பயங்கரமாகத் தெரிந்தன. அந்த வான்வெளி உலகத்தின் விளிம்பில் மிதந்து கொண்டிருந்த காற்று மிதவை, உறைந்திருக்கும் காற்று அழுத்தத்தைத் தாண்டி மெல்ல முன்னேறியது. அறிவு அரசனின் முகத்தில் படிந்திருந்த தீவிரமும் கவலை ரேகைகளும் அவனது கடந்த காலத்தின் பாரத்தை வெளிப்படுத்தின. அவனுக்கு எதிரே, முதல் வான்-கோட்டையின் நுழைவாயிலை மறித்து நின்றவர்கள் வேறு யாருமல்ல; அவனுடன் முன்பு ஒரே வானுலகப் படையில் தோளோடு தோல் நின்று போராடிய அவனது பழைய வான்-வீரர்களின் மிச்சங்களே ஆவர்.

அந்தக் குழுவின் முன்னணி வீரனான பூபதி, தன் கையில் நீல நிற ஒளிரும் சூரியக் கல் அஸ்திர கவசத்தை ஏந்தியவாறு காற்று மிதவையை வழிமறித்தான். அவனது கண்களில் ஏமாற்றமும் கோபமும் கலந்திருந்தன. “அறிவு… உன்னை நாங்கள் எங்களது தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால் நீ இம்பீரியல் பேரரசுக்கு எதிராகத் திரும்பிவிட்டு, இப்போது அதே பேரரசு தேடும் முதல் வான்-கோட்டையின் இரகசியத்தைத் தேடி இங்கு வந்திருக்கிறாய். உனக்கும் நமக்கும் இருந்த பழைய நட்பு இத்துடன் முடிந்துவிட்டது” என்று அவனது குரல் மேகக் காற்றில் எதிரொலித்தது.

அறிவு அரசன் காற்று மிதவையின் முன்பகுதிக்கு வந்து, தன் இடது தோளில் உள்ள தீக்காயத்தை லேசாகத் தடவியவாறு அமைதியாக நிமிர்ந்து பார்த்தான். “பூபதி, நீங்கள் என்னை எதிரியாகப் பார்க்கிறீர்கள் என்பது எனக்குப் புரியுகிறது. ஆனால் கரிகாலனும் இம்பீரியல் படைகளும் என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் இன்னும் உணரவில்லை. அவர்கள் மகா மந்தாரத்தை வெறும் போர்க் கருவியாக மாற்றி இந்த வான்வெளியையே அழிக்கத் திட்டமிடுகிறார்கள். நான் என் பழைய படையை இழந்தது போதாது என்று, இப்போதைய தலைமுறையையும் அந்தப் பேரழிவில் பலிகொடுக்க விரும்பவில்லை” என்று அவனது ஆழ்ந்த குரல் உறுதியுடன் ஒலித்தது.

பழைய படைக்கும் அறிவு அரசனுக்கும் இடையே நிலவிய அந்தத் தத்துவார்த்த மோதல் அந்த வான்வெளி மண்டலத்தையே ஒரு கணத்திற்கு அமைதியாக்கியது. ஆயினும், பழைய வீரர்களின் கைகளில் இருந்த அஸ்திரங்கள் பதற்றத்துடன் ரீங்காரமிட்டன. பூபதி தனது கவசத்தின் ஆற்றலை உயர்த்தி, “உன் வார்த்தைகள் எங்களை ஈர்க்கலாம் அறிவு, ஆனால் ஆணை என்பது ஆணைதான். கோட்டைக்குள் நுழைவது மரணத்திற்குச் சமம்” என்று எச்சரித்தான். உடனடியாக இரு தரப்புக்கும் இடையே ஆயுத மோதல் வெடிக்கும் சூழல் உருவானது.

அதே நொடியில், பதற்றத்துடன் இருந்த செழியன் இயந்திரக் பெட்டியிலிருந்து தன் கருவிகளை வெளியே எடுத்து அறிவு அரசனின் காதுக்குள் முணுமுணுத்தான். “அண்ணே! அவர்கள் நமது கவனத்தை முழுமையாக திசை திருப்புகிறார்கள். பூபதியின் அஸ்திரங்களின் அதிர்வெண் கோட்டையின் பிரதான கதவின் காந்தப் பூட்டுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நான் இவர்களின் அஸ்திர ஆற்றலைச் சற்று திசை திருப்பிவிட்டால், கதவின் பிரதான இயந்திரப் பூட்டை நம்மால் திறக்க முடியும்!” என்றான்.

அறிவு அரசன் ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல் தன் சூரியக் கல் கவசத்தின் ஒளியை எதிரே பாய்ச்சினான். அந்த மின்னல் வேக ஒளியின் தாக்கத்தில் பூபதியின் அஸ்திரக் கவசம் திசைமாறியது. அந்தத் தற்காலிகத் இடைவெளியைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட செழியன், தன் சிறிய இயந்திரக் கருவியைக் கோட்டையின் பிரதான செம்புக் கதவின் பொறிமுறையில் இணைத்தான். ‘கிங்…’ என்ற பெரும் ஒலியுடன், நூறு ஆண்டுகளாகத் திறக்கப்படாமல் இருந்த அந்த பிரம்மாண்டமான முதல் வான்-கோட்டையின் பிரதான கதவு மெல்ல அகலத் தொடங்கியது.

கதவு திறந்த அந்தத் தருணத்தில், உள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட விசித்திரமான நீல நிற ஒளி வெள்ளம் அந்தப் பகுதியையே ஒளிரச் செய்தது. அது சாதாரண ஒளியல்ல; மகா மந்தாரத்தின் ஆதி ஆற்றல் வெளிப்படுத்தும் காந்த அலைகளின் மிதப்பு சக்தி ஆகும். பூபதியும் அவனது வீரர்களும் அந்தப் பேரொளியைக் கண்டு திகைத்து நின்றனர். அறிவு அரசனும் செழியனும் அந்தப் பிரம்மாண்டமான வான்-கோட்டைக்குள் காலடி எடுத்து வைத்தனர்.

கோட்டைக்குள் நுழைந்த உடனேயே, அங்கு காத்துக்கொண்டிருந்த மகா மந்தாரத்தின் விசித்திரமான ஆற்றல் அலைகள் அறிவு அரசனின் உடலையும் மனதையும் உலுக்கின. அந்த ஆழ்ந்த அறையின் நடுவே மிதந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பெரிய வான் ஆன்மா, அறிவு அரசனைக் கண்டதும் ஒரு விசித்திரமான இசையை எழுப்பியது. அந்த ஒலியின் அதிர்வுடன் கோட்டையின் உட்புறச் சுவர்களில் இருந்த பண்டைய வான்-பாசுரங்கள் தானாக ஒளிரத் தொடங்கின. கோட்டைக்குள் காத்திருக்கும் அந்த மகா மந்தாரத்தின் ஆற்றல் என்னவென்பதை உணரும் முன்பே, கோட்டையின் மற்றொரு முனையிலிருந்து மிகப்பெரிய இரும்புப் படகுகளின் இயந்திரச் சப்தம் நெருங்குவது கேட்கத் தொடங்கியது.