தாவரவியல் சோலையின் ரகசியம்

வானவில் பங்களாவின் பிரதான கூடத்தில் வீசிய குளிர்காற்று அனன்யாவின் மேனியைச் சிலிர்க்கச் செய்தது. அவள் கைகளில் இருந்த நாட்குறிப்புத் துண்டும், சுந்தரம் கூறிய எச்சரிக்கையும் அவளது மனதைச் சுழன்றடிக்கச் செய்திருந்தன. அப்போது எந்தவிதத் தயக்கமும் இன்றி அவளுக்கு முன்னால் நின்றிருந்த விக்ரம், தனது கையில் இருந்த அந்தப் பழைய ஆவணத்தை அவளிடம் நீட்டினான். அவனது கண்கள் அமைதியாகவும் அதே சமயம் எதையோ சாதிக்கத் துடிக்கும் தீவிரத்துடனும் இருந்தன.

"இதை முழுசாப் படிச்சிப் பாரு, அனன்யா," என்றான் விக்ரம், குரலில் எந்தவிதமான முந்தைய கோபமும் இல்லாமல். "உன்னோட தாத்தாவும் என்னோட தாத்தாவும் ஒரு காலத்துல இந்த எஸ்டேட்டோட உண்மையான எதிர்காலத்துக்காக என்ன செஞ்சாங்கன்னு உனக்கு அப்பதான் புரியும்."

அனன்யா மெதுவாக அந்த ஆவணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டாள். மஞ்சள் நிறமேறிப் போன அந்தத் தாளில் கைகளால் எழுதப்பட்ட வரிகள் தெளிவாக இருந்தன. அது 1950-ஆம் ஆண்டின் ஒப்பந்தப் பத்திரத்தின் ஒரு பகுதி. அதில், எஸ்டேட்டின் எல்லையில் உள்ள அரிய தாவரங்களின் சோலையைப் பாதுகாப்பதற்கான சிறப்பு உரிமைகள் இரு குடும்பத்தினருக்கும் சமமாக வழங்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அதுமட்டுமின்றி, தாத்தா தனது நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டிருந்த அதே ‘தாவரவியல் சோலை’ பற்றிய குறிப்புகளும் அந்தப் பத்திரத்தில் இடம்பெற்றிருந்தன. அனன்யாவின் கண்களில் வியப்பு நிழலாடியது.

"இதெப்படி உன்கிட்ட வந்தது?" என்று கேட்டாள் அனன்யா, தனது குரலில் இருந்த நடுக்கத்தை மறைக்க முயன்றபடி. "எஸ்டேட் மேலாளர் சுந்தரம் சொன்னாரே, நம்ம குடும்பங்களுக்குள்ள பழைய பகை இருக்குன்னு… அப்போ இது என்ன?"

விக்ரம் ஒரு দীর্ঘ மூச்சை வெளியிட்டுவிட்டுத் தொடர்ந்தான். "பகைங்கிறது வெளியில இருக்கிறவங்களால உருவாக்கப்பட்டது, அனன்யா. உண்மையான நிலப்பத்திரமும், இந்த எஸ்டேட்டோட சொத்துரிமையும் எங்கேயோ தொலைந்து போகல; அது இந்தத் தாவரவியல் சோலைக்குள்ள இருக்கிற ரகசிய அறைலதான் பத்திரப்படுத்தப்பட்டிருக்கு. ஆனா, அதைக் கண்டுபிடிக்க விடாமல் கார்ப்பரேட் தொழிலதிபரான ராஜசேகரின் ஆட்கள் நம்மைக் கண்காணிக்கிறாங்க."

விக்ரமின் வார்த்தைகள் அனன்யாவுக்குப் புதிய வெளிச்சத்தைத் தந்தது. அவளுக்கு விக்ரமின் மீது இருந்த சந்தேகம் இப்போது முற்றிலுமாக விலகியிருந்தது. இருவருக்கும் இடையே இருந்த தொழில்முறை மற்றும் குடும்பரீதியான இடைவெளி மெல்லக் குறுகி, ஒரு பலமான கூட்டுறவு அங்கு உருவாகத் தொடங்கியது. ஆபத்தான சூழ்நிலையில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நிற்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

"சரி, அப்போ நாம உடனே அந்தத் தாவரவியல் சோலைக்குப் போகணும்," என்று உறுதியுடன் கூறினாள் அனன்யா. அவளது குரலில் இருந்த அந்தத் தைரியம் விக்ரமைச் சற்று ஈர்த்தது. அவனது உதடுகளில் லேசானதொரு புன்னகை தோன்றி மறைந்தது.

இரவின் மௌனத்தைக் கீறிக்கொண்டு, இருவரும் வானவில் பங்களாவிலிருந்து எஸ்டேட் எல்லையை நோக்கிப் பயணமானார்கள். பனிமூட்டம் சூழ்ந்த அந்தத் தேயிலைத் தோட்டப் பாதையில் நடப்பது எளிதல்ல. சுற்றிலும் அடர்ந்த மரங்களும், குளிர்காற்றும் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தன. சிறிது தூரம் கடந்ததும், எஸ்டேட்டின் மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள அந்தப் பழைய தாவரவியல் சோலை அவர்களின் பார்வைக்கு வந்தது. பல வகையான அரிய தாவரங்களும் மூலிகைகளும் நிறைந்த அந்தச் சோலை ஒரு காட்டைப் போலக் காட்சியளித்தது.

ஆனால், அவர்கள் சோலையின் பிரதான நுழைவாயிலை நெருங்கியபோது, அங்கே ஏதோ அசம்பாவிதம் நடந்திருப்பது தெரியவந்தது. சோலையின் பிரதான இரும்பு வாயில் திறந்திருந்தது. அதனருகே மனித நடமாட்டம் இருப்பதற்கான சுவடுகள் இருந்தன. விக்ரம் உடனடியாக அனன்யாவின் கையைப் பிடித்து அவளை ஒரு பெரிய தேயிலைத் புதருக்குப் பின்னால் மறைத்து அமரச் செய்தான். அவனது ஸ்பரிசம் அனன்யாவிற்கு ஒருவிதப் பாதுகாப்பைக் கொடுத்தாலும், இதயத்துடிப்பை உயர்த்தியது.

அவர்கள் இருவரும் மறைவிலிருந்து கவனித்தபோது, ராஜசேகரின் ஆட்கள் இருவர் கைகளில் டார்ச் விளக்குகளுடன் சோலையின் உட்பகுதிக்குச் செல்வது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர்களின் கைகளில் ஒரு பெரிய இரும்புச் சாவிக் கொத்து இருந்தது. சோலையின் மிக முக்கியமான ரகசிய அறையின் கதவு பூட்டப்பட்டிருப்பதையும், அதைத் திறக்க இவர்கள் முயல்வதையும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர். அதிர்ச்சியும் கோபமும் அனன்யாவின் முகத்தில் நிழலாடியது. தாத்தாவின் சொத்துக்களைக் கொள்ளையடிக்கத் துடிக்கும் கார்ப்பரேட் ஆட்களின் திட்டம் இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டதை இருவரும் உணர்ந்தனர்.