தப்பியோடும் தடயங்கள்

மேலூரின் ஒதுக்குப்புறமான அந்தப் பாழடைந்த கிடங்கின் இருள் சூழ்ந்த மூலைகளில், குளிர்காற்றும் பயங்கரமான இரைச்சலும் மட்டுமே எதிரொலித்தன. அறிவழகனும் இன்ஸ்பெக்டர் தாமரையும் அந்த இடத்தின் அமைதியைக் குலைக்காமல் மிக எச்சரிக்கையாக அடியெடுத்து வைத்தனர். சுற்றிலும் தேவையற்ற கிரானைட் கழிவுகளும் துருப்பிடித்த இயந்திரங்களும் குவிந்திருந்தன. அவர்களின் இலக்கு கார்த்திக். ஜூனியர் டெக் அசிஸ்டன்டான அவன், தனது உயிரைப் பணயம் வைத்து இந்த ஆபத்தான சந்திப்புக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தான்.

‘அறிவழகன் சார்… தாமரை மேடம்…’ என்ற மெல்லிய முணுமுணுப்பு வலதுபுறமுள்ள ஒரு இரும்புத் தூணின் பின்னாலிருந்து கேட்டது. இருவரும் உடனடியாக அந்தத் திசையை நோக்கித் திரும்பினர். அங்கே பயத்தால் நடுங்கியபடி, வியர்வை வழிய நின்றுகொண்டிருந்தான் கார்த்திக். அவனது கைகளில் ஒரு சிறிய எலக்ட்ரானிக் மெமரி டிரைவ் பத்திரமாகப் பற்றியிருந்தது. ‘சார், நான் எப்படியோ சைபர் செல்லின் ஃபயர்வாலைத் தாண்டி இந்தத் தரவுகளை வெளியே எடுத்துவிட்டேன். ஆனால், அவர்கள் என்னை மோப்பம் பிடித்துவிட்டார்கள். ஏ.சி.பி துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் என்னை நெருங்கிவிட்டார்கள்’ என்று மூச்சு வாங்கினான் கார்த்திக்.

அறிவழகன் உடனே அவனது அருகில் சென்று, அவனது தோளில் கைவைத்து அவனுக்குத் தைரியம் ஊட்ட முயன்றான். ‘கார்த்திக், அமைதியாக இரு. நீ என்னைக் காப்பாற்ற ஒரு பெரிய உதவியைச் செய்திருக்கிறாய். இந்தத் தரவுகளில் என்ன இருக்கிறது?’ என்று அமைதியான ஆனால் உறுதியான குரலில் கேட்டான். அதற்குள் தாமரை கிடங்கின் பிரதான வாசலை நோக்கித் தன் பார்வையைச் செலுத்தினாள். வெளியே தூரத்தில் ஜீப்புகளின் டயர்கள் உரசு சத்தமும், கடுமையான வெளிச்சமும் சுவரில் விழுவதைக் கண்டாள். போலீஸ் ரோந்துப் படை அந்த இடத்தை நெருங்கிவிட்டது.

‘நேரமில்லை! அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்!’ என்று தாமரை எச்சரித்தாள். உடனே கார்த்திக் அந்தச் சிறிய மெமரி டிரைவை அறிவழகனின் கையில் திணித்தான். ‘சார், இதுதான் பூமி கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தின் உண்மையான ஹவாலா கணக்குகள் மற்றும் வெளிநாட்டுப் பணப்பரிமாற்றத்தின் ரகசிய காப்புப்பிரதி. என்னை விட்டுவிடுங்கள், நான் பின்புற வழியே தப்பிக்கிறேன்’ என்று கூறிவிட்டு, அவன் உடனடியாக இருளுக்குள் மறைந்தான். அறிவழகன் அவனைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றபோதும், நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து அமைதியானான்.

மறுபுறம், கிடங்கின் முன்பக்க கதவை நோக்கி ஏ.சி.பி துரைபாண்டியனின் கீழ் வேலை செய்யும் தனிப்படை காவலர்கள் பலமாக இடிக்கத் தொடங்கினர். ‘உள்ளே யார் இருப்பது? கதவைத் திறவுங்கள்!’ என்ற மிரட்டல் குரல் அந்த மண்டலம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. தாமரை சற்றும் தாமதிக்காமல் தனது துப்பாக்கியின் லாக் சரிபார்க்கப்பட்டதை உறுதி செய்துகொண்டு, அறிவழகனைப் பார்த்துக் கண்களால் சைகை செய்தாள். அவள் தன் கையில் வைத்திருந்த மற்றொரு சிறிய வயர்லெஸ் சாதனத்தின் மூலம் ஒரு ஏமாற்றுத் தந்திரத்தை (misdirection)ச் செயல்படுத்தினாள். கிடங்கின் மறுமுனையில் இருந்த பழைய மின்மாற்றியில் ஒரு சிறிய ஷார்ட் சர்க்யூட் ஏற்பட்டு வெடிக்கும்படி செய்தாள்.

‘டமார்!’ என்ற சத்தத்துடன் மின்மாற்றி வெடிக்க, காவலர்களின் கவனம் அந்தப் பக்கமாகத் திரும்பியது. அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட தாமரையும் அறிவழகனும் கிடங்கின் பின்பக்க குறுகிய சந்து வழியாக நழுவி வெளியேறினர். துரைபாண்டியனின் ஆட்கள் உள்ளே நுழைந்து தேடும்போது, அங்கே யாரும் இல்லை; வெறும் காற்று மட்டுமே வீசிக் கொண்டிருந்தது.

அடுத்த சில நிமிடங்களில், மதுரையின் மற்றொரு பகுதியில் உள்ள முற்றிலும் பாதுகாப்பான ஒரு இரகசிய அறைக்கு (safe house) அவர்கள் வெற்றிகரமாக வந்து சேர்ந்தனர். விளக்கொளியற்ற அந்த சிறிய அறையில், அறிவழகன் தனது மடிக்கணினியை எடுத்து கார்த்திக் கொடுத்த அந்த மெமரி டிரைவை இணைத்தான். எந்தவித இணைய இணைப்பும் இல்லாத அந்த ஆஃப்லைன் கணினியில் ஃபைல் திறக்கப்பட்டது. ஸ்கிரீனில் கோப்பகங்கள் வரிசையாகத் தோன்றின. அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆடியோ ஃபைலைக் கண்டறிந்து அதை அவர்கள் ப்ளே செய்தனர்.

அறைக்குள் அமைதி கவ்வியது. ஸ்பீக்கரில் தெளிவாக ஒலித்த அந்தக்குரல் அறிவழகனை அதிர வைத்தது. அது பூமி கிரானைட்ஸின் உரிமையாளர் வேலுச்சாமியின் குரல். அவர் தமிழ்நாட்டின் மிக உயர்ந்த அரசியல் பிரமுகர் ஒருவருடன் பேசும் உரையாடல் அது. ‘அந்தத் தணிக்கையாளரை நாம் உடனடியாக ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும், இல்லை என்றால் நமது மொத்த சாம்ராஜ்யமும் சரிந்துவிடும்’ என்று வேலுச்சாமி மிகவும் குளிர்ச்சியாகவும் அதே சமயம் ஆபத்தான முறையிலும் பேசுவது தெளிவாகக் கேட்டது. தாமரையின் கண்கள் கோபத்தால் சுருங்கின. அவர்கள் கையில் இப்போது மிக வலுவான ஆதாரம் சிக்கியிருந்தது, ஆனால் ஆபத்து முன்பை விட பன்மடங்கு அதிகரித்திருந்தது.