காலப்பாதை உளவு: நெகிழிச் சுவடுகள் — பகுதி 18: நிலத்தடிப் பாதையின் இறுதி முனையில்

பகுதி 18: நிலத்தடிப் பாதையின் இறுதி முனையில்

சென்னையின் பழமையான மற்றும் மக்கள் நடமாட்டம் அற்ற ஒரு இரகசிய நிலத்தடிப் பாதையின் வழியே அறிவழகன் தனது கால-உளவுப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான். அவனது கையில் கட்டப்பட்டிருந்த ‘காலச் சுவடு’ கருவி எழுப்பிய மெல்லிய நீல நிற ஒளி, அந்தச் சுற்றியிருந்த அடர்ந்த இருளைக் கீறிக்கொண்டு முன்னோக்கிச் சென்றது. எழிலியின் எச்சரிக்கை இன்னும் அவனது காதுகளில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. கலகக் குழுவின் சதித்திட்டம் வெறும் வரலாற்றைத் திருத்துவது மட்டுமல்ல, மாறாக தற்போதைய காலக்கோட்டின் ஒட்டுமொத்த இருப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஆபத்தான கட்டத்தை எட்டியுள்ளது என்பதை அந்தப் பாதை அவனுக்கு உணர்த்தியது.

“இந்த நிலத்தடிப் பாதை எங்கு முடிகிறது?” என்று தனக்குள் முணுமுணுத்தவாறு அறிவழகன் தனது காலடிகளுக்குக் கீழே பதிந்திருந்த பழைய சிமெண்ட் தளத்தின் மீது கவனமாக நடந்தான். சுவர்களில் இருந்த காலத்தின் தடயங்கள், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இங்கு ஏதோ ஒரு பெரிய பரிமாற்றச் சோதனைக் கூடம் இயங்கிவந்ததை உறுதிப்படுத்தின. கலகக் குழுவினர் சாதாரணக் குற்றவாளிகள் அல்ல; அவர்கள் காலப் பயணத்தின் விதிகளைத் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்றி, கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த சில முக்கியத் திருப்புமுனைகளைத் திசைதிருப்ப முயல்கிறார்கள். அறிவழகனின் முக்கிய நோக்கம், அந்தப் பேராபத்தைத் தடுத்து இந்தத் தலைமுறையைக் காப்பாற்றுவதாகும்.

சற்று தூரத்தில், ஒரு பெரிய இரும்புக்கதவு அவனது பாதையை மறித்தது. அந்தக் கதவின் மேல் பகுதியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த இலக்கத் திரை (Digital Display) மங்கலாக ஒளிர்த்தது. அதுவொரு சாதாரணப் பூட்டு அல்ல; காலப் பிழைகளை உணர்ந்து செயல்படும் ஒரு குவாண்டம் பாதுகாப்புப் பொறி. அறிவழகன் தனது ‘காலச் சுவடு’ கருவியை அந்தக் கதவின் சென்சார் பகுதியில் நெருக்கினான். கருவியின் சிறிய திரையில் தரவுகள் அதிவேகமாக ஓடத் தொடங்கின. முந்தைய பகுதிகளில் அவன் எதிர்கொண்ட சவால்களைவிட இது மிகவும் நுட்பமானது.

"அறிவழகன்… கட்டுப்பாட்டு அறை அழைக்கிறது," அவனது காதில் பொருத்தப்பட்டிருந்த கம்பியில்லாத் தொடர்புச் சாதனத்தில் நிலவழகனின் குரல் கவலையுடன் ஒலித்தது. "உனது இருப்பிடத்தில் கால அலைவரிசை ஆபத்தான முறையில் உயர்ந்து வருகிறது. கலகக் குழுவினர் உன்னை நெருங்கிவிட்டதாகத் தெரிகிறது. எழிலியின் தரவுகள் குறிப்பிடும் மையப் பகுதியை நீ அடைவதற்குள் அந்தப் பாதுகாப்பைத் தாண்ட வேண்டும்."

"புரிகிறது நிலவழகன்," தன் குரலில் எந்தவித நடுக்கமும் இல்லாமல் உறுதியுடன் பதிலளித்தான் அறிவழகன். "இந்தக் கதவை என்னால் திறக்க முடியும். ஆனால் அதற்குப் பின்னால் என்ன காத்திருக்கிறது என்பதுதான் என் முன்னಿರುವ மிகப்பெரிய கேள்வி."

அவன் தனது கருவியில் இருந்து ஒரு சிறப்பு குறியீட்டு அலையை அந்தக் கதவின் கணினிக்குள் செலுத்தினான். சில விநாடிகளுக்கு அமைதி நிலவியது. பின்னர், அந்தப் பெரிய இரும்புக்கதவு மெதுவான இயந்திர ஒலியுடன் விலகத் தொடங்கியது. கதவு திறந்தவுடன், உள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட குளிர்ச்சியான காற்று அறிவழகனின் முகத்தில் அடித்தது. அந்த அறைக்குள்ளே பிரம்மாண்டமான சில காலக் கருவிகளும், சுவர்களில் ஓடிக்கொண்டிருந்த பிரகாசமான இலக்கத் தரவுகளும் அவனுக்குப் பெரும் வியப்பை ஏற்படுத்தின. அது சாதாரண ஆவணக் கூடம் அல்ல; காலப்போக்கை மாற்றியமைக்கும் பிரதான கட்டுப்பாட்டு மையம்.

அப்போது, அந்த அறையின் மூலையில் இருந்த ஒரு பெரிய கம்ப்யூட்டர் திரையில் ஒரு உருவம் தோன்றியது. அது முகமூடி அணிந்த ஒரு நபரின் நிழல் உருவம். அறிவழகனைப் பார்த்துக் கேலியாகச் சிரிக்கும் அந்த ஒலிக்கோப்பு அறையில் எதிரொலித்தது. "அறிவழகன், நீ தாமதமாக வந்துவிட்டாய். நாங்கள் திட்டமிட்ட காலத் திருத்தம் ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்டது," என்று அந்த நிழல் குரல் எச்சரித்தது. அறிவழகன் உடனடியாகத் தனது துப்பாக்கியை ஏந்திக் கொண்டு அந்த மையத்தை நோக்கி முன்னேறத் தயாரானான்.

அந்த நபரைக் கண்டதும் அறிவழகனின் முகம் இறுக்கமானது. “உங்களது சதி எடுபடாது” என்று ஆக்ரோஷமாகச் சொன்னபடி அவன் அந்த பிரதான கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் தன் காலடியை எடுத்து வைத்தான். சுற்றிலும் இருந்த இலக்கத் திரைகளில் கடந்த காலத்தின் முக்கியமான நிகழ்வுகள் வேகமாக மாறிக்கொண்டிருந்தன. தற்போதைய காலக்கோட்டில் ஏதோ ஒரு பெரும் மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை அவனது கையில் இருந்த ‘காலச் சுவடு’ கருவி மீண்டும் மீண்டும் அதிர்ந்து எச்சரித்தது.

“அறிவழகன், உடனடியாக அந்த முதன்மைக் கணினியை முடக்கு! இல்லையென்றால் நாம் அனைவரும் இந்தக் கால வெளியில் চিরமாக மறைந்து விடுவோம்” என்று கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்து நிலவழகனின் பதட்டமான குரல் மீண்டும் ஒலித்தது. அறிவழகன் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், அறையின் நடுவில் இருந்த பிரம்மாண்டமான குவாண்டம் ஆற்றல் மூலத்தை நோக்கி ஓடினான். அங்கே கலகக் குழுவினர் விட்டுச் சென்ற சக்தி வாய்ந்த கால-இயந்திரம் ஒன்று பயங்கரமான ஒலியுடன் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது.

அதன் அருகில் சென்று தன் கருவியைக் கொண்டு அதன் ஆற்றல் இணைப்பைத் துண்டிக்க முயன்றான் அறிவழகன். அந்தத் தருணத்தில், அறை முழுவதும் சிவப்பு நிற எச்சரிக்கை விளக்குகள் ஒளிரத் தொடங்கின. அந்த முகமூடி அணிந்த நபரின் சிரிப்பு மீண்டும் எதிரொலிக்க, “காலத்தின் போக்கை யாராலும் மாற்ற முடியாது அறிவழகன்!” என்ற குரல் அந்த அறை முழுவதும் அதிர்ந்தது. தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி அந்த இயந்திரத்தின் பிரதான மின்கலத்தை உடைத்தெறிந்தான் அறிவழகன். ஒரு பெரும் நீல நிற ஒளிக்கீற்றுடன் அந்த இயந்திரம் செயலிழக்கத் தொடங்கியது; சென்னையின் எதிர்காலம் இப்போது அவனது கைகளில் இருந்தது.