இரத்த நதி இரகசியம் — பகுதி 19: நெடுஞ்சாலை சந்திப்பும் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும்

பகுதி 19: நெடுஞ்சாலை சந்திப்பும் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும்

விடியற்காலையின் வெளிச்சம் மதுரையின் நெடுஞ்சாலைப் பாலத்தின் மீது மெல்லப் பரவிக் கொண்டிருந்தது. உப்புக் காற்றின் ஈரம் நிறைந்த குளிர்ச்சியில், அறிவழகன் தனது கால்களை நகர்த்திக் கொண்டு அந்தப் பாலம் அருகே நின்றிருந்த பழைய மோட்டார் சைக்கிளை அடைந்தான். அவனது கரங்களில் கட்டப்பட்டிருந்த கட்டு ரத்தக் கறையாலும் உப்புக் கைகளாலும் விறைத்துப் போய் இருந்தது. எனினும், அவனது தோளில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த கருப்புப் பையில் இருந்த ‘பூமி கிரானைட்ஸ்’ நிறுவனத்தின் மாஸ்டர் லெட்ஜர் அவனுக்கு அசாத்தியமான ஒரு பலத்தைக் கொடுத்தது. கார்த்திக் முந்தைய இரவில் அனுப்பிய குறுஞ்செய்தியின்படி, அந்த நெடுஞ்சாலைப் பாலத்திற்கு அருகில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட தொலைபேசி பூத்துக்கு அருகில் அவனுக்கு அடுத்த கட்டத் தகவல் கிடைக்க வேண்டியிருந்தது. அவனது மூச்சு சீரற்றதாக இருந்தது, என்றாலும் அவன் மனம் முழுவதும் அந்த டிஜிட்டல் டேப்லெட்டில் உள்ள நிதிப் பாதைகளைக் குறித்தே சிந்தித்தது.

அவன் பாக்கெட்டில் இருந்த டேப்லெட்டை வெளியே எடுத்துத் திரையைத் தட்டினான். அங்கே பதிவேற்றப்பட்டிருந்த சர்வதேச ஊடகச் சர்வர் தரவுகளுடன், பூமி கிரானைட்ஸின் கணக்குகளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபோது ஒரு அதிர்ச்சிகரமான உண்மை வெளிப்பட்டது. அந்நிறுவனம் வெறும் உள்ளூர் கிரானைட் ஏற்றுமதி நிறுவனம் மட்டுமல்ல; மாறாக, அரசாவத்தின் பல உயர்ந்த பதவிகளில் உள்ள அரசியல்வாதிகளின் பினாமி கணக்குகளுக்குக் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் சர்வதேச ஹவாலா முறையின் மூலம் மாற்றப்பட்டிருந்தது. அந்த நிதியைப் பரிமாற்றம் செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட முதன்மைக் குறியீட்டு எண் (Routing Code), காவல் துறையின் உயர் மட்டத்திலிருந்து இயக்கப்பட்ட ஒரு பாதுகாப்பான சர்வர் முகவரியுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இதிலிருந்து, துரைபாண்டியன் போன்றவர்கள் வெறும் முகவர்கள் மட்டுமே என்றும், உண்மையான சூத்திரதாரிகள் இன்னும் மேலே இருக்கிறார்கள் என்பதையும் அறிவழகன் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டான்.

மறுபுறம், உப்புப் பாத்திகள் கிடங்கில் நிலைமை மிகவும் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியிருந்தது. புகை மண்டலம் விலகியதும், தாமரையும் சிறப்பு அதிகாரி செல்வராஜும் எதிரிகளின் தாக்குதலைச் சமாளித்து விட்டு, அங்கிருந்து வெளியேறும் ஒரு ஆபத்தான தப்பியோடும் உத்தியை (Breakout Maneuver) செயல்படுத்தத் தொடங்கினர். செல்வராஜ் தனது துப்பாக்கியால் எதிரிகளின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப, தாமரை கிடங்கின் பின்பக்க சுவரின் வழியே வெளியே பாய்ந்தாள். அவர்களின் துணிச்சலான நடவடிக்கையால் துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் திக்குமுக்காடிப் போயினர். செல்வராஜ் காயமடைந்திருந்தாலும் தனது இலக்கில் உறுதியாக நின்று தாமரைக்குத் தேவையான பாதுகாப்பை வழங்கினார்.

தப்பியோடும் திட்டம் மற்றும் வெளிப்பட்ட துரோகம்

செல்வராஜின் தந்திரமான துப்பாக்கிச் சூடு எதிரிகளைத் திகைக்க வைத்தது. உப்புப் பாத்திகளின் மேடானப் பகுதிகளில் பரவியிருந்த அடர்ந்த புகையைப் பயன்படுத்தி, தாமரை தட தடவென்று ஓடிச் சென்று எஃகு லாரியின் பின்புறத்தில் புகலிடம் அமைத்துக் கொண்டாள். அவளது தோள் பட்டைக்காயம் கடுமையாக வலித்தாலும், மன உறுதியை அவள் கைவிடவில்லை. செல்வராஜ் அவளைத் தொடர்ந்து வந்து, “தாமரை, தாமதப்படுத்த நேரம் இல்லை! இங்கிருந்து வெளியேறும் பிரதான நெடுஞ்சாலைப் பாதை நோக்கி நாம் நகர வேண்டும். அறிவழகன் அங்குதான் நமக்குத் தேவையான அவசரக் குறிப்புகளுடன் காத்துக் கொண்டிருப்பான்!” என்று மூச்சிரைக்கக் கூறினார்.

இருவரும் உப்புச் சதுப்பு நிலத்தின் கரடுமுரடான பாதையில் கவனமாக அடியெடுத்து வைத்தனர். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் அவர்களைச் சுற்றிலும் தேடுதல் வேட்டையைத் தீவிரப்படுத்தியிருந்தனர். எங்கும் துப்பாக்கிகளின் உரசலும், கனரக வாகனங்களின் எஞ்சின் சத்தமும் எதிரொலித்தன. செல்வராஜ் தனது கைவசம் இருந்த கடைசி இரண்டு தோட்டாக்களையும் எதிரிகளின் டயர்களை நோக்கியும், அங்கிருந்த விளக்குக் கம்பங்களை நோக்கியும் சுட்டு, எதிரிகளின் பார்வையை மேலும் மங்கச் செய்தார். செல்வராஜின் இந்தத் தியாக உணர்வும் தொழில்முறைத் திறமையும் தாமரைக்கு பெரும் நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது.

நெடுஞ்சாலைப் பாலமும் டிஜிட்டல் குறியீடும்

அதே நேரத்தில், நெடுஞ்சாலைப் பாலத்தின் கீழ் நின்றிருந்த அறிவழகன், தனது கையடக்க டேப்லெட்டில் பதிந்திருந்த தரவுகளை மேலும் விரிவாகக் பகுப்பாய்வு செய்து கொண்டிருந்தான். அந்த டிஜிட்டல் திரையில் ‘பூமி கிரானைட்ஸ்’ அமைப்பின் பணப் பரிவர்த்தனைப் பாதைகள் தெளிவாக வரைபடமாக உருவெடுத்தன. சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் துபாய் வங்கிக் கணக்குகளின் வழியே பாய்ந்த பல நூறு கோடிகள், மதுரையின் உள்ளூர் அரசியல் பிரமுகர்களின் அறக்கட்டளைக் கணக்குகளுக்குப் பிரித்து அனுப்பப்பட்டிருந்தன.

அதில் மிக முக்கியமாக, ‘Routing Code: POL-MDU-789X’ என்ற ரகசியக் குறியீடு, தென் மண்டல காவல் துறைத் தலைமையகத்தின் ரகசியக் கட்டுப்பாட்டுச் சர்வருடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இதைக் கண்ட அறிவழகனின் ரத்தம் உறைந்தது. “இதன் மூலம் துரைபாண்டியன் வெறும் வெளிப்படையான முகமூடிதான்! அமைப்பில் உள்ள உயர்மட்ட அதிகாரிகளே இந்த சட்டவிரோதச் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கிறார்கள்…” என்று முணுமுணுத்தான். தாமரையின் உயிருக்கு இருக்கும் ஆபத்து முன்பை விட பன்மடங்கு அதிகரித்து விட்டதை உணர்ந்த அவனது உள்ளம் பதறியது. கடந்த சில நாட்களாக மரணத்தின் நிழலில் இருவரும் ஒன்றாகப் பயணித்த தருணங்களும், ஒருவரையொருவர் காப்பாற்றிக் கொள்ளத் துடித்த உணர்வுகளும் அவனுக்குள் மீண்டும் அலைமோதின. உடனே அவள் இருக்கும் இடத்தைக் கண்டறிய அவளது ரகசிய அலைவரிசைக்கு அதிவேகக் குறியீட்டுச் செய்தி ஒன்றை அனுப்பினான்.

ஆபத்தான சந்திப்பும் துரோகத்தின் வெளிப்பாடும்

உப்புப் பாத்திக் கிடங்கின் வெளிப்புற எல்லைக் சுவரைத் தாண்டி தாமரையும் செல்வராஜும் வெற்றிகரமாக வெளியேறினர். அங்குள்ள புதர்களுக்கு இடையே மறைந்திருந்து, அவர்கள் முன்னதாக அழைத்திருந்த உள்ளூர் காவல் துறை அவசர உதவி வாகனம் வருகிறதா என்று உற்று நோக்கினர். தாமரையின் கண்கள் சாலையின் முனையில் மின்னிய நீல மற்றும் சிவப்பு எச்சரிக்கை விளக்குகளைக் கண்டன. இரண்டு போலிஸ் ஜீப்புகள் வேகமாகக் கடந்து வந்து சாலையோரம் நின்றன.

தாமரை நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டு, “அண்ணே, ரோந்துப் படை வந்துவிட்டது! நாம் இப்போது பாதுகாப்பாக நெடுஞ்சாலைப் பாலத்திற்குச் செல்லலாம்!” என்று செல்வராஜிடம் கூற முயன்றாள். ஆனால் அடுத்த நொடியே, ஜீப்பில் இருந்து இறங்கிய காவல் உதவி ஆய்வாளர், துரைபாண்டியனின் முதன்மை வலதுகரமான காசி என்பவனை நேருக்கு நேர் சந்தித்துப் புன்னகையுடன் கை குலுக்குவதைத் தாமரை கண்டாள்.

காசி அந்த அதிகாரியிடம் ஒரு கனமான பையைக் கொடுக்க, அந்த அதிகாரி அதில் உள்ள பணத்தை சரிபார்த்துவிட்டு, “அந்தப் பொண்ணும் செல்வராஜும் இன்னும் இந்த ஏரியாவுக்குள்ளதான் இருக்காங்க. ரகசியமா சுற்றி வளைச்சு அவங்களை முடிச்சிடுங்க, மேலிடத்துல இருந்து முழு பாதுகாப்பு உண்டு” என்று உத்தரவிடுவதைத் தாமரை தெளிவாகக் கேட்டாள்.

தாமரையின் இரத்தம் கொதித்தது. தங்களைக் காப்பாற்ற வரும் என்று நம்பிய காவல் துறைப் படையே முற்றிலும் விலைக்கு வாங்கப்பட்டு, துரைபாண்டியனின் துரோக வலையில் சிக்கியிருப்பதை அவள் உணர்ந்தாள். தப்புவதற்கு இருந்த ஒரே பாதையும் இப்போது எதிரிகளின் கைகளில் அடைபட்டுப் போனது. நிலைமையின் விபரீதத்தை உணர்ந்த தாமரை, மெல்லத் தன் கைபேசியை எடுத்து அறிவழகனுக்குத் தன் இருப்பிடத்தையும், இந்தத் துரோகத்தையும் குறுஞ்செய்தியாக அனுப்ப முனைந்தாள். அதே வினாடியில் அவளுக்குப் பின்னால் உடைந்த சருகுகளின் சத்தம் கேட்டது.

அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட அடுத்த கணமே, தாமரை சற்றும் தாமதிக்காமல் தன்பக்கவாட்டில் உருண்டு, புதருக்குள் மறைந்தாள். அவளது விரைவான செயல்பாட்டைக் கண்டு செல்வராஜும் எச்சரிக்கையடைந்துத் தன் துப்பாக்கியை ஏந்தினான். இருட்டிலிருந்து துரைபாண்டியனின் ஆள் ஒருவன் கத்தியோடு பாய, செல்வராஜ் அவனைத் தன் முழங்கையால் தாக்கி நிலைகுலையச் செய்தான். அதே நேரத்தில், தாமரை தன் போனில் ஏற்கனவே தட்டச்சு செய்திருந்த குறுஞ்செய்தியை அறிவழகனுக்கு உடனடியாக அனுப்பி வைத்தாள். “காவல்துறை முற்றிலும் கைக்கூலியாகிவிட்டது. ஆபத்து அருகிலுள்ளது!” என்ற எச்சரிக்கையும் அவளது தற்போதைய ஜி.பி.எஸ் இருப்பிடமும் அறிவழகனின் திரையில் மின்னின.

தர்மசங்கடமும் காதல் உணர்வும்

நெடுஞ்சாலைப் பாலத்தின் கீழ் நின்றிருந்த அறிவழகனுக்கு அந்தச் செய்தி கிடைத்த மறுநொடியே அவனது ரத்தம் கொதித்தது. தாமரையின் உயிருக்கு ஏற்பட்டுள்ள பேராபத்தை எண்ணி அவனது இதயம் துடித்தது. இத்தனை ஆபத்துகளுக்கு நடுவிலும், தன் உயிரைப் பொருட்படுத்தாமல் உண்மையைக் கண்டறியப் போராடும் தாமரையின் வீரம் அவனுக்குள் அவள் மீதான காதலையும் மதிப்பையும் மேலும் உயர்த்தியது. “உனக்கு எதுவும் ஆக விடமாட்டேன் தாமரை!” என்று மனதுக்குள் சபதம் ஏற்றவன், தன் வாகனத்தை அதிவேகமாக இயக்கிக்கொண்டு உப்புப் பாத்திக் கிடங்கை நோக்கிப் புறப்பட்டான். அவனது கைகளில் இருந்த டேப்லெட், அந்த ‘Routing Code: POL-MDU-789X’ இன் முழு பணப் பரிவர்த்தனை தகவல்களையும் மத்திய புலனாய்வுத் துறையின் பாதுகாப்பான சர்வருக்குத் தானாகவே பதிவேற்றம் செய்யத் தொடங்கியது.

சூழ்ந்த ஆபத்தும் இறுதி முனையும்

அங்கே உப்புப் பாத்தி பகுதியில், காசியும் அந்த ஊழல் உதவி ஆய்வாளரும் இணைந்து தங்களது ஆட்களை நாலாபுறமும் சிதறவிட்டுத் தேடுதல் வேட்டையைத் துரிதப்படுத்தினர். ஜீப்புகளின் சக்திவாய்ந்த முகப்பு விளக்குகள் இருண்ட புதர்களை வெளிச்சமாக்கின. தாமரையும் செல்வராஜும் ஒரு சிறிய செங்கல் காம்பவுண்ட் சுவருக்குப் பின்னால் சுருண்டு அமர்ந்திருந்தனர். செல்வராஜின் கையில் இருந்த காயத்திலிருந்து உதிரும் ரத்தம் அவனது பலத்தைக் குறைத்துக் கொண்டிருந்தாலும், தாமரையைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதில் அவன் உறுதியாக இருந்தான்.

“தாமரை மேடம், அவனுங்க ரொம்ப பக்கத்துல வந்துட்டாங்க. நான் அவங்களைத் திசைதிருப்பறேன், நீங்க தப்பிச்சிடுங்க!” என்று செல்வராஜ் மெல்லிய குரலில் கூறினான். ஆனால் தாமரை அவனைத் தடுத்தாள். “இல்லை செல்வராஜ், நாம ரெண்டு பேரும் சேந்துதான் தப்பிக்கணும். அறிவழகன் கண்டிப்பா வந்துடுவான், எனக்கு அந்த நம்பிக்கை இருக்கு” என்று உறுதியோடு கூறினாள். அவளது வார்த்தைகளில் இருந்த ஆழமான நம்பிக்கை, மரணத்தின் வாசலிலும் அவளது காதலை வெளிப்படுத்தியது.

அப்போது, காசியின் கொடூரக் குரல் ஒலித்தது, “தாமரை! நீ எங்க ஓடினாலும் தப்ப முடியாது. உனக்கு உதவ வந்த போலிஸே இப்போ எங்களோட ஆளுங்கதான்! ஒழுங்கா வெளியே வந்துடு!” போலிஸ் சீருடையில் இருந்த துரோகிகளும் தங்களது துப்பாக்கிகளைத் தயார் நிலையில் வைத்தபடி அவர்களின் மறைவிடத்தை நெருங்கினர். சரியாக அந்தத் தருணத்தில், தூரத்தில் ஒரு சக்திவாய்ந்த வாகனத்தின் என்ஜின் கர்ஜனை மிகவேகமாக அணுகும் சத்தம் கேட்டது. அறிவழகனின் வாகனம் எதிரிகளின் ஜீப்புகளை நோக்கி அசுர வேகத்தில் வந்துகொண்டிருந்தது, ஆனால் அதற்குள் காசியின் ஆட்கள் தாமரை இருந்த இடத்தின் சுவரைச் சூழ்ந்து துப்பாக்கிகளை நீட்டினர்.