இரண்டாவது ஏட்டின் சோதனையும் கல்வெட்டு உண்மைகளும்

மணிக்கூண்டு கோட்டையின் முதற்கட்டக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள் காலடி வைத்த மதிவதனியும் கவிந்தனும், அங்கு நூற்றாண்டு காலமாக உறங்கிக் கிடந்த இயந்திர அமைப்புகள் மீண்டும் உயிர் பெறுவதைக் கண்டனர். அறையின் மையத்தில் இருந்த பிரம்மாண்டமான கல் பலகையில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த பண்டைய தமிழ் கல்வெட்டுகள், மதிவதனி கையில் இருந்த காலக் குறிப்பேட்டின் ஒளியோடு ஒன்றிணைந்து ஜொலித்தன. அந்த நீல நிறப் பிரகாசம் அறையின் இருளைப் போக்கி, சுவர்களின் வழியே ஒரு புதிய வரலாற்றை வரைகின்றது போல் காட்சியளித்தது.

‘கவிந்தன், பார்! இந்த கல்வெட்டில் உள்ள வரிகள் சாதாரணமானவை அல்ல. இவை நம் முன்னோர்கள் விட்டுச் சென்ற நேரக் குறியீடுகள். சுவடியின் இரண்டாவது ஏடு எதற்காக இந்த இடத்தை நமக்குத் தேர்ந்தெடுத்தது என்பதற்கான விடை இப்போதுதான் புரிகிறது’ என்று மதிவதனி தனது இடது கை மணிக்கட்டில் இருந்த பிறவி மச்சத்தின் குளிரான அதிர்வை உணர்ந்தவாறு கூறினாள். அவளது குரலில் இருந்த உறுதியும் தெளிவும், அந்த ஆழ்கடல் சூழலின் அழுத்தத்தைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் அவளுக்குப் பெரும் பலத்தைத் தந்தது.

கவிந்தன் கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரதான கன்சோலை அணுகி, அங்குள்ள விசைப்பலகைகளில் தன் ஆழ்கடல் ஆய்வுக் கருவிகளை இணைத்தான். ‘மதிவதனி, சுவடியின் ஆற்றலை முழுமையாக இந்த இயந்திரத்துடன் இணைக்க வேண்டும். ஆனால் பேராசிரியர் எச்சரித்தது போல, சமநிலை விதியை மறந்துவிடக் கூடாது. உனது சொந்த நினைவுகள் பாதிக்கப்படாமல் இதைக் கையாள்வது மிக முக்கியம்’ என்று கவிந்தன் தனது பாதுகாப்பு குணம் வெளிப்பட எச்சரித்தான்.

மதிவதனி மெதுவாகத் தன் கண்களை மூடி, காலக் குறிப்பேட்டுச் சுவடியின் இரண்டாவது ஏட்டின் மீது தனது விரல் நுனியைப் பதித்தாள். உடனே, அந்த ஏட்டிலிருந்து வெளிப்பட்ட தங்க நிற ஒளிக்கதிர் கோட்டையின் கட்டுப்பாட்டு அறையின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் பாய்ந்து, அங்கு பதிக்கப்பட்டிருந்த பற்கள் கொண்ட சக்கரங்களை இயக்கத் தொடங்கியது. கோட்டையின் இயந்திரங்கள் மெல்லிய ஒலியுடன் சுழலத் தொடங்கின. அதே நேரத்தில், கோட்டையின் மையத்தில் உள்ள பெரிய கடிகார முட்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக அசைந்தன.

வெளியே, கோட்டையின் தெற்கு வாயிலில் சிவப்பு ஒளித் தடையால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டிருந்த நாகதேவன், தன் தோல்வியை எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை. அவனது ரகசிய அமைப்பைச் சேர்ந்த தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் கோட்டையின் வெளிச் சுவர்களில் உள்ள பலவீனமான இணைப்புகளைக் கண்டறிய முயன்றனர். ‘அந்தக் கோட்டைக்குள்ளே என்னதான் நடக்கிறது என்று எனக்குத் தெரிய வேண்டும். மதிவதனியும் அந்த ஆய்வாளனும் சுவடியை முழுமையாக இயக்கும் முன், நாம் அந்த இரண்டாவது நுழைவாயிலின் சுவிட்சை உடைத்தே ஆக வேண்டும்’ என்று நாகதேவன் தன் ஆட்களுக்குக் கோபத்துடன் உத்தரவிட்டான். அவனது கைகளில் இருந்த சிறிய சுவட்டுத் துண்டு கோட்டையின் சிவப்பு ஒதியால் எரிவது போல அதிர்ந்தது.

கட்டுப்பாட்டு அறைக்குள், கல்வெட்டிலிருந்து திடீரென வெளிப்பட்ட ஒரு தீவிரமான ஒளிக்கதிர் மதிவதனியின் பார்வையைத் தடுத்தது. அந்த வினாடி, அவளது கடந்த காலத்தின் ஒரு தெளிவான காட்சி அவளது கண்முன்னே தோன்றி மறைந்தது. 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே கோட்டையில் தன் முன்னோர்கள் செய்த தியாகத்தின் நிழல் உருவம் அவளுக்குள் ஒருகணம் சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அந்த விசித்திரமான காட்சி அவளது நினைவிலிருந்து சில பகுதிகளை மெதுவாக வருடுவது போல இருந்தபோதிலும், கவிந்தன் அவளது கரத்தைப் பற்றிய உடனேயே அந்த மாயை விலகியது.

‘மதிவதனி! என்னாச்சு? உனக்கு ஏதாவது ஆபத்தா?’ என்று கவிந்தனின் பதட்டமான குரல் அவளை நிகழ்காலத்திற்குக் கொண்டு வந்தது. மதிவதனி ஆழமாக மூச்சுக் காற்றை இழுத்துவிட்டுப் புன்னகைத்தாள். ‘இல்லை கவிந்தன், நான் பாதுகாப்பாகத்தான் இருக்கிறேன். ஆனால் நாகதேவன் கோட்டையின் வேறு ஏதோ ஒரு இரகசியப் பாதையை உடைக்க முயல்கிறான் என்பதை என்னால் உணர முடிகிறது. நாம் நம் அடுத்தகட்டச் சோதனையை உடனடியாகத் தொடங்க வேண்டும்’ என்று உறுதியுடன் கூறினாள்.