பிரிவு பத்து: நிலத்தடி ஆவணக் கூடத்தின் பொறி

சென்னையின் நிலத்தடி ஆவணக் கூடத்திற்குச் செல்லும் பாதை முற்றிலும் இருள் சூழ்ந்து, காலத்தின் சுவடுகள் யாவும் தேய்ந்துபோய்க் கிடந்தது. முப்பது ஐந்து வயதுடைய தலைமை கால-உளவு முகவர் அறிவழகன், தனது ‘காலச் சுவடு’ கருவியின் வெளிச்சத்தில் அந்தப் பழமையான பாதையில் மென்மையாக அடியெடுத்து வைத்தான். அவனது கைக்கடிகாரத்தின் வடிவில் இருந்த அந்த அதிநவீன கருவி, அந்தச் சூழலில் நிலவும் கடுமையான காலப்பிறழ்வுகளை (Temporal Anomalies) எச்சரிக்கும் வகையில் மெல்லிய ஒளியுடன் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்து கார்த்திக் தனது கணினித் திரையின் மூலம் ஒவ்வொரு நகர்வையும் உன்னிப்பாகக் கண்காணித்து அவனுக்குத் தேவையான தரவுகளை உடனுக்குடன் வழங்கி வந்தாலும், அந்தச் சுரங்கப் பாதையின் உள்ளே நிலவும் ஆபத்துகள் நேரடியாக அவனையேயும் அவனது மூளையின் நினைவாற்றல் வரம்புகளையும் சோதித்துக்கொண்டிருந்தன.

“அறிவழகன், உனது கருவி சுட்டிக்காட்டும் ஆற்றல் அலைவரிசை மிக வேகமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. அங்கே கடுமையான கால முரண்பாடுகள் உருவாக வாய்ப்புள்ளது. கவனம் தேவை,” என்று கார்த்திக்கின் குரல் அவனது காதணியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த சிறிய தகவல்தொடர்புக் கருவி வழியாக ஒலித்தது. அறிவழகன் அதற்கு எவ்வித பதிலும் அளிக்காமல், தனது முகத்தில் எந்தவித உணர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தாமல் தனது கவனத்தை முழுமையாக அந்தப் பாதையில் செலுத்திக் கொண்டிருந்தான். அவனது கடந்த கால விபத்தின் தழும்புகள் மனதின் ஆழத்தில் நிழலாடினாலும், இந்த வரலாற்றுக் காலக்கோட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டிய மிகப்பெரிய பொறுப்பு அவனிடம் இருந்தது.

பழைய உளவுத்துறையின் நிலத்தடி ஆவணக் கூடத்தின் பிரதான இரும்பு வாயிலை அடைந்ததும், அறிவழகன் தனது ‘காலச் சுவடு’ கருவியைப் பயன்படுத்தி அந்தப் பூட்டைத் திறந்தான். கதவு மெதுவாகத் திறந்தபோது உள்ளிருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்று, பல வருடங்களாக மனிதர்களின் நடமாட்டம் இல்லாத அந்த இடத்தின் வரலாற்றைச் சொல்லாமல் சொன்னது. சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த பழைய விளக்குகள் அவனது வருகையை உணர்ந்து தானாகவே மினுமினுக்கத் தொடங்கின. அந்தப் பெரிய காப்பகத்தின் நடுவே, கலகக் குழுவின் முதன்மை எஜமானர் விட்டுச் சென்றதாகக் கருதப்படும் பிரதான அலைவரிசைக் கருவி நீல நிற ஒளியில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. அது வெறும் கருவி மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த கால ஓட்டத்தையும் திசைதிருப்பக்கூடிய ஒரு ஆபத்தான பொறியின் முதல் அடுக்காக இருந்தது.

அறிவழகன் அந்த இயந்திரத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே, சுவரில் இருந்த பழைய பாதுகாப்பு அமைப்புகள் அவனைக் குறிவைத்துச் செயல்படத் தொடங்கின. கலகக் குழுவின் எஜமானர் முன்கூட்டியே அங்கு அமைத்திருந்த பாதுகாப்புப் பொறிகள் (Security Traps) ஒவ்வொன்றாக இயங்கத் தொடங்கின. கடந்த கால நினைவுகள் அவனது மூளையைத் தாக்கத் தொடங்கிய தருணத்தில், அவன் காலத்தின் விதிகளை மீறாமல் தனது கவனத்தைச் சிதறவிடாமல் தடுத்தான். ஒவ்வொரு அடியும் மரணத்தின் விளிம்பில் நடப்பதைப் போன்ற உணர்வைத் தந்தது. கார்த்திக் கட்டுப்பாட்டு அறையிலிருந்து எச்சரித்த அந்தத் தீவிரமான கால அலைகள் இப்போது அந்த அறை முழுவதும் பரவத் தொடங்கியிருந்தன. அறிவழகன் தனது நினைவாற்றலின் வரம்பு சோதிக்கப்படுவதை உணர்ந்தான்; ஆனாலும், பின்வாங்கும் எண்ணம் அவனுக்கு இல்லை.

அவன் அந்த இயந்திரத்திற்கு அருகில் சென்று, அதன் கட்டுப்பாட்டுப் பலகையை ஆய்வு செய்ய முயன்றபோது, அந்த ஆவணக் கூடத்தின் மிக ஆழமான பகுதியிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான ஒலி காற்றில் மிதந்து வந்தது. அது வெறும் இயந்திரத்தின் சத்தம் அல்ல; ஒரு மனிதனின் குரல். அந்தப் பழமையான, ஆனால் மிகவும் பரிச்சயமான குரல் எதிரொலித்த திசையைப் பார்த்த அறிவழகன் உடனடியாக உறைந்துபோனான். தன் வாழ்நாளில் எப்போதோ கடந்து வந்த, ஆனால் இறந்துவிட்டதாக நம்பப்பட்ட ஒருவரின் குரல் அந்தப் பாதாள அறையின் இருட்டிலிருந்து அவனைப் பெயரிட்டு அழைப்பது போலக் கேட்டது. அந்த நிழல் போன்ற குரல் அறிவழகனின் கடந்த கால விபத்துடனும், இந்த அமைப்பின் மூத்த தலைவருடனும் நேரடித் தொடர்பைக் கொண்டிருந்தது. அந்த ஆழ்ந்த அறையின் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த அறிவழகனின் காலடிகள் திடீரென ஸ்தம்பித்தன.