பழைய ரகசியங்கள்

பழைய ரகசியங்கள்

வானவில் பங்களாவின் வரவேற்பறையில் ராஜசேகரின் பொய் புகார் தற்காலிகமாக முறியடிக்கப்பட்ட பின், அங்கு ஒரு நிம்மதியான அமைதி நிலவியது. காவல் துறை ஆய்வாளர் அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றதும், மேலாளர் சுந்தரம் தனது அறையை நோக்கி மெதுவாக நடையைக் கட்டினார். இப்போது பங்களாவின் பெரும் வரவேற்பறையில் அனன்ியாவும் விக்ரமும் மட்டுமே தனித்திருந்தனர். அவர்களின் முன்பாக மேஜையின் மீது 1950-ஆம் ஆண்டின் அசல் நிலப்பத்திரமும், அதனுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சிறிய குறிப்பேடும் விரிந்து கிடந்தன.

அனன்யா தன் விரல்களால் அந்தப் பத்திரத்தின் விளிம்பைத் தொட்டவாறு, “விக்ரம், இன்ஸ்பெக்டர் போனது தற்காலிகமான நிவாரணம்தான் என்பது நமக்குத் தெரியும். ராஜசேகர் சும்மா இருக்க மாட்டான். அவனுக்கு இந்த எஸ்டேட்டின் அடிவாரத்தில் உள்ள நீர் ஆதாரங்கள் மற்றும் தாவரவியல் சோலையின் மீதுதான் கண். ஆனால், இந்த ஆவணத்தில் நாம் கண்டறிந்த அந்தப் பழைய குறிப்புதான் என்னை மிகவும் யோசிக்க வைக்கிறது” என்றாள். அவளது குரலில் சோர்வை விடத் தீவிரமான தேடல் அதிகமாக இருந்தது.

விக்ரம் அவளுக்கு அருகில் ஒரு மர நாற்காலியில் அமர்ந்து, அந்தப் பழைய குறிப்பேட்டைத் தன் பக்கம் இழுத்தான். அதில் எழுதப்பட்டிருந்த கையெழுத்து அவனது தாத்தாவின் கையெழுத்து போலவே இருந்தது. “ஆம் அனன்யா. என் தாத்தாவும் உங்கள் தாத்தாவும் ஒரு காலத்தில் உயிர் நண்பர்களாக இருந்தார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால், இவர்களுக்குள் திடீரென என்ன மனக்கசப்பு ஏற்பட்டது? ஏன் இந்த எஸ்டேட் இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கப்பட்டது? இந்தக் குறிப்பில் அதற்கான விடை இருக்கக்கூடும்” என்று கூறியவன், பக்கங்களை மெதுவாகப் புரட்டினான்.

அவர்கள் இருவரும் அந்த மாலைப் பொழுதின் அமைதியில், தாத்தாக்களின் காலத்துக் கடிதங்களையும் நாட்குறிப்புகளையும் ஒவ்வொன்றாக ஆராயத் தொடங்கினர். ஒவ்வொரு கடிதமும் அந்த மலைப்பகுதியின் பசுமையான நினைவுகளையும், அதே சமயம் இரு குடும்பங்களுக்கு இடையே எப்படி வெளிநபர்கள் மூலம் விரிசல் விழுந்தது என்பதையும் விவரித்தன. ஒரு குறிப்பிட்ட கடிதத்தில், ராஜசேகரின் குடும்பத்தின் முன்னோடி ஒருவர் எப்படி சதி செய்து இரு நண்பர்களுக்கும் இடையே நிலத் தகவலைத் தவறாகப் புரிய வைத்துப் பகையை உருவாக்கினான் என்ற வரலாற்றுத் துரோகம் வெளிப்பட்டது.

அதை வாசித்த அனன்ியாவின் கண்கள் வியப்பாலும் ஆத்திரத்தாலும் விரிந்தன. “விக்ரம் பாருங்க! என் தாத்தாவும் உங்கள் தாத்தாவும் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. வெளியே இருந்து வந்த இடைத்தரகர்கள் செய்த சதியால்தான் அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் பேசிக்கொள்ளாமலேயே பிரிந்து வாழ்ந்துள்ளனர். எவ்வளவு பெரிய ஏமாற்று வேலை இது!” என்றவளின் குரல் உணர்ச்சியால் நடுங்கியது.

விக்ரம் அனன்ியாவின் தோளில் மென்மையாகத் தன் கரத்தை வைத்து அவளைத் தேற்றினான். அவனது அந்தச் ஸ்பரிசம் அனன்யாவுக்கு ஒரு பெரும் பலத்தைக் கொடுத்தது. குடும்பப் பகை என்ற பெயரில் பல ஆண்டுகளாக அவர்கள் சுமந்த பாரம் அந்தத் கணத்தில் ஒரு நொடியில் கரைந்துபோனது போல் உணர்ந்தனர். இருவரின் இதயங்களும் அந்தத் தூய்மையான உண்மையை ஏற்கும் விதமாக இன்னும் நெருக்கமாயின.

இதற்கிடையில், எஸ்டேட்டின் மறுமுனையில் உள்ள நவீன அலுவலகத்தில் ராஜசேகர் கோபத்தால் கொதித்துக்கொண்டிருந்தான். காவல் துறை மூலமாகத் தன் திட்டம் தோல்வியடைந்ததை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அவன், அடுத்த கட்டமாக எஸ்டேட்டின் மிக முக்கியமான நீர் ஆதாரத்தைத் தனது நேரடிக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரும் சதித்திட்டத்தில் இறங்கினான். எஸ்டேட்டின் உயிர்நாடியான அந்த நீர் வழியைத் தடுத்து நிறுத்தினால், பங்களாவைத் தாங்களே விலைக்கு வாங்க முடியும் என்று தன் அடியாட்களிடம் புதிய உத்தரவைப் பிறப்பித்தான்.

வானவில் பங்களாவில், கடந்த காலத்தின் ரகசியங்களை வெளிக் கொணர்ந்த அந்த மாலையில், அனன்ியாவும் விக்ரமும் தங்களின் கடந்த காலக் காயங்களை ஆற்றுப்படுத்திக் கொண்டனர். இரு குடும்பங்களின் பழைய பகை வெறும் கட்டுக்கதை என்பதும், உண்மையான எதிரி கார்ப்பரேட் ராஜசேகர்தான் என்பதும் இப்போது அவர்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்துவிட்டது. ஆனால், ராஜசேகர் அடுத்ததாகத் தன் ஆட்டத்தை நீர் ஆதாரத்தின் பக்கம் திருப்பியுள்ளான் என்ற விபரம் இன்னும் அவர்களுக்குத் தெரியவராதிருந்தது.