ஆதிரை தைலத்தின் வெற்றி

செங்கோட்டை மற்றும் குற்றால மலையடிவாரத்தில் உள்ள ‘செண்பக சிந்தாமணி’ தைலக்கூடத்தின் உள்பகுதி இப்போது ஒரு புதிய வெளிச்சத்தில் ஜொலித்தது. இரத்தினவேலின் சட்டவிரோத மிரட்டல்களும், அவன் நடத்திய நாசவேலைகளும் உயர்நீதிமன்றத்தின் உறுதியான தீர்ப்பாலும் காவல்துறையின் பாதுகாப்பாலும் முற்றிலும் முறியடிக்கப்பட்டிருந்தன. நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட நீல நிறக் குறிப்பேட்டுச் சான்றுகளின் அடிப்படையில், இரத்தினவேலின் அனைத்துச் சதிகளும் அம்பலமாகின. அவனது குற்றச்செயல்கள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு மாவட்ட நீதிமன்றத்தால் கடுமையான சட்டத் தண்டனைக்கான ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன. பல ஆண்டுகளாக மறைக்கப்பட்டிருந்த நீதியும் பாரம்பரிய உண்மைகளும் இப்போது ஒளிமயமான வெளிச்சத்திற்கு வந்திருந்தன.

தைலக்கூடத்தின் பிரதான உலர்த்தும் அறையில், செப்புக் கொப்பரையில் இருந்து வெளிப்பட்ட நறுமணம் அந்த முழு வளாகத்தையும் மூடியிருந்தது. பனிப்பொழிவு காலத்தில் சேகரிக்கப்பட்ட அரிய வகை ‘ஆதிரை’ மூலிகைகளின் இறுதிச் சாரல், சோமசுந்தரத்தின் ஐம்பது வருடக் குறிப்பேட்டின் துல்லியமான வழிகாட்டுதலோடு வெற்றிகரமாகப் பக்குவப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. கவின்ராஜின் கைகளில் இருந்த பழமையான செண்பகப் பூவின் வடு அந்தத் தைலத்தைத் தயாரிக்கும்போது ஒரு தெய்வீக ஆற்றலைப் பெற்றது போல் மலர்ந்தது. அவனது நுணுக்கமான வேதியியல் அறிவும், தாத்தா சோமசுந்தரத்தின் பாரம்பரிய அனுபவமும் இணைந்து உருவாக்கிய அந்தத் தங்கம் போன்ற தைலம், உலகத்தரமான நறுமணப் பொருளாக உருவெடுத்தது.

கவின்ராஜும் மித்ராவும் இணைந்து, அந்தத் தூய்மையான ஆதிரை தைலத்தைப் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட பாரம்பரியப் படிகக் குப்பிகளில் கவனமாக நிரப்பினர். ஒவ்வொரு குப்பி நிரப்பப்படும்போதும், அவர்களின் நீண்ட கால உழைப்பும் போராட்டமும் கண்முன்னே நிழலாடியது. ஆரம்பத்தில் ஏற்பட்ட சந்தேகங்களும் முறண்பாடுகளும் மறைந்து, இப்போது அவர்களின் மனங்கள் ஒன்றுக்கொன்று பரிபூரணமான புரிதலோடு இணைந்திருந்தன. மித்ரா தன் வழக்கறிஞருக்கான தீவிரத்தோடு மட்டுமல்லாமல், ஒரு உண்மையான காதலியின் நேசத்தோடும் கவின்ராஜின் கரங்களைத் தொட்டுத் தன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொண்டாள்.

“கவின், உங்க தாத்தாவின் கனவு இப்போது நிஜமாகியிருக்கிறது. இயற்கையின் நீதி எப்போதுமே தாமதமாக வந்தாலும், அது சரியான நேரத்தில் தன் வெற்றியை நிலைநாட்டும் என்பதற்கு இந்தத் தைலமே சாட்சி,” என்று மித்ராவின் குரல் உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு ஒலித்தது. அவளது விழிகளில் தேங்கியிருந்த பெருமிதம் கவின்ராஜின் இதயத்தை ஆழமாகத் தொட்டது.

கவின்ராஜ் புன்னகையுடன் அவளது கண்களைப் பார்த்துவிட்டு, “இது என்னுடைய வெற்றி மட்டும் அல்ல மித்ரா. உங்கள் சட்டப்போராட்டமும், என் மீது நீங்கள் கொண்ட நம்பிக்கையும் இல்லாவிட்டால் இந்தத் தைலக்கூடத்தின் சாம்பலிலிருந்து இந்த நறுமணத்தை என்னால் மீட்டுவந்திருக்க முடியாது,” என்றான். அவர்களின் அந்தத் தனிப்பட்ட தருணம் வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆழமான காதலைப் பரிபூரணமாக வெளிப்படுத்தியது.

அப்போது, மலர்ந்த முகத்துடன் அந்த அறைக்குள் வந்த தாத்தா சோமசுந்தரம், தன் நலிந்த கைகளால் அந்தத் தைலக் குப்பியைத் தொட்டுத் தன் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டார். ஐம்பது வருடங்களாகத் தன் நெஞ்சில் சுமந்திருந்த வலியும் அவமானமும் அந்த ஒற்றைக் குப்பியின் நறுமணத்தில் கரைந்துபோவதை அவர் உணர்ந்தார். அவரது முதிய கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் துளிர்த்தது. தன் பேரனுக்கும் அவனுக்குத் துணையாக நின்ற அந்தத் திறமையான பெண் வழக்கறிஞருக்கும் அவர் மனதார ஆசீர்வாதம் செய்தார். குடும்பத்தின் இழந்த பெருமையும் பாரம்பரியப் பெயரும் மீண்டும் தூய்மையாக மீட்டெடுக்கப்பட்டது.

மறுநாள் காலை, அந்த வெற்றிகரமான தருணத்தைக் குறிக்கும் வகையில் புதிய நறுமண நிறுவனம் தொடங்கும் விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் பிரம்மாண்டமாகத் தொடங்கின. அந்த நிறுவனத்தின் தொடக்க விழா அழைப்பிதழ் கவின்ராஜின் கைகளுக்கு வந்தபோது, அதில் கவின்ராஜ் மற்றும் மித்ரா ஆகிய இருவரின் பெயர்களும் அழகாக ஒன்றாக அச்சிடப்பட்டிருந்தன. அந்த அழைப்பிதழைக் கையில் ஏந்திய மித்ரா வெட்கத்துடன் புன்னகைக்க, கவின்ராஜ் அவளது கரங்களை அன்போடு பற்றிக்கொண்டான். செங்கோட்டை மலையடிவாரத்தில் ஒரு புதிய காதலும், புதிய வணிக வெற்றியும் இணைந்த மலர்ச்சிமிக்க விடியல் உறுதியுடன் விடிந்தது.