நீலக் கழுகின் வான்வழிப் போர்
பகுதி 27: நீலக் கழுகின் வான்வழிப் போர்
நிலத்தடிப் பாதையின் இறுதி விளிம்பில் நின்றிருந்த மேகப் பள்ளத்தாக்கின் பாறை முகட்டிலிருந்து குதித்து, தயாராக நங்கூரமிட்டுக் காத்திருந்த ‘நீலக் கழுகு’ வான்-கப்பலின் தளத்தில் இருவரும் மிக விரைவாகக் காலடி எடுத்து வைத்தனர். காற்றின் வேகம் வழக்கத்தை விடப் பன்மடங்கு உக்கிரமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. பனி மூடிய மேகக் கூட்டங்கள் கப்பலின் விளிம்புகளில் மோதிச் சிதறிக்கொண்டிருக்க, கவின் ஒரு கணம்கூடத் தயங்காமல் கப்பலின் தலைமைச் சுக்கான் இருக்கும் மேடையை நோக்கிப் பாய்ந்தான். அவனது கரங்கள் பழக்கமான எஃகு நெம்புகோல்களைப் பற்றி வேகமாகச் சுழற்றின. நீராவியால் இயங்கும் விசைப் பொறிகள் பெருமுழக்கத்துடன் விழித்துக்கொண்டன; கப்பலின் இருபுறமும் பொருத்தப்பட்டிருந்த தாரா-மணி படிகங்கள் சுழன்று, நீல நிறக் காந்த ஒளியைப் பீறிட்டு வெளிப்படுத்தின.
“வீரா, பாய்மரங்களை முழுமையாக விரி! மேகப் புயலின் கீழ்மட்டக் காற்று நம்மைத் தள்ளும் முன்னே நாம் இந்த முகட்டை விட்டு வானில் ஏற வேண்டும்!” என்று கவின் உரத்த குரலில் எச்சரித்தான். அவனது தோள்பட்டையில் பதிந்திருந்த காவல் முத்திரை, கப்பலின் எந்திர இயக்கத்தோடு இணைந்து மெல்லிய அதிர்வை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.
வீரா தன் மடியில் பத்திரப்படுத்தியிருந்த பழங்கால அரச ஆவணத்தையும், விண்மீன் விழி அஸ்ட்ரோலேப்பையும் கட்டுப்பாட்டு மேடையில் பாதுகாப்பாக வைத்தாள். பின்னர் ஒரு நொடியும் தாமதிக்காமல், கயிறுகளை இழுத்துப் பட்டுப் போன்ற பாய்மரங்களை விரித்தாள். நீலக் கழுகு கப்பல், தன் பிரம்மாண்டமான சிறகுகளை விரித்த ஒரு வேட்டைப் பறவையைப் போல, பாறை முகட்டிலிருந்து விலகி வானவெளியில் சீறிப் பாய்ந்தது. ஆனால், அந்த வினாடியே அவர்களின் நிம்மதி தகர்ந்தது.
அடிவானத்தின் பனி மேகங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, கரிய நிறத்திலான விக்கிரமனின் வான்-படகுப் படை மின்னல் வேகத்தில் அவர்களைச் சூழ்ந்துகொள்ளத் தொடங்கியது. கருங்கல் கோட்டையின் அடையாளமான முக்கோணக் கழுகுக் கொடிகள் அந்தப் படகுகளின் உச்சியில் படபடத்தன. இரும்புக் கவசங்கள் பூட்டப்பட்ட அந்தச் சிறிய போர்ப் படகுகள், நீலக் கழுகின் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கோடு வட்டமிட்டன. அவற்றின் முன்பகுதியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த கனரக எந்திர விற்களிலிருந்து நெருப்புக் கணைகளும் இரும்புத் தோட்டா விசைக்குண்டுகளும் கப்பலை நோக்கிப் பாய்ந்து வரத் தொடங்கின.
“அவர்கள் இவ்வளவு சீக்கிரம் நிலத்தடிப் பாதையைச் சுற்றி வளைத்து வருவார்கள் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை!” என்று வீரா கூவினாள். ஒரு தீப்பந்தக் கணை கப்பலின் இடதுபுறப் பலகையை உரசிக்கொண்டு கடந்து சென்றதில், பொறிகள் பறந்து அவளது தலைமுடியைச் சிலிர்க்க வைத்தன. அவள் உடனே கப்பலின் தற்காப்புக் கவசத்தை இயக்கும் மந்திரக் குமிழியைத் தன் இடது கையால் அழுத்தினாள். அவளது உள்ளங்கையில் இருந்த விண்மீன் வடு மெல்லிய பிரகாசத்துடன் ஒளிர, கப்பலைச் சுற்றி ஒரு நீல நிற மாயத்திரை தற்காலிகமாக விரிந்தது.
கவின் சுக்கானை லாவகமாக இடதுபுறம் திருப்பி, கப்பலை ஒரு பெரும் மேகச் சுழலுக்குள் சரித்தான். எதிரிகளின் மூன்று சிறிய வான்-படகோட்டிகள் குறிதவறி ஒன்றுடன் ஒன்று மோதிக் காற்றில் சுழன்று கீழே விழுந்தன. அவனது விழிகளில் அனல் பறந்தது. “விக்கிரமனின் ஒற்றர்கள் நிலத்தடிப் பாதையை உடைக்க முயன்றபோதே அவன் தனது வான்படையை இந்த முகட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டான். ஆனால் நீலக் கழுகின் வேகத்தை அவர்களால் எட்ட முடியாது! வீரா, அஸ்ட்ரோலேப்பை இயக்கி மேகப் புயலின் பாதுகாப்பான தடம் எங்கே இருக்கிறது என்று பார்!”
வீரா கட்டுப்பாட்டு மேசைக்குத் திரும்பி, விண்மீன் விழி அஸ்ட்ரோலேப்பின் பித்தளை வளையங்களைச் சுழற்றினாள். அதனுடன் கப்பலில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பழங்கால அரச முத்திரையிட்ட குறிப்பேட்டின் வரைபடப் பக்கங்களை விரித்துப் பொருத்தினாள். குறிப்பேட்டில் எழுதப்பட்டிருந்த பழைய வரிகள் அவளது கண்களில் மின்னி மறைந்தன: ‘புயலின் மையத்தில் பாயும் ஒளிப் பாதை, அரச ரத்தத்திற்கு மட்டுமே வழிகாட்டும்.’
அவள் தன் விண்மீன் வடு அமைந்த விரலை அஸ்ட்ரோலேப்பின் மையக் கண்ணாடியில் பதித்தாள். உடனே அஸ்ட்ரோலேப்பிலிருந்து ஒரு செங்குத்தான தங்க நிற ஒளிக்கற்றை புறப்பட்டு, வானத்தின் மேற்குப் பகுதியில் சுழன்றுகொண்டிருந்த கரிய புயல் மண்டலத்தின் ஒரு குறுகிய பிளவை நோக்கி நீடித்தது. “கவின்! மேற்குத் திசையில் உள்ள அந்த மின்னல் பிளவுதான் சரியான வழி! அங்கே புயலின் தாக்கம் குறைவாக உள்ள ஒரு மாயச் சுழல் மறைந்துள்ளது!” என்று அவள் உற்சாகமும் படபடப்புமாகச் சுட்டிக்காட்டினாள்.
“ஆனால் அங்கே போவதற்குள் இந்த நச்சு வண்டுகளை நாம் அழிக்க வேண்டும்!” என்று கர்ஜித்த கவின், கப்பலின் வலதுபுற பீரங்கிகளைத் தயார் செய்யும் கம்பியை இழுத்தான். “வீரா, சுக்கானைப் பிடி! நான் பீரங்கிகளை இயக்குகிறேன்!”
வீரா சற்றும் தயங்காமல் சுக்கானைப் பற்றினாள். அவளது கைகள் நடுங்கினாலும், மனதிற்குள் வான்முடி உலகத்தைக் காக்கும் பொறுப்புணர்வு ஒரு மாபெரும் எஃகு பலத்தைக் கொடுத்தது. கவின் கப்பலின் மேல்தள விளிம்பிற்கு ஓடி, நீராவி விசையால் இயங்கும் இரட்டைப் பீரங்கியை எதிர்ப்புறம் வட்டமிட்ட தளபதியின் பிரதான போர்ப் படகை நோக்கிக் குறிவைத்தான். அவனது காவல் முத்திரையின் அனல் அவனது கரங்களுக்கு அசாத்தியக் குறிபார்க்கும் திறனை அளித்தது. ‘டமார்’ என்ற பேரோசையுடன் பாய்ந்த நீல நிற எனர்ஜி குண்டுகள், விக்கிரமனின் முன்னணிப் போர்ப் படகின் சுக்கானைத் தகர்த்தெறிந்தன. அந்தப் படகு கட்டுப்பாட்டை இழந்து கரும்புகையை உமிழ்ந்தவாறு மேகக் கடலுக்குள் மூழ்கியது.
ஆனாலும், அவர்களின் பின்னால் மேலும் நான்கு கருங்கல் கோட்டைக் கப்பல்கள் அணிவகுத்து வந்தன. அவற்றில் இருந்து வீசப்பட்ட எஃகுச் சங்கிலி எறிகணைகள் நீலக் கழுகின் பின்புறப் பலகையில் பாய்ந்து சிக்கிக்கொண்டன. கப்பலின் வேகம் சட்டென்று குறைந்து, அது பின்னோக்கி இழுபடத் தொடங்கியது. இயந்திரங்கள் பெரும் உறுமலுடன் திணறின.
“கவின்! சங்கிலிகள் நம்மைப் பிடித்து இழுக்கின்றன! புயல் நுழைவாயிலை நாம் தவறவிட்டுவிடுவோம்!” என்று வீரா கூச்சலிட்டாள். அவளது முகம் வியர்வையாலும் பதற்றத்தாலும் நனைந்திருந்தது.
கவின் தன் இடுப்பிலிருந்த கனத்த குறுவாளை உருவி, கப்பலின் விளிம்பில் பதிந்திருந்த எஃகுச் சங்கிலிகளை நோக்கிப் பாய்ந்தான். அவனது ஒவ்வொரு வெட்டும் தீப்பொறிகளைப் பறக்கவிட்டது. அவரது உடல் வலிமை முழுவதையும் ஒன்றுதிரட்டி, மாய முத்திரையின் சக்தியைக் கூர்வாளின் முனையில் ஏற்றி, ஒரே பலமான வீச்சில் அந்த கனரகச் சங்கிலிகளைத் துண்டித்தான். விடுபட்ட வினாடியில் நீலக் கழுகு கப்பல் பெரும் விசையுடன் முன்னோக்கிப் பாய்ந்தது.
கவின் திரும்பி ஓடிவந்து வீராவின் அருகில் நின்று அவளது கரங்களின் மேல் தன் கரங்களை வைத்தான். இருவரின் கண்களும் ஒரு கணத்தில் சந்தித்தன. அந்த மரணப் போராட்டத்தின் நடுவிலும், அவர்களின் இதயத் துடிப்பு ஒன்றுசேர்ந்து ஒலிப்பது போலிருந்தது. அவளது கண்களில் இருந்த உறுதி அவனுக்கு எல்லையற்ற ஆற்றலை வழங்கியது; அவனது அருகாமை அவளுக்குள் இருந்த அச்சத்தின் கடைசித் துகளையும் சுட்டெரித்தது. இருவரும் இணைந்து சுக்கானைத் திருப்பி, அஸ்ட்ரோலேப் காட்டிய பொன்னிறக் கோட்டை நோக்கி கப்பலை முழு வேகத்தில் செலுத்தினர்.
நீலக் கழுகு மேகப் புயலின் விளிம்பைத் தொட்டது. இருண்ட மேகங்களும் கொடிய மின்னல்களும் அவர்களைச் சூழ்ந்து கர்ஜித்தன. எதிரிகளின் சிறிய படகுகளால் அந்த உக்கிரமான புயல் காற்றைத் தாங்க முடியாமல் அவை பின்வாங்கத் தொடங்கின. ஆனால், அவர்களை அதிர்ச்சியில் உறைய வைக்கும் வகையில், தொலைவில் மேகங்களுக்கு அப்பால் ஒரு மலை போன்ற பிரம்மாண்ட உருவம் மெதுவாக வெளிப்பட்டது.
அது விக்கிரமனின் தனிப்பட்ட பிரதான கொடிக் கப்பலான ‘இருள் அரக்கன்’. அதன் உச்சியில் நின்றிருந்த இராட்சத ஆற்றல் பீரங்கியின் வாய், நீலக் கழுகு கப்பலை நேராகக் குறிவைத்து, ஒரு பேரழிவை ஏற்படுத்தும் சிவப்பு நிற லேசர் கதிரைத் திரட்டத் தொடங்கியது. அந்தக் கதிர் எந்நேரமும் வெடித்துப் பாயத் தயாராக இருப்பதை உணர்த்தும் வகையில், வானமே செந்நிறமாக மின்னத் தொடங்கியது.
Leave a comment