பகுதி 20: அழிவின் விளிம்பில் காலக் கோடு

பகுதி 20: காலக் கோட்டின் அதிர்வுகள்

நிலத்தடி ரகசியக் கட்டுப்பாட்டு மையத்தில் வெடித்த சிறிய காலச் சாதனத்தின் வெடிப்பு அதிர்வு, அறையின் சுவர்களை மட்டுமல்லாமல் அறிவழகனின் கால உணர்வையும் ஒரு கணம் உலுக்கியது. வெடிப்பின் விளைவாக வெளிப்பட்ட நீல நிற மின்னாற்றல் கதிர்களும் புகை மண்டலமும் அறையெங்கும் பரவின. அறிவழகன் தனது கையில் இருந்த ‘காலச் சுவடு’ கருவியின் தற்காப்புக் கவசத்தை உடனடியாக முடுக்கிவிட்டதால், அந்த ஆபத்தான ஆற்றல் அலைகளிலிருந்து மயிரிழையில் தப்பினான். புகைப் படலம் மெதுவாக விலகத் தொடங்கியபோது, அவனுக்கு எதிரே நின்றிருந்த அந்த மூத்த முகவரின் உருவம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு ரகசியக் காலப் பயணப் பணியின் போது காணாமல் போனதாக உளவுத்துறை பதிவேடுகளில் குறிக்கப்பட்டிருந்த முகவர் விக்கிரமன் தான் அவன்.

அறிவழகன் தனது காலச் சுவடு கருவியின் அதிர்வெண்ணை நிலைநிறுத்தி, எச்சரிக்கை உணர்வோடு தனது கையைத் துப்பாக்கியை நோக்கி நகர்த்தினான். “விக்கிரமன்… நீ இறந்துவிட்டதாகத்தான் உளவுத்துறை அமைப்பின் பிரதான கோப்புகள் கூறுகின்றன. ஆனால் நீ இங்கே, கலகக் குழுவின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையில் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்? எழிலியுடன் சேர்ந்து நீயும் இந்தச் சதியில் பங்கெடுத்திருக்கிறாயா?” என்று அறிவழகனின் குரல் கம்பீரமாகவும் அழுத்தமாகவும் ஒலித்தது.

விக்கிரமன் தனது முகத்தில் பரவியிருந்த பொடிப் புகையைத் துடைத்தவாறே ஒரு மெல்லிய சிரிப்பை வெளிப்படுத்தினான். அவனது கண்களில் ஒருவிதமான ஆழமான சோர்வும் அதே சமயம் தீவிரமான உண்மையின் நிழலும் தென்பட்டன. “அறிவழகன், நீ காண்பது அனைத்தும் உண்மை அல்ல. உளவுத்துறை உனக்குக் கற்பித்த வரலாறும், அவர்கள் உனக்கு அளித்த நினைவுகளும் கூட ஒரு குறிப்பிட்ட காலக் கோட்டைப் பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட செயற்கையான கட்டமைப்புகள் தான். நான் கலகக் குழுவின் சதியாளன் அல்ல; மாறாக, எழிலியும் அவளது குழுவும் நிகழ்த்தத் துடிக்கும் ஆபத்தான காலச் சிதைவைத் தடுக்க முயலும் ஒரே நிழல் முகவர் நான் மட்டும்தான்,” என்றான் விக்கிரமன்.

மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளின் வெளிப்பாடு

அறிவழகன் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஒரு கணம் யோசித்தான். அவனது ‘காலச் சுவடு’ கருவி விக்கிரமனின் இதயத் துடிப்பையும் மூளையின் அலைவரிசையையும் பரிசோதித்து, அவன் பொய் சொல்லவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. “அப்படியானால் அந்த மைக்ரோ-சிப் தரவுத் தட்டில் இருந்த குரல் பதிவும், எழிலியின் அவசர வெளியேற்றமும் எதைக் குறிக்கின்றன?” என்று அறிவழகன் கேட்டான்.

விக்கிரமன் மையக் கணினியின் பிரம்மாண்டத் திரையை நோக்கி நகர்ந்து, சில ரகசியக் குறியீடுகளைத் தட்டச்சு செய்தான். “எழிலி ஒரு ரொக கலகக் குழுவின் முகவர் மட்டுமே. ஆனால் அவளுக்குப் பின்னால் இயங்கும் அந்தப் பிரதான எஜமானர், சென்னையின் மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் புள்ளிகளை மாற்றியமைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளார். 1980-களில் நிகழ்ந்த ஒரு முக்கிய நகரமயமாக்கல் நிகழ்வையும், 2000-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் உருவான நவீன உளவுத்துறைத் தலைமையகத்தின் அமைப்பையும் காலப்போக்கில் அழித்துவிட்டு, தங்களுக்குச் சாதகமான ஒரு புதிய காலக்கோட்டை உருவாக்குவதுதான் அவர்களின் இலக்கு. எழிலி இங்கு வந்ததே இந்த மல்டி-டைம்லைன் மேப் (Multi-timeline map) தரவுகளைப் பதிவிறக்கம் செய்யத்தான்,” என்று விளக்கினான் விக்கிரமன்.

மையக் கணினித் திரையில் பல வண்ணக் கோடுகளால் ஆன சிக்கலான காலக்கோட்டு வரைபடம் ஒளிரத் தொடங்கியது. சென்னையின் பழமையான நினைவுச் சின்னங்கள், தற்போதைய நிலத்தடி உளவுத்துறை அமைப்புகள் மற்றும் எதிர்காலத்தின் சாத்தியமான நகர்ப்புற மாற்றங்கள் ஆகியவை ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த வரைபடத்தைப் பார்த்த அறிவழகனின் மனக்கண்முன் ஒட்டுமொத்த ஆபத்தின் பரிணாமமும் தெளிவாக விளங்கியது.

புதிய வியூகமும் கால அதிர்வும்

“இந்த வரைபடத்தின்படி, அவர்கள் சென்னையின் பிரதான வரலாற்று நங்கூரப் புள்ளியை (Temporal Anchor Point) தகர்க்கத் திட்டமிட்டுள்ளார்கள். அது தகர்க்கப்பட்டால், தற்போதைய நமது நிஜ உலகம் முற்றிலும் மறைந்து, கலகக் குழுவின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள மாற்று உலகம் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்,” என்று அறிவழகன் கவலையுடன் கூறினான். அவனது மனதிற்குள் தனது சொந்தக் கடந்த கால நினைவுகள் பற்றிய பயமும் மீண்டும் எழுந்தது. இந்தச் சிதைவு நிகழ்ந்தால், அவனது நினைவுகளும் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.

“ஆம் அறிவழகன்,” என்றார் விக்கிரமன். “அதனால்தான் நாம் இருவரும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும். எழிலி இந்தத் தரவுகளின் ஒரு பகுதியை எடுத்துக்கொண்டு அடுத்த காலப் புள்ளிக்குச் சென்றுவிட்டாள். ஆனால் முழுமையான கட்டுப்பாட்டுச் சாவியை அவளால் பெற முடியவில்லை. நாம் உடனடியாக அவளது பாதையைப் பின்தொடர வேண்டும்.”

அறிவழகன் தனது கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி நிலவழகனின் முதன்மைத் தொடர்பைப் புதுப்பிக்க முயன்றான். ஆனால் நிலத்தடி அறையின் மின்காந்தத் தடைகள் காரணமாக தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவனது காலச் சுவடு கருவி ஒரு கடுமையான அதிர்வுடன் சிகப்பு எச்சரிக்கை ஒளியைப் பாய்ச்சியது.

கால அடைப்பும் ஓட்டமும்

திடீரென்று, அந்த நிலத்தடி ரகசியக் கட்டுப்பாட்டு மையம் முழுவதிலும் ஒரு சக்திவாய்ந்த கால அதிர்வு (Temporal Shift) ஏற்பட்டது. அறையின் விளக்குகள் சீரற்ற முறையில் மின்னி மறைந்தன. சுவர்களில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தானியங்கிப் பாதுகாப்பு கவாடங்கள் ஒவ்வொன்றாக மூடத் தொடங்கின.

“ஆபத்து! கலகக் குழுவின் முதன்மை மையம் இந்த இடத்தின் கால அமைப்பை முடக்கும் ‘க்ரோனோ-லாக்டவுன்’ (Chrono-Lockdown) முறையைச் செயல்படுத்திவிட்டது!” என்று விக்கிரமன் உரக்கக் கூவினான். அறையின் காற்று அழுத்தம் வேகமாக மாறத் தொடங்கியது. சுவர்களில் உள்ள நேரத்தின் நகர்வு பூஜ்ஜியத்தை நோக்கிச் சரியத் தொடங்கியது.

“நாம் இந்த அறையிலிருந்து அடுத்த முப்பது வினாடிகளுக்குள் வெளியேறாவிட்டால், இந்தச் செங்குத்து கால இடைவெளியிலேயே என்றென்றும் முடங்கிவிடுவோம்!” என்று எச்சரித்த அறிவழகன், தனது காலச் சுவடு கருவியின் மிகைவேக ஆற்றல் அலைகளைப் பயன்படுத்தி, மூடப்படும் கடைசி அவசர வாயிலை நோக்கி ஓடத் தொடங்கினான். காலத்தின் ஓட்டத்திற்கு எதிரான அவனது இந்தப் புதிய ஓட்டம், சென்னையின் வரலாற்றைக் காப்பதற்கான மிக முக்கியமான கட்டத்தை எட்டியிருந்தது.