அத்தியாயம் 12: படைத் திரட்டலும் மாமன்னரின் காவலும்

அத்தியாயம் 12: படைத் திரட்டலும் மாமன்னரின் காவலும்

மலைக்கோட்டையின் பழைய ஆயுதக் கிடங்கின் நிழலாடும் சுவர்களுக்குள் கதிரவனும் இளவரசி யாழினியும் பாதுகாப்பாக வந்து சேர்ந்தனர். அந்தப் பனி இரவில் அவர்களை வரவேற்பதற்காகச் செம்புத்துரையின் விசுவாசமிக்க குறுநில மன்னர்களும், மலைப்பகுதிகளின் தலைவர்களும் ஏற்கனவே அங்கே கூடிருந்தனர். அவர்களின் முகங்களில் பதட்டமும் கோபமும் ஒருசேரத் தெரிந்தது. மாமன்னர் வீரமார்த்தாண்டரின் உடல்நிலை திடீரென மோசமடைந்த செய்தியும், தலைமைப் பூசாரி நாகேந்திரனின் நயவஞ்சகச் செயல்களும் அங்கே காட்டுத்தீ போலப் பரவியிருந்தன.

கதிரவன் தனது கையில் பத்திரமாகப் பற்றியிருந்த நாக முத்திரையிடப்பட்ட பனை ஓலை ஆவணங்களை மெதுவாக மேசையின் மீது விரித்தான். தீப்பந்தங்களின் மஞ்சள் வெளிச்சம் அந்த ஆவணங்களில் பதிக்கப்பட்டிருந்த இரகசியக் குறிகளைத் தெளிவாகக் காட்டின. குறுநில மன்னர்களில் மூத்தவரான சோலைமலைத் தலைவர் எழுந்து நின்று, “கதிரவா, நீ கொண்டுவந்துள்ள இந்தச் சான்றுகள் உண்மையானவைதானா? நாகேந்திரனும் செழியனும் இணைந்து இந்த ராஜ்ஜியத்தின் அஸ்திவாரத்தையே அழிக்கத் திட்டமிட்டுள்ளனர் என்பதை நம்புவது எங்களுக்கு நெஞ்சை அடைக்கிறது” என்றார்.

கதிரவன் தன் இடது கை தீக்காய வடுவின் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல், உறுதியான குரலில் பதிலளித்தான். “ஐயா, இது வெறும் சந்தேகமல்ல; இரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட சதி. நான் காய்ச்சிய சூரிய-இரும்பு உலோகத்தில் திட்டமிட்டு நஞ்சு கலக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் மூலம் அரச வம்சத்தை அடியோடு அழித்துவிட்டு, போலி தெய்வாம்ச ஆட்சியை நிறுவப் பார்க்கிறார்கள். மாமன்னரின் வாளும் இந்த ஆவணங்களும் நமது கையில் இருப்பது இறைவனின் நீதி,” என்று விளக்கினான்.

அப்போது, இளவரசி யாழினி அந்த அவையின் நடுவே கம்பீரமாக வந்து நின்றாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த கோபமும் உறுதியும் அந்தப் பழங்குடித் தலைவர்களையும் குறுநில மன்னர்களையும் உடனடியாக ஈர்த்தது. அவள் தனது தந்தையின் திருவாளைத் தூக்கிப் பிடித்தவாறு, “செம்புத்துரையின் விசுவாசமிக்க மக்களே! என் தந்தை படுக்கையில் வீழ்ந்திருக்கும் இந்தத் தருணத்தில், துரோகிகள் கோட்டையைக் கைப்பற்றத் துடிக்கிறார்கள். நாம் இனியும் மௌனமாக இருக்க முடியாது. நமது பாரம்பரியத்தைக் காப்பாற்றவும், என் தந்தையை மீட்கவும் படைத் திரட்ட வேண்டிய நேரம் இது” என்று முழங்கினாள்.

யாழினியின் இந்தப் பேச்சு அந்த இடத்திலிருந்த அனைவரிடமும் ஒரு புதிய எழுச்சியை ஏற்படுத்தியது. தலைவர்கள் அனைவரும் வாள்களை உயர்த்தித் தங்கள் முழுமையான ஆதரவைத் தெரிவித்தனர். உடனே கதிரவனும் குறுநில மன்னர்களின் மூத்த herbalists (மூலிகை மருத்துவர்கள்) சிலருடன் இணைந்து, அந்த நச்சுப் சூத்திரத்தை எவ்வாறு முறியடிப்பது என்பது குறித்த ஆய்வில் இறங்கினான். கிரீடத்தில் கலக்கப்பட்ட உலோகக் கலவையின் தன்மையை ஆராய்ந்த அவர்கள், மாமன்னருக்குக் கொடுக்கப்படும் நஞ்சிற்கான முறிமருந்தைத் தயாரிக்கும் வழிகளைக் கண்டறியத் தொடங்கினர்.

அதே நேரத்தில், அரச மாளிகையின் உளவுத் தலைவர் செழியனும் தலைமைப் பூசாரி நாகேந்திரனும் கதிரவனும் யாழினியும் தப்பியவிட்டதை அறிந்து அதிர்ச்சியடைந்தனர். பழைய ஆயுதக் கிடங்கின் திசையிலிருந்து தங்களுக்குச் சாதகமற்ற செய்திகள் வருவதை உணர்ந்த நாகேந்திரன், தன் திட்டத்தை மேலும் விரைவுபடுத்த முடிவு செய்தான். “இளவரசியும் அந்த உலோகவியலாளரும் நம்மை எதிர்த்துப் படைகளைத் திரட்ட முயல்கிறார்கள். நாம் தாமதித்தால் நமது ஒட்டுமொத்த சதியும் வெளிச்சத்திற்கு வந்துவிடும்” என்று செழியனிடம் எச்சரித்தான்.

கோட்டை முழுவதும் உளவுப்படையினரின் நடமாட்டம் தீவிரமடைந்தது. ஆயினும், கதிரவனும் யாழினியும் உள்ளூர் தலைவர்களின் உதவியோடு இரகசியமாக மாமன்னரை மீட்கும் இறுதித் தாக்குதலுக்கான வியூகத்தை வகுத்தனர். அப்போதுதான், கோட்டையின் உள்ளிருந்து நம்பகமான ஒரு மாளிகை ஊழியன் மூலமாக அந்த அவசரத் தூது வந்து சேர்ந்தது: தலைமைப் பூசாரி நாகேந்திரன் முடிசூட்டு விழாவின் தேதியை முன்கூட்டியே மாற்றிவிட்டதாகவும், எந்தக் கணத்திலும் போலி கிரீட்டைக் கொண்டு சடங்குகளைத் தொடங்கத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் அந்தச் செய்தி எச்சரித்தது.