நிலவறை ரகசியம்

டாப்ஸ்லப் வன எல்லைச் சாவடியில் கதிரின் குரல் இடிபோல இறங்கியதும், மாரி மிரண்டுபோய் அப்படியே தரையில் அமர்ந்தான். “ஆமாம் ஐயா… விக்டர் வசந்த் ஐயாதான் லாரிக்கான ஸ்பெஷல் பாஸ் கொடுத்தாரு. பொள்ளாச்சி தாசில்தார் அலுவலகத்து முத்திரையோட அந்தப் பெட்டிகளை ஏற்றிவிடச் சொன்னார். எங்களுக்கு என்ன தெரியும் சாமி, வரதன் கம்பெனி டெண்டர் எடுத்திருக்குன்னுதான் நம்பினோம்!” என்று கதறினான். கதிர் தனது கண்களைச் சுருக்கி யோசித்தான். மாவட்டத்தின் சக்திவாய்ந்த உயர் அதிகாரியே இந்த நாசவேலைக்குத் துணைபோகும்போது, சட்டப்பூர்வமாக மட்டும் இவர்களை எதிர்கொள்வது கடினம் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

நிலா தனது தாத்தாவின் விண்டேஜ் திசைகாட்டியை இறுக்கமாகப் பற்றியபடி கதிரைப் பார்த்தாள். “கதிர், மாரி சொல்றதை வச்சுப் பார்த்தா, அந்த எஃகு கொள்கலன்களில் இருந்த 3D நில அதிர்வு வரைபடங்கள் பொய் இல்லை. வரதனும் அவனோட ஆட்களும் ஆங்கிலேயர் காலத்து பங்களாவுக்கு அடியில் இருக்கும் அந்த ரகசிய சுரங்கப்பாதையை வெடிக்கச் செய்யத் திட்டமிட்டுவிட்டார்கள். என் தாத்தாவின் குறிப்பேட்டில் குறிப்பிட்ட அந்தப் பொக்கிஷம் அல்லது சுரங்க நிலவறைதான் அவங்களோட குறிக்கோள்!” என்றாள் அவளது குரலில் பதற்றமும் உறுதியும் ஒருசேர ஒலிக்க.

அறிவு தனது மடிக்கணினியை மூடிக்கொண்டே வேகமாக அருகே வந்தான். “சார், நான் சாவடி கம்ப்யூட்டர்ல இருந்து சில ரகசிய சிக்னல்களை ட்ரேஸ் பண்ணினேன். வரதனின் ஆட்கள் ஏற்கனவே டாப்ஸ்லப் பங்களாவின் பின்பக்கத் தோட்டத்துல நுழைஞ்சிட்டாங்க. அவங்ககிட்ட ரிமோட் டெட்டனேட்டர்ஸ் இருக்குன்னு சிக்னல் காட்டுது. இன்னும் ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள்ள பங்களாவைத் தகர்க்கப் போறாங்க!” என்றான் படபடப்புடன்.

ராமன் உடனடியாக தனது இடுப்பில் செருகப்பட்டிருந்த கத்தியைத் தடவிக்கொண்டே நிமிர்ந்து நின்றார். “தம்பி, வனத்தின் மடி ரகசியங்களை இந்த வெளியாட்கள் எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாது. பங்களாவுக்குப் பின்னால், பழங்குடிகள் மட்டுமே பயன்படுத்தும் பழைய காற்றோட்டக் குழாய் ஒன்று (Ventilation shaft) பாறை மறைவில் இருக்கு. அதை வச்சு யாரும் இல்லாத நேரத்தில் உள்ளே போகலாம்” என்றார்.

கதிர் தன் இடுப்பில் இருந்த வாக்கி-டாக்கியை எடுத்து தனது சிறப்பு வனக்காவல் படையினரை உஷார்படுத்தினான். “அனைத்து யூனிட்களும் கவனியுங்கள்! டாப்ஸ்லப் பங்களாவைச் சுற்றிலும் பாதுகாப்பு வளையத்தை உருவாக்குங்கள். யாரும் உள்ளே நுழைந்து தப்பியோடக் கூடாது. நிலா, அறிவு, ராமன் என்னுடன் வாருங்கள். நாம் அந்தச் சுரங்கப்பாதைக்குள் உடனடியாக நுழைந்தாக வேண்டும்” என்று கட்டளையிட்டான்.

சில நிமிடங்களில், மோட்டார் சைக்கிள்களிலும் ஜீப்களிலும் பங்களாவின் பின்பக்க அடர்ந்த வனப்பகுதிக்கு அவர்கள் விரைந்தனர். காலை நேரத்து வெயில் தேக்கு மரங்களின் இலைகளில் பட்டு ஊடுருவியது, ஆனால் பங்களாவின் சுற்றுப்புறத்தில் மரண நிசப்தம் நிலவியது. ராமன் அவர்களை ஒரு பாறை இடுக்கிற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே அடர்ந்த கொடிகளாலும் பெரிய கற்பாறைகளாலும் மறைக்கப்பட்ட ஒரு பழங்கால நிலவறை நுழைவு வாயில் இருந்தது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தாவரவியல் மாதிரிகளைப் பாதுகாக்க உருவாக்கப்பட்ட அந்தச் சுரங்கப்பாதை இப்போது வரதனின் நாசவேலைக்கான பாதையாக மாறியிருந்தது.

நிலா முதலில் அந்த இருண்ட வாசலை উற்று நோக்கினாள். அவளது முகத்தில் வியர்வை துளிர்த்தது. அவள் தயங்குவதைக் கண்ட கதிர், அவளது தோள் மீது தனது கரத்தை மென்மையாக வைத்து தைரியம் ஊட்டினான். “பயப்பட வேண்டாம் நிலா, நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்” என்றான் அவனது பார்வை அவளுக்கு அளவற்ற பாதுகாப்பைக் கொடுத்தது. அந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும் அவளது கைகள் கதிரின் கைகளைத் தற்செயலாகத் தொட்டபோது, அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் போன்ற ஈர்ப்பு பாய்ந்தது. அவர்களின் காதல் நெருக்கம் ஆபத்தான இந்தச் சூழலில் மேலும் தீவிரமானது.

ராமன் முன்னால் செல்ல, கதிரும் நிலாவும் அறிவும் அந்த குறுகிய, ஈரப்பதம் நிறைந்த சுரங்கப்பாதைக்குள் இறங்கினர். டார்ச் வெளிச்சத்தில் பாறைச் சுவர்களில் ஆங்கிலேயர் காலத்து செதுக்கல்களும், தாவரவியல் வரைபடங்களும் மங்கலாகத் தெரிந்தன. சிறிது தூரம் சென்றதும், தரையில் சமீபத்தில் யாரோ நடமாடியதற்கான கால்தடங்களும், பிளாஸ்டிக் கேபிள்களும் கிடப்பதைக் கண்டனர்.

“கதிர், இங்கே பாருங்கள்… டெட்டனேட்டர் வயர்கள்!” நிலா குனிந்து அந்த வயர்களைக் காட்டினாள். அவை ஆழமான நிலவறை அறைக்குள் நீண்டு சென்றன. ஆபத்து மிக அருகில் இருப்பதை உணர்ந்த கதிர் தனது கைத்துப்பாக்கியை உருவிக்கொண்டு முன்னால் சென்றான்.

அவர்கள் அந்தப் பெரிய நிலவறையின் மையப் பகுதிக்கு வந்தபோது, அங்கே ஒரு பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது. பிரம்மாண்டமான ஆங்கிலேயர் காலத்து இரும்புப் பெட்டியின் மீது, டைனமைட் வெடிமருந்துகள் நேர்த்தியாக இணைக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் நடுவே ஒரு டிஜிட்டல் கவுண்ட்-டவுன் டைமர் (Digital countdown timer) மிিমினுக்கிக் கொண்டிருந்தது. திரையில் எண்கள் வேகமாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தன—இன்னும் சரியாக முப்பதே நிமிடங்கள் மட்டுமே பாக்கி இருந்தன!

அறிவு அந்த டைமரைப் பார்த்தவுடனேயே அதிர்ந்துபோனான். “சார்… இது ரிமோட் டைமர் இல்ல, ஆட்டோமேட்டிக் சர்க்யூட்! வயரைத் துண்டிக்க முயன்றால் கூட பங்களா மொத்தமாக வெடித்துச் சிதறிவிடும்!” என்றார் நடுங்கும் குரலில்.

கதிரும் நிலாவும் அந்த டிஜிட்டல் கவுண்ட்-டவுன் திரையை மிரட்சியுடன் பார்த்தனர். விநாடிகள் வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தன.