Part 13

பகுதி 13: வன விளிம்பின் எச்சரிக்கை

வனப்பகுதியின் அடர்ந்த மரங்களுக்கு நடுவே வீசிய குளிர் காற்று, செம்பியனின் முகத்தில் அறைந்ததைப் போல இருந்தது. அவனது கண்கள் அந்த இருண்ட சூழலிலும் காட்டின் ஆழத்தில் நின்றிருந்த அந்த விசித்திரமான உருவத்தை உற்று நோக்கின. எல்லைக் காவலில் நிற்கும் அந்த புதிய நபர் கொண்டுவந்த செய்தி, ஒருபுறம் பேரதிர்ச்சியை அளித்தாலும், மறுபுறம் வீரசேகரனின் அடுத்த கட்ட சதியை முறியடிக்கக் கிடைத்த ஒரு பொன்னான வாய்ப்பாகவும் அமைந்தது. செம்பியனின் கரங்கள் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்த அசல் நில ஆவண ஓலைச்சுவடிகள், அவனது கை வியர்வையில் லேசாக நனைந்திருந்தன.

“தளபதி வீரசேகரனின் படைகள் கோட்டையிலிருந்து இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்துவிட்டன,” என்று மூச்சு வாங்கக் கூறினார் அந்த எல்லைக் காவலர், தன் பெயரைக் குப்பன் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவர். “ஒரு பிரிவு உங்களைத் தேடி மதிவதனியின் இல்லத்தைச் சுற்றி வளைத்திருக்கிறது; ஆனால் மற்றொரு இரட்டைக் குழு, நேரடியாக வடக்கிலுள்ள இரகசிய ஆயுதக் கிடங்கையும், அரசப் பொக்கிஷத்தின் இரண்டாவது பாதுகாப்புக் பெட்டியையும் குறிவைத்து நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அவர்களுக்கு உதவ ஒரு வெளிநாட்டு ஒட்டுக் குழுவும் துணைக்கு வந்துள்ளது!”

குப்பன் சொன்ன இந்தத் தகவல் செம்பியனை மட்டுமல்ல, அவனுடன் ஓடிவந்த மதிவதனியையும் மரகதம் அம்மாளையும் ஒருசேர உலுக்கியது. மதிவதனி தன் கையில் இருந்த பட்டுத் துணிப் பொதியைச் சரிசெய்து கொண்டே, “அப்படியானால், கோட்டையில் என் தந்தையின் நெசவுக் கூடத்தையும் தாண்டி அவர்கள் தேடுவது அந்த நில ஆவணங்களை மட்டுமல்ல… மன்னரின் பொக்கிஷக் காப்பகத்தின் வரைபடத்தையும் தான்!” என்று தன் அச்சத்தை வெளிப்படுத்தினாள். அவளது குரலில் பதற்றம் இருந்தாலும், உறுதியும் கலந்திருந்தது. அவளது மூதாதையர்கள் பாதுகாத்து வந்த அந்த ரகசியங்கள் தவறான கைகளில் சென்றுவிட்டால், தஞ்சாவூர் சாம்ராஜ்யம் முழுமையாகச் சீரழிந்துவிடும் என்பதை அவள் நன்கு அறிந்திருந்தாள்.

மரகதம் அம்மாள் தனது மூத்த அனுபவத்தால் உடனே ஒரு முடிவுக்கு வந்தார். “செம்பியன், நாம் இப்போது தாமதிக்கக் கூடாது. வீரசேகரன் நம்மை ஒரு பக்கம் துரத்திக் கொண்டிருக்கிறான் என்றால், அவன் கோட்டையில் தன் பலத்தைக் குறைத்துவிட்டான் என்று அர்த்தம். அவனது பொய் ஆவணங்களை அரச சபையில் நாம் ஏற்கனவே கணிதவியல் சான்றுகளுடன் அம்பலப்படுத்தியுள்ளோம்; ஆனால், அவன் இப்போது வன்முறையின் மூலமாக ஆட்சியைப் பிடிக்க முயல்கிறான். நாம் வனப்பகுதியின் வழியே சென்று வடக்கின் இரகசியக் கிடங்கை அடைய வேண்டும்.”

செம்பியன் யோசனையில் ஆழ்ந்தான். வீரசேகரனின் திட்டங்களை முறியடிக்க, அசல் ஆவணங்களை உரிய நேரத்தில் சரியான நபரிடம் சேர்க்க வேண்டும். ஆனால், காட்டின் வழியே செல்வது எளிதல்ல. வீரசேகரனின் குதிரைப்படைகள் முக்கிய சாலைகளை மறித்திருக்கும். எனினும், ஒட்டுக் கேட்பவன் பொன்னன் ஏற்கனவே அவர்களுக்கு முன்னே சென்று பாதைகளைச் சோதித்து வருவதால், சற்று பாதுகாப்பான வழி அவர்களுக்குத் தெரியும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. “குப்பன் சொல்வது சரிதான் அம்மா,” என்றான் செம்பியன் நிதானமான குரலில். “நாம் உடனடியாக வடக்கின் திசைக்குச் செல்ல வேண்டும். பொன்னன் சொன்ன சுவடுகளைப் பின்பற்றிப் பயணித்தால், வீரசேகரனின் கண்களில் படாமல் நாம் இரகசியக் கிடங்கை அடைய முடியும்.”

அவர்கள் மூவரும் குப்பனுடன் இணைந்து காட்டின் அடர்ந்த பாதையில் விரைவாக நடக்கத் தொடங்கினர். மரங்களின் கிளைகளில் பட்டுத் தெறித்த நிலவளி, அவர்களின் பாதையை மங்கலாகக் காட்டியது. ஒவ்வொரு அடியும் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் வைக்கப்பட்டது. எங்கு பார்த்தாலும் காட்டின் இலைகளின் சலசலப்பு ஒருவித அச்சத்தை ஏற்படுத்தினாலும், செம்பியனின் மன உறுதியும், மதிவதனியின் துணிச்சலும் அவர்களை முன்னோக்கித் தள்ளின.

சிறிது தூரம் கடந்த பின், ஒரு பாறையின் மறைவில் நின்று கொண்டிருந்த பொன்னன் அவர்களை வழிமறித்தான். அவனது முகத்தில் வியர்வை வழிந்தாலும், கண்களில் ஒரு வெற்றியின் சின்னம் ஒளிர்ந்தது. “அண்ணா! நீங்கள் வருவதற்குள் ஒரு பெரிய விஷயம் நடந்துவிட்டது. வீரசேகரனின் ஆட்கள் வடக்கின் கிடங்கைக் குடைவதற்கு முயற்சி செய்கிறார்கள்; ஆனால், அங்கே நமது விசுவாசமான சில எல்லைக் காவலர்கள் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்திவிட்டனர். இருப்பினும், வீரசேகரன் தானாகவே அங்கே படையுடன் வரப் புறப்பட்டுவிட்டதாகச் செய்தி வந்துள்ளது.”

இந்தச் செய்தி செம்பியனுக்கு ஒருபுறம் நிம்மதியையும், மறுபுறம் பெரும் சவாலையும் தந்தது. “அவன் அங்கே வருவதற்கு முன்பு நாம் அந்த இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அசல் ஆவணங்களை மன்னரிடம் அல்லது அவருக்கு விசுவாசமான தளபதியிடம் ஒப்படைக்க இதுவே சரியான தருணம்” என்று செம்பியன் உறுதியுடன் கூறினான்.

அவர்கள் அனைவரும் அந்தப் பாறை மறைவிலிருந்து வெளிப்பட்டு, வடக்கின் இரகசியக் கிடங்கை நோக்கி வேகமாகப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். காட்டின் எல்லை முடிந்து, திறந்தவெளியும் மலைப்பகுதியும் தொடங்கும் அந்த இடத்தில், வீரசேகரனின் அடுத்த கட்டப் பேரழிவை எதிர்கொள்ள அவர்கள் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர். வரலாற்றின் போக்கை மாற்றியமைக்கக்கூடிய அந்த இரவு, பல புதிய திருப்பங்களை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தது.