பிரிட்டிஷ் ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் மறைவிடமும் புதிய திட்டமும்

பகுதி 16: பிரிட்டிஷ் ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் மறைவிடமும் புதிய திட்டமும்

டாப்ஸ்லப் காட்டின் அடர்ந்த மரங்களுக்கு நடுவே மறைந்திருந்த அந்தப் பழைய பிரிட்டிஷ் காலத்து ஆராய்ச்சி நிலையம், பல தசாப்தங்களாக மனித நடமாட்டம் இல்லாமல் இயற்கையோடு இரண்டரை கலந்திருந்தது. சுற்றிலும் அடர்ந்த மரங்களின் வேர்களும், படர்ந்து கிடக்கும் கொடிகளும் அந்த கட்டிடத்தை இயற்கையின் ஒரு பகுதியாக மாற்றி இருந்தன. சுரங்கப்பாதையின் முடிவில் இருந்த சிறிய திறப்பு வழியாக வெளியே வந்த கதிர், நிலா மற்றும் அறிவு மூவரும், அந்த ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் பின்புறக் கதவு வழியாக உள்ளே நுழைந்தனர். உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒருவிதப் பழைய காகிதங்களின் வாசனையும், மூலிகைகளின் மணமும் அவர்களை வரவேற்றன.

“இங்கே சற்று பாதுகாப்பாக இருக்கலாம். விக்டர் வசந்தின் ஆட்கள் இவ்வளவு தூரம் காட்டின் ஆழத்திற்குள் உடனே வர முடியாது, ஆனாலும் நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்” என்று கதிர் தனது குரலைத் தாழ்த்திச் சொன்னான். அவனது கண்கள் அந்த நிலையத்தின் ஜன்னல்கள் வழியாக வெளியே தெரியும் காட்டுப் பாதைகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தன. வெளியே ஹெலிகாப்டர் ஒலியும், விக்டரின் ஆட்களின் ரோந்து வாகனங்களின் சத்தமும் தூரத்தில் எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தன.

அறிவு தன் கையில் இருந்த சிறிய மடிக்கணினியை உடனடியாகத் திறந்தான். “சார், விக்டரின் ஆட்கள் ரேடியோ கம்யூனிகேஷன் மூலம் எங்கெங்கோ தேடிக்கிட்டு இருக்காங்க. ஆனா இந்த பழைய பிரிட்டிஷ் ஸ்டேஷன்ல இருக்கிற சில வயரிங் மற்றும் சிக்னல் தடைகளை வச்சு, அவங்களுடைய ரேடியோ அலைவரிசையை ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு ஜாம் (Jam) பண்ண முடியும். நான் அதை ட்ரை பண்றேன்” என்றான். அவனது விரல்கள் விசைப்பலகையில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அடுத்த சில நொடிகளில், விக்டரின் ஆட்களின் ரேடியோவில் கடுமையான இரைச்சல் ஏற்பட்டு, அவர்களின் தொடர்பு தற்காலிகமாகத் துண்டிக்கப்பட்டது.

இந்த அவசரச் சூழலிலும், நிலா தன் கையில் இருந்த அந்தப் பழங்கால வரைபடத்தையும் தாவரவியல் குறிப்புகளையும் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது முகத்தில் ஒரு தீர்க்கமான பார்வை இருந்தது. “கதிர், இங்கே பாருங்கள்… இந்த வரைபடத்தில் சாதாரண நிலப்பரப்பு மட்டும் இருக்கவில்லை. பிரிட்டிஷ் காலத்து தாவரவியலாளர்கள் டாப்ஸ்லப் காட்டின் வழியாக ஒரு பிரத்யேக சுற்றுச்சூழல் வழித்தடத்தை (Eco-corridor) உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். இந்த ஆராய்ச்சி நிலையத்திலிருந்து நேரடியாக காட்டின் மறுபுறம் இருக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிக்குச் செல்ல ஒரு இரகசிய பாதை உண்டு” என்று உற்சாகமாகக் கூறினாள்.

கதிர் அந்த வரைபடத்தின் மீது தன் பார்வையைப் பதித்தான். நிலாவின் புத்தி கூர்மையும், இந்த ஆபத்தான நிலையிலும் அவளது தாவரவியல் அறிவும் அவனுக்கு ஆச்சரியத்தையும் மிகுந்த ஈர்ப்பையும் கொடுத்தன. “நிலா, உன்னுடைய இந்த அறிவுதான் இந்த காட்சியின் உண்மையான பலம். விக்டரும் வரதனும் இந்த நில ஆவண மோசடிகள் மற்றும் மரக்கடத்தல்களை மறைக்க என்னதான் முயன்றாலும், இந்த வரலாற்றுச் சான்றுகள் நம்மிடம் இருக்கும் வரை அவர்களை நம்மால் வீழ்த்த முடியும்” என்றான். அவர்களின் கண்களுக்குள் பரிமாறப்பட்ட அந்த பார்வை, வார்த்தைகளைத் தாண்டி ஒரு ஆழமான காதலின் மொழியைப் பேசியது.

இருப்பினும், சூழல் அவர்களுக்கு அவகாசம் கொடுக்கவில்லை. “சார், நம்ம தப்பிக்கிறதுக்கு ஒரு மாற்றுத் திட்டம் தேவை. விக்டரின் ஆட்கள் இந்த ஸ்டேஷனை நோக்கி வந்துட்டு இருக்காங்க போலிருக்கு. சிக்னல் ஜாம் ரொம்ப நேரம் நீடிக்காது” என்று அறிவு எச்சரித்தான். கதிர் உடனே ஒரு புத்திசாலித்தனமான தந்திர யோசனையை யோசித்தான். “அறிவு, உன்னிடம் இருக்கும் அந்த மினி ஸ்பீக்கர் கருவியைப் பயன்படுத்து. காட்டின் வேறு ஒரு மூலையில் பெரிய விலங்குகள் நடமாடுவது போன்ற ஒலியைப் பரப்பிவிடு. விக்டரின் ஆட்களின் கவனம் அந்தப் பக்கம் திசை திரும்பிவிடும்” என்று உத்தரவிட்டான்.

அறிவு உடனடியாக அதைச் செயல்படுத்தினான். சில விநாடிகளில், காட்டின் மேற்கு திசையில் காட்டு யானைகளின் பிளிறலும், புலியின் உறுமும் சத்தமும் பயங்கரமாக ஒலிக்கத் தொடங்கின. அதைக் கேட்ட விக்டரின் ஆட்கள் பீதியடைந்து, தாங்கள் வந்த திசையிலேயே குழப்பத்துடன் ஓடினர். நிலைமையைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட கதிரும் நிலாவும் அறிவும், அந்த ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் இரகசிய வழித்தடத்தின் மூலமாக வெளியேறத் தயாரானார்கள்.

முன்பக்கக் கதவைத் திறந்து அவர்கள் வெளியே வர முயன்ற போது, அந்தப் பாதையின் பிரதான நுழைவாயிலில் திடீரென ஒரு அரிய வனவிலங்கு அவர்களின் வழியை மறித்து நின்றது. அடர்ந்த புதர்களுக்கு நடுவிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த பிரம்மாண்டமான விலங்கு, ஒரு கணத்திற்கு அவர்களைப் ஸ்தம்பிக்கச் செய்தது.