மணிக்கூட்டின் இரகசியம்

இரவு நேரக் சென்னைச் சாலைகளைக் கடந்த அறிவழகனின் வாகனம், பழைய சென்னையின் வரலாற்றுச் சின்னமான மணிக்கூண்டு பகுதிக்கு அருகில் வந்து நின்றது. வானில் நிலவின் வெளிச்சம் மங்கலாக இருக்க, அந்தப் பகுதியின் அமைதி ஒரு ஆபத்தான புயலுக்கு முந்தைய அமைதியைப் போல இருந்தது. வாகனத்திலிருந்து இறங்கிய அறிவழகன், தனது வலது கையில் இருந்த ‘காலச் சுவடு’ கருவியை இறுக்கப் பற்றிக் கொண்டான். கருவியின் திரையில் நீல நிற அலைவரிசை தீவிரமாகத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அது அந்த மணிக்கூண்டின் அடிப்பகுதியில் அமைந்துள்ள பழமையான பாதாள அறைக்குள் ஏதோ ஒரு பெரும் சக்தி இயங்குவதை எச்சரித்துக் கொண்டிருந்தது.

"அறிவழகன், நீங்கள் இப்போது நின்றுகொண்டிருக்கும் இடம் காலக்கோட்டின் மிக முக்கியமான சந்திப்புப் புள்ளி. அங்கே பாதுகாப்பு அடுக்குகள் மிகவும் பலவீனமாக உள்ளன. உள்ளே நுழையும்போது உங்களது நினைவாற்றல் மீது அதிக அழுத்தம் விழக்கூடும். ஜாக்கிரதை," என்று கட்டுப்பாட்டு அறையிலிருந்து நிலவழகனின் கவலை தோய்ந்த குரல் அவனது காதுகளில் ஒலித்தது.

"புரிந்துவிட்டது நிலவழகன். அந்த நிழல் தப்பியோடக் காரணமான மர்மத்தை இன்றோடு முடிவுக்குக் கொண்டுவரப் போகிறேன்,&quot என்று தனது அமைதியான குரலில் பதிலளித்தபடி, மணிக்கூண்டின் இரும்பு வாசலைத் திறந்தான். உள்ளே இறங்கும் படிக்கட்டுகள் இருள் சூழ்ந்து காணப்பட்டன. அவனது காலணி ஒலிகள் மட்டும் அந்தப் பாதாள அறையின் அமைதியைக் கிழித்தன. காற்றுக் கூடச் செல்ல முடியாத அந்தச் சுவரடுக்குகளில், பழைய கால உளவுத்துறையின் இரகசிய முத்திரைகள் பதிந்திருந்தன.

கீழே இறங்கியதும் ஒரு பெரிய வட்ட வடிவக் கூடம் அவன் கண்முன்னே விரிந்தது. அதன் நடுவில் விசித்திரமான நீல நிற ஒளிக்கற்றைகள் ஒன்றுக்கொன்று பின்னிப் பிணைந்து ஒரு சிறிய காலப்பாதையை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தன. அந்த ஒளியின் நடுவில் மனித உருவம் போன்ற அந்த நிழல் நின்று கொண்டிருந்தது. அறிவழகன் தன் கருவியை அந்த நிழலை நோக்கி நீட்டினான். "யார் நீ? கலகக் குழுவின் எந்தத் திட்டத்திற்காக இந்தக் காலப்பாதையைத் திறந்தாய்?" என்று கம்பீரமாகக் கேட்டான்.

அந்த நிழல் மெல்லத் திரும்பி அறிவழகனைப் பார்த்தது. அதன் உருவம் இன்னும் முழுமையாக வடிவம் பெறவில்லை என்றாலும், அதன் கண்கள் மின்னிய விதம் அறிவழகனை உறைந்துபோகச் செய்தது. அது அவனுக்கு மிகவும் பரிச்சயமான ஒரு தோற்றத்தை அளித்தது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு விபத்தில் அவன் இழந்த தன் குடும்பத்தின் நினைவுகளை அந்த நிழல் பிரதிபலிப்பது போலிருந்தது. அவனது ஆழ்மனதில் உறங்கிக் கிடந்த வலி இப்போது ஒரு சுடர் போல திடீரெனப் பற்றி எரிந்தது. காலப்பயண விதிகள் அவனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தாலும், தன் குடும்பத்தின் இழப்புடன் இந்த நிழலுக்கு என்ன தொடர்பு என்ற கேள்வி அவனது மனதை வாட்டியது.

அப்போது கட்டுப்பாட்டு அறையிலிருந்து கார்த்திக்கின் அவசரக் குரல் தொடர்பில் ஒலித்தது. "அறிவழகன்! உடனடியக அங்கிருந்து பின்வாங்குங்கள். அது சாதாரணமான கடந்த கால நிழல் அல்ல. அங்கே ஒரு பெரிய கால முரண்பாடு (Paradox) உருவாகிறது. அந்த நிழல் உங்களது நினைவாற்றலை முற்றிலுமாக உறிஞ்சிவிடும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. கலகக் குழு உங்களை ஒரு வலையில் சிக்க வைத்துள்ளது!"

கார்த்திக்கின் எச்சரிக்கையைக் பொருட்படுத்தாமல், அறிவழகன் அந்த நிழலை நெருங்கினான். "என் கடந்த காலத்திற்கும் உனக்கும் என்ன தொடர்பு? எழிலி எங்கே?" என்று அவன் உரக்கக் கேட்டான். அந்த நிழல் ஒரு விசித்திரமான ஒலியுடன் சிரித்தது. அந்தக் குரல் அறிவழகனின் கடந்த கால நினைவுகளிலிருந்து வெளிப்படுவது போல இருந்தது. அந்த நிழல் தனது கையை நீட்டி, அறிவழகனின் குடும்ப விபத்து நடந்த அதே நாளின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தைக் காட்டும் பழைய கடிகாரத்தின் குறியீட்டை வெளிப்படுத்தியது.

அறிவழகனின் மூளைக்குள் ஒரு மின்னல் வெட்டியது போல வலி தோன்றியது. அந்த நிழல் வெறும் நிழல் அல்ல; அது அவனது கடந்த காலத்தின் அழிக்கப்பட்ட பக்கங்களிலிருந்து தப்பியோடிய ஒரு நேரடித் துப்பு. எழிலியும் கலகக் குழுவும் எதற்காக இந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்பதற்கான விடை இப்போது மெல்லத் துலங்கத் தொடங்கியது. தன் பயத்தை அடக்கி, அந்தத் துப்பைத் தன் பிடிக்குள் கொண்டுவர அறிவழகன் தன் ‘காலச் சுவடு’ கருவியின் சக்தியை முழுமையாக உயர்த்தி அந்த நிழலை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.