அத்தியாயம் 11: சுரங்கப் பாதையும் குறுநில மன்னர்களின் ஆதரவும்

செண்பகக் காடுகளின் குளிர்காற்று வீசும் அந்த நள்ளிரவில், அரச மாளிகையின் அந்தரங்கக் கூடத்தின் இரகசிய வழியை அடைந்த கதிரவனும் இளவரசி யாழினியும் சற்று ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டனர். அவர்களின் கைகளில் இருந்த மாமன்னர் வீரமார்த்தாண்டரின் திருவாளும், தலைமைப் பூசாரி நாகேந்திரனின் கொடூரச் சதியை வெளிப்படுத்தும் நாக முத்திரையிடப்பட்ட பனை ஓலை ஆவணங்களும் அந்தப் பாதுகாப்பு அறைக்குள்ளும் ஒருவிதத் தகிப்பை ஏற்படுத்தின. கதிரவனின் இடது கை தீக்காய வடுவின் வலி பனிக்குளிர்ந்த காற்றில் அதிகமானது என்றாலும், அவனது கவனம் முழுவதும் தன் கையில் உள்ள ஆவணங்களின் மீதும், மாமன்னரின் உடல்நிலையை மீட்டெடுப்பதன் மீதும் மட்டுமே இருந்தது.

“இளவரசியாரே, நாம் கொண்டுவந்துள்ள இந்த ஆவணங்கள் சாதாரணமானவை அல்ல. செம்புத்துரை ராஜ்ஜியத்தின் அஸ்திவாரத்தையே உலுக்கக்கூடிய உண்மைகள் இதில் புதைந்துள்ளன. தலைமைப் பூசாரி நாகேந்திரனும், உளவுத் தலைவர் செழியனும் இணைந்து சூரிய-இரும்பு கிரீடத்தின் பெயரால் அரச வம்சத்தையே வேரோடு அழிக்கத் திட்டமிட்டுள்ளனர். மாமன்னரின் திடீர் உடல்நலக்குறைவு இயற்கையானதல்ல; அது இவர்களின் திட்டமிட்ட நச்சுப் பிரயோகம்,” என்று கதிரவன் தன் குரலைத் தாழ்த்தி, மிக உறுதியோடு கூறினான்.

யாழினி தன் கண்களில் தேங்கியிருந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, தன் தந்தையின் வாளைக் கெட்டியாகப் பற்றினாள். அவளது முகத்தில் இளவரசிக்கான கம்பீரம் மீண்டும் துளிர்த்தது. “கதிரவா, உன்னைப்போன்ற ஒரு திறமையான உலோகவியலாளர் எமக்குக் கிடைத்திருப்பது செம்புத்துரையின் வரம். என் தந்தையைக் காப்பாற்றவும், இந்தத் துரோகிகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரவும் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? உனது ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் என் முழுமையான ஆதரவு உண்டு,” என்றாள்.

அதே நேரத்தில், அரச மாளிகையின் வெளிப்புற வராண்டாவில் செழியனின் காலடி ஓசைகளும், அவனது வீரர்களின் பந்த வெளிச்சமும் நெருங்கிவருவது தெரிந்தது. நிலவறை வழியாகத் தப்பியவர்களைத் தேடி, கோட்டை முழுவதும் உளவுப்படையினர் சல்லடை போட்டுத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். எந்த நேரமும் இந்த இரகசிய அறையும் கண்டுபிடிக்கப்படலாம் என்ற அபாயம் நிலவியது. கதிரவன் உடனடியாகச் சுதாரித்துக்கொண்டு, அறையின் மூலையில் இருந்த பெரிய கல் மேசையை நகர்த்தி, அதன் கீழே இருந்த பழைய சுரங்கப் பாதை முகப்பைக் கண்டறிந்தான்.

“இந்தப்பாதை நமது முன்னோர்கள் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. இது நேராக மலைக்கோட்டையின் மேற்கு அடிவாரத்தில் உள்ள பழைய ஆயுதக் கிடங்குடன் இணைக்கிறது. அங்கே நமது விசுவாசமிக்க படைவீரர்கள் சிலர் இன்னும் ரகசியமாகக் காத்திருக்கிறார்கள். நாம் தாமதிக்காமல் இந்தப் பாதை வழியே வெளியேற வேண்டும்,” என்று கூறிய கதிரவன், ஆவணப் பையை யாழினியிடம் பத்திரமாகக் கொடுக்கச் சொல்லிவிட்டு, தானும் முன்னால் சென்று பாதையின் கல் கதவைத் திறந்தான்.

இருள் சூழ்ந்த அந்தச் சுரங்கப் பாதையில் இருவரும் அடிமேல் அடி வைத்து முன்னேறினர். வழியில் கதிரவனின் நினைவுகள் மீண்டும் உலைக்கூடத்திற்குத் தாவின. தான் காய்ச்சிய சூரிய-இரும்பு உலோகத்தில் இருந்த நீல நிறக் கசடும், விநோதமான நச்சுப் புகையும் அவனது கண்களுக்குள் நிழலாடியது. அந்த உலோகம் சாதாரணமானதல்ல; பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு தடை செய்யப்பட்ட ஒரு இரகசிய முறையால் அது மாற்றப்பட்டுள்ளது. அதைப் பயன்படுத்தினால் முடிசூட்டு விழாவில் கலந்துகொள்ளும் மன்னரும் அரச குடும்பத்தினரும் சில மணி நேரங்களில் நிலைகுலைந்து வீழ்ந்துவிடுவார்கள். நாகேந்திரன் அந்தச் சக்தியைக் கொண்டு தன்னை ஒரு போலி தெய்வாம்ச அவதாரமாக நிலைநிறுத்திக் கொள்ளப் பார்க்கிறான்.

சுரங்கப் பாதையின் முடிவை அடைந்த அவர்கள், மெதுவாக வெளிச்சத்திற்கு வந்தனர். அங்கே மலைக்கோட்டையின் மறைவிடத்தில் இருந்த பழைய ஆயுதக் கிடங்கு அமைதியாக இருந்தது. ஆனால், அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. திடீரெனக் கிடங்கின் கதவுகள் பலத்த சத்தத்துடன் திறக்கப்பட்டன. அங்கே நின்றிருந்தவர்கள் செழியனின் வீரர்களோ அல்லது அரச காவலர்களோ அல்ல; மாறாக, செம்புத்துரையின் மலைப்பகுதிகளுக்குச் சொந்தமான சுதந்திரக் குறுநில மன்னர்களின் பிரதிநிதிகளாவே அவர்கள் இருந்தனர்.

அவர்களில் ஒருவரான முதிய போர்வீரன் கதிரவனையும் யாழினியையும் கண்டதும் தன் வாளைக் கீழே இறக்கிவிட்டு மரியாதையுடன் தலைவணங்கினான். “இளவரசியாரே, நாங்கள் உங்களுக்காகத்தான் காத்திருந்தோம். கோட்டைக்குள் நடக்கும் சதி எங்களுக்கு முன்பே எட்டியது. நாகேந்திரனின் ஆட்கள் ராஜ்ஜியத்தின் பல முக்கிய இடங்களைக் கைப்பற்றத் தொடங்கிவிட்டனர். ஆனால் செம்புத்துரையின் உண்மையான ரத்தம் இன்னும் உங்களிடம்தான் உள்ளது,” என்றார்.

கதிரவன் அந்த ஆயுதக் கிடங்கின் வெளிச்சத்தில் கைகளில் இருந்த பனை ஓலை ஆவணங்களை உயர்த்திக் காட்டினான். “நண்பர்களே, இது சதியை முறியடிக்கும் நேரம். நமக்குத் தேவையான ஆயுதங்களும் உண்மையும் இப்போது நம்மிடம் உள்ளன. மாமன்னரைக் காப்பாற்றி, செம்புத்துரையின் கிரீடத்திற்கு வரவிருக்கும் களங்கத்தை நாம் தடுத்தே தீர வேண்டும்,” என்று முழங்கினான். அந்த அறையில் இருந்த அனைத்து வீரர்களின் கண்களிலும் ஒரு புதிய தீப்பிழம்பு எரிந்தது.