இளவரசியின் நிழல்
இளவரசி யாழினியின் பளிங்கு மேசையின் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பட்டுப் பொட்டலத்திலிருந்து நீல நிற நச்சுக் கசடு மினுமினுத்தது. அறை முழுவதும் மெல்லிய இருளும், தூரத்திலிருந்து கேட்கும் இரவுப் பறவைகளின் ஒலியும் மட்டுமே நிலவியது. இளவரசி யாழினி அந்த நீலக் கசடைக் கையில் எடுத்து உற்று நோக்கினாள். அவளது முகம் லேசாக மாறியது. ராஜ்யத்தின் தலைமை உலோகவியலாளரான கதிரவனின் முகத்தில் இருந்த பதட்டமும் சோர்வும் அவளுக்கு அந்தப் பிரச்சினையின் தீவிரத்தை உணர்த்தியது.
"இது சாதாரணக் கசடல்ல, இளவரசி," கதிரவன் தனது குரலைக் தாழ்த்தி, தீவிரமான ஒலியில் தொடர்ந்தான். "சூரிய-இரும்புத் தாதுவில் இது வேண்டுமென்றே கலக்கப்பட்டுள்ளது. இதை வைத்து கிரீடம் வார்ப் பின், அது மன்னரின் தலைக்குச் செல்வதற்கு முன்பே மிகப்பெரிய பேரழிவை ஏற்படுத்தும். இந்தச் சதி சாதாரணமானதல்ல. கோயிலின் கருவறை வரை இதன் வேர்கள் பரவியுள்ளன."
யாழினி மேசையை விட்டு நகர்ந்து, அந்த அறையின் ஜன்னல் வழியே வெளியே பரவியிருந்த சந்திர ஒளியைப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் கோட்டையின் பிரதான கோபுரத்தின் மீது நிலைத்திருந்தன. அவளது முகத்தில் இருந்த மெல்லிய கவலை இப்போது ஒரு உறுதியான அரசியல் முதிர்ச்சியாக மாறியது. அவளுக்குத் தெரியும், செம்புத்துரை ராஜ்யத்தின் அதிகாரத்தை எட்ட நினைக்கும் தீய சக்திகள், தனது தந்தையின் உடல்நிலையைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தொடங்கிவிட்டன.
"கதிரவா… நீ கொண்டு வந்திருக்கும் இந்தச் செய்தி என் தந்தையின் நிலையைப் பற்றிக் கவலைப்படும் எனது அச்சத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது," யாழினி மெதுவாகத் திரும்பினாள். அவளது குரலில் ஒருவித கம்பீரம் இருந்தது. "சில நாட்களாக என் தந்தை மன்னர் வீரேந்திர சோழனின் உடல்நிலை திடீரென மோசமடைந்து வருகிறது. அவர் தினமும் அருந்தும் மூலிகை மருந்தில்தான் ஏதோ கோளாறு இருப்பதாக நான் சந்தேகிக்கிறேன். அரச மருத்துவர் விக்ரமன் அதை மறுக்கிறார், ஆனால் அவர் நாகேந்திரனின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயங்குபவர் என்பது எனக்குத் தெரியும்."
கதிரவனின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. "மன்னரின் உடல்நிலையா? அப்படியானால்… கிரீடச் சதியும், மன்னரின் உடல்நலக் குறைவும் ஒரே நேரத்தில் திட்டமிடப்பட்டவை! வம்சத்தின் வாரிசான உங்களை முடக்கிவிட்டு, போலி தெய்வாம்ச ஆட்சியை நிறுவ நாகேந்திரன் முற்படுகிறான்."
"ஆம்," யாழினி கதிரவனின் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கூறினாள். "அவர்கள் இந்த முடிசூட்டு விழாவை ஒரு தொடக்கமாகப் பயன்படுத்தப் பார்க்கிறார்கள். சூரிய-இரும்பு கிரீடம் புனிதமானது என்று கூறிவிட்டு, அந்த நச்சு உலோகத்தின் மூலம் அரச வம்சத்தின் முத்திரையை மாற்ற திட்டமிட்டுள்ளனர். ஆனால் நாம் இதை அனுமதிக்க முடியாது. கதிரவா, இந்த விவகாரத்தில் எனக்கு நீ மட்டுமே ஒரே உண்மையான நம்பகமான கூட்டாளி."
அந்தக் கல் அறையின் குளிர் காற்று மேலும் தீவிரமடைந்தது. இருவரின் மனதிலும் ராஜ்யத்தின் எதிர்காலம் குறித்த பாரம் கூடியது. கதிரவன் தன் இடது கை தீக்காய வடுவைச் சற்று இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டான். தன் தந்தை முந்தைய அரசால் அநியாயமாகத் தண்டிக்கப்பட்ட வரலாற்றை அவன் ஒருபோதும் மறக்கவில்லை. இப்போது தன் தேசமும் அதே விதியின் பிடியில் சிக்கித் தவிப்பதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டிய வரலாற்றுப் பொறுப்பு அவனுக்கு இருந்தது.
"நாம் உடனடியாக எதையாவது செய்ய வேண்டும், இளவரசி. உலைக்கூடத்தில் நான் அந்த நச்சுப் புகையைச் சமாளித்துவிட்டேன். ஆனால் நாகேந்திரனின் ஆட்கள் என்னைச் சுற்றி வளைக்க முயல்வார்கள். செழியனின் உளவுப் படையினர் ஒவ்வொரு அடியையும் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்," கதிரவன் எச்சரித்தான்.
"கவலைப்படாதே. இந்த ரகசிய சுரங்கப்பாதை நம்மைப் பாதுகாக்கும். ஆனால் நாம் நேரடியாக நாகேந்திரனை எதிர்ப்பதை விட, ஆதாரங்களைச் சேகரிக்க வேண்டும். சூரிய-இரும்புச் சுரங்கத்தில் உள்ள மூலத் தாதுவைக் கைப்பற்றி, அதைச் சோதனை செய்தால் மட்டுமே உண்மை உலகிற்குத் தெரியும்," யாழினி திட்டமிட்டாள்.
அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து அடுத்த கட்டத் திட்டங்கள் குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, திடீரென மாளிகையின் வெளிப்புறக் கல் நடைபாதையில் ஏதோ ஒரு கனத்த காலடி சத்தம் கேட்டது. அது சாதாரணக் காவலாளியின் ரோந்துப் பணியைப் போல இல்லை. மிக மெதுவாக, யாருக்கும் கேட்கக் கூடாது என்ற நோக்கத்துடன் அந்தச் சத்தம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அது மரக்கதவின் இடுக்கு வழியே உள்ளே ஊடுருவியது போல் இருந்தது.
கதிரவனின் செவிகள் விழிப்புணர்வு அடைந்தன. அவன் உடனடியாகத் தன் வாளின் கைப்பிடியைத் தொட்டான். யாழினியும் தன் முகத்தில் இருந்த நிதானத்தை மாற்றிவிட்டு, அறையின் மூலையில் இருந்த ஒரு சுவரோட்டுக் கத்தியைத் தன் கையில் எடுத்தாள். அவர்கள் இருவரும் பேசுவதை யாரோ மறைந்திருந்து ஒட்டுக் கேட்பதற்கான தெளிவான அறிகுறி அங்கு நிலவியது. இரவின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு அந்த அந்நியக் காலடிச் சத்தம் மாளிகையின் பிரதான கதவருகே வந்து நின்றது.

Leave a comment