நிலத்தடி ரகசியம்

அத்தியாயம் 3: நிலத்தடி ரகசியம்

சாம்பல் புயலின் சீற்றம் விண்ணைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. இயற்கையின் கோரத் தாண்டவத்திலிருந்து தப்பிக்க கியானு கண்டடைந்த அந்தப் பழைய நிலத்தடிப் பாதையின் நுழைவாயில், பாழடைந்த எஃகுத் தகடுகளால் மூடப்பட்டிருந்தது. தன் கையில் இருந்த கையடக்க விளக்கை எரியச் செய்துவிட்டு, அந்தச் செங்குத்தான இரும்பு ஏணியில் கால்வைத்துக் கீழே இறங்கினான். மேலே சுழன்றடித்த நச்சுக் காற்றின் பேரிரைச்சல் படிப்படியாகக் குறைந்து, அந்த நிலத்தடியின் அமைதி அவனது காதுகளில் ரீங்காரமிட்டது. மூச்சுத் திணறல் சற்று அடங்கியதும், தன் தந்தையின் குறிப்பேட்டைத் தன் மார்போடு இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டான்.

கீழே இறங்கியவுடன் அவனது கண்கள் அந்த இடத்தின் சூழலைப் புரிந்து கொள்ள முயன்றன. அது பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு கைவிடப்பட்ட ஒரு பழைய அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையம் அல்லது அகழ்வாராய்ச்சித் தளம் போலத் தோற்றமளித்தது. சுவர்களில் ஆங்காங்கே ஒட்டப்பட்டிருந்த அவசரகால விளக்குகள் பழுதடைந்துவிட்ட போதிலும், அங்கங்கே கிடந்த சில எந்திரப் பாகங்கள் இன்னும் மங்கலான வெளிச்சத்தை உமிழ்கின்றன போல் மின்னின. தரையில் படிந்திருந்த தடிமனான தூசியும், காலத்தின் கோரத்தால் சிதைந்திருந்த மேசைகளும் அந்த இடம் மனித நடமாட்டம்ற்று பல ஆண்டுகள் ஆகியிருப்பதை உறுதி செய்தன. ஆனால், ஆச்சரியப்படும் விதமாக, சில மின்னணு அமைப்புகள் இன்னும் குறைந்த மின்சாரத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதை அவனது கருவி காட்டியது.

“இங்கே ஏதோவொரு சக்தி மூலம் இன்னும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது” என்று முணுமுணுத்தவாறு, அந்த இருண்ட பாதையில் தன் காலடிச் சத்தங்களை ஒலிக்கச் செய்தான் கியானு. அவனது சுவாசக் கருவியின் மெல்லிய மோட்டார் சத்தம் மட்டுமே அந்த அமைதியான நிலத்தடியில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த தனித்துவமான ஒலி. அவன் தனியாக இல்லை என்ற உணர்வு அவனுக்குள் எழத் தொடங்கியது; அவனுக்கு முன்பே யாரோ இந்தப் பாதையைப் பயன்படுத்தியதற்கான சுவடுகள் ஆங்காங்கே தெரிந்தன. குறிப்பாக, துருப்பிடித்த ஒரு உலோகப் பலகையில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த குறிப்புகளும், தரையில் கால்தடங்கள் பதிந்திருந்த அடையாளங்களும் அவனது சந்தேகத்தை உறுதிப்படுத்தின. முந்தைய பயணிகளின் எச்சங்கள் அவனை விடவும் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த இடத்தைக் கடந்திருக்கலாம்.

கியானு சுவரோரமாக நடந்து சென்று, ஒரு பழைய கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் நுழைந்தான். அங்கே மேசையின் மீது திறந்த நிலையில் கிடந்த ஒரு பழைய டெர்மினல் (Terminal) திரையைப் பார்த்தான். அவனது கைகள் நடுங்கின. தன் தந்தையின் குறிப்பேட்டில் உள்ள அதே குறியீட்டு முறையை ஒத்த சில வரைபடக் கோடுகள் அந்தத் திரையில் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தன. தன் தந்தையின் குறிப்பேட்டைத் திறந்த அவன், பக்கங்களை விரைவாகப் புரட்டினான். இந்த நிலத்தடி அமைப்புக்கும் ‘ஜெனிசிஸ் கோர்’ என்ற பழங்கால அமைப்புக்கும் ஏதோவொரு நேரடித் தொடர்பு இருக்க வேண்டும் என்பதை அவனது தந்தையின் குறிப்புகள் தெளிவாக உணர்த்தின. இயற்கையான காற்றையும் நீரையும் மீட்கும் அந்த ரகசிய இயந்திரம் இந்த நிலத்தடி வலைப்பின்னலின் ஆழத்தில் எங்கோ மறைக்கப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்ற புதிய நம்பிக்கை அவனுக்குள் துளிர்த்தது.

அவன் மேலும் சில பக்கங்களைப் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, அந்த அறையின் மூலையில் இருந்த ஒரு பெரிய காற்றோட்டக் குழாய் திடீரென ஒரு வித்தியாசமான அதிர்வெண் ஒலியை எழுப்பியது. ‘கிளிக்… விர்ர்…’ என்ற அந்தப் பொறிமுறைச் சத்தத்துடன், கூரையில் பொருத்தப்பட்டிருந்த ஒரு வட்ட வடிவ கேமரா லென்ஸ் மெல்லத் திரும்பியது. அதன் நடுவில் ஒரு சிவப்பு நிற லேசர் ஒளி வட்டம் வெளிப்பட்டு, கியானுவின் உடலின் மீது ஊடுருவிச் சென்றது. அது பழைய காலத்து தானியங்கிப் பாதுகாப்பு அமைப்பு அல்ல; கார்ப்பரேட் நிறுவனத்தால் இயக்கப்படும் அதிநவீன கண்காணிப்பு ட்ரோன் (Surveillance Drone) என்பது அதன் லென்ஸ் ஒளியைப் பார்த்ததுமே அவனுக்குப் புரிந்தது. அவனது வருகையை அந்தத் தானியங்கி அமைப்பு ஏற்கனவே பதிவு செய்துவிட்டது. அவனது இதயத்துடிப்பு மீண்டும் உச்சத்தை எட்டியது. அடுத்த கணம் என்ன நடக்கும் என்ற பதற்றம் அவனை ஆட்கொண்டது.