செனித் நிழல்கள்

செனித் நிழல்கள்

கன்டன் ராஜ்ஜியத்தின் வானுலக எல்லைக்கு மேலே, செனித் கோபுரம் மேகக்கூட்டங்களைத் தாண்டி கம்பீரமாக நின்றிருந்தது. அதன் இரும்புக் கவசங்கள் சூரிய ஒளியில் தங்க நிறத்தில் தகதகத்தன. அந்தப் பிரம்மாண்டமான கோபுரத்தின் வெளிச்சுவற்றில், யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு சிறு காற்று மிதவை மெதுவாகப் போய்க் கொண்டிருந்தது. அதன் மீது நின்றிருந்த அறிவு அரசனின் இடது தோளில் இருந்த பழைய தீக்காயம், காற்றில் பரவிய குளிர்ச்சியால் லேசாக விண்வெளியின் வலியை நினைவூட்டியது. அவன் தன் முகத்தை மறைத்திருந்த அஸ்திர கவசத்தின் முகமூடியைத் தாழ்த்திவிட்டு, எதிரே நின்ற கோபுரத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கூர்மையாக உற்று நோக்கினான். கன்டன் வான்வெளியின் மர்மங்கள் அனைத்தும் இந்தச் செனித் கோபுரத்திற்குள்தான் புதைந்து கிடக்கின்றன என்பதை அவனது உள்ளுணர்வு அவனுக்கு எச்சரித்தது.

மேகமலையில் இம்பீரியல் படைகளின் திடீர்த் தாக்குதலில் இருந்து தப்பியோடிய பிறகு, அறிவு அரசன் தனியாக இந்த ஆபத்தான உளவுப் பயணத்தை மேற்கொள்ள முடிவு செய்திருந்தான். அவனுடன் வந்த வேல்விঝியும் செழியனும் பாதுகாப்பான கிளர்ச்சியாளர் குகை முகாரத்திற்குச் செல்ல, அவன் மட்டும் நேராக இம்பீரியல் படையின் மையப்பகுதியான செனித் கோபுரத்தை அடைந்திருந்தான். அவனது ஒரே நோக்கம், பேரரசு பயன்படுத்தும் புதிய பேரழிவ ஆயுதத்தின் உண்மை வடிவத்தைக் கண்டுபிடிப்பது மட்டுமே. காற்று மிதவையின் இயக்கத்தை முற்றிலும் அமைதிப்படுத்திவிட்டு, கோபுரத்தின் பிரம்மாண்டமான பலகணி ஓரமாகத் தன் மிதவையைப் பொருத்திக் கொண்டான்.

கோபுரத்திற்குள் நுழைந்ததும், குளிர்ந்த செம்புச் சுவர்களால் சூழப்பட்ட நீண்ட நடைபாதைகள் அவனுக்குப் பரிச்சயமான அதே வேளையில் அச்சுறுத்தும் விதமாகவும் இருந்தன. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவனும் இந்த வான்-படையில் ஒரு கேப்டனாகப் பணியாற்றியவன் என்பதால், இங்கிருக்கும் பாதுகாப்பு முறைகள் அவனுக்கு நன்றாகவே தெரிந்திருந்தன. எனினும், தற்போது நிலைமை முற்றிலும் மாறியிருந்தது. பழைய ஒழுக்கமும் வீரமும் நிறைந்த வான்-படை, இப்போது இம்பீரியல் பேரரசின் இயந்திரத்தனமான கொடூரக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் அடிமைப்பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு மூலையிலும் ரோந்துப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த காவலர்களின் காலடிச் சத்தங்கள் செம்புச் சுவர்களில் எதிரொலித்தன.

அறிவு அரசன் தன் கால்களின் இயக்கத்தை முற்றிலும் சத்தமின்றி வைத்துக் கொண்டு, கோபுரத்தின் பிரதான பரிசோதனைக் கூடத்தை நோக்கி நகர்ந்தான். வழியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த சூரியக் கல் விளக்குகளின் மஞ்சள் ஒளி, அவனது நிழலை நீண்ட கோடுகளாகச் சுவர்களில் வீசியது. திடீரென ஒரு மூலையிலிருந்து கடுமையான எந்திரங்களின் இரைச்சலும், உலோகங்கள் உரசும் சத்தமும் அவனது காதுகளில் விழுந்தது. அவன் உடனடியாக ஒரு பெரிய செப்புக் தூணின் மறைவில் பதுங்கிக் கொண்டு, முன்னால் இருந்த கண்ணாடி அறைக்குள் எட்டிப்பார்த்தான்.

அந்தப் பரிசோதனைக்கூடத்தின் மையத்தில், நீல நிற ஒளியைப் பரப்பியவாறு ஒரு பிரம்மாண்டமான வான் ஆன்மா (மந்தாரம்) சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் அருகில் நின்றிருந்த ஒருவன் தன் இம்பீரியல் தளபதிக்குரிய அலங்கார உடையில் கம்பீரமாக நின்றுகொண்டிருந்தான். அது வேறு யாருமல்ல, அறிவு அரசனின் முன்னாள் நெருங்கிய நண்பனும், தற்போது பேரரசின் கொடூர விதிகளுக்கு முழுமையாக அடிபணிந்து செயல்படுபவனுமான கரிகாலன் தான். அவனது முகத்தில் இருந்த அந்தத் பழைய புன்னகை மறைந்து, அதிகார வெறியும் இரக்கமற்ற தன்மையும் மட்டுமே குடிகொண்டிருந்தன.

கரிகாலன் தன் கையில் ஒரு சிறிய உலோகக் கருவியைப் பிடித்துக்கொண்டு, அந்த நீல நிற மந்தாரத்தின் சக்தியை ஒரு புதிய ஆயுதத்திற்குள் மாற்றும் சோதனையை நேரভியோடு பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவனது குரல் அந்தப் பரிசோதனைக் கூடத்தில் கம்பீரமாக ஒலித்தது. “விரைவில் இந்த வான்வெளியில் எங்களை எதிர்ப்பவன் யாருமில்லை. இந்த ஆன்மாவின் ஆற்றல் நம் வான்-படைக் கப்பல்களை அசைக்க முடியாத கோட்டையாக மாற்றும்” என்று அவன் தன் கீழ்நிலைப் பொறியாளரிடம் கர்ஜிப்பதைக் கேட்டு அறிவு அரசன் உள்ளுக்குள் கொதித்தெழுந்தான். தன் முன்னாள் நண்பன் மனிதநேயத்தை முற்றிலும் இழந்து, வான் ஆன்மாக்களை போர்க்கருவிகளாக மாற்றும் கொடூரச் செயலில் இறங்கியிருப்பதை அவன் தன் கண்களாலேயே கண்டான்.

சரியான நேரத்தில், கரிகாலன் பயன்படுத்திய அந்த விசித்திரமான ஆயுத அமைப்பைக் கவனித்த அறிவு அரசனின் மூச்சு நின்றது. அந்த ஆயுதத்தின் வடிவமைப்புக் கூறுகள் சாதாரணமானவை அல்ல. அது அவனது மறைந்த தந்தை, ஒரு காலத்தில் வான்-கப்பல் வடிவமைப்பாளராக இருந்தபோது வரைந்த இரகசிய வரைபடங்களின் வடிவத்தை ஒத்திருந்தது. எப்படி இது கரிகாலனின் கைகளுக்குச் சென்றது? தன் தந்தையின் கண்டுபிடிப்புகள் இம்பீரியல் பேரரசின் வசம் எப்படி வீழ்ந்தன என்ற கேள்விகள் அவனது மனதில் சூறாவளியாய்ச் சுழன்றன. கடந்த காலத்தின் ரகசியங்களும், தற்போதைய போரின் கோர முகமும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்திருப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

அதே கணத்தில், பரிசோதனைக் கூடத்தின் வாசலில் ரோந்து வந்துகொண்டிருந்த இரு இம்பீரியல் காவலாளிகள், அறிவு அரசன் மறைந்திருந்த செப்புக் தூணை நோக்கி சந்தேகத்துடன் நடக்கத் தொடங்கினர். அவர்களின் கண்களில் இரும்புப் பட்டை கவசங்களும், கைகளில் ஒளிரும் சூரியக் கல் ஈட்டிகளும் இருந்தன. நிலைமை விபரீதமாவதை உணர்ந்த அறிவு அரசன், உடனடியாகத் தன் அஸ்திர கவசத்தின் ஆற்றலைத் தன் கைகளில் வரவழைத்தான். ஒலியின் வேகத்திற்கு இணையான அதிர்வை உருவாக்கத் தயாரான அவனது தசைகள், எந்தவொரு திடீர் மோதலுக்கும் தயாராகின. கோபுரத்தின் இரும்புக் கவசங்கள் அந்தச் சிறிய அமைதியைக் குலைக்கும் மோதலுக்காகக் காத்திருப்பது போல அமைதியாக நின்றன.