பகுதி 7: நச்சுப் பள்ளத்தாக்கின் எல்லை

பகுதி 7: விஷச் சேற்றின் விளிம்பில்

நச்சுச் சாம்பல் சேற்றுப் பள்ளத்தாக்கின் விளிம்பில் நின்றுகொண்டிருந்த கியானுவின் சுவாசக் கருவி மெல்லிய சீறலுடன் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதன் வடிகட்டி திரையில் அமில வாயுக்களின் அடர்த்தி குறித்த எச்சரிக்கை ஒளி சிகப்பாக மினுமினுத்தது. காற்றில் பரவியிருந்த ரசாயனக் கந்தக வாடை, சுவாசக் கருவியின் பல அடுக்குகளையும் தாண்டி அவனது நாசியை அரித்தது. அவனது காலடியில் நிலம் மிக பலவீனமாக இருந்தது; கரிய சாம்பலும் நச்சு வேதிப்பொருட்களும் கலந்து உறைந்திருந்த அந்த நிலப்பரப்பு, சற்று அழுத்தமாகப் பாதம் வைத்தாலும் கீழே இருந்த கொதிக்கும் சேற்றுக் குழம்புக்குள் இழுத்துச் சென்றுவிடும் அபாயம் கொண்டிருந்தது.

கியானு தன் தோள்பையிலிருந்து தந்தையின் பழைய குறிப்பேட்டை மீண்டும் எடுத்துப் புரட்டினான். அதன் பக்கங்கள் காலத்தின் நெடியிலும், நிலத்தடி ஈரப்பதத்திலும் சற்றே உப்பிப் போயிருந்தன. 'நச்சுப் பள்ளத்தாக்கைக் கடக்க, வடக்கே உள்ள பழைய மின்சாரத் தூண்களின் இடிபாடுகளைப் பயன்படுத்தவும். அங்கே எஞ்சியிருக்கும் தற்காலிகப் பாலத்தின் எஃகுச் கம்பிகள் இன்னும் உறுதியாக இருக்கக்கூடும்' என்ற வரிகளை விரல்களால் தடவினான். தன் தந்தை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே பாதையைக் கடந்து சென்ற போது நிலவிய தீவிர அபாயத்தை அவன் இப்போது உணர்ந்தான். கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் மனிதக் குலத்தின் கடைசிச் சுவாசத்தையும் விலைக்கு வாங்கிவிட்ட இந்தக் கொடிய யுகத்தில், இயற்கையை மீட்டெடுக்கக்கூடிய 'ஜெனிசிஸ் கோர்' அமைப்பைத் தேடிப் புறப்பட்ட தந்தையின் துணிவு கியானுவுக்குள் புதிய உத்வேகத்தை அளித்தது.

அவன் வடக்கு திசையை நோக்கித் தன் பார்வையைத் திருப்பினான். கரும் புகையும் மஞ்சள் நிற நச்சு ஆவியும் சூழ்ந்திருந்த பள்ளத்தாக்கின் நடுவே, ஏதோ ஒரு பழைய நாகரிகத்தின் எலும்புக்கூடுகள் போல மின்சாரத் தூண்களின் இரும்புக் கூண்டுகள் நீண்டு நின்றன. அந்தத் தூண்களுக்கு இடையே தொங்கிக் கொண்டிருந்த தடித்த எஃகுக் கம்பிகளும், துருப்பிடித்த தளமும் ஒரு பாலம்போல காட்சியளித்தன. எனினும், அந்தப் பாலம் பல நூறு அடிகளுக்குக் கீழே கொதித்துக் கொண்டிருந்த நச்சுச் சேற்றின் மீது ஆபத்தான முறையில் அந்தரத்தில் தொங்கியது.

திடீரென, காற்றில் ஒரு உலோகச் சுழற்சியின் கூர்மையான சத்தம் கேட்டது. கியானு உடனடியாக ஒரு கருகிய மரத்தின் தடிமனான அடிமரத்தின் பின்னால் பதுங்கினான். சாம்பல் படர்ந்த வானத்திலிருந்து இரண்டு கார்ப்பரேட் ரோந்து ட்ரோன்கள் தாழப் பறந்து வந்தன. அவற்றின் அடிப்பகுதியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த சிவப்பு நிற ஸ்கேனர் கதிர்கள், சாம்பல் காட்டின் பரப்பைக் குறுக்கும் நெடுக்குமாகத் துழாவின. அந்த ட்ரோன்களின் உடற்பகுதியில் மெகா-கார்ப்பரேஷனின் நச்சு உறிஞ்சும் நிறுவன இலச்சினை பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நிறுவனங்கள் கியானுவை உயிருடனோ அல்லது அவனது குறிப்புகளுடனோ பிடிப்பதற்கு முழு வீச்சில் வலை விரித்திருந்தன.

கியானு தன் உடலின் இயக்கங்களை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தினான். இதயத் துடிப்பு எகிறினாலும், சுவாசக் கருவியின் காற்றோட்டத்தை 'சைலண்ட் மோட்' என்ற அமைதி முறைக்கு மாற்றினான். அது மிகக் குறைந்த அளவு ஆக்ஸிஜனை மட்டுமே வழங்கும் என்றாலும், கருவியின் இயந்திர ஒலி வெளியே கேட்காது. ட்ரோன்களின் வெப்ப உணர்விகள் அவனை அடையாளம் கண்டுவிடாமல் இருக்க, ஈரமான நச்சுச் சாம்பலைத் தன் மேலங்கியில் அள்ளிப் பூசிக்கொண்டான். சாம்பலின் குளிர்ச்சியான இரசாயன அடுக்கு அவனது உடல் வெப்பத்தை மறைக்கும் கவசமாக மாறியது.

ஒரு ட்ரோன் அவன் மறைந்திருந்த மரத்திற்கு மிக அருகில் வந்தது. அதன் சுழல் விசிறிகள் கிளப்பிய காற்றில் கருகிய இலைகளும் சாம்பலும் கியானுவின் முகமூடியின் மீது மோதின. சில நொடிகள் மரண அமைதி நிலவியது. ட்ரோனின் ஸ்கேனர் அவனது தலைக்குச் சற்று மேலே கடந்து சென்றது; கியானு பூசியிருந்த சாம்பல் கவசம் அவனை ஒரு பாறையைப் போலக் காட்டியதால், அது அவனை அடையாளம் காணத் தவறியது. அடுத்த சில விநாடிகளில், இரண்டு ட்ரோன்களும் பள்ளத்தாக்கின் தெற்குப் பகுதியை நோக்கி நகர்ந்து மறைந்தன.

“இனி ஒரு கணம் கூட தாமதிக்கக் கூடாது,” என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்ட கியானு, பதுங்கியிருந்த இடத்திலிருந்து வெளியே வந்தான். கால்கள் விரைவாகவும், அதே சமயம் சாம்பல் தரையில் சத்தமில்லாமலும் இயங்கின. அவன் பழைய மின்சாரத் தூணின் அடித்தளத்தை அடைந்தான். அந்தத் தூணின் கான்கிரீட் தளம் இரசாயன நீரினால் அரிக்கப்பட்டு, கம்பி வலைகள் வெளியே தெரிந்தன.

அவன் எஃகுப் பாலத்தின் விளிம்பில் காலடி எடுத்து வைத்தான். இரும்புத் தளம் காலடியின் பாரம் தாங்காமல் நறநறவென முனகியது. கீழே, இருநூறு அடி ஆழத்தில் நச்சுச் சேறு பெரும் கொப்புளங்களாக வெடித்துச் சிதறி, கந்தக புகையை மேலே அனுப்பியது. ஒரு தவறு நேர்ந்தாலும், அவனது உடலின் எலும்புகள் கூட மிஞ்சாத அளவுக்கு அந்த அமிலம் அனைத்தையும் கரைத்துவிடும். கியானு பாலத்தின் இருபுறமும் இருந்த தடித்த துருப்பிடித்த கம்பிகளைத் தன் கையுறைகளால் இறுகப் பற்றிக்கொண்டான்.

ஒவ்வொரு அடியையும் மிகக் கவனமாக எடுத்து வைத்தான். பாலத்தின் பலகைகள் சில இடங்களில் உடைந்து பாதாளத்தைக் காட்டின. காற்று பலமாக வீசத் தொடங்கியதும் பாலம் மெல்ல ஆடத் தொடங்கியது. கியானு நடுவழியை அடைந்தபோது, பாலத்தின் ஒரு முக்கியமான இணைப்பு ஆணி அறுந்து கீழே விழுந்தது. பாலத்தின் ஒரு பகுதி பக்கவாட்டில் சரிந்தது. அவனது வலது கால் நழுவ, அவன் விளிம்பில் தொங்கினான். அவனது கையடக்க சுவாசக் கருவி பாறையின் மீது மோதி லேசான கீறலை ஏற்படுத்தியது, ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக வடிகட்டி உடைந்துவிடவில்லை.

கியானு தன் முழு பலத்தையும் கைகளில் செலுத்தி, தன்னை மீண்டும் இரும்புத் தளத்தின் மீது இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டான். நெஞ்சு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவனது மன உறுதி அவனைக் கைவிடவில்லை. தந்தையின் முகம் அவன் நினைவுக்கு வந்தது; சுத்தமான வானத்தையும், மனிதர்கள் முகமூடியின்றி சுவாசிக்கும் ஒரு உலகத்தையும் பற்றிய அவரது கனவு கியானுவுக்கு புதிய ஆற்றலை அளித்தது. அவன் மெல்ல ஊர்ந்து, ஆபத்தான விரிசல்களைத் தாண்டி, பாலத்தின் மறுமுனையை நோக்கி நகர்ந்தான்.

பத்து நிமிடக் கடுமையான போராட்டத்திற்குப் பிறகு, அவனது பாதங்கள் இறுதியாகப் பள்ளத்தாக்கின் எதிர்புறமிருந்த கடினமான பாறைத் தரையைத் தொட்டன. நச்சுச் சாம்பல் சேற்றுப் பள்ளத்தாக்கு இப்போது அவனுக்குப் பின்னால் இருந்தது. கார்ப்பரேட் ட்ரோன்களின் பார்வையில் படாமல், தன் பயணத்தின் மிகக் கடினமான ஒரு தடையை அவன் வெற்றிகரமாகக் கடந்துவிட்டான். தனது சுவாசக் கருவியின் அளவை மீண்டும் சீராக்கிக்கொண்டு, ஆழமாக மூச்சை இழுத்துவிட்டான். அவனது உயிர் பிழைக்கும் உள்ளுணர்வு மேலும் கூர்மையடைந்திருந்தது.

ஆனால், ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள அவனுக்கு நேரம் இருக்கவில்லை. அவன் காலடி வைத்த தரை ஒரு சாதாரண இயற்கை நிலப்பரப்பு அல்ல என்பதை அவன் கவனித்தான். பாறைகளின் மீது பழைய துருப்பிடித்த சென்சார்களும், நிலத்தடியில் புதைக்கப்பட்ட ஆப்டிகல் கேபிள்களும் தெரிந்தன. பள்ளத்தாக்கைத் தாண்டியதும் இருக்கும் நிலப்பரப்பு மனிதக் காலடி படாத பகுதி என்று அவன் நினைத்திருந்தான், ஆனால் அங்கே வேறொரு ஆபத்து காத்திருந்தது.

திடீரென, நிலத்தடியிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான எந்திர அதிர்வு எழுந்தது. கியானுவுக்கு முன்னால் ஐம்பது அடி தொலைவில், தரையிலிருந்து இரண்டு பழைய தானியங்கி பாதுகாப்புத் துப்பாக்கிக் கூண்டுகள் (Automated Defense Turrets) மேல்நோக்கி உயர்ந்தன. பல தசாப்தங்களாக உறங்கிக்கிடந்த அந்தத் தானியங்கி அமைப்பின் சிவப்புக் கண்கள் திடீரென உயிர்பெற்று, ஊடுருவிய கியானுவின் மீது தங்கள் பார்வையை நிலைநிறுத்தின. அவை ஜெனிசிஸ் கோரின் வெளிப்புறப் பாதுகாப்பு எல்லைக்கு வைக்கப்பட்ட பழைய காலத்து காவலர்கள் என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது!