நாகதேவனின் வருகையும் கட்டுப்பாட்டு அறையின் மோதலும்

கடலடி மணிக்கூண்டு கோட்டையின் முதற்கட்டக் கட்டுப்பாட்டு அறையின் கதவுகள் ஒரு கணத்தில் பெரும் அதிர்வுடன் குலுங்கின. நாகதேவனின் ஆட்கள் பயன்படுத்திய சக்திவாய்ந்த லேசர் கருவிகள் உலோகச் சுவர்களை அறுத்துக்கொண்டு உள்ளே நுழைவதற்கான வழியை ஏற்படுத்தின. அறையின் சுவரோரத்தில் பொருத்தப்பட்டிருந்த பிரதான இயந்திரங்கள் எச்சரிக்கை ஒலியை எழுப்பின. சிவப்பு மற்றும் நீல நிற விளக்குகள் மாறி மாறி ஒளிர, அந்தச் சூழல் ஒரு போர்க்களத்தைப் போன்ற உக்கிரத்தைக் கொண்டிருந்தது. மதிவதனி தன் கைகளில் இருந்த காலக் குறிப்பேட்டுச் சுவடியின் மூன்றாவது ஏட்டைப் பற்றியவாறு சற்றுப் பின்னாடி நகர்ந்தாள். அவளது இடது கை மணிக்கட்டில் இருந்த பிறவி மச்சத்தின் குளிரான அதிர்வு அவளுக்கு ஒருவித உள் உணர்வைத் தந்தது. அந்தச் சுவடியின் உண்மையான ஆற்றல் தங்களை எப்போது வேண்டுமானாலும் சூழ்நிலையின் உச்சத்திற்குக் கொண்டு செல்லலாம் என்பதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்.

‘மதிவதனி, பயப்பட வேண்டாம். நாம் நினைத்ததை விட நாகதேவன் மிக வேகமாக வந்துவிட்டான். ஆனால் இந்த கோட்டையின் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இன்னும் முழுமையாக முடக்கப்படவில்லை’ என்று கவிந்தன் தன் குரலில் எந்தவிதத் தளர்வுமின்றி உறுதியுடன் கூறினான். அவன் தனது ஆழ்கடல் ஆய்வுக் கருவிகளின் உதவியுடன் கட்டுப்பாட்டு அறையின் மின் இணைப்புகளை மாற்றி அமைத்து, நாகதேவனின் லேசர் தாக்குதலுக்கு எதிரான ஒரு காந்தத் தடையை உருவாக்கினான். அந்தத் தடை கோட்டையின் சுவர்களில் ஒரு நீல நிற ஒளிவளையத்தை ஏற்படுத்தியது. நாகதேவன் இரண்டாம் நிலை வாயிலை முழுமையாக உடைத்து உள்ளே நுழைந்தபோது, அந்த நீல நிற ஒளிவளையம் அவனது படைகளைச் சிறிது நேரம் தடுத்து நிறுத்தியது.

நாகதேவன் தன் முகத்தில் கொடூரமான புன்னகையுடன் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் காலடி வைத்தான். அவனது கைகளில் இருந்த அந்தச் சிறிய சுவட்டுத் துண்டு கோட்டையின் பிரதான அதிர்வுகளுடன் இணைந்து ஒருவித மெல்லிய ஒலியை எழுப்பியது. ‘மதிவதனி! உன்னால் இந்தச் சுவடியைக் காப்பாற்ற முடியாது என்று நான் முன்பே சொன்னேன். அந்த மூன்றாவது ஏட்டின் இரகசியம் எனக்குத்தான் சொந்தம். இந்தச் சுவடியின் மூலம் நான் இந்த நாகரத்தின் வரலாற்றைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவேன்’ என்று நாகதேவன் வெறியுடன் முழங்கினான். அவனது கண்கள் காலக் குறிப்பேட்டின் மீது தீவிரமாகப் பதிந்திருந்தன. அவனது கைகள் அந்தச் சுவடியை நோக்கி நீண்டு, அதன் ஆற்றலைத் தன் வசப்படுத்த முயன்றன.

மதிவதனி தன் பயத்தை முழுமையாக உதறித் தள்ளினாள். அவளது கண்களில் அச்சத்திற்குப் பதிலாக ஒரு தீர்க்கமான உறுதி தோன்றியது. அவள் தன் குரலை உயர்த்தி, ‘நாகதேவன், உனது பேராசைக்கு இந்தச் சுவடி ஒருபோதும் இரையாகாது. இதன் ஆன்மாவும் இதன் நினைவுகளும் உரியவர்களின் பாதுகாப்பில்தான் இருக்கும்’ என்று தைரியமாகக் கூறினார். அவளது கரங்கள் காலக் குறிப்பேட்டின் மூன்றாவது ஏட்டின் மீதிருந்த குறியீடுகளைத் தொட்டன. அந்த வினாடியில், அறையின் மையத்திலிருந்த பெரிய கடிகார முட்கள் தலைகீழாகச் சுழலத் தொடங்கின. சுவடியிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒரு கடுமையான பொன் நிற ஒளிர்கதிர் கட்டுப்பாட்டு அறையை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தது.

அந்த ஒளிக்கதிர் நாகதேவனின் கண்களைக் கூசச் செய்தது. அவனால் அந்தப் பிரகாசமான ஒளியை நேரடியாகப் பார்க்க முடியவில்லை. கோட்டையின் பாதுகாப்புக் கவசங்கள் சுவடியின் சக்தியுடன் இணைந்து செயல்படத் தொடங்கியதால், நாகதேவனின் ஆட்கள் கொண்டுவந்த லேசர் கருவிகள் திடீரெனச் செயலற்றுப் போயின. இயந்திரங்களின் மின்கலங்கள் வெடிக்கும் சத்தத்துடன் அணைந்தன. நாகதேவன் கோபத்தால் துடித்தாலும், கோட்டையின் அந்த விசித்திரமான ஆற்றல் அவனது நகர்வுகளைத் தற்காலிகமாக முடக்கியது. மதிவதனியும் கவிந்தனும் அந்தப் பொன் நிற ஒளியின் நடுவே உறுதியுடன் நின்று, நாகதேவனின் அடுத்த கட்ட நகர்வை எதிர்கொள்ளத் தயாராகினர்.