மீராவின் அலுவலகத்தில் புதிய இரகசியம்

சென்னையின் மதிய வெயில் ராயப்பேட்டையின் நெடுஞ்சாலைகளில் தார் உருகும் அளவிற்குத் தகித்துக் கொண்டிருந்தது. உயர்நீதிமன்றத்தில் தங்கை ஆனந்தி பெற்ற இடைக்காலத் தடை உத்தரவு தற்காலிக நிம்மதியைத் தந்திருந்தாலும், கதிரவனின் மனதில் இருந்த நெருப்பு இன்னும் அணையவில்லை. சூர்யபிரகாஷின் அந்த இறுதி எச்சரிக்கை அவனது காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது. ராயப்பேட்டையில் உள்ள ஒரு நவீன வணிக வளாகத்தின் எட்டாவது மாடியில் அமைந்திருந்த மீராவின் கார்ப்பரேட் தணிக்கை அலுவலகத்திற்குள் அவன் நுழைந்தபோது, அங்கிருந்த குளிர்சாதனக் காற்று அவனது உடலின் வெப்பத்தைத் தணித்ததே தவிர, மனதின் பதற்றத்தைக் குறைக்கவில்லை.

அலுவலகத்தின் கண்ணாடிச் சுவர்களுக்கு அப்பால் சென்னையின் பிரம்மாண்டமான கட்டிடங்களும், நெரிசல் மிகுந்த சாலைகளும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. திருவல்லிக்கேணியின் பழமையான, குறுகிய தெருக்களுக்கும் இந்த நவீன கார்ப்பரேட் உலகத்திற்கும் இடையே இருந்த இடைவெளி கதிரவனுக்கு ஒரு விசித்திரமான உணர்வைத் தந்தது. மீரா தனது மேஜையில் இருந்த இரண்டு பெரிய கணினித் திரைகளுக்கு முன்னால் தீவிரமாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவளது கைகள் விசைப்பலகையில் அதிவேகமாக இயங்கின. கதிரவன் உள்ளே நுழைந்ததை உணர்ந்து, அவள் தன் கண்ணாடியைச் சரிசெய்து கொண்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

“வாருங்கள் கதிர். நீதிமன்றத்தில் ஆனந்தி சாதித்த விஷயம் எனக்குத் தெரிந்தது. இடைக்காலத் தடை கிடைத்தது நமது முதல் வெற்றிதான், ஆனால் சூர்யபிரகாஷ் போன்ற ஒரு மனிதனை வெறும் தடை உத்தரவால் மட்டும் முடக்கிவிட முடியாது,” என்றாள் மீரா, அவளது குரலில் ஒரு தணிக்கையாளருக்கே உரிய நிதானமும் எச்சரிக்கையும் கலந்திருந்தது.

கதிரவன் அவளுக்கு எதிரே இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தான். “எனக்கும் அது தெரியும் மீரா. நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே அவன் என்னை நேரில் சந்தித்து மிரட்டினான். அவனது வார்த்தைகளில் பயத்தை விட, ஏதோ ஒரு பெரிய சதித்திட்டம் நிறைவேறப் போகும் திமிர் தான் அதிகமாக இருந்தது. நாம் அவனது பலவீனத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தாக்க வேண்டும்,” என்றான் கதிரவன், தன் கைகளை இறுக்கிக் கொண்டு.

மீரா புன்னகைத்தாள். அது ஒரு புதிய கண்டுபிடிப்பின் பெருமிதம் நிறைந்த புன்னகை. “அதைத் தான் நான் கடந்த சில மணி நேரங்களாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன் கதிர். நீங்கள் கொண்டு வந்த அந்த இரகசியத் தணிக்கைக் குறிப்புப் புத்தகத்தையும், ‘ஆல்ஃபா எஸ்டேட்ஸ்’ நிறுவனத்தின் பொதுப் பதிவுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன். சூர்யபிரகாஷ் எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாகப் பணப் பரிமாற்றம் செய்திருந்தாலும், ஒரு இடத்தில் பெரிய தவறு செய்திருக்கிறான்,” என்று கூறிக்கொண்டே, தன் கணினித் திரையை கதிரவனை நோக்கித் திருப்பினாள்.

திரையில் சிக்கலான எண்கள், நிறுவனங்களின் பெயர்கள் மற்றும் நிதி வரைபடங்கள் நிறைந்திருந்தன. மீரா ஒரு குறிப்பிட்ட கோப்பைத் திறந்து விளக்கத் தொடங்கினாள். “ஆல்ஃபா எஸ்டேட்ஸ் என்பது வெறும் பினாமி நிறுவனம் மட்டுமல்ல. அதன் பின்னணியில் மூன்று துணை நிறுவனங்கள் (Shell Companies) இருக்கின்றன. இந்த நிறுவனங்களின் வங்கிக் கணக்குகளுக்குச் சென்ற பணத்தின் ஆதாரத்தைத் தேடிப் போனபோதுதான் எனக்கு அந்த அதிர்ச்சியான உண்மை கிடைத்தது. இந்த நிறுவனங்களின் உண்மையான பங்குதாரர்கள் பட்டியலில் சூர்யபிரகாஷின் பெயர் நேரடியாக இல்லை. ஆனால், அதில் உள்ள இரண்டு பெயர்கள் உங்கள் தந்தையின் பழைய வணிகக் கூட்டாளிகளுடையது.”

கதிரவன் அதிர்ச்சியுடன் திரையை உற்று நோக்கினான். “என் தந்தையின் பழைய கூட்டாளிகளா? யார் அவர்கள்?”

“ஒருவர் சிவராமன், மற்றொருவர் தர்மலிங்கம். உங்கள் தந்தை சுந்தரராஜன் பாரதி அச்சகத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, இவர்கள்தான் காகிதக் கொள்முதல் மற்றும் விநியோகத்தைக் கவனித்து வந்திருக்கிறார்கள். 1990-களின் இறுதியில் இவர்கள் இருவரும் நஷ்டம் என்று கூறி அச்சகத்தை விட்டு விலகியதாக உங்கள் தந்தை எழுதிய பழைய குறிப்புகளில் இருக்கிறது. ஆனால், உண்மையில் அவர்கள் விலகவில்லை; சூர்யபிரகாஷுடன் கைகோர்த்துக்கொண்டு உங்கள் தந்தைக்குத் தெரியாமல் அச்சகத்தின் சொத்துக்களைப் பினாமியாக மாற்றுவதற்கான ஆரம்பகட்ட வேலைகளை அப்போதே செய்திருக்கிறார்கள்,” என்று மீரா விளக்கினாள்.

கதிரவனின் கண்கள் சிவந்தன. லண்டனில் பத்து ஆண்டுகள் கழித்துத் திரும்பிய அவனுக்கு, தன் தந்தையின் கடந்த காலம் இவ்வளவு துரோகங்களால் நிறைந்திருக்கும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. “அப்படியானால், என் தந்தை எழுதியதாகச் சொல்லப்படும் அந்தப் போலி கடன் பத்திரங்களும், நில ஆவணங்களும் இவர்களின் மூலமாகத்தான் சூர்யபிரகாஷின் கைக்குச் சென்றிருக்க வேண்டும். என் தந்தை மறைவதற்கு முன் எழுதிய இறுதி உயில் ஆவணத்தை இவர்கள் தான் திருடியிருக்க வேண்டும், இல்லையா?”

“கண்டிப்பாக இருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது கதிர்,” என்றாள் மீரா. “இந்த ஆவணங்களின்படி, ஆல்ஃபா எஸ்டேட்ஸ் நிறுவனம் பாரதி அச்சகத்தின் நிலத்தை வாங்குவதற்காகப் பயன்படுத்திய நிதி முழுவதும் இந்த பினாமி கூட்டாளிகளின் கணக்குகளில் இருந்துதான் கைமாறியிருக்கிறது. இதை நாம் நீதிமன்றத்தில் நிரூபித்தால், சூர்யபிரகாஷின் நில உரிமை கோரல் முற்றிலும் செல்லாததாகிவிடும். அவனது கார்ப்பரேட் சாம்ராஜ்யத்தின் அடித்தளமே சரிந்துவிடும்.”

மீராவின் இந்தத் துப்பறியும் திறன் கதிரவனுக்குள் ஒரு புதிய நம்பிக்கையை விதைத்தது. முப்பதுகளில் இருக்கும் அவளது முதிர்ச்சியான அறிவும், நிதித்துறையில் அவளுக்கு இருக்கும் ஆளுமையும் இந்த சட்டப் போராட்டத்தில் அவனுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய ஆயுதம் என்பதை அவன் உணர்ந்தான். “மீரா, இந்த ஆதாரங்களை நாம் உடனடியாக அடுத்த நீதிமன்ற விசாரணைக்குத் தயார் செய்ய வேண்டும். ஆனந்தியிடம் இதைக் கொடுத்து…” என்று அவன் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, அவனது கைபேசி அதிர்ந்தது.

திரையில் ‘வேலு அண்ணன்’ என்ற பெயர் மின்னியது. அச்சகத்தின் நாற்பது ஆண்டு கால நம்பிக்கைக்குரிய ஊழியரான வேலுவிடமிருந்து இந்த நேரத்தில் அழைப்பு வருவது கதிரவனுக்குள் ஒரு மெல்லிய நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அவன் உடனடியாக அழைப்பை ஏற்று, ஸ்பீக்கரில் போட்டான்.

மறுமுனையில் வேலுவின் குரல் பதற்றத்திலும் மூச்சிரைப்பிலும் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது. “தம்பி… தம்பி கதிர்! சீக்கிரம் அச்சகத்துக்கு வாங்க தம்பி… பெரிய அசம்பாவிதம் நடந்துடுச்சு!”

கதிரவன் பதற்றத்துடன் எழுந்து நின்றான். “அண்ணே, என்னாச்சு? அமைதியா சொல்லுங்க. சூர்யபிரகாஷோட ஆட்கள் யாராவது வந்தாங்களா? நமக்குத்தான் கோர்ட் ஆர்டர் இருக்கே!”

“இல்ல தம்பி… அவங்க நேரா வரல. நான் மதியம் சாப்பிடப் போயிட்டுத் திரும்பி வர்றதுக்குள்ள, அச்சகத்தோட பின்பக்கக் கதவை யாரோ உடைச்சிருக்காங்க. உள்ளே இருந்த பழைய பரண் மேல நாம வச்சிருந்த அந்த மரப் பெட்டி… உங்க அப்பா அவரோட தனிப்பட்ட டைரிகளையும், பழைய ஆவணங்களையும் வச்சிருந்தாரே… அந்தப் பெட்டி காணாம போயிருக்கு தம்பி! யாரோ திட்டமிட்டு அதை மட்டும் திருடிட்டுப் போயிருக்காங்க!” என்று வேலு அழுதுகொண்டே கூறினார்.

கதிரவனின் கையில் இருந்த கைபேசி நழுவப் பார்த்தது. அந்த மரப் பெட்டிக்குள் தான் அவனது தந்தையின் உண்மையான இறுதி உயிலும், சூர்யபிரகாஷின் துரோகங்களை நிரூபிக்கும் மூலப் பத்திரங்களும் இருந்திருக்க வேண்டும். நீதிமன்றத் தடையைப் பெற்ற மகிழ்ச்சி சில மணி நேரங்கள்கூட நீடிக்கவில்லை. சூர்யபிரகாஷ் தனது அடுத்த கொடூரமான காயை நகர்த்திவிட்டான் என்பதை கதிரவன் உணர்ந்தான். மீரா அதிர்ச்சியுடன் கதிரவனைப் பார்க்க, அவனது முகத்தில் கோபமும் தவிப்பும் மாறி மாறிப் பிரதிபலித்தன.