வரைபடத்தின் ரகசியம்

வரைபடத்தின் ரகசியம்

இரவு நேரத்துப் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்து, காவல் துறையினர் ராஜசேகரின் ஆட்களை அழைத்துச் சென்ற பிறகு, வானவில் பங்களா மீண்டும் அமைதிக்குத் திரும்பியது. ஆனால், அந்த அமைதி தற்காலிகமானது என்பதை அனன்யாவும் விக்ரமும் நன்றாக உணர்ந்திருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் உடனடியாக மேல் தளத்தில் உள்ள சிறிய நூலக அறைக்குத் திரும்பினர். அங்கே மேசையின் மீது விரிக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பழைய வரைபடம், அவர்களுக்கு அடுத்த கட்ட நகர்வுக்கான தெளிவான வழியைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.

‘விக்ரம், இந்த வரைபடத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ள குறியீடுகளைப் பாருங்கள். இது வெறும் நிலப்பரப்பைக் குறிக்கவில்லை; பங்களாவிற்குப் பின்னால் உள்ள அந்த அரிய தாவரவியல் சோலைக்குள் இருக்கும் ஒரு ரகசிய அறையை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது’ என்றாள் அனன்யா. அவளது குரலில் உற்சாகமும் சோர்வும் கலந்திருந்தது. இவ்வளவு நாளாகத் தாத்தா மறைத்து வைத்திருந்த உண்மைகள் ஒவ்வொன்றாக வெளிவருவது அவளுக்குப் பெரும் வியப்பை அளித்தது.

விக்ரம் தன் தாவரவியல் அறிவைக்கொண்டு அந்த வரைபடத்தை உன்னிப்பாக ஆராய்ந்தார். ‘ஆம் அனன்யா, நீ சொல்வது சரிதான். இந்தச் சோலை சாதாரணமான இடமல்ல. பிரிட்டிஷ் காலத்தில் இங்கு சில அரிதான மூலிகைகளும் தாவரங்களும் வளர்க்கப்பட்டுள்ளன. ராஜசேகர் இந்த இடத்தைக் குறிவைப்பதற்குக் காரணம், அங்குள்ள நிலத்தின் வணிக மதிப்பு மட்டுமல்ல; அந்தச் சோலைக்கு அடியில் புதைந்திருக்கும் ஆவணங்களும் தான்’ என்றார் அவர் அமைதியான ஆனால் உறுதியான குரலில்.

இருவரும் அந்த வரைபடத்தின் ஒவ்வொரு வரியையும் உற்றுப் பார்த்தனர். சோலையின் வடக்கு எல்லையில் உள்ள பெரிய ஆலமரத்திற்கு அருகில் ஒரு ரகசிய நுழைவு வாயில் இருப்பதை அந்த வரைபடம் தெளிவாகக் காட்டியது. கடந்த காலங்களில் ராஜசேகரின் வம்சத்தினர் இந்தத் தாவரவியல் சோலையை அபகரிக்க முயன்றதற்கான காரணமும் இப்போது தெளிவாகப் புரிந்தது. ஆனால், தாத்தாவின் சாதுரியம் அந்த இரகசியத்தை இத்தனை ஆண்டுகள் பாதுகாத்துள்ளது.

‘நாம் நாளை விடியற்காலையில் அந்தச் சோலைக்குச் செல்ல வேண்டும். ராஜசேகர் மீண்டும் தனது ஆட்களை அனுப்புவதற்கு முன்பு, அந்த ரகசிய அறையில் உள்ள இறுதிச் சான்றைக் கைப்பற்ற வேண்டும்’ என்று அனன்யா உறுதியுடன் கூறினாள். அவளது கண்களில் இருந்த அந்தத் தைரியம் விக்ரமை மேலும் ஈர்த்தது. ஆரம்பத்தில் இவர்களுக்கு இடையே இருந்த பகை மற்றும் சந்தேகம் முற்றிலும் மறைந்து, இப்போது ஒரு ஆழமான பரஸ்பர நம்பிக்கையும் அன்பும் அங்கே மலர்ந்திருந்தது.

விக்ரம் மெதுவாக அவளது கைகளைப் பற்றினார். ‘அனன்யா, நாம் இருவரும் இணைந்து இந்தத் தடைகளை எல்லாம் தாண்டிவிடுவோம். உன் தாத்தாவின் உழைப்பையும் இந்த எஸ்டேட்டின் பாரம்பரியத்தையும் யாராலும் அழிக்க முடியாது’ என்று ஆறுதலாகக் கூறினார். அந்த இருண்ட பங்களாவின் குளிர்ச்சியிலும், அவர்களின் இருதயத் துடிப்பு அந்த அறையின் அன்பான வெப்பத்தை அதிகரித்தது.

அதிகாலைப் பொழுது விடியும் நேர நெருக்கடியில், இருவரும் சோலைக்குச் செல்வதற்கான தேவையான உபகரணங்களைச் சேகரித்துத் தயாராகினர். இயற்கையின் மடியில் அமைந்துள்ள அந்தப் பங்களாவின் எதிர்காலம், அவர்கள் இருவரும் இணைந்து எடுக்கப் போகும் அந்தச் சோலைப் பயணத்தையே சார்ந்து இருந்தது. சோலைக்குள் அவர்கள் கண்டறியப்போகும் அந்த புதிய ஆவணம் ராஜசேகரின் ஊழலை நிரூபிக்கும் இறுதிச் சான்றாக மாறுமா என்ற பதற்றமும் எதிர்பார்ப்பும் அவர்களைத் தொடர்ந்தது.