இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 15: கிடங்கின் பொறி

அந்தப் பழைய கைவிடப்பட்ட கிடங்கின் உள்ளே நிலவிய இருளும் அமைதியும் ஒரு விசித்திரமான பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. துருப்பிடித்த தகரக் கூரைகளின் வழியே ஒளியின் கீற்றுகள் ஊடுருவ, தரை முழுவதும் உப்புக் காற்று அடித்துச் சேர்க்கப்பட்ட தூசுகள் பறந்தன. அறிவழகன் தனது காயமடைந்த கைகளில் கட்டப்பட்டிருந்த இறுக்கமான கட்டுகளின் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல், டிஜிட்டல் டேப்லெட்டின் வெளிச்சத்தை வைத்துச் சுற்றிலும் பார்வையிட்டான். அவனது அருகில் தாமரை, தனது சேவைப் பிஸ்டலை மிகுந்த விழிப்புணர்வுடன் கையில் ஏந்தியபடி, எந்த ஒரு திடீர் தாக்குதலையும் எதிர்கொள்ளத் தயாராக நின்றிருந்தாள். அவர்களின் ஒவ்வொரு அடியும் அந்தப் பாழடைந்த கட்டடத்தின் வெறிச்சோடிய தரையில் மெல்லிய எதிரொலியை எழுப்பின.

‘தாமரை, அந்த மூலையில் ஏதோ சத்தம் கேட்டது போல் இருந்தது. கவனமாக இரு,’ என்று அறிவழகன் தாழ்ந்த குரலில் எச்சரித்தான். அவனது கண்கள் இருண்ட கிடங்கின் வடமூலையை உற்று நோக்கின. அங்கே பாழடைந்த பழைய இயந்திரப் பாகங்களும், சில உடைந்த மரப்பெட்டிகளும் சிதறிக்கிடந்தன. மர்மமான முறையில் தங்களுக்கு வந்த போன் அழைப்பும், இந்தத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இடமும் ஒரு பெரிய பொறிக்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் அவர்களின் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், மாஸ்டர் லெட்ஜரை அடையும் ஒரே வழி இதுதான் என்பதால் அவர்கள் பின்வாங்கவில்லை.

திடீரென, அந்த இயந்திரப் பாகங்களுக்குப் பின்னால் ஒரு நிழல் அசைவது போல் தோன்றியது. தாமரை உடனடியாகத் தனது பிஸ்டலை அந்தத் திசையை நோக்கி இலக்கு வைத்து, ‘யார் அங்கே? வெளியே வா!’ என்று கம்பீரமான குரலில் எச்சரித்தாள். அந்த எதிரொலிக்கும் கிடங்கில் அவளது குரல் ஓங்கி ஒலித்தது. சில கணங்கள் அமைதி நிலவியது. பின்னர், மெதுவான காலடிச் சத்தங்களுடன் ஒரு உருவம் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. அது யாரோ ஒரு எதிரி அல்ல, மாறாக எதிர்பாராதவிதமாக அங்கு ஏற்கனவே வந்து சிக்கியிருந்த ஒரு நபர். பூமி கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தில் கணக்காளராகப் பணிபுரிந்து, சில நாட்களுக்கு முன்பு காணாமல் போன ஜூனியர் ஊழியர் குமரவேல் தான் அவன். அவனது முகம் பயத்தாலும் தூக்கமின்மையாலும் வாடிப் போய் இருந்தது.

‘சார்… நீங்க… நீங்க வருவீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்…’ என்று குமரவேல் நடுங்கும் குரலில் முணுமுணுத்தான். அவனது கைகளில் ஒரு சிறிய பழைய டைரி இருந்தது. அதுதான் அவர்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த மாஸ்டர் லெட்ஜரின் டிஜிட்டல் நகல் அடங்கிய சேமிப்புக் கருவிக்கான அணுகல் குறியீடுகளைக் கொண்ட முக்கியமான டைரி என்பது அறிவழகனுக்கு உடனடியாகப் புரிந்தது. ‘குமரவேல்! உன்னைத்தான் தேடிக்கொண்டிருந்தோம். எப்படி இங்கே வந்தாய்?’ என்று அறிவழகன் அவனிடம் நெருங்க முயன்றான்.

ஆனால், நிலைமை வினாடிக்குள் மாறியது. கிடங்கின் பிரதான இரும்பு வாயில் திடீரென ஒரு பெரும் சத்தத்துடன் அடித்துச் சாத்தப்பட்டது. யாரோ வெளியில் இருந்து அந்தப் பெரிய தாழ்ப்பாளைப் பூட்டியதற்கான உலோக ஒலி அந்த முழு இடத்தையும் அதிரச் செய்தது. ‘ஐயோ! மாட்டிக்கிட்டோம்!’ என்று குமரவேல் அலறினான். அதைத் தொடர்ந்து, கிடங்கின் சுவர்களுக்கு வெளியே ஏசிபி துரைபாண்டியனின் அதிகாரப்பூர்வ வாகனங்களின் இன்ஜின் சத்தமும், அவனது ஆட்களின் பூட்சுகளின் ஓசையும் கேட்கத் தொடங்கின. அவர்கள் துல்லியமாக இந்த இடத்தை வளைத்துவிட்டார்கள் என்பது தெளிவாகப் புரிந்தது. ஒரு மாபெரும் பொறி இப்போது முழுமையாக மூடிக்கொண்டது; வெளியேற ஒரே ஒரு வழிகூட இல்லாமல் அவர்கள் அந்த இருண்ட கிடங்கிற்குள் சிறைப்பட்டனர்.

“நம்மைக் காட்டிக் கொடுத்துட்டாங்க! இது முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட ஒரு வலை,” என்று குமரவேல் வெடவெடக்கும் குரலில் பேசினான். அவனது கைகளில் இருந்த சிறிய டைரி பயத்தால் நடுங்கும் அவனது விரல்களுக்கு நடுவே தத்தளித்தது. அறிவழகன் நிலைமையைச் சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் மூளையை வேகமாக ஓட்டினான். காவல் துறையைச் சேர்ந்த உயர் அதிகாரியான துரைபாண்டியன் இந்தத் கிடங்கிற்கு இவ்வளவு கச்சிதமாக எப்படி வரமுடிந்தது? பூமி கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தின் முறைகேடுகளை வெளிக்கொண்டு வர அவர்கள் நடத்திய பலவார உழைப்பு ஒரு கணத்தில் எதிரிகளின் கைகளில் சிக்கிவிட்டது போன்ற ஒரு ஆபத்து அங்கே நிலவியது.

“பதறாதே குமரவேல், அமைதியாக இரு,” என்று தாமரை தன் சக தோழனை உறுதியுடன் சமாதானப்படுத்தியவாறே, சுற்றியுள்ள சுவர்களைப் பார்வையிட்டாள். அந்தப் பழைய கிடங்கின் பின்பகுதியில் ஏதேனும் சிறிய காற்றோட்டக் குழாய்களோ அல்லது உடைந்த ஜன்னல்களோ இருக்கிறதா என்பதைத் தன் கூர்மையான பார்வைகளால் தேடினாள். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் வெளியே கதவை வலுவான இரும்புச் சங்கிலிகளால் பூட்டும் சத்தம் தெளிவாகக் கேட்டது. இரும்பு வாயில் திறக்க முடியாத அளவிற்குப் பலத்த பூட்டு போடப்பட்டிருப்பதால், பிரதான வழி வழியாகத் தப்புவது என்பது இப்போது முற்றிலும் சாத்தியமற்ற ஒன்றாக மாறிவிட்டது.

“சார், துரைபாண்டியன் நம்மை உயிரோடு விட மாட்டார். அந்த லெட்ஜர் விவரங்கள் வெளியே தெரிந்தால் பல பெரிய தலைகள் உருளும்னு அவருக்கு நல்லாவே தெரியும். அதனாலதான் என்னை உயிரோட பிடிக்க நினைச்சாங்க, இப்ப உங்களையும் சேர்த்து மாட்ட வச்சுட்டாங்க,” என்று குமரவேல் கடந்த சில நாட்களாக தான் அனுபவித்த நரக வேதனைகளைத் திக்கித் திணறி விவரித்தான். தான் தங்கியிருந்த விடுதியில் இருந்து எப்படி கடத்தப்பட்டான் என்பதையும், மர்ம நபர்களின் மிரட்டல்களையும் அவன் சொல்லச் சொல்ல அந்தச் சூழலின் பதற்றம் மேலும் அதிகரித்தது.

“அவர் என்ன செய்ய விரும்பினாலும் சரி, நாம் கொண்டு வந்த ஆதாரங்களை அவரிடம் ஒப்படைக்க முடியாது,” என்று உறுதியுடன் கூறிய அறிவழகன், தனது காயத்தை ஒரு பொருட்டாகக் கருதாமல் குமரவேல் கையில் இருந்த அந்தப் பழைய டைரியைப் பெற்றுக் கொண்டான். அதன் பக்கங்களை விரைவாகப் புரட்டிப் பார்த்தபோது, அதில் இருந்த எண்களும் ரகசிய குறியீடுகளும் மாஸ்டர் லெட்ஜரின் உண்மையான தரவுத்தளத்தை அணுகுவதற்கான இறுதிச் சாவிகளாக இருப்பதை உறுதி செய்தான். இதைக் கைப்பற்றத்தான் ஒட்டுமொத்த கிரிமினல் கூட்டணியும் துடிக்கிறது.

வெளியே துரைபாண்டியனின் அதிகாரக் குரல் மைக்கில் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. “அறிவழகன்! உனக்கு வெளியேற வழி எதுவும் இல்லை. உள்ளே இருக்கும் ஆவணங்களை எங்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுச் சரணடை. இல்லையென்றால் இந்த இடமே உனது சமாதியாகிவிடும்!” என்று மிரட்டினான். அந்தப் பாழடைந்த கிடங்கின் சுவர்கள் அவனது குரலின் எதிரொலியால் அதிர்ந்தன. ஆயுதம் ஏந்திய பல காவலர்கள் அந்தத் தகரக் கிடங்கைச் சுற்றிலும் நிலைகொண்டுள்ளனர் என்பதை அவர்களின் பூட்சுகளின் சத்தமும் துப்பாக்கிகளின் உலோக ஒலியும் உறுதிப்படுத்தின.

“நாம் மாட்டிக்கொண்டோம் என்று யார் சொன்னது?” தாமரை லேசான புன்னகையுடன் தன் கையில் இருந்த வயர்லெஸ் கருவியை அணைத்துவிட்டு, கிடங்கின் வடமூலைக்கு அருகில் இருந்த ஒரு பழைய இயந்திரத்தின் அடியில் ஒரு இரும்புத் தகடு இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டினாள். குமரவேல் பதற்றத்துடன் அதைப் பார்க்க, அறிவழகன் விரைந்து சென்று அந்தத் தகட்டைத் தூக்கினான். அங்கே நிலத்தடி நீர் வடிகால் குழாய்க்கான ஒரு பெரிய திறப்பு வெளிப்பட்டது. அது பழைய காலத்தில் கடத்தல்காரர்கள் பயன்படுத்திய இரகசிய வழி என்பது அவர்களுக்குப் புரிந்தது.

“இந்த வழியாகத்தான் வெளியேற வேண்டும். தாமரை, நீ குமரவேலை அழைத்துக்கொண்டு முதலில் செல். நான் பின்னால் வருகிறேன்,” என்று கட்டளையிட்டான் அறிவழகன். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் கதவை உடைக்கத் தொடங்கும் சத்தம் கேட்டது. இரும்பு வாயில் உடையும் ஒலியும், துப்பாக்கிச் சூட்டுக்கான ஆயத்த சத்தங்களும் அந்த இரகசியச் சுரங்கத்திற்குள் எதிரொலிக்க, மூவரும் அடுத்த கட்டத் தப்பியோடும் நடவடிக்கையில் இறங்கினர். பொறி வெடித்தது உண்மைதான், ஆனால் அந்தப் பொறிக்குள் இருந்த அரிதான பறவை இப்போது லெட்ஜருடன் கூண்டைத் தாண்டித் தப்பிக்கத் தொடங்கிவிட்டது.