உப்புப் பாத்திகளின் இரகசியம்

பகுதி 14: உப்புப் பாத்திகளின் இரகசியம்

பர்னர் போனின் அழைப்பு துண்டிக்கப்பட்ட பிறகு, அந்தச் சிறிய அறையில் சில நொடிகள் பெரும் நிசப்தம் நிலவியது. மதுரையின் விடியற்காலைக் காற்று ஜன்னல் வழியே உள்ளே நுழைந்து, அவர்களின் வியர்வை நனைந்த முகங்களை வருடிக் கொடுத்தது. அறிவழகனின் கைகளில் கட்டப்பட்டிருந்த இறுக்கமான கட்டுகளிலிருந்து லேசான வலி பரவியது, ஆனால் அவனது மனம் அந்த வலியை உணராத அளவுக்குக் கூர்மையாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. ‘மாஸ்டர் லெட்ஜர்’ பற்றிய அந்தத் தகவல் சாதாரணமானதல்ல; அது பூமி கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தின் ஒட்டுமொத்த பணமோசடி வலையமைப்பையும், அதன் பின்னணியில் உள்ள அரசாங்க உயர் அதிகாரிகளையும் அம்பலப்படுத்தக் கூடிய ஒரேயொரு தங்கச் சாவி.

‘அறிவழகன், இது ஏசிபி துரைபாண்டியனின் பொறிளாக இருக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது என்று என் உள்மனது சொல்கிறது’ என்று தாமரை தன் இடுப்பில் சொருகியிருந்த பிஸ்டலைச் சரிபார்த்துக் கொண்டே கூறினாள். அவளது முகத்தில் தேவையற்ற தயக்கமோ பயமோ இருக்கவில்லை; மாறாக, ஒரு அனுபவமிக்க குற்றப்பிரிவு ஆய்வாளரின் எச்சரிக்கை உணர்வு மட்டுமே இருந்தது. அவளது தோள்பட்டையில் ஏற்கனவே இருந்த காயம் இன்னும் முழுமையாகக் குணமாகவில்லை என்றாலும், அந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ள அவள் தயாராக இருந்தாள்.

‘உண்மைதான் தாமரை. இது ஒரு தூண்டிலாக இருக்கக்கூடும் என்பதை நானும் மறுக்கவில்லை. ஆனால், கார்த்திக் விட்டுச் சென்ற தரவுகளும், நம்மால் மீட்கப்பட்ட சிறிய துண்டு ஆவணங்களும் இந்த மாஸ்டர் லெட்ஜரின் இருப்பை உறுதிப்படுத்துகின்றன. அந்த லெட்ஜர் இல்லாமல் நாம் நீதிமன்றத்தில் உண்மையை நிரூபிக்க முடியாது’ என்று அறிவழகன் உறுதியான குரலில் பதிலளித்தான். அவனது கண்கள் அந்த இருண்ட அறையின் மூலையில் கிடந்த பழைய இரு சக்கர வாகனத்தின் சாவியை நோக்கின. நகரின் முக்கியப் பாதைகளைத் தவிர்த்து, மாற்று வழிகளில் அந்த உவர்நீர் உப்புப் பாத்திகளை அடைய வேண்டும்.

சில நிமிடத் தயாரிப்புகளுக்குப் பிறகு, இருவரும் அந்தப் பழைய வணிகக் கட்டடத்தை விட்டு வெளியேறினர். அதிகாலை மும்முரகம் தொடங்குவதற்கு முன்பான அந்த வேளையில், மதுரை நகர வீதிகள் இன்னும் தூக்கத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடவில்லை. ஆங்காங்கே ரோந்து வாகனங்களின் சக்கரச் சத்தங்கள் கேட்டன. துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் தங்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை அறிவழகனும் தாமரையும் நன்றாக அறிந்திருந்ததால், மிக எச்சரிக்கையாகப் போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லாத உள் சாலைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து நகர்ந்தனர்.

நகரின் எல்லைகளைத் தாண்டி, உப்புப் பாத்திகள் நிறைந்த அந்தப் பாலைவனப் பகுதிக்கு அவர்கள் நெருங்கும்போது, இயற்கைக் காட்சிகூட மாறிவிட்டது. பரந்து விரிந்த உவர்நீர் நிலங்களும், வெள்ளை உப்புப் படலங்களும் சூரிய ஒளியில் மின்னின. மனித நடமாட்டம் இல்லாத அந்தப் பகுதியில் காற்று உப்புத் தன்மையுடன் வீசியது. போன் அழைப்பில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த அந்தப் பழைய, கைவிடப்பட்ட கிடங்கு தூரத்தில் ஒரு பாழடைந்த கோட்டை போல் காட்சியளித்தது. அதன் சுவர்கள் பல இடங்களில் இடிந்து விழுந்திருந்தன, மேற்கூரை துருப்பிடித்த தகரங்களால் மூடப்பட்டிருந்தது.

அவர்கள் தங்கள் வாகனத்தை சற்றுத் தொலைவில் மறைவான ஒரு புதருக்குள் நிறுத்திவிட்டு, தரையோடு தரையாக அந்தப் பாழடைந்த கிடங்கை நோக்கி நடந்தனர். அறிவழகன் தனது டிஜிட்டல் டேப்லெட்டை இயக்கி, சுற்றுப்புறத்தில் ஏதேனும் சிக்னல் தடயங்கள் அல்லது மறைக்கப்பட்ட கேமராக்கள் உள்ளனவா என்பதைச் சோதித்தான். ‘சிக்னல்கள் மிகவும் பலவீனமாக உள்ளன. இது என்க்ரிப்ட் செய்யப்பட்ட அல்லது ஜாமர் கருவிகள் இயங்கும் பகுதிபோல் தெரிகிறது’ என்று அவன் தாமரையிடம் மெல்லிய குரலில் முணுமுணுத்தான்.

தாமரை தன் கைத்துப்பாக்கியை வெளியே எடுத்து, பாதுகாப்புப் பகுதியை விலக்கிக் கொண்டு முன்னே நடந்தாள். அவளது காலடிகள் எந்தச் சத்தத்தையும் எழுப்பாதவாறு மிக மெதுவாக வைக்கப்பட்டன. கிடங்கின் பெரிய இரும்புக்கதவு பாதி திறந்து கிடந்தது. உள்ளே கடுமையான இருள் சூழ்ந்திருந்ததுடன், பழைய எண்ணெய் மற்றும் உப்புப் பாசிகளின் நெடி மூக்கைத் துளைத்தது. இருவரின் இதயத் துடிப்பும் அந்த அமைதியான சூழலில் அவர்களுக்கு மட்டுமே கேட்டது.

உள்ளே நுழைந்ததும், தரையில் கிடந்த பழைய இரும்புப் பெட்டிகள் மற்றும் சிதைந்த இயந்திரப் பாகங்களை அவர்கள் தாண்டினர். ‘இங்கேயும் யாரும் இல்லை போலிருக்கிறதே’ என்று தாமரை சந்தேகம் கொள்ளத் தொடங்கியபோது, திடீரென கிடங்கின் மறுமுனையிலிருந்து ஒரு சிறிய உலோகப் பொருளின் உராய்வுச் சத்தம் கேட்டது. ஒரு சிறிய உலோகக் குவளை அல்லது பெட்டி கீழே நழுவி விழுந்த சத்தம் அது. இருவரும் உடனடியாகப் பதற்றமின்றி ஒருவருக்கொருவர் முதுகைக் கொடுத்துக்கொண்டு, தங்களைப் பாதுகாப்பான நிலைக்கு மாற்றிக் கொண்டனர். தாங்கள் எதிர்பார்த்த அந்த ஆபத்து அல்லது புதிய அதிர்ச்சி இப்போது அவர்களை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.