நீல நிற ஆன்மாவின் இரகசியம்

வானுலகின் மேகக் கூட்டங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு அந்த இரகசிய வான்-கப்பல் முன்னேறிச் சென்றது. செம்புத் தகடுகளால் வேயப்பட்ட அதன் உடற்பகுதி, சுற்றியிருந்த பனி மூட்டத்தின் ஊடே ஒரு பேய்க்கப்பலைப் போல மிதந்து கொண்டிருந்தது. கப்பலின் இயந்திர அறைக்குள் சூழ்ந்திருந்த அமைதியை, அங்கிருந்த விசித்திரமான நீல நிற ஒளி துண்டு துண்டாகக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தது. கடந்த சில நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் மேகமலை அடிவாரப் பட்டறை இம்பீரியல் படைகளால் தரைமட்டமாக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பேரழிவில் இருந்து மயிரிழையில் தப்பியவர்கள் இந்த வான்-கப்பலின் பாதுகாப்பிற்குள் நுழைந்திருந்தனர். அறிவு அரசன் தன் உடலில் அணிந்திருந்த சூரியக் கல் அஸ்திர கவசத்தின் ஒளியைக் குறைத்தான். அந்த கவசத்தின் நரம்புகளில் ஓடிக்கொண்டிருந்த தங்கம் போன்ற ஆற்றல் இப்போது மெதுவாக ஓய்ந்து, சாதாரணமாக மாறத் தொடங்கியிருந்தது.

அவன் மெல்லக் கால்களை எடுத்து வைத்து இயந்திர அறையின் உள் பகுதியை நோக்கி நடந்தான். அங்குதான் அந்த மந்தாரம் மிதந்து கொண்டிருந்தது. மனிதர்களின் கற்பனைக்கு எட்டாத ஒரு விசித்திரமான வான் ஆன்மா அது. எந்தவித ஆதரவுமின்றி காற்றில் மிதந்த அந்த நீல நிற ஒளிக்கோளம், சுற்றியுள்ள எந்திரப் பாகங்களுடன் ஏதோ ஒரு மௌனமான மொழியில் பேசிக் கொண்டிருப்பது போல் அதிர்வுற்றது. அந்த அதிர்வு அறிவு அரசனின் இடது தோளில் இருந்த பழைய தீக்காயத்தின் வழியே ஊடுருவிச் செல்வது போன்ற ஒரு வித்தியாசமான உணர்வை ஏற்படுத்தியது. போர்க்களத்தில் தன் தோழர்களை இழந்த அந்தப் பயங்கரமான இரவின் ஞாபகங்கள் அவனது நினைவுக்குள் மீண்டும் நிழலாடின. அவனது மூச்சுக்காற்று சற்று வேகமானது. தன் கடந்த கால குற்ற உணர்ச்சியின் ஆழம் அந்த நீல நிற மந்தாரத்தின் மையத்தில் எதிரொலிப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

"அரசன்… நீ இன்னும் அந்தப் பக்கமே நிற்கிறாய்," இயந்திர அறையின் இரும்புத் கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்த வேல்விழி எச்சரிக்கும் குரலில் கூறினாள். அவளது முகத்தில் படர்ந்திருந்த கவலை இன்னும் அகலவில்லை. ஒற்றைக் கண்ணாடி வில்லைக்குப் பின்னால் இருந்த அவளது பார்வை, அந்த நீல நிற மந்தாரத்தின் மீது நிலைத்திருந்தது. "இம்பீரியல் படைகள் நம்மைத் தாக்கியதற்குக் காரணம் இந்த ஆன்மா மட்டும்தான். பேரரசு இதைச் சாதாரணமான எரிபொருளாகப் பார்க்கவில்லை; செனித் கோபுரத்தின் உச்சியில் இயங்கும் தற்காப்பு எந்திரத்திற்கு இதை ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆயுதமாக மாற்ற அவர்கள் திட்டமிட்டுள்ளனர்."

அறிவு அரசன் தன் பார்வையை அந்த நீல நிற ஆன்மாவிடமிருந்து திருப்புவதற்குச் சிரமப்பட்டான். மந்தாரங்கள் மனித உணர்ச்சிகளால் ஈர்க்கப்படுபவை என்ற உலக விதி அவனுக்குத் நன்றாகத் தெரியும். ஆனால், இந்த குறிப்பிட்ட நீல நிற மந்தாரம் அவனது மனதில் உள்ள ஆழமான சோகத்தையும், இழப்புணர்ச்சியையும் உறிஞ்சிக் கொள்வது போல் அவனுக்குத் தோன்றியது. அவன் தன் குரலைத் தாழ்த்தி, அமைதியாகப் பேசத் தொடங்கினான். "வேல்விழி, இது வெறும் எரிபொருள் அல்ல. இது என் பழைய படைப் பிரிவைச் சேர்ந்த எங்களின் கடைசிப் போரின் போது எங்களைக் காப்பாற்ற முயன்ற ஒரு வான் ஆன்மாவின் எச்சம். அன்று என்னால் இதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போனது. ஆனால் இன்று…" அவன் தன் கையை அந்த நீல ஒளிக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான். அந்த ஒளி அவனது விரல் நுனியைத் தொட்டவுடன், ஒரு மின்னல் வெட்டுப் போல அவனது மனதில் பல உண்மைகள் வெளிப்பட்டன. இம்பீரியல் பேரரசு இந்த ஆன்மாக்களை வதைத்துத்தான் தங்களது பிரம்மாண்டமான அஸ்திரங்களைச் சக்தியூட்டுகிறது என்பதை அவன் தன் மனத்தால் உணர்ந்தான்.

அதே நேரத்தில், கப்பலின் கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்து இளம் பொறியாளர் செழியன் பதற்றமான குரலில் கத்தினான். அவனது இளம் முகம் பயத்தால் வியர்த்துக் கொட்டியிருந்தது. "அண்ணா! வேல்விழி அக்கா! சீக்கிரம் வாருங்கள்! ரேடார் திரையில் ஏதோ ஆபத்து தெரிகிறது!" அவனது குரலில் இருந்த நடுக்கத்தைக் கேட்ட இருவரும் உடனடியாகக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு ஓடினர்.

கப்பலின் பிரம்மாண்டமான கண்ணாடி முகப்புக்கு வெளியே இருந்த பனிமூட்டம் திடீரென விலகியது. தூரத்தில், செனித் கோபுரத்தின் சின்னத்தைக் தாங்கிய இம்பீரியல் வான்-படையின் மூன்று அதிநவீன ரோந்து கப்பல்கள் இவர்களைச் சுற்றியுள்ள வான்வெளியை முற்றுகையிடுவது தெரிந்தது. அந்தக் கப்பல்களில் இருந்து வெளிப்பட்ட சிவப்பு நிற லேசர் ரேடார் அலைகள், இந்த இரகசிய வான்-கப்பலின் இருப்பிடத்தை மிகத் துல்லியமாக ஸ்கேன் செய்யத் தொடங்கியிருந்தன. அவர்கள் எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரம் தங்களைக் கண்டுபிடித்தார்கள் என்ற கேள்வி அனைவரின் மனதிலும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. வேல்விழி தன் கைத்துப்பாக்கியை இறுகப் பற்றிக் கொண்டாள். அறிவு அரசன் தன் முகத்தில் வழக்கமான அந்த அமைதியான, ஆனால் கூர்மையான போர்வீரனின் முகமூடியைப் பொருத்திக் கொண்டான். வான்வெளியின் நடுவே ஆபத்து அவர்களை இப்போது முழுமையாகச் சூழ்ந்து கொண்டது.