பாகம் 4: முதல் சந்திப்பு

சரஸ்வதி சுவடி அரண்மனையின் புதிய வருகை

கடல்நகரத்தின் நள்ளிரவுச் சூழல் மெல்ல மாறிக்கொண்டிருந்தது. சரஸ்வதி சுவடி அரண்மனையின் பிரதான வாயிலில் அரங்கேறிய சிறிய சலசலப்பு, உள்ளே அமைதியாகப் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்த மதிவதனியின் கவனத்தைத் திருப்பியது. அவளது இடது கை மச்சத்தில் லேசான சூடு பரவுவதை அவள் உணர்ந்தாள். அதே கணத்தில், அரண்மனையின் பெருந்தொண்டைக் கடந்து உள்ளே நுழைந்த அந்த நபரின் காலடி ஓசைகள் அவளுக்குத் பரிச்சயமான ஒன்றாகத் தோன்றியது.

அது கவிந்தன். ஆழ்கடல் ஆய்வுக் கூடத்தில் தான் கண்டறிந்த விசித்திரமான நீல நிறக் குறியீடுகளுக்கும், இந்தச் சுவடி அரண்மனைக்கும் ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருக்க வேண்டும் என்ற உறுதியான எண்ணத்துடன் அவன் அங்கு வந்திருந்தான். பேராசிரியர் சோமசுந்தரத்தின் சிறப்பு அனுமதியைப் பெற்று, அவசரமாக அவன் உள்ளே நுழைந்தபோது, அங்கே மேசையின் மீதிருந்த ‘காலக் குறிப்பேடு’ சுவடியின் மங்கலான ஒளியில் மதிவதனி தனித்து அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டான்.

எதிர்பாராத சந்திப்பும் மாய அதிர்வும்

மதிவதனி நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளது கூர்மையான கண்கள் கவிந்தனை உற்று நோக்கின. வயது முதிர்ந்த நூலகத்தின் அமைதியில், இருவரது பார்வையும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தன. “நீங்கள்… கவிந்தன் தானே? கடலடி ஆய்வாளர்?” என்று மதிவதனி தனது அமைதியான குரலில் கேட்டாள். கவிந்தன் சற்று வியப்புடன் புன்னகைத்தான். “ஆம், மதிவதனி. நீங்கள் சுவடிப் புனரமைப்பாளர். தொலைதூரத்தில் இருந்தாலும், ஏதோ ஒரு விசித்திரமான பிணைப்பு நம்மை இங்கே அழைத்து வந்திருக்கிறது போலிருக்கிறது” என்றான் அவன்.

அவர்கள் இருவரும் பேசத் தொடங்கிய அந்த நொடியில், மேசையின் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த காலக் குறிப்பேடு சுவடியிலிருந்து ஒரு மெல்லிய மின் அதிர்வு போன்ற ஆற்றல் வெளிப்பட்டது. கவிந்தன் தற்செயலாக மேசையைத் தொட்டபோது, அவனது விரல்களும் மதிவதனியின் விரல்களும் அருகிலிருக்கும் சுவடியின் விளிம்பைத் தொட்டன. அந்தத் தீண்டல் ஒரு சாதாரண தொடுகை அல்ல; அது நூற்றாண்டுகளாக உறங்கிக் கிடந்த ஒரு மாபெரும் ஆற்றலின் விழிப்புணர்வு. இருவரின் உள்ளங்கைகளிலும் ஒரு நீல நிற ஒளி மின்னல் கீற்றைப் போலப் பாய்ந்து மறைந்தது.

மர்மமான மின் துண்டிப்பு

அந்த விசித்திரமான அதிர்வில் இருவரும் திகைத்து நின்றனர். கவிந்தன் தன் கைவிரல்களை விலக்கிக் கொண்டு, “மதிவதனி, இது சாதாரணமான சுவடி அல்ல. கடலடியில் நான் பார்த்த குறியீடுகளும் இதில் உள்ள எழுத்துக்களும் ஒரே மொழியில் ஒத்திருக்கின்றன” என்று தனது ஆராய்ச்சியின் முடிவுகளைப் பகிரத் தொடங்கினான். மதிவதனியும் தான் சுவடியைத் தொட்டபோது கண்ட காட்சிகளை அவனிடம் விவரித்தாள். அந்தத் தோழமை மலரும் தருணம் அவர்களுக்குள் ஒரு புதிய நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது.

ஆனால், அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. திடீரென அரண்மனையின் பிரதான மின் இணைப்புகள் அனைத்தும் துண்டிக்கப்பட்டன. வெளிச்சம் முழுமையாக மறைந்து, சுவடி அரண்மனை இருளில் மூழ்கியது. ஜன்னல்களுக்கு வெளியே பலத்த காற்று வீசும் சத்தத்துடன், யாரோ சில மர்ம நபர்கள் சுவடி அரண்மனையின் சுவர்களைத் தாண்டி உள்ளே நுழைவதற்கான காலடி ஓசைகள் கேட்டன. நாகதேவனின் ஆட்கள் அங்கே வந்துவிட்டதை இருவரும் உடனடியாக உணர்ந்தனர். கவிந்தன் தன் பாதுகாப்பு குணத்தால் உடனடியாக மதிவதனியின் அருகில் வந்து நின்று, நிலைமையைச் சமாளிக்கத் தயாரானான்.