Recovered Continuation 16

இரவு நேரத்து அதிர்ச்சி சந்திப்பு

நிலவறையின் அமைதியையும், அங்கு அவர்கள் கண்டெடுத்த நூற்றாண்டு பழமையான சொத்துரிமை ஆவணங்கள் குறித்த விவாதத்தையும் கலைக்கும் விதமாக, அரண்மனையின் பிரதான வாயிலில் இருந்து ஒரு வாகனத்தின் ஹார்ன் சத்தம் கேட்டது. நள்ளிரவு தாண்டிய நேரத்தில் யாருடைய வருகை இது என்ற கேள்வி யாளினியின் மனத்தில் எழுந்தது. வெற்றிவேல் தன் கையிலிருந்த ஆவணங்களை மேஜை மீது வைத்துவிட்டு, தன் நெற்றியைத் தடவிக் கொண்டான். “யாளினி, நாம் நிலவறையை விட்டு வெளியே சென்று பார்க்க வேண்டும். இந்த நேரத்தில் சாதாரண பொதுமக்கள் யாரும் வர மாட்டார்கள். அதுவும் நம்முடைய இந்த நில ஆவணங்கள் குறித்த தகவல் முன்கூட்டியே கசிந்திருக்க வாய்ப்பிருக்குமா?” என்று அவன் தன் சந்தேகத்தை வெளிப்படுத்தினான். யாளினி அவனது வார்த்தைகளில் இருந்த ஆபத்தை உடனடியாகப் புரிந்து கொண்டாள். “சரி வெற்றி, நாம் உடனடியாகப் பிரதான மண்டபத்திற்குச் செல்வோம்,” என்றாள்.

அரண்மனையின் பிரதான வாசலுக்கு அவர்கள் விரைந்தபோது, அங்கு மாவட்ட வருவாய்த் துறையின் உயர் அதிகாரியின் வாகனம் நிற்பது தெரியவந்தது. அந்த நள்ளிரவு நேரத்தில், அதிரடியாக இரண்டு உதவியாளர்களுடன் வந்து இறங்கிய அந்த அதிகாரி, அரண்மனையின் பிரதான நுழைவு வாயிலில் நின்று கொண்டிருந்தார். அவரது முகத்தில் வழக்கமான அலுவலகத் தோரணையைத் தாண்டிய ஒரு பதற்றமும் அவசரமும் இருந்தது. தூக்கக் கலக்கத்திலும் குழப்பத்திலும் இருந்த முதிய காவலாளி முத்துசாமி, அதிகாரியின் எதிரே நின்று என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்துக் கொண்டிருந்தார். வெற்றிவேலும் யாளினியும் வெளிச்சத்திற்கு வந்ததும், அந்த அதிகாரி அவர்களைக் கைகாட்டி அழைத்தார். “என்னங்க இது? நள்ளிரவு நேரம் என்று கூட பார்க்காமல் அரண்மனையில் ஏதோ பெரிய வேலைகள் நடப்பதாக எங்களுக்குத் தகவல் வந்ததே! இந்தச் சொத்து முழுவதையும் அரசுடைமையாக்கும் இறுதி உத்தரவில் கையெழுத்திட வேண்டிய அவசரச் சூழல் இப்போது ஏன் ஏற்படுகிறது என்று தெரியுமா?” என்று அந்த அதிகாரி கோபமாகக் கேள்வி எழுப்பினார்.

சட்டப்பூர்வமான சவாலும் கிராம மக்களின் ஆதரவும்

யாளினி சற்றும் பதறாமல், தன் குரலில் ஒரு உறுதியைக் கொண்டுவந்து அந்த அதிகாரியை எதிர்கொண்டாள். “ஐயா, நள்ளிரவு நேரம் என்பது உண்மைதான். ஆனால் இந்த அரண்மனையும் இதன் நிலங்களும் வெறும் அரசு சொத்து அல்ல; இது புதுக்கோட்டையின் பல நூற்றாண்டு கால பாரம்பரியம். அதை அவசரகதியாக வணிகப் பயன்பாட்டிற்காக மாற்றும் உங்கள் துறை சார்ந்த முயற்சிகளுக்கு எதிராக எங்களிடம் வலுவான ஆதாரங்கள் உள்ளன,” என்றாள். உடனே வெற்றிவேல் தான் கொண்டுவந்திருந்த அந்தப் பழைய நில ஆவணங்களின் பிரதிகளையும், பிரிட்டிஷ் காலத்து முத்திரைகள் பதிந்த மூலப் பத்திரங்களையும் அந்த அதிகாரியின் கைகளில் நீட்டினான். “இந்தக் காகிதங்களைப் பாருங்கள் ஐயா. இந்த அரண்மனையைச் சுற்றியுள்ள நிலங்கள் அனைத்தும் தனிநபர் மற்றும் பாரம்பரிய அறக்கட்டளையின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் சட்டப்பூர்வமாகப் பாதுகாக்கப்படுபவை. அரசாங்கத்தின் புதிய வணிக அறிவிப்புக்கு எதிராக இந்த ஆவணங்கள் சட்டப்படியான தடை ஆணையைப் பெற்றுத் தரப் போதுமானவை,” என்று உறுதியான குரலில் கூறினான்.

அதிகாரி அந்தப் பழைய ஆவணங்களைப் பார்த்ததும் சற்று அதிர்ந்து போனார். இவ்வளவு பழைய ஆவணங்கள் இவ்வளவு சீக்கிரம் எப்படி வெளிச்சத்திற்கு வந்தன என்பதை அவரால் நம்ப முடியவில்லை. அதற்குள், இந்த நள்ளிரவுச் சத்தத்தைக் கேட்டு அரண்மனையைச் சுற்றியுள்ள கிராம மக்களும், மண்பாண்டக் கலைஞர்களும் தீப்பந்தங்களோடும் விளக்குகளோடும் அங்குத் திரண்டு வந்தனர். முத்துசாமி முன்னின்று மக்களை அமைதிப்படுத்தினாலும், கிராம மக்களின் கண்களில் கோபமும் ஆக்ரோஷமும் கொப்பளித்தன. “எங்கள் மண்ணின் பாரம்பரியமான இந்த அரண்மனையையும் நிலத்தையும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம்!” என்று ஒரு இளைஞன் உரக்கக் குரல் எழுப்பினான். அந்த மக்கள் திரளின் கூட்டமும், யாளினி மற்றும் வெற்றிவேலின் சட்டப்பூர்வமான ஆவணங்களும் அந்த அதிகாரியைப் பின்வாங்கச் செய்தன. அவர் அந்த ஆவணங்களைப் பார்த்தபடியே, “இதன் மீது சட்டத்துறை வல்லுநர்களுடன் ஆலோசனை நடத்திவிட்டுத்தான் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்,” என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து அவசரமாகக் கிளம்பிச் சென்றார்.

மறைக்கப்பட்டிருக்கும் புதிய பேரிடர்

அதிகாரி தன் வாகனத்தில் ஏறிச் செல்லும் வரை அமைதியாக நின்ற வெற்றிவேல், வாகனம் மறைந்தவுடன் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டான். “யாளினி, நாம் தற்காலிகமாக இந்தச் சோதனையைச் சமாளித்துவிட்டோம். ஆனால், அந்த அதிகாரியின் கண்களில் இருந்த பயம் வேறு ஏதோ ஒரு உண்மையை மறைக்கிறது,” என்று தன் கவலையைப் பகிர்ந்து கொண்டான். யாளினி அவனது தோள்களைத் தொட்டு, “நாம் இணைந்துவிட்டோம் வெற்றி, எத்தகைய சவாலையும் எதிர்கொள்வோம்,” என்று தைரியம் கூறினாள். ஆனால், அந்த நள்ளிரவு சந்திப்பு முடிவடையும் தருவாயில், முத்துசாமி பயந்தபடியே ஒரு செய்தியைச் சொன்னார். “ஐயா… அந்த அதிகாரி கிளம்பும் போது யாரிடமோ போனில் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கேட்டேன். அரண்மனையின் பிரதான கட்டிடத்தின் மீது இருக்கும் உண்மையான உரிமைப் பிரச்சினை இன்னும் தீரவில்லையாம்; அதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய வணிகக் கும்பல் ஒன்று இருப்பதாகச் சொன்னார்,” என்ற முதிய காவலாளியின் வார்த்தைகள் அவர்களை மீண்டும் ஒரு பெரிய அதிர்ச்சிக்குள் தள்ளின.