புதிய விடியல் மற்றும் காதல் மலர்ச்சி

செண்பக சிந்தாமணி தைலக்கூடத்தின் முன் அமைக்கப்பட்டிருந்த விழாப் பந்தல் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, குற்றால மலையடிவாரக் காற்றில் புதுமண மணம் போல் நறுமணம் வீசிக் கொண்டிருந்தது. பல ஆண்டுகால இருள் நீங்கி, அந்தப் பாரம்பரியக் கூடம் இப்போது ஒரு பிரம்மாண்டமான புதிய நறுமண நிறுவனமாகப் பரிணமித்திருந்தது. சுற்றியுள்ள கிராம மக்கள், வனத்துறை அதிகாரிகள் மற்றும் சட்ட நிபுணர்கள் எனப் பலரும் கலந்துகொண்ட அந்த விழா, ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திருவிழாவாக மாறியிருந்தது. கவின்ராஜும் மித்ராவும் அணிந்திருந்த எளிய ஆனால் நேர்த்தியான உடைகள் அவர்களின் வெற்றிநடைக்குப் பொருத்தமாக இருந்தன.

வே விழா மேடையில் தாத்தா சோமசுந்தரம் தன் நடுங்கும் கைகளால் மங்கள விளக்கேற்றி வைத்தார். அவரது கண்களில் வழிந்த ஆனந்தக் கண்ணீர், அரை நூற்றாண்டு காலத் துயரங்களையும் சோதனைகளையும் ஒரே நொடியில் கழுவித் தள்ளியிருந்தது. அவர் தனது வயதான கைகளால் கவின்ராஜையும் மித்ராவையும் அருகில் அழைத்து, இருவரின் கரங்களையும் சேர்த்துப் பிடித்துத் தன் நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டார். “என் பேரனின் உழைப்பும், இந்த மகளின் உறுதியான சட்டப்போராட்டமும் சேர்ந்து நமது குடும்பத்தின் பாரம்பரியத்தை மீட்டுத் தந்துள்ளன. இதைவிட எனக்கு வேறு என்ன பெருமை வேண்டும்?” என்று சோமசுந்தரத்தின் குரல் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் தழுதழுத்தது.

அந்தக் கணத்தில், கூட்டத்தின் நடுவிலிருந்து எழுந்த கைதட்டல் ஒலி அந்த மலையடிவாரம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. மித்ராவின் விழிகளில் மின்னிய மகிழ்ச்சியும், கவின்ராஜின் முகத்தில் மலர்ந்த நிம்மதியான புன்னகையும் அவர்களின் காதலின் ஆழத்தைப் பார்வையாளர்களுக்கு உணர்த்தின. ஆரம்பத்தில் அவநம்பிக்கையுடனும் சந்தேகத்துடனும் தொடங்கிய அவர்களின் பயணம், இன்று இயற்கையின் நீதியாலும் பரஸ்பர நம்பிக்கையாலும் ஒரு பரிபூரணமான முடிவை எட்டியிருந்தது. மித்ரா தன் கைகளை கவின்ராஜின் கைகளோடு இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, மெல்லிய குரலில், “கவின், இது வெறும் ஒரு தொழிலின் தொடக்கம் அல்ல; நம்முடைய உண்மையான வாழ்வுக்கான அழகான விடியல்,” என்றாள்.

கவின்ராஜ் அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்துவிட்டு, தன் கையில் இருந்த பழமையான செண்பகப் பூவின் வடுவை ஒருமுறை மென்மையாகத் தடவிக்கொண்டான். “ஆம் மித்ரா, உன்னால் மட்டுமே என் வாழ்க்கையில் இந்த நறுமணத்தை மீண்டும் கொண்டுவர முடிந்தது. இனி நம் பாதைகள் எப்போதும் ஒன்றிணைந்துதான் பயணிக்கும்,” என்று அவன் அளித்த வாக்குறுதி அவளது இதயத்தில் ஆழமாகப் பதிந்தது. அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த படிகக் குப்பிகளில் அடைக்கப்பட்டிருந்த தங்க நிற ஆதிரை தைலம் சூரிய ஒளியில் மின்னியது. அந்த நறுமணம் எங்கும் பரவ, புதிய சகாப்தத்தின் தொடக்கமாக அந்த நிறுவனத்தின் பெயர்ப்பலகை அதிகாரப்பூர்வமாகத் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

நிகழ்ச்சி நிறைவடைந்ததும், கவின்ராஜும் மித்ராவும் கைகோர்த்து மலையடிவாரச் பாதையில் நடந்து சென்றனர். தூரத்தில் பனிமூடிய குற்றால மலைகள் அவர்களுக்கு வாழ்த்துச் சொல்வது போல் கம்பீரமாக நின்று கொண்டிருந்தன. கடந்த காலத்தின் சோதனைகள் அனைத்தும் பறந்தோட, புதிய எதிர்காலத்தை நோக்கி அவர்கள் இருவரும் இணைந்தே பயணித்த அந்த இறுதிப் பார்வை, அந்தத் தொடரின் அழியாத காவியமாக நிலைபெற்றது.