அரசவையில் அனல் பறக்கும் வாதம்

பிரதான அரசவை மண்டபத்தின் பிரம்மாண்டமான பளிங்குத் தூண்கள், செவ்வக வடிவ விளக்குகளின் மஞ்சள் ஒளியில் தகதகத்தன. மண்டபத்தின் மையத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்த உயர்ந்த சிம்மாசனத்தில் தஞ்சாவூர் மன்னர் கம்பீரமாக அமர்ந்திருந்தார். அவரது முகத்தில் இருந்த தீவிரமும், சாம்ராஜ்யத்தின் எல்லைப் பாதுகாப்பு குறித்த கவலையும் அந்த அரையிருள் சூழ்ந்த இரவிலும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மன்னரின் வலதுபுறத்தில் நின்று கொண்டிருந்த தளபதி வீரசேகரன், தனது முகத்தில் ஒரு வெற்றிப் புன்னகையை மறைத்துக் கொண்டு, தன் வசம் இருந்த போலி நில ஆவணங்களை அரச சபையின் முன் விரித்து வைத்திருந்தான்.

"அரசரே! நமது தஞ்சாவூர் மற்றும் நாயக்க மன்னர்களின் எல்லைப் பகுதிகளில் அமைதியைக் குலைக்க ஒரு பெரும் சதி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. தலைமை வரைபடக் கலைஞர் செம்பியன், நமது எல்லை ஆவணங்களை வேண்டுமென்றே மாற்றியமைத்து, அந்நியர்களின் கைகளில் ரகசிய வரைபடங்களை விற்க முயன்றுள்ளார். அதற்கான சான்றுகள் இதோ இந்த ஓலைச்சுவடிகளில் தெளிவாக உள்ளன," என்று குரலை உயர்த்திப் பேசினான் வீரசேகரன். அவனது வலது கை வாளின் கைப்பிடியை இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தது; இழந்த இரு விரல்களின் தழும்பு பதிந்த அவனது இடது கை இடுப்புக் கச்சையில் அழுந்திக் கிடந்தது.

அவையோர் இடையே ஒரு கணம் கடுமையான சலசலப்பு ஏற்பட்டது. அமைச்சர்கள் ஒருவரையொருவர் முணுமுணுப்புடன் பார்த்துக் கொண்டனர். அப்போது, சோமசுந்தரத்தின் உதவியோடு அரசவையின் நடுப்பகுதிக்கு அழைத்து வரப்பட்ட செம்பியன், சற்றும் கலங்காமல் நிமிர்ந்து நின்றான். அவனது இடது கையின் தீக்காயத் தழும்பு மங்கிய ஒளியில் விதிர்த்தது. அவன் தன் புத்தி கூர்மையைக் கூட்டி, வீரசேகரன் சமர்ப்பித்த அந்தப் போலி ஆவணங்களை உற்று நோக்கினான். ஒரு வரைபடக் கலைஞனின் கண்களுக்கு அந்த ஓலைச்சுவடியில் உள்ள கணிதப் பிழைகளும், போலி அரச முத்திரையும் சூரியனைப் போலத் தெளிவாகப் புலப்பட்டன.

"மன்னா, தளபதி வீரசேகரன் அவர்கள் சமர்ப்பித்திருக்கும் ஆவணங்கள் முற்றிலும் போலியானவை. ஒரு முறையான வரைபடக் கலைஞனால் மட்டுமே கணக்கிடப்படக்கூடிய எல்லைக் கோடுகளின் அகலாங்கு மற்றும் நெட்டாங்கு அளவுகளில் அடிப்படை முட்டாள்தனங்கள் இழைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆவணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆற்றுப் படுகையின் அளவு, கடந்த ஐம்பது ஆண்டு கால புவியியல் மாற்றங்களுக்கு முற்றிலும் முரணானது. இது நம் நாட்டைத் தவறான போருக்கு அழைத்துச் செல்லும் சூழ்ச்சி!" என்று கம்பீரமான குரலில் உரக்கக் கூறினார் செம்பியன்.

செம்பியனின் இந்த அதிரடியான கணிதவியல் வாதத்தைக் கேட்ட மன்னர், தன் புருவங்களை உயர்த்திச் சிந்திக்கத் தொடங்கினார். அரசவையில் இருந்த சில மூத்த அமைச்சர்களும் செம்பியனின் வாதத்தில் உள்ள நியாயத்தை உணர்ந்து தலையசைத்தனர். வீரசேகரனின் முகம் ஒரு கணத்தில் கோபத்தால் சிவந்தது. அவன் தன் குரலைத் தணித்து, நச்சுப் பார்வையோடு செம்பியனை நோக்கினான். "வெறும் வாய் வார்த்தைகளால் தப்பிக்கப் பார்க்கிறாய் செம்பியன்! உண்மையான ஆவணம் எங்கே? உன்னிடம் அசல் ஓலைச்சுவடி இருந்தால் இப்போதே சபையில் சமர்ப்பிப்பாயாக! இல்லையேல், உனது இந்த வாதம் உன் மரணத்துக்கான இறுதி முத்திரையாக மாறிவிடும்."

செம்பியன் சற்றும் பின்வாங்கவில்லை. அவனுக்குத் தெரியும், தன் காதலியும் பட்டு நெசவுக் குலத்தின் வாரிசுமான மதிவதனியிடம் அந்த அசல் ஆவணங்கள் பாதுகாப்பாக உள்ளன. அவಳು அவற்றை அரசவைக்குக் கொண்டு வருவதற்காகத் தன் இல்லத்தில் காத்திருக்கிறாள். ஆனால், அவளது வரவு தாமதமாவதை செம்பியன் மனதிற்குள் உணர்ந்தான். எனவே, அவன் தன் மூளையை வேகமாக ஓட்டி, மன்னரிடம் சற்றுக் கால அவகாசம் கோரினான்.

"மன்னா, போலி ஆவணங்களை அம்பலப்படுத்த எனக்குச் சில கணங்கள் தேவை. நூறாண்டு பழமையான அசல் ஆவணங்கள் இங்கிருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை; அவை மிக விரைவில் இந்த அரசவைக்குக் கொண்டு வரப்படும். அதுவரை இந்தத் தீர்ப்பைத் தள்ளிவைக்குமாறு பணிவோடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்," என்றார் செம்பியன்.

மன்னர் சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு, "சரி செம்பியன், உனக்கு ஒரு நாழிகை அவகாசம் அளிக்கப்படுகிறது. அசல் ஆவணங்களை நீ சமர்ப்பிக்காவிட்டால், உன்னைத் துரோகியாக அறிவிப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை," என்றார்.

மறுபுறம், கோட்டையின் அமைதியான நெசவுத் தெருக்களில், மதிவதனி அசல் ஓலைச்சுவடிகளை ஒரு பட்டுத் துணியில் பத்திரமாகச் சுற்றிக் கொண்டு, அரசவைக்கு விரைந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது கண்கள் இருண்ட வீதிகளையும், கோட்டைச் சுவர்களையும் எச்சரிக்கையுடன் உற்று நோக்கின. ஆனால், அவள் அரண்மனையின் பிரதான வாயிலை நெருங்கும் வேளையில், நிழல்களில் மறைந்திருந்த வீரசேகரனின் இரகசியக் காவலர்கள் அவளது வழியை மறித்துச் சுற்றி வளைத்தனர். அவர்களின் கைகளில் மின்னிய வாட்கள் இரவு ஒளியில் பயமுறுத்தின.