திசை மாறிய வேர்கள் — பகுதி 25: ரகசியப் பாதையின் பயணம்

மாலிக் குகை பாதையின் ஈரப்பதம் குறைந்திருந்தாலும், காட்டின் அமைதி ஒரு பெரிய புயலுக்கு முன்னதான நிசப்தம் போல பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தது. நிலாவும் கதிரும் அந்தப் பழமையான வனத்துறையின் பழைய வெளிப்புறச் சாவடியை நெருங்கியபோது, வராதன் மற்றும் விக்டர் வசந்தின் ஆட்கள் தங்களைச் சுற்றி வளைக்கக்கூடும் என்ற பதற்றம் அவர்களின் ஒவ்வொரு அடியிலும் தெரிந்தது. அறிவு தன் மடிக்கணினியை மார்போடு அணைத்தபடி மூச்சு வாங்கப் பின்னால் வந்து கொண்டிருந்தான். அவனது கைகளில் இருந்த அந்த டிஜிட்டல் சான்றுகள் இப்போது ஒட்டுமொத்த சிண்டிகேட்டையும் சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவதற்கான ஒரே ஆயுதமாக மாறியிருந்தது. விடியற்காலையில் வரவிருக்கும் சிறப்பு வனத்துறை அதிரடிப் படையின் வருகைக்காக அவர்கள் தங்களின் கடைசி நகர்வை திட்டமிட வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர்.

"அறிவு, சாவடியின் கதவை மென்மையாத் திற. வெளிச்சம் எதுவும் வெளியே தெரியக்கூடாது," என்று கதிர் தன் கைத் துப்பாக்கியை விழிப்புடன் பிடித்தபடி தாழ்ந்த குரலில் உத்தரவிட்டான். நிலா உடனடியாக அவனருகே சென்று, சாவடியின் ஜன்னல் ஓரமாக நின்று காட்டின் வெளிப்பகுதியை உற்று நோக்கினாள். தொலைவில் வாகனங்களின் இன்ஜின் சத்தம் மங்கலாகக் கேட்பது போல் இருந்தது. "கதிர், விக்டரின் ஆட்கள் தெற்குப் பாதை வழியாக நெருங்குகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அவர்கள் நம்மைச் சுற்றியுள்ள வனப் பகுதிகளைத் தீவிரமாகத் தேடத் தொடங்கிவிட்டார்கள்," என்றாள் அவள் குரலில் சிறு நடுக்கம் கூட இல்லாமல் முற்றிலும் உறுதியுடன்.

கதிர் அவளது தோள் மீது தன் கரத்தை வைத்து லேசாக அழுத்தமாகக் கொடுத்து நம்பிக்கையூட்டினான். "பயப்படத் தேவையில்லை நிலா. நாம் சரியான பாதையில்தான் இருக்கிறோம். விடியற்காலையில் நம்முடைய மேலதிகாரிகள் மற்றும் சிறப்புப் படையினர் அந்தப் பகுதிக்குள் நுழைந்துவிடுவார்கள். அதற்குள் இந்தச் சான்றுகளைப் பாதுகாப்பாகச் சேர்ப்பதுதான் நம்முடைய முதல் வேலை," என்றான். அந்த இருண்ட அறையின் விளக்குகளைப் பயன்படுத்தாமல், அறிவின் மடிக்கணினியின் மங்கலான திரையின் வெளிச்சத்தில் மட்டுமே அவர்கள் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளைப் பற்றி விவாதித்தனர். அந்தச் சிறிய இடைவெளியிலும் கதிரும் நிலாவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்த பார்வை அவர்களின் மன உறுதியை மேலும் அதிகரித்தது.

அறிவு தன் வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டே, "சார், நான் கிளவுட் பேக்கப் பண்ணிய ஃபைல்ஸ் எல்லாமே பாதுகாப்பா இருக்கு. ஆனால் வராதனின் ஆட்கள் குகை வாயிலை அடைச்சிட்டா, நாம வெளியேறுறது ரொம்பக் கடினம் சார்!" என்று முணுமுணுத்தான். அதற்குள் கதிர் அவனது பதற்றத்தைத் தணிக்கும் வகையில், "அறிவு, நீ உன்னோட வேலையைச் சரியா செஞ்சிருக்க. இப்ப நாம அந்தப் பழைய பிரிட்டிஷ் காலத்து நிலவரை வரைபடத்தை வெச்சு மாற்றுப் பாதையைத் கண்டுபிடிக்கணும்," என்று கூறி அவனுக்குத் தைரியம் ஊட்டித் தன் தந்திரமான திட்டத்தைச் செயல்படுத்தத் தொடங்கினான்.

நிலா அந்தப் பழைய வரைபடத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தி, மடிக்கணினி வெளிச்சத்தில் அதை உன்னிப்பாக ஆராய்ந்தாள். "கதிர், இந்த வரைபடத்தில் காட்டியுள்ளபடி, இந்தச் சாவடிக்குக் கீழே மற்றொரு இரகசிய சுரங்கப் பாதை உள்ளது. அது நேராக வனத்துறையின் பாதுகாக்கப்பட்ட மையப் பகுதிக்கு அருகில் உள்ள பாதுகாப்பான முகாமுக்குச் செல்லும்," என்று தன் தாவரவியல் மற்றும் புவியியல் அறிவைக் கொண்டு விளக்கினாள். அவளது புத்தி கூர்மையும் ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் தைரியமாகச் செயல்படும் திறனும் கதிரை மீண்டும் ஒருமுறை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. அவளது முகத்தில் இருந்த அந்தத் தீர்க்கமான இலட்சியப் பார்வை அவனது காதலை மேலும் ஆழப்படுத்தியது.

வெளியே மரங்களின் கிளைகள் உரசுவது போன்ற சத்தமும், தூரத்தில் வராதனின் ஆட்களின் காலடிச் சத்தமும் கேட்கத் தொடங்கியது. நிலைமை மோசமடைவதை உணர்ந்த கதிர் உடனடியாகச் சுதாரித்துக் கொண்டான். "நேரமில்லை நண்பர்களே. விக்டரின் ஆட்கள் சாவடியின் சுற்றளவை நெருங்கிவிட்டார்கள். அறிவு, நீ முன்னால் போ. நிலா, என்னைப் பின்தொடர். நாம் உடனடியாக அந்த இரகசியச் சுரங்கப் பாதைக்குள் இறங்க வேண்டும்," என்று கட்டளையிட்டான். அவர்கள் மூவரும் அந்தப் பழைய சாவடியின் தரைத்தளத்தில் இருந்த இரகசியக் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தனர்.

சுரங்கத்திற்குள் இறங்கியதும் நிலா ஒருகணம் நின்று பின்னால் பார்த்தாள். மேலே சாவடியின் கதவைத் தட்டும் சத்தமும், வராதனின் ஆட்கள் ஆக்ரோஷமாகத் தேடும் ஒலியும் கேட்கத் தொடங்கின. சரியாக அந்தத் தருணத்தில் கதிர் அவளது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, "கவலைப்படாதே நிலா, நாம் காட்சியையும் காடுகளையும் நிச்சயம் காப்பாற்றுவோம்," என்று ஆறுதலாகக் கூறினார். அவர்களின் இந்த ஒற்றுமையும் காதலும் அந்த இருண்ட சுரங்கப் பாதையில் ஒரு புதிய ஒளியைப் பாய்ச்சியது. விடியற்காலையில் நடக்கவிருக்கும் அந்த இறுதிப் போருக்கான களம் இப்போது தயாராகிக் கொண்டிருந்தது.

சுரங்கத்தின் மறுமுனையை நோக்கி அவர்கள் வேகமாக நடந்தபோது, எதிர்கொள்ளவிருக்கும் பேராபத்து பற்றிய எச்சரிக்கை உணர்வுடன் அடுத்தகட்டத் திட்டத்தைத் தயாரித்தனர். வராடன் மற்றும் விக்டர் வசந்தின் ஒட்டுமொத்தக் கூட்டமும் தங்களை வீழ்த்த முயன்றாலும், வனத்தின் மீதான அவர்களின் காதலும் சட்டப்பூர்வமான சான்றுகளும் அவர்களை வெற்றியை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. விடியற்காலையின் முதல் கதிர் அந்த மரங்களின் ஊடே பாய்வதற்குள் அவர்கள் தங்கள் இலக்கை அடைய வேண்டும்.

ரகசியப் பாதையின் பயணம்

சுரங்கப் பாதை மிகவும் குறுகலாகவும் குளிராகவும் இருந்தது. ஆனாலும் அந்த மூவரும் சற்றும் தாமதிக்காமல் வேகமாக முன்னேறினர். அறிவு தனது மடிக்கணினியின் சிக்னலைச் சோதித்தபடியே வழிநடத்தினான். வராதனின் கைகளில் சிக்காமல் இந்த முக்கிய சான்றுகளை அதிகாரிகளிடம் சேர்ப்பது மட்டுமே அவர்களின் உடனடி இலக்காக இருந்தது.

நிலா தன் கையில் இருந்த சிறிய டார்ச் விளக்கின் வெளிச்சத்தில் பாதையைச் செப்பனிட்டாள். அப்போது அவள் கதிரைப் பார்த்து புன்னகைத்தவாறு, “நாம தப்பிச்சாலும், இந்த வனத்தை அழிக்க நினைக்கிற வராடன் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது,” என்றாள். அவளது உறுதியான வார்த்தைகள் கதிரின் முகத்தில் ஒரு புத்துணர்ச்சியையும் உற்சாகத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

திடீரென சுரங்கத்தின் மேல் பகுதியில் ஏதோ ஒரு வாகனம் நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. அது வராதனின் நவீன கார்களின் ஒன்றாக இருக்கக்கூடும் என்று கதிர் யூகித்தான். “அறிவு, இன்னும் எவ்வளவு தூரம் இருக்கு அந்த முகாம்?” என்று கதிர் மெல்லிய குரலில் விசாரித்தான். “சார், இன்னும் இருநூறு மீட்டர் தூரம்தான். அந்த முனையில இருக்கிற இரும்புத் கதவைத் திறந்தா வனத்துறையோட சேஃப்டி ஜோன் வந்துடும்,” என்று அறிவு பதிலளித்தான். அவர்கள் தங்கள் இலக்கை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.