சபையில் உடைந்த மர்மம்

அரச சபையின் பரபரப்பான சூழலிலிருந்து விலகி, மதிவாணன் நூலகத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட நிலவறைக்குள் விரைந்தான். அவனது இதயத் துடிப்பு விரைவாக இருந்தது, ஆனால் அவனது கைகள் சற்றும் நடுங்கவில்லை. பல நூற்றாண்டுகளாகப் புழுதி படிந்திருந்த செம்புவண்ணக் கோட்டையின் ரகசிய ஆவணக் களஞ்சியத்தில், உண்மை உறங்கிக் கொண்டிருப்பதை அவன் நன்கு அறிவான். அவனுக்குப் பாதுகாப்பாகப் பழனிச்சாமியின் நம்பிக்கைக்குரிய இரண்டு மெய்க்காவலர்கள் வாயிலில் நின்றிருந்தனர். கனத்த தேக்குமரப் பேழையிலிருந்து முந்தைய கருவூலப் பொறுப்பாளரால் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பழைய ஏட்டுச் சுருள்களையும், நீர் மேலாண்மைப் பதிவேடுகளையும் அவன் கவனமாக எடுத்தான்.

அதே நேரத்தில், அரச சபையின் நடுவே இளவரசி இளக்கியாவின் பார்வை தீக்கங்கைப் போல எரிந்து கொண்டிருந்தது. தலைமை அமைச்சரின் வஞ்சக முகத்தில் மெல்லிய பதற்றம் அலைபாய்ந்தது. அவர் தன் கையில் இருந்த பழைய முத்திரையைத் தணித்து, சபையின் மூத்த பிரமுகர்களைத் தன் பக்கம் இழுக்க முயன்றார். "இளவரசி, உணர்ச்சிவசப்பட்டுத் தவறான முடிவை எடுக்காதீர்கள். இந்த அரண்மனையின் பாரம்பரிய சட்டங்கள் மன்னரின் ஒப்புதல் இன்றிக் கலைக்கப்படக் கூடாது. ஒரு சாதாரண ஆவணக் காப்பாளனின் சொல்லைக் கேட்டு நீங்கள் அரசு நிர்வாகத்தை நிலைகுலையச் செய்கிறீர்கள்," என்று அவர் நயவஞ்சகமான குரலில் கூறினார்.

"என் தந்தை நோயுற்றிருக்கும் இந்தச் சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, கோட்டையின் ஜீவாதார உரிமைகளையே தனியாருக்கு விற்கத் துணிந்த நீங்கள், பாரம்பரியத்தைப் பற்றிப் பேச அருகதையற்றவர்!" என்று இளக்கியா சபையை அதிரச் செய்தாள். அவளது கம்பீரமான குரல் கோட்டையின் தூண்களில் மோதி எதிரொலித்தது. அவளது கரம் வாளின் கைப்பிடியை விடாமல் பற்றியிருந்தது. அந்த நேரத்தில் மதிவாணனின் உருவம் சபை வாசலில் தெரிந்தது.

மதிவாணன் சபையின் மையத்திற்குள் கம்பீரமாக நடந்து வந்தான். அவனது கைகளில் பழமையான தாமிரப் பட்டயங்களும், சமீபத்தில் கிழிக்கப்பட்டதாகக் கருதப்பட்டு பின்னர் சுரங்கப்பாதையில் மீட்கப்பட்ட கணக்கு ஏடுகளும் இருந்தன. இளக்கியாவைப் பார்த்த அவனது கண்களில் ஆழ்ந்த நன்றியும், தங்களுக்கு இடையே பூத்திருந்த மௌனமான காதலின் உறுதியும் மின்னின. இளக்கியா அவனை நோக்கி மெல்லிய புன்னகையை உதிர்த்தாள்; ஆபத்தான இந்தக் களத்தில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பக்கபலமாக நின்ற அந்தத் தருணம், சபையிலிருந்த பலரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

"அவையோரே, இதோ பாருங்கள் இந்தச் செம்புவண்ணக் கோட்டையின் உண்மை வரலாறு," என்று மதிவாணன் ஆவணங்களை மேசையின் மீது விரித்தான். "நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் உருவாக்கப்பட்ட இந்த நிலத்தடி நீர்க்கட்டமைப்பு, கோட்டையின் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் சமமான உரிமையைக் கொடுத்தது. ஆனால், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில், கருவூலத்தின் கணக்குகளில் மிகப்பெரிய தில்லுமுல்லு நடந்துள்ளது. நீர்நிலைகளைப் பராமரிப்பதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான பொற்காசுகள், போலியான வர்த்தகக் குழுக்களுக்குத் திசைதிருப்பப்பட்டுள்ளன."

செட்டியாரின் முகம் வெளிறிப்போனது. கூட்டத்தில் பதுங்கி நின்ற அவன் பின்வாங்க முயன்றான். ஆனால் பழனிச்சாமி தன் வாளை உயர்த்தி, அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினார். "அமைதியாக நில்லுங்கள், செட்டியாரே! இந்த ஆவணங்கள் உங்கள் கையொப்பத்தையும் சாட்சியாகக் காட்டுகின்றன," என்று பழனிச்சாமியின் குரல் இடிபோல இறங்கியது.

மதிவாணன் தொடர்ந்து பேசினான், "மறைந்த கருவூலப் பொறுப்பாளர் இந்த முறைகேடுகளைக் கண்டுபிடித்த காரணத்தினாலேயே நஞ்சூட்டிக் கொல்லப்பட்டார். அந்தப் படுகொலையைத் தற்கொலை என்று திசைதிருப்பியதும் இந்தத் தலைமை அமைச்சரே. சுரங்கப்பாதையில் இவர்கள் ரகசியமாகப் பரிமாறிக்கொண்ட நீர் விநியோக ஒப்பந்த ஆவணம் இதோ என்னிடம் இருக்கிறது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, கோட்டையின் அனைத்து ஆழ்துளைக் கிணறுகளும் செட்டியாரின் தனிப்பட்ட கட்டுப்பாட்டிற்குச் செல்லவிருந்தன. இதற்காக அரச முத்திரையை அமைச்சர் சட்டவிரோதமாகப் பயன்படுத்தியுள்ளார்."

சபையில் பெரும் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது. முதிய அமைச்சர்களும், படைத்தளபதிகளும், வணிகப் பிரமுகர்களும் தலைமை அமைச்சரை நோக்கி ஆவேசக் குரல்களை எழுப்பினர். தன் சூழ்ச்சி முழுமையாக அம்பலப்பட்டுவிட்டதை உணர்ந்த தலைமை அமைச்சர், கண்களில் வெறியுடன் தன் மேலாடையின் அடியில் மறைத்து வைத்திருந்த சிறிய நஞ்சு தடவிய குத்துவாளைத் திடீரென உருவினார். அவர் இளக்கியாவை நோக்கிப் பாய முயன்றார்.

ஆனால், மதிவாணன் ஒரு நொடியும் தாமதிக்காமல் இளக்கியாவின் முன்னே பாய்ந்து அவளைத் தன் தோள்களால் மறைத்தான். அதே நொடியில் இளக்கியா மதிவாணனை விலக்கி, மின்னல் வேகத்தில் தன் வாளைச் சுழற்றி அமைச்சரின் கை மணிக்கட்டில் பலமாகத் தாக்கினாள். குத்துவாள் கீழே விழுந்து சிதறியது. அமைச்சரின் கைப்பிடியைப் பழனிச்சாமி பிடித்து அவரை முழங்காலிடச் செய்தார்.

"துரோகிகளுக்கு இந்தச் செம்புவண்ணக் கோட்டையில் இடம் இல்லை!" என்று இளக்கியா முழங்கினாள். பின்னர் மதிவாணனைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் அச்சமும் பாசமும் ஒருங்கே ததும்பின. "மதிவாணா… உங்களுக்கு ஏதேனும் காயமா?" என்று அவள் தழுதழுத்த குரலில் கேட்டாள். அவளது கைகள் அவனது தோளைத் தொட்டபோது, அரச சபையின் கண்கள் அனைத்தும் அவர்கள் இருவரின் மீதும் நிலைத்தன. அந்தத் தொடுதல் வெறும் அதிகாரப் பிணைப்பு மட்டுமல்ல, உயிரையே பணயம் வைத்து ஒருவருக்கொருவர் காக்கும் உன்னதக் காதல் என்பதைச் சபை உணர்ந்தது.

"நான் நலமாக இருக்கிறேன், இளவரசி. உங்கள் தைரியமே என்னைப் பாதுகாத்தது," என்று மதிவாணன் அடக்கத்துடன் கூறினான். அவனது விழிகளில் இளக்கியாவின் மீதான மதிப்பு எல்லையற்று உயர்ந்திருந்தது.

பழனிச்சாமி தலைமை அமைச்சரையும் செட்டியாரையும் விலங்கிட்டு இழுத்துச் செல்ல உத்தரவிட்டார். ஆனால், இழுத்துச் செல்லப்பட்ட தலைமை அமைச்சர் குரூரமான சிரிப்புடன், "நீங்கள் வென்றுவிட்டதாக நினைக்கிறீர்களா, இளவரசி? கோட்டையின் வெளிப்புற வாசல்களில் என் ஆட்கள் சூழ்ந்துள்ளனர். நீங்கள் உண்மையை வெளிப்படுத்தினாலும், இந்த வறண்ட மண்ணில் நீரின்றி நீங்கள் மடியப்போவது உறுதி! சுரங்கக் கதவுகளின் சாவிகள் மறைக்கப்பட்டுவிட்டன!" என்று சபித்துக் கத்தினான்.

சபையின் மகிழ்ச்சி மீண்டும் ஒரு மர்மமான பதற்றத்தால் சூழப்பட்டது. நிலத்தடி நீரின் பிரதான கதவுகள் பூட்டப்பட்டுவிட்டனவா? கோட்டையின் மக்கள் தாகத்தால் தவிக்கப்போகிறார்களா? மதிவாணனும் இளக்கியாவும் அந்தப் புதிய புதிரையும் சவாலையும் எதிர்கொள்ள ஒருவரையொருவர் உறுதியுடன் நோக்கினர்.