கடலோரக் காவியம் — பகுதி 17: தாமிரக் குறியீடுகளும் நள்ளிரவு ஆழ்கடல் இரகசியமும்

மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்திற்கான நிரந்தரச் சட்டப் பாதுகாப்பையும், செழியன் தரப்பின் போலித் தடையாணையை முறியடித்த வெற்றியையும் கையில் ஏந்தியபடி, யாழினியும் முகிலும் மாலையில் அந்தச் சிறிய பட்டறைக்குத் திரும்பினர். காலை நேரத்துப் போர்க்கள பரபரப்பு சற்று ஓய்ந்திருந்தாலும், அவர்களின் வேலை இன்னும் முடியவில்லை. செழியனின் சட்டவிரோதக் கோட்டையை முழுமையாகச் தகர்க்கவும், தாத்தாவின் கனவான பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு மரக்கலத்திற்கு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பாரம்பரிய அந்தஸ்தைப் பெறவும், தாமிரப் பட்டயங்களில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த மர்மமான கடல்சார் குறியீடுகளை உடனடியாக ஆய்வு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் அவர்களுக்கு இருந்தது. மாலை மங்கும் வேளையில், பட்டறையின் உள்ளே லேசான மஞ்சள் நிற விளக்கு வெளிச்சம் மட்டுமே பரவியிருந்தது. மேசையின் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தத் தாமிரப் பட்டயங்களைச் சுற்றிலும் நவீன தொழில்நுட்பக் கருவிகளும், லென்ஸ்களும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. யாழினி தன் மடிக்கணினியில் அந்தப் பட்டயங்களின் டிஜிட்டல் வடிவங்களை விரித்து வைத்துவிட்டு, ஒவ்வொரு குறியீட்டையும் மிகத் துல்லியமாக ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது முகம் முழுவதும் தீவிரமான சிந்தனை வெளிப்பட்டது. அருகில் நின்றிருந்த முகில், அவளது தோளில் கைவைக்காமல், அவளுக்குத் தேவையான அனைத்துத் தொழில்நுட்ப உதவிகளையும் அமைதியாகச் செய்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். “முகில், இந்தத் தாமிரப் பட்டயங்களில் உள்ள குறியீடுகள் சாதாரணக் கடல் வழிகளைக் குறிக்கவில்லை. இது ஒரு குறிப்பிட்ட நீரோட்டத்தின் ஆழத்தையும், அந்த மரக்கலத்தின் அடிப்பகுதியில் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் பொக்கிஷங்களின் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புமுறையையும் குறிக்கிறது. நாம் இதுவரை கண்டறிந்த ஆவணங்களை விட இது மிகவும் வலிமையான சான்று” என்று யாழினி தன் ஆய்வின் முடிவைப் பகிர்ந்துகொண்டாள். அவளது குரலில் ஒரு தேவதூதனின் தெளிவு இருந்தது. முகில் புன்னகையுடன் அவளது கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, “யாழினி, உன்னுடைய இந்தத் திறமைதான் மருதீர் மெரைனை மட்டுமல்ல, மண்டபத்தின் வரலாற்றையும் காப்பாற்றியிருக்கிறது. இப்போது நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால், இந்தத் தகவல்களை அடிப்படையாக வைத்து நடுநிதியில் ஒரு இறுதி ஆழ்கடல் ஆய்வை மேற்கொள்வதுதான். அந்த மரக்கலத்தின் உண்மையான பாரம்பரிய அந்தஸ்தை அரசு ஆவணங்களில் பதிவு செய்ய இந்த இறுதி ஆவணப்படுத்தல் மிக அவசியம்” என்றான். அவனது கண்களில் தெரிந்த உறுதியும் பாதுகாப்பும் யாழினிக்கு அரும்பெரும் பலத்தைக் கொடுத்தது. வேலைகளுக்கு நடுவே, அந்த அமைதியான மாலைப் பொழுதில் அவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர்ப் பேசிக்கொண்ட நிமிடங்கள் அவர்களின் மனக் காயங்களுக்கு மருந்தாக அமைந்தன. கடந்த கால கார்ப்பரேட் அழுத்தங்களும், குடும்ப எதிர்பார்ப்புகளின் பாரமும் மெல்லக் கரைந்து, அவர்களுக்கு இடையே ஒரு புதிய எதிர்கால நம்பிக்கை துளிர்த்தது. “முகில், நாம் பல கடல்களைக் கடந்துவிட்டோம். இனி எதற்கும் பயப்படப் போவதில்லை” என்று யாழினி அவனது தோளில் சாய்ந்து மெதுவான குரலில் கூறினாள். அந்தத் தருணம் அவர்களுக்குள் வார்த்தைகளைக் கடந்த ஒரு ஆழமான காதலைப் பரிமாறிக்கொண்டது. இதற்கிடையில், நள்ளிரவு நெருங்கியதும் முகில் தன் ஆழ்கடல் மூழ்கும் உபகரணங்களைச் சோதிக்கத் தொடங்கினான். நவீன சுவாசக் கருவிகள், உயர் ஆற்றல் கொண்ட நீர்மூழ்கி விளக்குகள், மற்றும் சோனார் (Sonar) கருவிகள் அனைத்தையும் செம்மைப்படுத்தினான். இந்த முறை அவன் செல்லும் ஆழ்கடல் பகுதி வழக்கமான தேடல் தளத்தை விட மிகவும் ஆழமானதும், ஆபத்தானதுமாகும். ஆனால், தாமிரப் பட்டயங்கள் காட்டிய வழியைக் கொண்டு அந்த மரக்கலத்தின் இறுதி இரகசியத்தை வெளிக்கொணர்வதே அவனது உடனடி இலக்காக இருந்தது. “நான் சீக்கிரம் திரும்பி வருகிறேன் யாழினி. நீ கவலைப்படாமல் இந்தத் தரவுகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டே இரு” என்று விடைபெற்றுக் கொண்ட முகில், தனது படகில் ஏறி நள்ளிரவு அமைதியில் கடலை நோக்கிப் பயணமானான். சந்திரனின் வெளிச்சம் கடல் நீரை வெள்ளிப் பாலம் போல் ஒளிரச் செய்துகொண்டிருந்தது. படகு மெதுவாக அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மரக்கலத்தின் தளத்தை நெருங்கியது. சுற்றியுள்ள கடலின் அமைதி ஒரு பெரும் புயலுக்கு முந்தைய அமைதியைப் போல இருந்தது. முகில் தனது நீருக்கடியில் அணியும் உடைகளைப் பொருத்திக் கொண்டு, சோனார் கருவியைத் தன் கையில் ஏந்திக்கொண்டு, அந்த ஆழமான நீருக்குள் மூழ்கத் தொடங்கினான். குளிர்ந்த கடல் நீர் அவனது உடலைத் தழுவியது. ஆழ்கடலின் அமைதியான இருளுக்குள் அவன் தனது விளக்கொளியின் துணையுடன் முன்னேறினான். மணல் படுக்கைகளையும், பாறை இடுக்குகளையும் கடந்து அந்தப் பாரம்பரிய மரக்கலத்தின் சிதைந்த உடலை நெருங்கியபோது, அவனது கைக்கடிகாரத்தின் சோனார் கருவி ஒரு விசித்திரமான பீப் (Beep) ஒலியை எழுப்பியது. அந்த ஒலியின் அதிர்வு அவனது காதுகளில் ஒலித்த மாத்திரத்தில், அவனது முகத்தில் ஒரு கணம் குழப்பமும் அடுத்த கணத்தில் எச்சரிக்கையும் நிழலாடியது. நவீன கடல்சார் வரைபடங்களிலோ அல்லது இதுவரையிலான எந்த ஆய்வுகளிலோ குறிக்கப்படாத ஒரு புதிய, பிரம்மாண்டமான உலோகக் கட்டமைப்பு அந்த மரக்கலத்திற்கு அருகில் இருப்பதை அவனது சோனார் கருவி துல்லியமாக அடையாளம் காட்டியது. செழியனின் ஆட்கள் ஏற்கனவே அங்கு வந்துவிட்டார்களா அல்லது வேறு ஏதேனும் மர்மம் அங்கு மறைந்துள்ளதா என்ற கேள்வி முகிலின் மனதில் மின்னலாய் வெடித்தது. அந்த ஆழ்கடல் இருளுக்குள் அவனது மூச்சுக்காற்று நீர்க்குமிழிகளாக மேலே எழும்ப, அடுத்தகட்டப் போருக்கு அவன் தயாரானான்.